ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นแล้วครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ต้นปี 50 ผมก้าวออกมาจากบริษัท ด้วยหลายเหตุผล และตั้งใจออกมาเป็นเกษตรกร จำได้ว่าหลังจากออกมาแล้วจะเริ่มใช้ชวิตเกษตรกรมันมืดแปดด้าน ทั้งๆที่ตอนเรียนมัธยมก็เรียนวิชาเกษตรมาบ้าง จะทำอะไรก็ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน จนกระทั่งได้เข้าอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง รู้สึกว่ามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง เริ่มได้ใช้ความรู้จากการอบรมมาใช้เต็มที่สามมารถปลูกผักได้ประสบผลสำเร็จหลายอย่าง โดยที่ไม่พึ่งพาสารเคมีและปุ๋ยเคมี

ปลายปี 50 มีเรื่องต้องให้เข้าไปทำงานในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เพราะมีคนมาขอร้องให้ไปทำงาน  เพราะเขาหาคนดูแลคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ปฏิเสธไปหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ  จนต้องเริ่มงานในวันที่ 7 มกราคม 2551 โดยปลอบใจตัวเองว่าไปพัฒนาบ้านเกิดก็แล้วกัน ระหว่างที่ทำงานในหน่วยงานราชการแห่งนี้ ก็ไม่ทิ้งเรื่องการทำเกษตร แต่ผลการปลูกผักออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะไม่มีเวลาดูแล เคยปลูกมะระได้ลูกละ 6 ขีด เมื่อไม่มีเวลาดูแลผลผลิตก็ไม่ได้ผล จากลูกละ 6 ขีดได้ลูกแค่คืบ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะทำเกษตรให้ได้ผลถ้ายังอยู่ในระบบ ไม่มีทางทำเกษตรให้ดีได้ นั่งทำงานอยู่ก็จะบอกเพื่อนร่วมงานเสมอว่า "ถ้าอยู่บ้านขุดดินได้ตั้งเยอะแล้ว"

ต้นเดือนตุลาคม 51 มีการเปลี่ยนแปลงระบบการทำงานในหน่วยงาน ไม่ขอกล่าวถึงรายละเอียด ประกอบกับที่อยากทำสวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยตัดสินใจยื่นใบลาออก ยังใจดีที่ผมให้เวลา 2 เดือนให้หาคนมารับงานต่อ แต่ผ่านไปจนผมออกก็ไม่มีใครมารับงานรู้อย่างนี้ออกให้เร็วกว่านี้ การลาออกมีผล 30 ธันวาคม 2551 แต่ผมใช้สิทธิ์ลาเท่าที่ลาได้ จนวันที่ 19 ธันวาคม 2551 เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของผม

เมื่อหลายหน่วยงานทราบเรื่องเกี่ยวกับการลาออกของผม ก็มีการติดต่อให้ผมไปทำงานหลายที่ แต่ผมปฏิเสธหมด ผมจะไม่ไปจากบ้าน ไปจากสวนผมอีกแล้ว ผมต้องทำให้สำเร็จตามที่ตั้งใจให้ได้

ถึงวันนี้ก็ประมาณ 23 วันที่ก้าวออกมาจากหน่วยงานราชการแห่งนั้น ผมทำงานในสวนทุกวันแม้กระทั่งวันปีใหม่ผมก็ไม่หยุดทำงานดังที่เขียนในบันทึกก่อนหน้านี้  ตอนนี้ผมมีความสุขมากๆครับ  ไม่ต้องรับรู้การแก่งแย่งชิงดี ไม่ต้องรับรู้ว่าใครคอรัปชัน ไม่ต้องรับรู้การบ้าอำนาจ ประจบสอพลอ หรือ อื่นๆ คนที่อยู่ในหน่วยงานราชการคงทราบดี ผมหลุดพ้นจากวงจรนี้แล้วครับ

ความสุขที่มากกว่านั้น คือได้ทำในสิ่งที่รักชอบ ทุกวันนี้กรีดยางตอนตี 2 กรีดเสร็จตอนตีสี่ หกโมงเก็บน้ำยาง ทำแผ่น เสร็จแล้วรดน้ำผักที่ปลูกไว้ ตอนนี้ปลูกผักไว้หลายอย่างค่อยมาเล่าให้ฟัง  หลังจากเสร็จเรื่องยางและรดน้ำผัก ก็หางานทำไปเรื่อยๆ ตามกำลัง เหนื่อยก็พัก  ตอนบ่ายอาจนอนพักเล็กน้อย แล้วทำงานต่อ ประมาณบ่าย 4 โมงรดน้ำผัก  5 โมงปั่นจักรยานออกกำลังกายถ้าแรงยังเหลือ 6 โมงดูเปาบุ้นจิ้น อันนี้ขาดไม่ได้  ฮิๆๆ  2 ทุ่มเล่นเน็ตเขียนบล็อก  เสร็จแล้วขึ้นนอน

ทั้งหมดนี้อยากบอกว่าทุกวันนี้มีความสุขมากครับ

อยากขอบคุณทุกคนที่มีส่วนทำให้ผมได้ออกมาจากระบบ และใด้ชีวิตเกษตรกร และตอนนี้ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นอีกครั้งแล้วครับ  และจะเป็นตลอดไป

ความเห็น

รูปภาพของ ก๊อก

อ่านแล้วนึกถึงหนังเรื่อง แมททริค ที่พยามยามออกจากระบบ  อ่านเวบนี้มาหลายครั้งแล้วโดนใจมากบทความนี้  ทุกวันนี้ผมทำบริษัทเอกชนรายได้สองหมื่นกว่าต่อเดือน เบื่อหน่ายไม่มีความสุขรอแต่ว่าเมื้อไรจะเลิกงานไปวันๆ ชีวิตขาดสุขภาวะ  ขอบคุณกับเรื่องราวดีๆขอเป็นกำลังใจและทำเวบนี้ให้อยู่กับสังคมนานๆ ตอนนี้ผนก็เตรียมตัวเป็นเกษตรพึ่งตัวเอง ลำบากกายไม่ว่า ขอให้มีความสุขใจ ชีวิตนี้สั้นนักทำไมต้องทนอยู่กับเรื่องทุกข์ๆ

รูปภาพของ sothorn

ชีวิตนี้สั้นนักทำไมต้องทนอยู่กับเรื่องทุกข์ๆ เห็นด้วยครับ

ใครจะมองเราอย่างไอย่าไปสนใจครับ เขาจะบอกว่าเราหนีปัญหา ว่าเราไม่สู้ ก็ให้เขาว่าไปครับ
ชีวิตเราเราเลือกเองได้ ในเมื่อเงินเดือนหลักหมื่นมันไม่ได้ทำให้เกิดความสุข

ขออนุญาตเอาคำคมของพี่ที่รู้จักกันเอามาลงในนี้

เหนืออื่นใด ชีวิตเป็นของเรา เราเลือกได้เสมอ บางทีเลือกแล้วคนอื่นก็ไม่เข้าใจหรอก แต่เราเลือกได้นะ เลือกอย่างไร คนอื่นไม่เกี่ยว

รูปภาพของ prymanvai

สู้....ต่อไปครับ ทำงานเป็นลูกน้องเขาก็แบบนั้นล่ะครับ

รูปภาพของ Nok

    ดิฉันกำลังจะลาออกจากบริษัทเหมือนกันค่ะ มีผลกลางเดือนมิถุนายน นี้  ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างเหมือนกัน ทั้งเรียนต่อและอยากทำเกษตร และคิดว่าการลาออกคงทำให้เรามีเวลาให้ักับสิ่งที่อยากทำมากขึ้น ตอนนี้จึงต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับการเกษตรเป็นอย่างมากและกำลังรอว่าจะมีที่ใดที่จะจัดอบรมบ้าง เพื่อประสบผลสำเร็จตามทฤษฎีเกษตรพอเพียงอย่างที่ตั้งใจ

                                                                                                           (คนรักบ้านสวน)

    

รูปภาพของ กุ้ง

ได้อ่านวิธีการคิดของคุณโสธรแล้วอยากบอกว่าสุดยอดมากๆ

   ทำให้ย้อนนึกถึงตัวเองตอนเวลามีปัญหาจากการทำงาน(ที่กทม.)ในวันจันทร์-ศุกร์  ทำให้ตัวเองต้องหนีความวุ่นวายไปพักฟื้นจิตใจช่วง เสาร์-อาทิตย์ ที่บ้านต่างจังหวัด(นครสวรรค์) เป็นบ้านในสวน เหมือนคนละโลกกันเลยนะ ทั้งที่ระยะทางจากบ้านกับกทม.ไม่ไกลกันเท่าไหร่ ความรู้สึกสุดยอด รู้สึกสงบมากจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า สุขใจ มากๆ

รูปภาพของ Pom

Cool  อ่านแล้วชอบจังเลย

รูปภาพของ เกษตร มข.

สวัสดีครับ ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมเว็บ และที่สำคัญขาดไม่ได้ คือ เจ้าของเว็บ ครับ
ขอ เสวนา ด้วยสักคนคง ไม่ว่าอะไรนะครับ พอดีผมเข้ามาอ่านที่เว็บ บอร์ดแล้ว ก็รู้สึกดีและมีความสุขกับทุกคนที่ ที่ได้พูดเรื่องราว และแลกเปลี่ยน ความคิดเห็น เกี่ยวกับการเกษตร
ในฐานะที่ ผมเป็นนักวิชาการ ผมรู้สึกถึงความ มหัศจรรย์ ที่ มีคนรุ่นใหม่หันกลับมา สนใจเกี่ยวกับการทำเกษตร และไม่ หวังถึงค่าของเงินทอง แต่ หวังเพียง มีความสุขเท่านี้ก็พอ
นี่แหละเป็น นิมิตรหมายที่ดี ในวงการเกษตร และอยากให้ทุกท่านที่จะเข้ามาในสายอาชีพนี้จงมีความอดทนและอย่าได้รีบร้อนทำหลายๆอย่างพร้อมกัน ควรเริ่มทีละนิดและเพิ่มขึ้นตามกำลังความสามารถของตนที่มี แล้วทุกท่านจะประสบผลสำเร็จตามที่ท่านหวัง

สำหรับวันนี้ขอแสดงความคิดเห็นเพียงเท่านี้ก่อน แล้ววันหน้าจะมาเยี่ยมใหม่ครับ

รูปภาพของ sothorn

สวัสดีครับ คุณ เกษตร มข.
ยินดีต้อนรับด้วยความยินดียิ่งนะครับ

ถ้าไม่มีเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ของพ่อหลวง
ก็คงไม่มีผม และเวบนี้ครับ สิ่งที่ทำให้ผมหลุดออกมาจากระบบลูกจ้าง
ก็เพราะสนใจเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงนี่แหละครับ
ตอนนี้ถึงแม้ว่าจะไม่บรรลุธรรมเศรษฐกิจพอเพียง
แต่ก็มีความสุขมากกว่าการเป็นลูกจ้างครับ

ขอบคุณมากครับสำหรับคำแนะนำดีๆ

รูปภาพของ โต้ง หรือ tong

ตอนนี้ได้ซื้อที่ไว้ 6ไร่อยากเป็นเกษตร...ทำไม่เปงเลย จับจุดไม่ถูกหมดตังไปพอสมควร เพื่ออนาคตสู้ต่อไป ขอกำลังใจหน่อย

รูปภาพของ sothorn

6 ไร่ก็ใช้เกษตรทฤษฎีใหม่มาประยุกต์ได้ครับ

รูปภาพของ นานจารึก

ตัดยางตี2 ถึงตีเส ได้ขี้แผนครับ แล้วหวางนี้โลถ๋าวไดแล้ว

น่าอิจฉาจิง ๆ สักพัก ผมขอเลียนแบบชีวิตคุณโสทรมั้ง คงไม่ปรือนะครับ

รูปภาพของ sothorn

ยินดีครับ ไม่สงวนลิขลิทธิ์
ยางช่วงนี้โลหกสอบหวาบาทครับ

รูปภาพของ DANAI

สวัสดีครับคุณโสธร  ผมได้อ่านความคิดเห็นของคุณแล้ว  มีความรู้สึกชอบและตรงกับใจผมมาก  ก็เลยขอสมัครเข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคนนะครับ  ผมทำงานด้านการก่อสร้าง  ควบคุมงาน แรกๆก็คิดว่ามีความสุขดี  แต่มันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง เป็นความสุขชั่วขณะเท่านั้นเอง ความสุขที่แท้จริงมันอยู่ที่ใจ  ผมชอบการเกษตรและมุ่งหน้ายึดตามหลักเศษรฐกิจพอเพียงมาตลอดเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว  ผมมีที่อยูต่างจังหวัด ( หนองคาย ) ก็ปลูกต้นไม้ผลและไม้ยืนต้นไว้บ้าง ( ผนไม่ใช่เกษตรกรโดยกำเนิดแต่รักการปลูกต้นไม้ เพราะสบายใจ ) เวลาทำงานหรือเหนื่อยจากงานจะนึกถึงที่บ้านก็จะหายเหนื่อยได้บ้างพอสมควร หรือถ้ามีเวลาก็จะกลับไปบ้านบ้าง ( ผมเป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิดครับ ) เพื่อไปชาร์ทแบต  พอแบตเต็มก็กลับมาทำงาน  คาดว่าอีกสัก 1-2 ปี จะกลับไปอยู่บ้านที่หนองคายเต็มตัวเสียที่ ไปเป็นเกษตรกรเต็มตัว ทำการเกษตรทฤษีใหม่ ( แบบพอเพียง ) ตอนนี้ก็ค่อยปลูกต้นไม้ไปก่อนพอกลับไปอยู่จริงก็เก็บผลได้ ( ผมทำมาแล้ว 4 ปี ) ผมปลูกต้นยางไว้ด้วยไว้โอกาสหน้าจะขอคำแนะนำบ้างนะครับ วันนี้ขอแนะนำตัวเท่านี้ก่อน ...ขอบคุณครับ

รูปภาพของ Kluy

กำลังเตรียมตัว

รูปภาพของ Moonoi

หลังจากที่ได้อ่านหลายๆหัวข้อในเวปนี้รู้สึกว่าชอบมากๆและก็เห็นด้วยในหลายๆแง่คิดที่ทุกคนช่วยกันเสนอออกมาเลยลองสมัครเป็นสมาชิกด้วยอีกคนนะครับ...

ส่วนผมก็ยังคงติดอยู่ในวิถีมนุษย์เงินเดือนที่กำลังหาทางออกมาใช้ชีวิตที่เรียบง่ายไม่วุ่นวาย...

 

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่ยังมีให้ในสังคมที่แสนวุ่นวายทุกวันนี้...ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่ทำเวปนี้

รูปภาพของ sothorn

ยินดีต้อนรับ คุณ Moonoi นะครับ
และขอบคุณสำหรับกำลังใจ

รูปภาพของ บุญทุ่ม

ขอบคุณสำหรับข้อมูล ความรู้ที่แบ่งปันกัน  เป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาก กำลังหาข้อมูลทำศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงอยู่  ถ้าแผนงานเป็นรูปเป็นร่างเมื่อไหร่คงจะรบกวนขอคำแนะนำ เพื่อนำไปเป็นประโยชน์เพื่อถ่ายทอดความรู้ให้คนอื่นต่อไป

รูปภาพของ sothorn

ยินดีครับ

รูปภาพของ บุญทุ่ม

ครอบครัวของผมวางแผนที่จะทำตามความชอบของตัวเอง  คิดย้ายที่ทำงานจากปัจจุบันที่อยู่ในตัวเมือง ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัด เพื่อที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ กะว่าจะไปใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ไม่ต้องยึดติดกับอะไร  อยากทำอะไรก็จะทำ แต่ก็มีคนทักท้วงว่าอยู่ในที่ดีๆ แล้วจะย้ายถดถอยไปที่อื่น (บ้านนอก) แต่อาจไม่มีความก้าวหน้าในงาน และเงินเดือนขึ้นน้อยกว่าที่เดิม  แต่สำหรับผมกับคิดว่า  ความสุขของคนไม่เหมือนกัน  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอแค่ให้ได้ทำในสิ่งที่เราชอบและมีความสุขกับสิ่งนั้นก็พอแล้ว เงินทองเป็นของนอกกาย แต่สุขใจมีค่ายิ่งกว่า

ทุกวันนี้ผมคิดว่า ตัดสินใจช้าไป แต่ก็ยังดีที่คิดทัน ทำในสิ่งที่ชอบและเรามีความสุขดีกว่า

รูปภาพของ sothorn

บางคนก็มีความสุขกับการโกงกิน และกอบโกย
บางคนก็มีความสุขกับการเหยียดหยันผู้อื่น
บางคนก็มีความสุขในทางที่ไม่ดีอื่นๆ
แต่บางคนก็จำใจต้องอยู่กับสิ่งไม่ดีเหล่านั้นเพราะไม่มีทางเลือก

ถ้าเลือกได้ก็โปรดเลือกเถอะครับ

รูปภาพของ hitech_farmer

 ผมสมาชิกใหม่ครับ เจอเว็บนี้จากกูเกิล ค้นเรื่องหมูหลุมครับ ตอนนี้กำลังเริ่มเลี้ยงได้เดือนกว่าแล้ว แต่ไม่ได้เลี้ยงเอง เพราะผมอยู่กทม. แต่ไปเลี้ยงที่ลพบุรี เลยอยากหาข้อมูลเทคนิคการเลี้ยงดีๆ เอาไปบอกคนเลี้ยง

 ได้อ่านเรื่องเจ้าของเว็บแล้วอดอิจฉาไม่ได้ ผมเองก็อยากไปใช้ชีวิตพอเพียงตามที่ในหลวงทรงแนะนำคนไทย (แต่ไม่ค่อยมีคนไทยรับสนองแนวคิดที่ดีกว่าแนวคิดคู่ขนานจอมปลอมสักเท่าไหร่) ผมเองมีความชอบเกษตร พลังงานทดแทน และเทคโนโลยีมาตั้งแต่เด็กๆแล้วครับ แต่ไม่มีโอกาสทำอะไรมากนัก แต่ตอนนี้กำลังจะเริ่มก้าวเข้าสู่ชีวิตเกษตร 50% แล้วครับ อีก 50% ยังต้องทำงานประจำอยู่

 ผมมีความรู้เรื่องอิเล็กทรอนิกส์อยู่บ้าง แนวคิดในการทำเกษตรของผมก็เลจะใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการทำเกษตร ในทุกๆอย่างเท่าที่จะทำได้ เช่น การเปิดปิดไฟอัตโนมัติ เปิดปิดพัดลมหรือฮีทเตอร์ตามอุณหภูมิ รดน้ำต้นไม้อัตโนมัติด้วยการวัดความชื้นในดิน เครื่องรดน้ำต้นไม้ปลูกใหม่พลังแสงอาทิตย์ ฯลฯ ท่านใดสนใจก็มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ครับ

 ต้นปีหน้าจะเริ่มปลูกผักหลายๆชนิด ทดลองปลูกแตงทิเบต แคนตาลูปพันธุ์แอปเปิ้ล ปลูกไม้ผลเพิ่ม ในเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ จากที่ทั้งหมด 4 ไร่ เพราะมีปลูกไผ่ กล้วยต่างๆ เลี้ยงหมูหลุม บ่อเลี้ยงปลา แตงโม ถั่วฝักยาว พริก ไว้บ้างแล้ว อยากปรับปรุงที่ทั้ง 4 ไร่เป็นเกษตรผสมผสาน แต่ดินไม่ค่อยดีครับ ดินลูกรังแดงๆ ฝุ่นตลบเลย กำลังหาทางปรับปรุงอยู่

รูปภาพของ sothorn

สวัสดีครับ คุณ hitech_farmer การที่ก้าวเข้าสู่ชิวิตเกษตรกร 50% ทำงานประจำ 50% ก็เป็นเรื่องที่ดีครับ
การเกษตรต้องใช้เวลา ถ้าไม่มีอะไรรองรับจะด่วนตัดสินใจไม่ได้

รูปภาพของ suthus

ที่บ้านอดีตทำเกษตรแบบเกือบเชิงเดี่ยว คือแบบมากๆสักสามสี่ชนิดได้เป็นร้อยเป็นพันไร่ ในปัจจุบันส่วนตัวผม(แหกคอก)ก็เหมือนกันปรับปรุงที่ที่ได้ซื้อไว้ส่วนตัวประมาณ 4 ไร่ทำเป็นเกษตรผสมผสาน และดินลูกรังแดงแข็งเนื่องจากหน้าดินถูกใช้หมดจากเจ้าของที่ดินเดิม ที่ปลูกแบบใช้เคมีและยาฆ่าแมลงมานาน แต่วิวรอบข้างสวยมากจนชาวต่างชาติมาซื้อจนเกือบหมดซอยแล้ว(ส่วนมากซื้อไว้สร้างบ้านพักผ่อนยามเกษียณอายุ ไม่ได้ทำเกษตรแต่เหลือพื้นที่สีเขียวมาก) กำลังปล่อยให้หญ้าขึ้นโดยใส่ปุ๋ยอินทรีย์ช่วยทิ้งไว้สักปี(ชาวบ้านที่ทำเกษตรแถวนั้นหาว่าผมบ้าทำการเกษตรไม่เป็น) ปีที่สองคือปีนี้ก็จะเริ่มไถพรวนกลบหญ้าก่อนฝนลง(คล้ายกับการไถกลบตอซัง โดยเฉพาะก่อนฝนได้ลงพวกพืชสมุนไพรที่ใช้ในการบริโภคไว้ เนื่องจากทนฝนทนแดด ปลูกพืชผักสวนครัวแบบปล่อยทิ้งสักรอบเพื่อขยายพันธุ์แบบไม่ต้องซื้อเมล็ดพันธุ์)  และได้เตรียมเพาะพันธุ์ไม้ผลไว้แล้ว รอขึ้นปีใหม่จะเริ่มการปรับปรุงและลงไม้ใหญ่อีกรอบตามแบบแปลนที่ได้วางแผนไว้เกือบ 2ปี

ส่วนเรื่องการทำไบโอก๊าซก็ได้ปรึกษาเพื่อนๆในวงการที่คว่ำหวอดในธุกิจระดับชาติทั้งนั้น แต่ไม่ทราบว่าจะมีใจด้านสังคมมากน้อยแค่ไหน คงต้องรอดูสักระยะ ก็อยากชวนท่านซึ่งรอบรู้ด้านอิเล็กทรอนิกส์มาช่วยด้วย ไม่ทราบว่าจะสะดวกไหมครับ คือผมกำลังทำถังหมักไบโอก๊าซแบบต่อเนื่อง ที่ต้องใช้อุปกรณ์การควบคุมการปิดเปิดวาว์ลและมอเตอร์นะครับ

.........การก้าว เข้าสู่ชีวิตเกษตร 50% อีก 50% ยังต้องทำงานประจำอยู่ ส่วนตัวผมคิดว่าถ้าอายุ 40-50 ท่านน่าจะมีลูกที่กำลังศึกษาอยู่แน่ๆ ถ้าลูกท่านจบ(แค่จบปริญญาตรีก็พอที่จะให้เขาดิ้นรนเองแล้ว) ทำงานแล้วก็จะเลิกเป็นห่วงเขาได้ อย่าไปกังวลมากจนต้องคิดว่าจะสงเสียเขาจนถึงเมืองนอกเมืองนา เพราะเขาต้องออกไปต่อสู้กับโลกภายนอกต่อไปด้วยตัวเขาเอง ท่านคอยอยู่เบื้องหลังก็พอครับ หรือท่านอาจจะกลัวว่ามีรายได้ไม่พอการยังชีพ ก็ลองปรึกษาคุณโสทรดูนะครับ.........

รูปภาพของ ข้าวเม่าเขียว

ชอบคล้ายผมเลยท่านนี้ ผมทำงานประจำและอยู่ไกลสวนผัก

อยากจะหาเครื่องมือมาช่วย เช่น เครื่องรดน้ำอัตโนมัติ เครื่องเปิดปิดไฟ พลังงานทดแทน ไฟแสงอาทิตย์(ผมก็พอมีความรู้ด้านนี้อยู่บ้าง)

ไว้จะขอคำแนะนำแลกเปลี่ยนความคิดนะครับ

รูปภาพของ เรียวจันทร์

ประทับใจมากเลยที่ค้นพบเว็ปนี้ เพราะตนเอง ก็วางแผนที่จะไปทำเกษตรพอเพียง แบบปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก คืนสีเขียวให้กับโลกใบนี้ มาได้ 5-6 ปีแล้วค่ะ และคิดว่าน่าจะถึงเวลาที่เหมาะสมกับการไปทำให้ความฝันเป็นความจริงเสียที...ทั้งหมดนี้ผ่านการตรึกตรองอย่างดีแล้วว่านี่คือเส้นทางชีวิตที่เราต้องการ ดังนั้นจึงขอเป็นกำลังใจให้กับทุก ๆท่านที่มุ่งมั่นไปสู่เส้นทางนี้ค่ะ เพราะว่าตนเองก็ยังต้องการกำลังใจในการก้าวเดินอยู่เช่นกัน

ธรรมชาติเป็นของทุกคน ควรช่วยกันดูแล

รูปภาพของ sothorn

ยินดีต้อนรับสู่เส้นทางเส้นนี้นะครับ

ปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก ก็เป็นคำคมที่เขามักใช้กัน

แต่มองตามความเป็นจริง
ปลูกทุกอย่างที่กิน อันนี้เห็นด้วย
แต่ กินทุกอย่างที่ปลูกนี่ ไม่เห็นด้วย เพราะในชีวิตเราต้องมีปลูกในสิ่งที่กินไม่ได้แน่นอน

มองต่างมุมเล่นๆ ครับ Laughing

รูปภาพของ nataree

เพิ่งรู้จักเวปนี้เมื่อต้นเดือนที่แล้วเพราะหาข้อมูลเกี่ยวกับสลัดแก้วค่ะ เพราะกำลังทดลองปลูกอยู่ (อยู่ภาคเหนือค่ะ  พะเยาช่วงนี้หนาวมาก)  ทำให้รู้ว่ายังมีอีกหลายๆคนทีเดียวที่มีความคิดเหมือนกัน  โดยส่วนตัวแล้วชอบปลูกผักไว้กินเองค่ะอาจเป็นเพราะว่าพ่อกับแม่ท่านปลูกให้เห็นตั้งแต่เด็กๆแล้ว ทำให้โตขึ้นเลยติดเป็นนิสัย  แต่ก็ยังทำงานประจำอยู่หน่วยงานราชการเหมือนกันใช้ชีวิตแบบไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่  หาคนจริงใจได้ยาก  พอถึงวันหยุดเลยเป็นอะไรที่มีความสุขมาก อนาคต...คงมีทางเลือกที่เราต้องการอยู่

รูปภาพของ จ.ส.อ.ธนิต นิลเลิศ

Tongue out สวัสดีครับ น่าอิจฉาจัง แต่คงลาออกจากราชการไม่ได้หรอกครับ ภาระการเงินทางบ้านเพียบเลย แต่จะค่อยๆ เตรียมตัวไว้ครับ ตอนนี้ก็ปลูกผักสวนครัวเป็นงานอดิเรกอยู่ครับ พึ่งเริ่มมาเดือนกว่า ไว้ออกผลแล้วจะเอารูปมาลงให้พี่น้องดูกัน

รูปภาพของ sothorn

สวัสดีครับ จ.ส.อ. ธนิต
ผมไม่ได้ชวนให้ใครลาออกจากงานประจำนะครับ
ทำงานประจำอยู่แล้วก็ดี สามารถเอาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ได้ครับ ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ ก็เท่ากับมีเงินเหลือ

รูปภาพของ เจษฎา กาศโอสถ

ก่อนอื่นขอหัวเราะให้พอใจก่อน 5 5 55 5 5

ที่ไม่คิดว่าจะพิมพืไปพิมพ์มามาเจอ website นี้ได้ พออ่านความเห็นองหลายๆคน ทำไมมัน เหมือนกะ กะลังอ่านกะ คำพูดจากใจของตัวเองเลยนะครับ ไม่คิดว่าจะมีคนคิดเหมือนกันเยอะเหมือนกันนะ คิดแล้วทำจริงๆด้วยนี่สิครับ

ผมก็อยากจะทำแบบนั้นบ้างจัง แต่ยังลังเล อยู่ กลัวเหมือนกัน กลัวหลายอย่าง

พิมพ์ไปตั้งเยอะ ก็ ขอทักทายสวัสดี ครับ  เอ้า ชื่อ ผิด อีก ชื่อ ผม เจษฎา นะครับ ต้องเข้าไปแก้ยังไงล่ะเนี่ย

พอได้มาอ่านความคิดเห็นจาก จขกท. หรือคนอื่นๆแล้ว ก็ทำให้มีพลังที่จะทำอะไรบางสิ่งบางอย่าง ให้ตรงกับใจเราต้องการเพิ่มมา อีกขั้นแล้วล่ะครับ

ขอพลังจงอยู่กับผมตลอดไป จ้า

หน้า