เบื่องานประจำอยากเป็นเกษตรกร ต้องทำอย่างไร ในมุมมองของผม

     เรื่องนี้ผมเคยเขียนเอาไว้ที่ OKNation นานมากแล้วครับ ก่อนที่จะมีเวบนี้อีก วันนี้สมาชิกในเวบบ้านสวนพอเพียงคนหนึ่งค่อนข้างไม่สบายใจ กับการที่จะออกจากงานแล้วมาเป็นเกษตรกร ก็นึกถึงเรื่องนี้ที่เคยเขียนเอาไว้นำมาฝากกัน

     เรื่องนี้สำหรับคนที่จิตใจไม่อยู่กับที่ทำงานในบริษัท หรือหน่วยงานราชการนะครับ หากต้องการมาเป็นเกษตรกรต้องเตรียมความพร้อมอะไรบ้าง ผมเล่าจากประสบการณ์ของผมเอง ไม่ใช่เป็นหลักการหรือทฤษฎีอะไร ใครที่มีงานทำมีเงินเดือนอยู่อย่าเพิ่งตัดสินใจลาออกกระทันหันครับ ตอนที่คุณทำงานมีเงินเดือนอยู่นี่แหละครับคุณก็สามารถเตรียมตัวเป็นเกษตรกร ได้ แต่คุณต้องมีที่ดินก่อน ที่ดินเป็นเรื่องสำคัญมาก มีใจรักแต่ไม่มีที่ดินก็ไม่ต้องคิดอะไรต่อแล้ว ผมจะสรุปสิ่งจำเป็นในการเป็นเกษตรกรเป็นข้อๆ ดังนี้

   1. มีใจรัก คิดว่าการที่จะลาออกมาทำสวนคุณต้องมีใจรักก่อน ถ้าคุณไม่มีใจรักงานทางด้านนี้ก็อย่าฝืนครับ
   2. มีที่ดิน ไม่จำเป็นต้องมีมากครับคนมีที่ดินแค่สองงานปลดหนี้หลักแสนก็มีมาแล้ว
   3. มีกำลัง ใครที่คิดว่ารอซักอายุ 60 แล้วลาออกไปทำสวน ผมไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ยิ่งคนที่ไม่เคยจับจอบจับเสียมมาก่อนอย่าแม้แต่จะคิด การเป็นเกษตรกรถ้าทำเองไม่จ้างเขา กำลังเป็นสิ่งสำคัญ มือแตกเป็นเรื่องปกติ ส่วนใครติดจะทำเกษตรแบบชี้นิ้วนั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง
   4. มีความรู้ คุณอยากทำอะไร สนใจอะไรหาความรู้ไว้ก่อนยิ่งมีสื่ออินเทอร์เน็ต ยิ่งสะดวกสบายใหญ่ค้นข้อมูลแป๊บเดียวก็ได้แล้ว แต่อย่าหวังว่าข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตจะช่วยคุณได้ทุกอย่าง ต้องอ่านและพิจารณาดีๆ ข้อมูลจากนักวิชาการบางครั้งนักวิชาการก็รู้แต่ทฤษฎีไม่เคยลงมือทำ เชื่อเขาทั้งหมดทำตามหมดก็เจ๊งได้ การหาความรู้อีกทางคือ การเข้าร่วมฝึกอบรมเกี่ยวกับเกษตรอินทรีย์ ไม่ว่าจะเป็นเครือข่ายของสันติอโศก หรือเครือข่ายมูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ หรือที่อื่นๆ อย่ายึดติดกับแหล่งใดแหล่งหนึ่ง นำความรู้ที่ได้มาประยุกต์ใช้เอาเอง
   5. มีเงินทุน ข้อ นี้ก็สำคัญไม่น้อยลาออกมาแล้วจะกินอะไร เอาเงินที่ไหนใช้จ่าย การเริ่มต้นชีวิตเกษตรกรใช่ว่าทำเดือนสองเดือนแล้วมีเงินเข้ามา ต้นไม้พืชผัก จะบังคับให้มันโตตามใจเราไม่ได้ถามว่ามีเท่าไหร่ถึงจะพอ ผมก็ตอบไม่ได้ครับ ข้อนี้ต้องคิดเองยิ่งคุณมีภาระทางครอบครัวแล้วคิดให้หนัก คิดไม่ออกก็เป็นลูกจ้างต่อไปครับ
   6. ยังคิดไม่ออก ช่วยคิดต่อนะครับ

     ที่เล่ามาทั้งหมดไม่ได้ชักจูงให้ใครลาออกจากงานนะครับ ทำงานเป็นลูกจ้างมีความสุขอยู่แล้วก็ทำไป แต่เมื่อไหร่ที่ไม่มีความสุข แล้วหาทางออกไม่ได้เกษตรกรก็เป็นทางเลือกหนึ่ง

     สำหรับคนที่ทำงานอยู่ไม่ว่าจะบริษัท หรือราชการมีที่ดินอยู่แล้ว สมมติว่ามีที่ดินยังไม่ได้ทำประโยชน์ คุณกลับไปปลูกป่าจะเป็นรอบๆที่ดิน หรือเต็มพื้นที่ สมมติว่าปลูกตะเคียนทอง หรือไม้ยืนต้นอื่นๆ  อีกยี่สิบสามสิบปีข้างหน้าคุณจะขายตะเคียนทองได้เท่าไหร่ ถือเป็นเงินบำเน็จบำนาญก็ได้ หากคุณไม่ทันใช้ลูกหลานก็คงขอบคุณคนที่ปลูกเอาไว้ให้ ไม่ว่าจะขายได้เงิน หรือได้ไม้สร้างบ้าน

     สำหรับคนที่จิตใจไม่อยู่กับบริษัท หรือราชการแล้ว และมีที่ดินอยู่แล้ว ใครไม่มีที่ดินก็หาที่ดินเสียนะครับ อย่างที่บอกว่าอย่าเพิ่งลาออก เสาร์อาทิตย์ หรือวันหยุด ก็ไปปลูกป่าเอาไว้ก่อน ทดลองใช้ชิวิตเกษตรกรก่อนว่าทำไหวมั๊ย ทำไว้พอประมาณแล้วค่อยลาออก แล้วคุณจะพบว่าเกษตรกรเป็นวิถีชีวิตที่มีความสุข ไม่มีคนมาคอยสั่งงาน ไม่เป็นลูกจ้าง เป็นเจ้านายตัวเอง แต่เกษตรกรก็ต้องเหนื่อย แต่เหนื่อยก็มีความสุข

ความเห็น

หากใครพอจะหาหนังสือพิมพ์ โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ก็ลองเปิดอ่านดูนะครับ มีเรื่องเกี่ยวกับคนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ หันมาทำการเกษตรในไร่นา ที่จวนจะร้างของครอบครัว ผลิตสินค้าเกษตรอินทรีย์ออกขาย

รูปภาพของ vicheana

ขอบคุณมากเลยครับ ที่ให้ข้อมูล ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่รุ้สึกเบื่องานประจำมากๆเลย ผมมีที่อยู่ประมาณ 16 ไร่ ที่น่าน อยากจะไปทำเกษตรที่นั้น แต่ระยะทางมันไกล เลยยังไม่มีโอกาสไปซักที พยายามเก็บตัง โดยซื้อคอนโดให้คนเช่า จะได้มีรายได้ในช่างที่ออกจากงาน อย่างน้อยก็ไม่อดล่ะ แต่ผมชอบบรรยากาศที่น่านมาก ก็เลยต้องพยายามต่อไปกะว่าจะขึ้นไปปลูกไม้ผล กับไม่ยืนต้นก่อนในต้นปีนี้ ถ้าไปทำแล้วคงจะต้องขอรบกวนข้อมูลจากคุณโสธรครับ

มีเพียงสิ่งเดียวในชีวิตที่จะสามารถพิชิตได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายคือความล้มเหลว

รูปภาพของ sothorn

ยินดีครับสำหรับเรื่องข้อมูล

พูดถึงน่านผมก็ชอบบรรยากาศที่นั่นมากครับ โดยเฉพาะ อ.บ่อเกลือ ซึ่งผมไปอยู่ที่นั่นประมาณ 1 อาทิตย์ บรรยากาศในหุบเขา
คิดแล้วอยากไปอีก

รูปภาพของ vicheana

เมื่อถึงเวลานั้นจะเตรียมอาหารพร้อมที่พักเอาไว้ให้ครับ

มีเพียงสิ่งเดียวในชีวิตที่จะสามารถพิชิตได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายคือความล้มเหลว

รูปภาพของ sothorn

ไม่ทราบว่าสวนอยู่อำเภอไหนครับ

รูปภาพของ vicheana

อยู่อำเภอภูเพียงครับ ใกล้อำเภอเมือง ห่างจากสนามบินน่านประมาณ 7 กิโล ตอนนี้ปลูกแต่มะม่วงไว้ประมาณ 200 ต้น มีมาตั้งแต่ตอนที่ซื้อแล้วครับ แต่อยากปลูกผลไม้ที่อยากกินมากกว่าจะปลูกแต่มะม่วง

มีเพียงสิ่งเดียวในชีวิตที่จะสามารถพิชิตได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายคือความล้มเหลว

รูปภาพของ keng_kp

Coolสวัสดีครับ...ผมเป็นสมาชิกใหม่ ผมติดตามเวบบ้านส่วนพอเพียงมานานแล้วครับ ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่อยากทำเกษตรเหมือนกันแต่ก็ติดที่ต้องทำงานประจำอยู่ พอได้อ่านบล็อกนี้ก็ได้ประโยชน์มากเลยแต่ผมก็ยังลาออกจากงานไม่ได้เพราะผมเพิ่งกู้เงินบริษัทมาซื้อที่ประมาณ 5 ไร่ อยู่แถวกำแพงเพชรครับ แต่ก็มีความฝันอยากทำเกษตรพอเพียงอยู่...ขอบคุณนะครับเวบดีดีแบบนี้...ว่างๆ ช่วย update การเลี้ยงกบหน่อยนะครับ

รูปภาพของ พี่น้องดา

พึ่งเริ่มปลูกผักค่ะ ส่วนหนึ่งก็ได้ข้อมูลจากเวปนี้ล่ะ ที่ทำให้กล้าลอง เมื่อลองก็รู้แล้วค่ะ ว่าไม่ยากเกินความสามารถ เหนื่อยหน่อยแต่มีความสุขดี เป็นกำลังใจให้ทุกๆคนที่จะเริ่มทำเกษตรนะค่ะ

ผู้มีความเพียรอย่างแรงกล้า เท่ากับประสบความสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง

รูปภาพของ prymanvai

แต่เหนื่อยก็มีความสุขLaughing

 

รูปภาพของ Saruda

เบื่อเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว อยากไปทำเกษตรพอเพียงแต่ยังไม่กล้า เพราะมีหนี้ที่กู้เรียนอยู่ กลัวว่าทำแล้วจะไม่สำเร็จ จะทำไงดี และจะหาตลาดขายยังไง

รูปภาพของ sothorn

ทำงานประจำไปก่อนครับ จนกว่าหนี้จะหมด และมีเงินเก็บ
เพราะทำเกษตรต้องใช้เวลาอย่างน้อยก็ 2-3 ปี

ถ้ามีที่ดินอยู่แล้ววันหยุด ก็ไปทดลองใช้ชีวิตเกษตรกรก่อน
ไปปลูกไม้ยืนต้นเพื่อเป็นบำนาญให้กับตัวเอง

หรืออยากทำอะไรก็ให้พ่อแม่ช่วยทำไปก่อน

เรื่องตลาดอย่างเพิ่งเครียดครับ ผักอินทรีย์ปลอดสารพิษหาตลาดไม่ยากหรอกครับ

รูปภาพของ ปิยราข ศิลาอ่อน

สวัสดีคับ พี่ๆ ผมเป็นสมาชิกใหม่ ตอนนี้ผมทำงานเอกชนอยู่ รู้สึกไม่ชอบเลย บ้านผมมีที่ดินประมาณ 30 ไร่ที่ จ.สุรินทร์ ทำนาได้ 1 ปีต่อครั้ง ตอนนี้พ่อกับแม่ผมทำอยู่ ขณะนี้ผมมีความคิดที่อยากกลับไป พัฒนาที่ดินที่ผมมีอยู่ แต่ก็กลัวอะไรหลายๆ อย่าง และติดปัญหาสำคัญที่สุดคือ พ่อ กับ แม่ ยังไม่อยากให้กลับไป ผมหรอไฟเขียวอยู่ ตอนนี้ได้แต่หาความรู้สะสมไปก่อน และผมอยากขอความเห็นพวกพี่ ที่ตัดสินใจออกไปทำการเกษตรแล้วเป็นอย่างไร ดีไหม แล้วเจอปัญหาอะไรบ้าง แล้วมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร ขอความกรุณา ขอบคุณล่วงหน้าคับ             

                                                                  ตั้ม ลูก ชาวนา

 

 


รูปภาพของ sodsee_kot

ตอนนี้ทำงานอยู่กรุงเทพเบื่อเป็นมนุษย์เงินเดือนพอ วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ก็กลับบ้านต่างจังหวัด อยู่อ่างทองค่ะ อยากเลี้ยงปลาปลูกผักแต่ขาดความรู้และประสบการณ์

รูปภาพของ พลับพลึงน่าน

คุณโสธร ยังอยากมาอยู่น่านเลย ใช่ไหมคะ หนูต้องรีบทำละ  สวนพอเพียง  คิดมานานแล้วต้องทำเสียที

ปล. ขอโทษด้วยนะคะที่แอบมาซุ่มนานแล้ว  ได้ข้อมูลพอสมควร  ขอบคุณมากมายค่ะ

รูปภาพของ sothorn

ถ้ามีโอกาสยังอยากจะไปเที่ยวน่านครับ ชอบ อ.บ่อเกลือ
ที่อื่นก็ยังมีอีกเยอะที่ไม่ได้ไป

รูปภาพของ ชาวไร่จำเป็น

สำหรับข้อคิดดีๆ ผมก็คนหนึ่งที่มีความคิดแบบนี้  ผมอายุ29ปี ไม่เคยทำนา ทำไร่ ไม่มีที่ดินเป็นของตัวเอง จนกะทั่งผมแต่งงาน พ่อตาผมอายุมากแล้วมีที่ไร่,นาแต่ก็ทำไม่ใหวภรรยาผมรับราชการ ผมจึงต้องมาเป็น"ชาวไร่จำเป็น" ที่ดินผมอยู่จังหวัดชัยภูมิเป็นดินทรายแดงส่วนใหญ่ ปลูกมันสำปะหลัง.อ้อยมานาน  ผมเริ่มทดลองปลูกมันสำปะหลัง(เม.ย52)เองประมาณ6ไร่ปัญหาที่พบคือ หัวมันจะไม่ใหญ่,ใบน้อย อยากจะขอคำแนะนำจากผู้รู้เพื่อจะนำมาปรับปรุงและแก้ไขในฤดูต่อไป   ขอขอบคูณไว้ล่วงหน้าเลยนะครับ

รูปภาพของ sothorn

มันสำปะหลังทำให้ดินเสียใช่มั๊ยครับ
น่าจะปลูกพืชตระกูลถั่วสลับกันบ้างนะครับ

รูปภาพของ nutchanan

สวัสดีคับ พี่ๆ ผมเป็นสมาชิกใหม่ ตอนนี้ทำงานประจำอยู่ ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่อยากทำเกษตรเหมือนกันอยากกลับไปพัฒนาที่ดินที่ผมมีอยู่ มีที่อยู่ประมาณ 13 ไร่แต่ก็กลัวอะไรหลายๆ อย่างคับ เพราะที่ดินที่บ้านส่วนมากจะเป็นเหนียวป่นดินทรายและตอนนี้ก็ปลูกต้นยูคาฯอยู่8 ไร่   แม่ก็อยากให้กลับไปช่วยที่บ้าน บ้านผมอยู่ อ.เมือง จ.ปราจีนบุรี ทางขึ้นเขาใหญ่นะคับ ตอนนี้ได้แต่หาความรู้สะสมไปก่อน และผมอยากขอความเห็นพวกพี่ ที่ตัดสินใจออกไปทำการเกษตรแล้วเป็นอย่างไร ดีไหม แล้วเจอปัญหาอะไรบ้าง แล้วมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร ขอความกรุณา ขอบคุณล่วงหน้าคับ  Smile         

                                         

รูปภาพของ sothorn

สะสมความรู้ไปก่อน ก็ดีครับ
ทำเกษตรดีอย่างไร สบายใจครับ แต่ก็ต้องอ่าน http://www.bansuanporpeang.com/node/477

ปัญหามีแน่นอนครับ แต่ละคนคงไม่เหมือนกัน แต่ก็เป็นปัญหาที่สามารถแก้ได้

ถ้ากายพร้อม ใจพร้อม ปัญหาต่างๆ ก็สามารถแก้ได้ครับ

รูปภาพของ ชาวไร่จำเป็น

ควรจะเป็นถั่วอะไรคับ......

ไม่ทราบว่าควรปลูกมันสำปะหลังอย่างไรให้ได้ผลผลิตเพิ่มขึ้นคับ........ขอบคุณคับ

รูปภาพของ sothorn

ดูรายละเอียดปุ๋ยพืชสดจากลิงค์นี้นะครับ http://www.doae.go.th/ni/pui/sod.htm

รูปภาพของ udomsak

ตอนนี้กำลังทำอยู่ครับคุณsothornแต่เป็นเรื่องหมูๆครับ สวนยางพารา กำลังเริ่มครับ เยี่ยมชมผมได้ที่ www.mooyaso.net ยินดีแลกเปลี่ยนเรื่องหมูครับทั้งหมูขุน หมูหลุม และระบบลีนุกส์ ผมทำเว็บจาก CMS PHP-Nuke ครับ วันหน้าจะได้ขอความแนะนำเทคนิคเรื่องอื่นๆเพิ่มจากคุณsothornบ้างนะครับ

รูปภาพของ sothorn

ผมไปเยี่ยมเวบมาแล้วนะครับ โอกาสหน้าคงได้ใช้บริการ อักสักพักก็จะเลี้ยงหมูหลุม

รูปภาพของ patcharee

ตอนนี้ทำงานประจำอยู่ค่ะและก็วางแผนไปเป็นชาวสวนคู่กันไปด้วยทำควบคู่กันไปก็มีความสุขดีนะค่ะถ้าเบื่องานประจำแต่จะลาออกก็ไม่ได้  มีทางเดียวคะ ต้องสนุกกับงานที่ทำ เผลอแป็บเดียว เราก็จะไปเป็นชาวสวนได้อย่างที่เราตั้งใจคะ

รูปภาพของ sothorn

ทำควบคู่กันได้ก็ดีครับ รายได้มาจากทั้ง 2 ทาง
ผมบอกเสมอว่าผมไม่ได้ชวนให้ใครออกจากงานประจำ เพราะบริบทของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

รูปภาพของ linthai6611

เห็นด้วยค่ะว่า ให้ทำงานประจำ แล้วแบ่งเวลาว่างไปลงมือทำเกษตร เลือกแหล่งข้อมูลจากศูนย์ปราชญ์ชาวบ้านใกล้ที่ดินเกษตรของเราเพื่อจะได้สอบถามขอคำปรึกษาแนวทางการทำเกษตรตามแนวทฤษฏีพอเพียง ควบคู่ไปเรื่อยๆ เน้นประหยัด อดออม พอเพียง และดูแลสุขภาพจากการรับประทานสิ่งที่ปลูก ปลูกสิ่งที่กิน เหลือค่อยขาย  ศึกษาราคาขายในท้องตลาด แล้วทำการตลาดปากต่อปากหรือเข้ากลุ่มที่มีสถานที่ออกร้านจำหน่ายสินค้าแบบคาราวาน  ขายเองส่งเอง ถึงมือผู้บริโภคตัดวงจรพ่อค้าคนกลางกดราคารับซื้อจะดีที่สุด

หลิน

อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน......บยันอดทน ประหยัด อดออม..

..หมั่นให้ทาน รักษาศีล และภาวนา(วิปัสสนากรรมฐาน)เพื่อความหลุดพ้นแห่งกรรม..

 

รูปภาพของ dada

พยายามหาที่ดินมาเกือบปี ก็ยังไม่ได้ ส่วนใหญ่ไม่มีโฉนด เป็นที่ ภบท.5 (แถบปากช่อง สวนผึ้ง เพราะไม่ไกลจากกรุงเทพฯ เนื่องจากที่บ้านเป็นห่วง)  ได้ไปอบรมแบบ 2-3 วันมาบ้างค่ะ  อ่านหนังสือบ้าง หาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ท แน่ใจแล้วว่าต้องการเปลี่ยนวิถีชีวิตจากเมือง ไปเป็นแบบเรียบง่าย พอเพียง ทำเกษตรผสมผสาน  มีเงินเก็บจากการทำงานก้อนหนึ่ง ไม่มีหนี้  ปัญหาติดอยู่ว่าพ่อแม่เป็นห่วงเพราะเป็นผู้หญิง

คิดว่าจะลาออก แล้วไปอบรมตามศูนย์เรียนรู้ เพราะมีหลายที่ที่น่าสนใจ  ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เวลา 5 วันเป็นอย่างต่ำ  ไม่สามารถลางานบ่อยๆเพื่อไปอบรมได้  ระหว่างนี้ก็จะพยายามหาที่ดินต่อไปค่ะ    รบกวนขอคำแนะนำด้วยค่ะ  

รูปภาพของ suthus

ผมได้เข้าไปช่วยทำเกษตรผสมผสานด้วยการเลี้ยงหมูหลุมเพื่อผลิตก๊าซและปุ๋ยหมักให้กับอดีตผู้ใหญ่บ้านที่แม่สรวย เชียงราย

อดีตมีรายได้จากการดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน ปลูกพืชไร่ขายแบบอาศัยฝนและใช้ปุ๋ยเคมี ซื้อทุกอย่างที่บริโภคยกเว้นข้าวที่ปลูกเอง รายได้รวมไม่ถึงแสนต่อปีทั้งครอบครัว

ปัจจุบันทำงานกินเงินเดือนหมื่นโดยเป็นผู้จัดการดูแลสวนให้ผู้ใหญ่ที่ผมนับถือไม่ไกลจากบ้าน เช้าก่อนออกจากบ้านและเย็นหลังจากเลิกงานกลับมาบ้านให้อาหารหมู แม่บ้านดูแลคอกไก่และปลูกผักสวนครัวไว้ทานเอง มีกำไรจากการเลี้ยงหมู3เดือน 50,000บาทและจากเงินเดือน ภายในปีนี้จะมีรายได้ที่สามารถเก็บไว้ไม่ต่ำกว่า 300,000 บาท เพราะปลูกพืชไร่ด้วยปุ๋ยหมักที่ทำเอง ทานของที่ผลิตมาได้เอง

อนาคตถ้ายังขยันทำตามแผนงานและผังที่วางไว้ล่วงหน้าแล้ว จะมีรายได้ปีละล้านแน่นอนไม่เกิน 3ปี เพราะจะมีคอกหมูหลุม(10ตัว/คอก)16คอก(ขายหมูสัปดาห์ละคอก) บ่อปลา(1/2ไร่)1บ่อ คอกไก่(100ตัว/คอก)6คอก นาข้าว1ไร่ปลูก2-3ครั้ง/ปี แปลงผัก1ไร่(ปลูกผสมผสานทั้งปี) โรงเห็ด3โรง แปลงกล้วย1ไร่ แปลงข้าวโพด1ไร่และอ้อยไผ่รอบแนวรั้ว

ใช้พื้นที่รวมประมาณ8ไร่ ที่ยังไม่มีเอกสารที่ทางการออกให้ ทั้งๆที่ครอบครองมา30กว่าปี(จึงไม่สามรถไปทำกู้มาเป็นทุนได้ ที่เป็นปัญหาของชาวเขาในเวลานี้ ซึ่งต่างกับนายทุนที่สามารถใช้เจ้าหน้าที่มาออกเอกสารที่ดินให้ได้) ก็หวังว่าเกษตรกรที่มีที่ดินคงไม่เอาไปขายให้ลูกหลานมันผลาญเล่นนะครับ

รูปภาพของ sakolphon

 

           พี่ๆเขาทำงานอุทิศตนเพื่อลดโลกร้อนสร้างเครือข่าย         ปลูกต้นไม้   เดินสายเปิดธนาคารต้นไม้    น่าสนใจเชิญทางนี้ครับ.....

http://www.treebankthai.com/

จะพลิกผืนดินตามรอยพ่อหลวง

รูปภาพของ New life 108

ผมคิดว่าปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ครับ  เหมือนผมแรกๆ ก็เบื่อๆ สุดอ่ะครับเคยแว็บขึ้นมาในสมองเหมือนกันว่าจะออก พอตรองไปมาก็พบว่าปัญหาทั้งหมดที่เราต้องประสบมันไม่ได้เกิดจากตัวเรา

ปล่อยวาง ทำงานต่อไป แบบปล่อยวางพร้อมหาลู่ทางใหม่ให้กับชีวิต เสียเป็นไรไปครับค่อยๆ ก้าวแล้วจะได้ไม่สะดุดครับ อย่างน้อยๆ งานประจำก็ทำให้เรามีรายได้หลัก + สวัสดิการครับ

เริ่มจากงานเกษตร ภายในบ้านอะไรต้องกินต้องใช้จับปลูกใส่กระถางเข้าครับ แล้วก็จะเกิดผลว่ากินได้ + ไม่ต้องควักกระเป๋าจ่าย เห็นไหมครับแค่นี้ก็ประหยัด ลดความเครียดได้ครับ ลองหันมามีความสุขกับการประหยัดดูครับ ผมว่ามันตื่นเต้นดีออก

นายอารมณ์ดี

หน้า