แบ่งปันเมล็ดพันธุ์
ความคิดเห็นล่าสุด
บล็อกล่าสุด
บันทึกของสมาชิก(บล็อก)
บันทึกสุ่มแสดง
กระทู้ใหม่
กระทู้ที่มีการเคลื่อนไหว
บันทึกพึ่งตนเอง
บันทึกแนะนำ
พอเพียงลิงค์
Syndicate
ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นแล้วครับ
ต้นปี 50 ผมก้าวออกมาจากบริษัท ด้วยหลายเหตุผล และตั้งใจออกมาเป็นเกษตรกร จำได้ว่าหลังจากออกมาแล้วจะเริ่มใช้ชวิตเกษตรกรมันมืดแปดด้าน ทั้งๆที่ตอนเรียนมัธยมก็เรียนวิชาเกษตรมาบ้าง จะทำอะไรก็ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน จนกระทั่งได้เข้าอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง รู้สึกว่ามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง เริ่มได้ใช้ความรู้จากการอบรมมาใช้เต็มที่สามมารถปลูกผักได้ประสบผลสำเร็จหลายอย่าง โดยที่ไม่พึ่งพาสารเคมีและปุ๋ยเคมี
ปลายปี 50 มีเรื่องต้องให้เข้าไปทำงานในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เพราะมีคนมาขอร้องให้ไปทำงาน เพราะเขาหาคนดูแลคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ปฏิเสธไปหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ จนต้องเริ่มงานในวันที่ 7 มกราคม 2551 โดยปลอบใจตัวเองว่าไปพัฒนาบ้านเกิดก็แล้วกัน ระหว่างที่ทำงานในหน่วยงานราชการแห่งนี้ ก็ไม่ทิ้งเรื่องการทำเกษตร แต่ผลการปลูกผักออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะไม่มีเวลาดูแล เคยปลูกมะระได้ลูกละ 6 ขีด เมื่อไม่มีเวลาดูแลผลผลิตก็ไม่ได้ผล จากลูกละ 6 ขีดได้ลูกแค่คืบ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะทำเกษตรให้ได้ผลถ้ายังอยู่ในระบบ ไม่มีทางทำเกษตรให้ดีได้ นั่งทำงานอยู่ก็จะบอกเพื่อนร่วมงานเสมอว่า "ถ้าอยู่บ้านขุดดินได้ตั้งเยอะแล้ว"
ต้นเดือนตุลาคม 51 มีการเปลี่ยนแปลงระบบการทำงานในหน่วยงาน ไม่ขอกล่าวถึงรายละเอียด ประกอบกับที่อยากทำสวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยตัดสินใจยื่นใบลาออก ยังใจดีที่ผมให้เวลา 2 เดือนให้หาคนมารับงานต่อ แต่ผ่านไปจนผมออกก็ไม่มีใครมารับงานรู้อย่างนี้ออกให้เร็วกว่านี้ การลาออกมีผล 30 ธันวาคม 2551 แต่ผมใช้สิทธิ์ลาเท่าที่ลาได้ จนวันที่ 19 ธันวาคม 2551 เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของผม
เมื่อหลายหน่วยงานทราบเรื่องเกี่ยวกับการลาออกของผม ก็มีการติดต่อให้ผมไปทำงานหลายที่ แต่ผมปฏิเสธหมด ผมจะไม่ไปจากบ้าน ไปจากสวนผมอีกแล้ว ผมต้องทำให้สำเร็จตามที่ตั้งใจให้ได้
ถึงวันนี้ก็ประมาณ 23 วันที่ก้าวออกมาจากหน่วยงานราชการแห่งนั้น ผมทำงานในสวนทุกวันแม้กระทั่งวันปีใหม่ผมก็ไม่หยุดทำงานดังที่เขียนในบันทึกก่อนหน้านี้ ตอนนี้ผมมีความสุขมากๆครับ ไม่ต้องรับรู้การแก่งแย่งชิงดี ไม่ต้องรับรู้ว่าใครคอรัปชัน ไม่ต้องรับรู้การบ้าอำนาจ ประจบสอพลอ หรือ อื่นๆ คนที่อยู่ในหน่วยงานราชการคงทราบดี ผมหลุดพ้นจากวงจรนี้แล้วครับ
ความสุขที่มากกว่านั้น คือได้ทำในสิ่งที่รักชอบ ทุกวันนี้กรีดยางตอนตี 2 กรีดเสร็จตอนตีสี่ หกโมงเก็บน้ำยาง ทำแผ่น เสร็จแล้วรดน้ำผักที่ปลูกไว้ ตอนนี้ปลูกผักไว้หลายอย่างค่อยมาเล่าให้ฟัง หลังจากเสร็จเรื่องยางและรดน้ำผัก ก็หางานทำไปเรื่อยๆ ตามกำลัง เหนื่อยก็พัก ตอนบ่ายอาจนอนพักเล็กน้อย แล้วทำงานต่อ ประมาณบ่าย 4 โมงรดน้ำผัก 5 โมงปั่นจักรยานออกกำลังกายถ้าแรงยังเหลือ 6 โมงดูเปาบุ้นจิ้น อันนี้ขาดไม่ได้ ฮิๆๆ 2 ทุ่มเล่นเน็ตเขียนบล็อก เสร็จแล้วขึ้นนอน
ทั้งหมดนี้อยากบอกว่าทุกวันนี้มีความสุขมากครับ
อยากขอบคุณทุกคนที่มีส่วนทำให้ผมได้ออกมาจากระบบ และใด้ชีวิตเกษตรกร และตอนนี้ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นอีกครั้งแล้วครับ และจะเป็นตลอดไป
- sothorn's blog
- ล็อกอิน หรือ ลงทะเบียน เพื่อแสดงความคิดเห็น
ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน- 8835 อ่าน
เกษตรกรเป็นอาชีพที่มีเกียรติ...
เป็นนายของตัวเอง...
ยินดี...กับคุณ sathorn ด้วยค่ะ...
ใจรัก...การเกษตร
การบ้าอำนาจ...หลงตัวเอง หาความสุขไม่เจอ
สวัสดีค่ะเมื่อต้นปีไปลงทุนบ่อปลาและทำเห็ด แต่ดูแลไม่เต็มที่เพราะต้องขับรถไปมาลูกจ้างก็ทำงานไม่เต็มที่ขายได้เท่าไหร่แต่ละวันญาติก็เก็บไปบางส่วนเบิกเงินทุกวันเสียมากกว่าได้เลยเลิกแต่จะไม่ยอมแพ้เพราะใจรักด้านนี้มากมายตอนนี้เลยประกาศขายบ้านเพื่อจะไปทำสวนในฝันอย่างเต็มตัว ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่มีอุดมการ์ณเดียวกันประสบความสำเร็จนะค่ะ ขอบคุณ คุณsothon มากมาย
ผมก็กำลังเตรียมความพร้อมทั้งกายและใจ คิดวางแผนไ้ว้อีก 10 ปีโดยที่ช่วงนี้ก็ทำอะไรที่ทำได้ก็ทำไปก่อน กล่าวคือ ปลูกไม้ยืนต้นก่อน เพราะใช้เวลานาน และเตรียมแหล่งน้ำด้วย ในขณะเดียวกันก็เตรียมดินให้มีความอุดมสมบูรณ์ โดยคิดว่าจะหาปุ๋ยหมัก คอกมาลง ส่วนพืชล้มลุกก็ทดลองปลูกไปในขณะเดียวกันครับ
ผมก็เบื่อเหมือนกับคุณ Sothon ครับ พอแล้วระบบราชการไทย ผมคิดว่าเราไม่เป็นข้าราชการก็สร้างประโยชน์และตอบแทนคุณแผ่นดินได้เหมือนกันนี้ ;-)
ดีใจจังที่ได้เจอเวปนี้เพราะใจตัวเองแล้วชอบการทำเกษตรนะ แต่ยังไม่มีโอกาสทำจริงจังมีแต่คุณแม่และคนงานเขาทำกัน ที่บ้านก็ปลูกต้นไม้ไว้หลายพันธ์ชนิด เช่น มะละกอ ทับทิม มะลิ มะพร้าว ฯลฯ และไม้ประดับหลายอย่าง แต่มานั่งดูแล้วมันไม่สวยงามประทับใจเท่าที่ควรเพราะรู้สึกว่าต้นไม้ที่ปลูกลงไปไม่เจริญเติบโตเหมือนของคุณพ่อที่ จ.ตรัง คือสวนอยู่ จ.สระบุรี เลยรู้สึกท้อใจแต่พอได้อ่านทุกคนในเวปนี้รู้สึกว่าเราจะต้องทำต่อไป จะสำเร็จเมื่อไหร่ก็ไม่เป็นไร อยู่ที่ความตั้งใจ
สวัสดีพี่-น้อง บ้านสวนทุกท่านค่ะ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ชื่อจุฑาทิพย์ (แอนค่ะ) เป็นคนลพบุรี แต่ตอนนี้ทำงานอยู่ที่ชลบุรีค่ะ
แอนลองเปิดเมลดูเกษตรพอเพียง เลยได้เข้ามาดูเวปบ้านสวน ชอบมากอนาคตก็คิดเหมือนกันว่าคงกลับลพบุรี ทำเกษตรพอเพียงบ้างอยากตามรอยพ่อหลวง แต่บ้านที่ชลบุรีมีเนื้อที่พอทำสวนครัวนิดหน่อย ก็เลยอยากจะลองทำบ้าง พี่ๆ ช่วยแนะนำด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ สมาชิกใหม่รายงานตัวค่ะ อยากเป็นเกษตรกรเต็มตัวเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ขอหาทุนก่อนค่ะ ทำงานอยู่กับคนมาก ๆ ก็เบื่อเหมือนกันไปอยู่กับต้นไม้
น่าจะดีกว่านะคะ ถ้าไม่ติดตรงที่ว่าเกิดเป็นหญิงก็คงจะตัดสินใจไปเป็นเกษตรกรแล้วหละคะ
อยากทำหลายอย่างเหมือนกันแต่ทำเองไม่ได้ รอคนร่วมอุดมการณ์อยู่เหมือนกัน
แต่ก็คนจะหาไม่ได้ อิอิอิอิ
โอกาสหน้าจะเข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ว่าที่เกษตรกรคนใหม่นะคะ
หลบมาอยู่บ้านได้ 2 ปีแล้ว หลังจากจำเป็นต้องลาออกจากพนักงานราชการ ที่ทำมาตั้งแต่เรียนจบ ใช้ชีวิตคนเมืองที่บ้านดอนมา 8 ปี (ทั้งที่ตอนแรกใจไม่อยากมาเลย) ตอนนี้หลงรักกับการใช้ชีวิตที่เริ่มจะแค่อีพอเพียงแล้ว ตื่นแต่ตีสี่กรีดยาง เจ็ดโมงครึ่งเก็บเสร็จ แปดโมงเช้าขับมอเตอร์ไซต์ไปทำงาน (จ้างเหมา) ไป-กลับ 60 km ห้าโมงเย็นเดินชมคอกหมูป่า ซกเซ็กข้างเริ่น เสาร์ - อาทิตย์สบายใจอยู่กับไร่กับสวน อีสองปียางส่วนที่เหลือได้เบิกหน้า ข้าเจ้าจะขอเป็นเกษตรกรเต็มตัวนะ
สวัสดี ค่ะ ได้อ่านข้อความของคุณมีกำลังใจเยอะเลยค่ะ เคยท้อเหมือนกัน เพราะเสียเวลากับการจัดการชีวิตที่ไม่เคยคิดที่จะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ชอบใช้เงินเป็นตัวการจัดการสรุปแล้วเราก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเพราะเราต้องลงมือทำเอง ประมาณปี 48 ได้ไปซื้อที่แปลงหนึ่งราว 40 ไร่ เป็นป่า แล้วก็มาไถกะว่าจะลงยางพาราให้หมด(ช่วงนั้นกำลังฮิต) แต่ไม่มีความรู้อะไรเลยสั่งยางมาเกือบ4000 ต้น แต่ปลูกไปได้แค่ 500 ต้นนอกนั้นปลูกไม่ทัน ...ตาย..จะว่าตัวเองไม่มีเวลาไปก็ไม่ใช่เพราะคิดว่าไม่ชอบก็เลยไม่อยากไปทำ( แฟนเป็นคนอยากได้และอยากปลูกยางพารา)สรุปแล้วพวกต้นยางที่ยังรอดก็เหมือนกับเด็กที่ไม่ค่อยได้กินข้าวเพราะมันต้นเล็กนี่ก็ 5 ปีแล้ว ตอนนี้ ตา กับ ยาย ไปอยู่ที่สวนให้ ตัวเองมีเวลาแค่เสาร์-อาทิตย์ เพราะวันธรรมดาลูกชายไปโรงเรียน (ตัวเองอยู่อุดรแต่สวนอยู่หนองคาย)ยางพาราไม่ได้ผลก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราจัดการกับที่สวนใหม่ เมื่อก่อนที่ฝนจะตก ก็จัดการถางส่วนที่ยังเป็นป่า ไถแล้วหว่านข้าว ตอนนี้กำลังงามเขียวขจีเลยไม่มีรูปมาให้ดูถ้าฝนไม่ตกไม่เป็นไรเพราะเรามีสระน้ำใหญ่อยู่หนึ่งบ่อ และสระเล็กอีกหนึ่งบ่อ แล้วยายก็ปลูกมะเขือไว้ให้เก็บกิน ปลูกพริกซึ่งตอนนี้ที่ตลาดแพงมากก.. 10 บาท ได้กินแค่ 2 ครั้งก็หมดแล้ว แต่มีคนขอซื้อพริกยายในราคา 20 บาท ให้ไปเลยหนึ่งกำมือใหญ่แถมมะเขืออีกครึ่งโล...5555...ขอบคุณที่มีเวบดีๆให้ได้แลกเปลี่ยนความคิด ...สู้..สู้..
หนุ่ย แม่กำปั้น
ดีใจจริงๆค่ะที่ได้มาเจอเว็บนี้ขอบคุณเจ้าของเว็บมากๆค่ะ ชีวิตของข้าเจ้าไม่ได้เรียนหนังสือมากถึงแม้ว่าอยากจะเรียนใจจะขาดแต่เพราะพ่อแม่เป็นแค่ชาวนาทำนาแต่ละปีแทบจะไม่พอกิน แม่มีลูก7คนค่ะชีวิตข้าเจ้าก็ไปเรื่อยๆค่ะทุกวันนี้อยากทำงานมีเงินเยอะๆค่ะข้าเจ้าอยากให้ลูกหลานทุกคนได้เรียนหนังสือมากๆค่ะมีการศึกษาที่ดีเขาจะได้เลือกทางเดินได้ หากถึงวันนั้นที่ข้าเจ้าเหนื่อยและอายุมากขึ้นข้าเจ้าจะกลับบ้านนอกหาซื้อที่ดินสักหนึ่งแปลงปลูกผักทำสวน เหมือนอย่างที่ คุณ Sothorn แนะนำค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
อ่านแล้วชื่นใจจังค่ะ มีความสุขในสิ่งที่ตนรัก และ รักในสิ่งที่ตนทำ
ขอชื่นชมในความตังใจ และ ความสุขแบบง่ายๆ ที่ไม่ง่ายเลยสำหรับบางคนค่ะ
อ่านแล้วชื่นใจจังค่ะ มีความสุขในสิ่งที่ตนรัก และ รักในสิ่งที่ตนทำ
ขอชื่นชมในความตังใจ และ ความสุขแบบง่ายๆ ที่ไม่ง่ายเลยสำหรับบางคนค่ะ
ผมว่าเราเกิดมาจากบ้านนอกคอกดินดิน มาใช้ชีวิตในเมืองนานๆ นี่ก็หวนคิดถึงบ้านเกิดอยากทำอะไรที่มันจะได้ใกล้ชิดกะธรรมชาติบ้าง เหมือนเราได้กลับไปสู่สถานที่ที่เราเคยชินเคยอยู่ ผมว่าคนเราเกิดมาจากตรงใหนก็อยากกลับไปที่แบบนั้นอีก เป้นความรู้สึกลึกๆนะ บางคนทำได้ บางคนทำไม่ได้ ผมก็อยู่ทำงานในกรุงเทพนานรวมกับมาเรียนด้วยก็20กว่าปี ใจก็อยากกลับไปทำแบบนั้นบ้าง แต่ก็ติดกับอะไรหลายอย่าง มีลูกต้องเรียน มีภรรยา เป็นคนกรุงเทพเขาคงไม่สามารถไปใช้ชีวิตแบบติดดินกับเราได้ แต่หวังใว้ลึกๆอยากหาที่แถวไม่ไกลจาก กทม.สักแปลงเอาไว้ปลูกต้นไม้ปลูกป่า คิดใว้ว่าอยากปลูกอะไรก็ปลูกเลย อยากให้มันเป็นป่าดิบๆๆไปเลย ..มีใครหรือเพือนๆแนะนำเกี่ยวกับที่ดิน บอกได้นะ...อยากกลับไปเป็นชาวสวนแบบพอเพียงอีกคน
ขอแสดงความดีใจด้วยนะค่ะที่เป็น ไท
นี่ก็ทนๆๆ อยู่กับระบบราชการเหมือนกัน
ที่ทนนี่ก็เพราะมีภาระ กลัวว่าออกแล้วจะทำอย่างที่ตั้งใจไม่ได้
ก็ได้แต่ ฝันๆๆ ไปอยากทำได้บ้างจังค่ะ คงจะมีความสุขกับชีวิตดี
ตอนนี่ให้พ่อดำเนินการก่อน ตัวเองเป็นทัพหลังค่ะ สนับสนุนอย่างเดียวไม่ได้ลงไปทำค่ะ
เวลาที่ไปดูงานที่ไหหนก็อยากทำบ้าง สักวันต้องได้เป็นทัพหน้าแน่ค่ะ
กลับไปตรังเมื่อไหร่ คงได้พบกันบ้างนะ
พี่ดำ-การยาง
ดีครับ น้องฌส
เป็นกำลังใจให้ และคิดว่าน้องต้องประสปความสำเร็จ เพราะเท่าที่รู้จักตั้งแต่สมัยเรียน น้องเป็นคนเอาจริงเอาจังเสมอ....
ขอแสดงความดีใจกับคุณโสธรด้วยนะครับ ที่ค้นหาทางออกให้กับตัวเองได้ เวลาไม่คอยใคร เริ่มเร็วได้เท่าใด เท่ากับนับ 1 ได้เลยครับ ดีใจด้วยครับ
ขอมอบดอกไม้ให้ด้วยครับ
ขอฝากเนื้อฝากตัวกับสมาชิกทุกท่านนะค่ะ...
อยากเดินตามรอยเท้าพ่อค่ะ
เราเคยทำงาน office มาหลายปี แล้วก็ออกมาเป็นแม่บ้าน เกาะสามีกิน เลี้ยงลูก มีที่ว่างหลังบ้านนิดหน่อย ก็ปลูกพริก มะเขือ ตะไคร้ ผักที่ครอบครัวมักจะกินเป็นประจำนั่นแหละค่ะ เริ่มปลูกเมื่อต้นปีนี้เอง ดินไม่ดีหรอก เป็นดินถมที่ปลูกบ้าน เหนียวมาก แต่ก็พยายามใส่ปุ๋ยคอก กำลังจะปลูกชะอม เคยลองปักแล้วเหี่ยวตาย ช่วงนี้น่าจะปักได้เพราะฝนตกทุกวัน
สนุกดีค่ะ มีคนยุว่าทำไมไม่ไปทำงานประจำ ไม่ร้อน ไม่ต้องเหม็น เราก็บอกว่าไม่อยากกลับไปเครียดอีก เราไม่ชอบประชุม เราอยากนอนกลางวัน อยากเลี้ยงลูกเอง
เราเป็นไมเกรนเพราะเครียด (ไม่รู้เป็นไมเกรนหรือว่าเป็นอะไรที่สมอง ไม่ได้ไปตรวจ แต่ปวดหัวบ่อยๆ ) แต่พอเราไปที่สวนหลังบ้าน ทำโน่นทำนี่ กลับหายภายใน1 ชั่วโมง เราก็เลยมีกำลังใจทำมาตลอด
หลายคนเห็นเราพยายามปลูกผักบนดินเหนียวเขาก็พูดแกมเยาะเย้ยว่า ไม่ได้ผลหรอก เราก็ยิ้มไปทำไป แต่อยากพูดกับเขาเหมือนกันว่าในทะเลทรายเขายังปลูกกันได้เลย แต่ที่นี่ก็เห็นอยู่ว่าหญ้ายังขึ้นได้ จะกลัวอะไร ถ้าเราลงรูปเป็น เราจะลงให้ดูนะว่าที่เราปลูกมา 5 เดือนเป็นไงบ้าง ยอมรับว่าปลูกบนดินเหนียว เหนื่อยกว่าปกติหลายเท่า แต่เราก็ต้องทำใจยอมรับ เพราะเราไม่มีที่ดินตรงอื่น
เก็บพริกครั้งแรก ภูมิใจมาก ได้มา 30 เม็ด ปลูกไว้หลายต้น แต่ดกดีอยู่ต้นเดียว ต้นอื่นๆ กำลังออกตามมา เอาไปผัดพริกหมึกไปแล้ว เมื่อวาน แต่ยังซื้อพริกชี้ฟ้ากับหอมใหญ่
เราอยากปลูกหอมใหญ่จัง แต่ไม่มีเมล็ดขาย แถวนี้ (สุราษ) ไม่มีขาย ต้องเชียงใหม่เท่านั้น แต่เราอยากเอามาทดลองปลูกดู ท่านใดพอจะรู้แหล่งขายเมล็ดหอมใหญ่ให้เราได้บ้างมั๊ยคะ เอาซองเล็กๆ ก็พอค่ะ เราจะโอนเงินไปให้
ถั่วกับแตงกวาเพิ่งจะงอก ยังไม่ได้ปักไม้เลย
กำลังจะปลูกข้าวโพดหวาน ฝนตกดินแฉะเดินไม่ได้เลย ดินติดรองเท้า เดินไมไหว มันหนัก เลยต้องหยุดก่อน
เหนื่อย แต่ตลกดี
มีอะไรอยากคุยกะเราแชร์เรื่องปลูกผักสวนครัว ก็คุยได้นะคะ
เป็นคนหนึ่งที่สนใจการปลูกผักอยู่แล้ว และอยากทำการเกษตรแบบผสมผสาน แต่ตอนนี้ยังติดงานประจำอยู่ จึงได้แค่หาข้อมูลไว้ก่อน เวปนี้มีประโยชน์มากเลยทำให้ได้รับความรู้หลายอย่าง ขอให้ผู้ที่ทำเวปนี้มีความสุข ความเจริญนะคะ
ผมกูเคยคิดจะทำเหมือนกันตอนปลายปี คิดจะออกจากงานแล้วกลับบ้าน ไปทำไร่ทำนา คือที่บ้านอยู่ลพบุรี
ตอนนี้มี พ่อกับแม่ทำกันอยู่ 2 คน ส่วนลูกมาทำงนในเมืองกันหมด อยากจะกลัยไปก็ห่วงหน้าพะวงหลัง
อยู่ว่าจะสำเร็จไหม จะทนแดดที่ร้อนได้ไหม จะมีเงินใช้หรือเปล่า คิดวนเวียนอยู่อยางนี้ก็เลยไม่ได้ไป
แต่พออ่านของคุณแล้วคุณมีความใจจเด็ดมาก กล้าที่จะทำ กล้าที่เก้าไปให้ถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ผมก้อหวังว่าจะทำให้ได้เหมือนคุณในอีกไม่ช้า คุณโสทร
AB ONE
11-05-10
ขอเป็นกำลังใจให้คุณโสทรสู้ๆต่อไปนะ เป็นตัวอย่างที่ดี เพราะมีคนคิดอยากเป็นอย่างคุณอีกหลายคน แต่ก็ยังทำไม่ได้ หรือยังไม่กล้าพอ คงต้อง
รอเวลา และการตัดสินใจที่แน่วแน่เน๊อะ
สุดยอดครับ ใจเด็ดเดี่ยวจริงๆ สักวันครับ
ผมเป็นสมาชิกใหม่หมาดๆครับ แต่เป็นพวกแอบพักลักจำมาพอสมควร ผมดีใจที่ความคิดของผมเรื่องการกลับสู่บ้านเกิดเพื่อไปทำการเกษตร เนื่องจากเร่มเบื่อระบบราชการนั้น มีเพื่อนสมาชิกหลายคนมีความรู้สึกเดียวกัน ตอนนี้รู้สึกมีความมั่นใจมากขึ้น จะพยายามดิ้นรนตามที่ตนเองใฝ่ฝันต่อไป ขอบคุณครับ
ผมก็คิดอยู่เหมือนกันครับว่าจะไปใช้ชีวิตแบบพอเพียงในสวนยางที่ซื่อไว้
แต่ก็ต้องรอให้โตกาวนี้อีกหน่อยครับเพิ่ง3ปีเองครับ
พี่โสธรอยู่แถวไหนครับถ้ามีโอกาสจะเข้าไปหาครับผม
บางทีความสุขไม่ได้วัดจากเงินทองหรือความร่ำรวยแต่วัดกันที่เมื่อคุณทำอะไรแล้วมันบอกความเป็นตัวตนที่แท้จริงของคุณเพราะทุกวันนี้มีหลายคนกำลังหลอกตัวเองยังหาตัวเองไม่เจอ
สมาชิกใหม่ ครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ที่บ้านมีสวนยางอันน้อยนิด เป็นค่ากับข้าวของแม่
ถ้ากลับไปยังไม่รู้จะทำอะไรเลยค่ะ
ว่างๆๆก้อเข้ามาหาข้อมูลในเวปนี้
ดีมากๆๆเลยค่ะ
บ้านพี่โสทรอยู่ที่ไหนค่ะเนี้ยะ
เผื่อกลับบ้านจะได้แวะไปเยี่ยมชมของจิง
อิอิอิอิอิอิอิอิ
จะกลับสงกรานต์นี่ค่ะ ที่หาดใหญ่
ก็เป็นคนหนึ่งเหมือนกันคะ ที่ตอนนี้ก็ออกจากงานประจำมา มันวุ่นวายมาก เปลี่ยนสีไม่ทัน มีทั้งลูกน้อง มีทั้งหัวหน้า อยู่ตรงกลางลำบากใจ และก็เหนื่อยกับการทำงานตามคนที่ทำงานด้วยปาก ไม่ทำด้วยความสามารถ แต่คนเหล่านั้นจะอยู่ได้นะ คนที่ตรงไปตรงมาก็ไม่ดีหรอก และอาจเป็นคนที่นิสัยเสียเลียไม่เป็น ว่าไปตามเนื้อผ้ามุ่งมั่น ทุ่มเท จริงจังมากไปมั้ย อุดมการณ์แรง เหมาะสมที่เป็นนายตัวเอง แต่อาจจะโชคดี ที่มีโอกาสได้มีที่ทางกับเขาบ้าง เจอเวบนี้นานแล้วเป็นอีแอบนานแล้วคะ วันนี้ โม้กันที เหมือนกับเรียน ป.1 ใหม่เลย จากการที่พาชุมชนไปดูงานที่นู่น ที่นี่ นับได้ เป็น หลายหลายครั้งแล้ว ไม่เคยได้ศึกษาการทำการเกษตรอย่างจริงจังสักทีที มัวแต่ทำตามหน้าที่ อย่างไรหวัดดีอาจารย์ก่อนนะจ๊ะ แล้วจะมาลักแลเรื่อยๆ อยู่คอนคะ สวนอยู่เขาพนมกระบี่ ชอบงานศิลป ดนตรี ชอบต้นไม้ รักสัตว์ ชอบธรรมชาติ
ใครไม่ใคร่คบ ตอนนีสร้างหนำใกล้เสร็จแล้ว อยากอยู่ในสวนนานแล้ว แต่ตอนนี้เอาจริงแล้ว เพราะหากไม่ทำตอนนี้ แก่แล้วยกจอบไม่ไหวแล้ว ทำไหรไม่ได้ แต่ต้องรบกวนกันแล้วนะจ๊ะ
ตอนนี้กำลังสั่งสมประสบการณ์อยู่ครับ คงอึกไม่นานแล้วล่ะ ไม่อย่างทำงาน อยู่ในที่แคบๆ มีแต่กรอบแล้วครับ
ได้โอกาสเข้ามาอ่านความคิดของหลายคนที่อยากทำเกษตร รู้สึกชอบมากเลยค่ะ เพราะตัวเองก็เป็นชาวนา ที่บ้านทำนาอินทรีปลอดสารเคมี แต่สนใจอยากปลูกมะนาวเพราะคิดว่าการดูแลคงไม่ยากและใช้พื้นที่ไม่มาก เคยอ่านจากหนังสือเกษตร แต่ไม่มีความรู้เรื่องมะนาวเลย เลยสนใจอยากได้เพื่อนที่มีความรู้ด้านนี้ค่ะ
ผมศึกษามาบ้างพอสมควร แต่ยังไม่พร้อมมากนัก ทุกวันนี้พยายามทำตัวให้พร้อม ไม่งั้น เด็กๆ ที่โตในเมืองมันจะไม่รับ กับสังคมเกษตรบ้านเรา หากเขาโตกว่านี้ คนโต ม.๑ คนเล็ก ป.๒ ผมเลยยังต้องคิดหนัก อยู๋ แต่หมายมั่นว่า ไม่นานจากนี้ จะต้องกระโดดลงไป ให้ตัวเปียกอย่างแน่นอน ไม่งั้นย่อมไม่รู้ว่าน้ำมันลึกแค่ไหน แล้วค่อยๆปรับเปลี่ยน วิถีชีวิตกันใหม่
นั่งอ่าน comment คุณแล้ว ตรงใจเรามากหลายเรื่อง แต่ขอให้กำลังใจและ พํฒนาข้อมูล สาระเพิ่มขึ้นไปอีกนะครับ แค่นี้ก่อน ว่าแล้วเจ้านายเรียกอีกแระ
ทุกๆสิ่งอย่าง อยู่ที่ใจ และ กำลังใจ ฉะนั้นเราทั้งหลายจงมีให้แก่กันและกัน ทุกสิ่งอันอุปสรรคจักพ้นผ่านอย่างง่ายดาย ชอบสปอตโฆษณา ชีวิตพอเพียง ของนายก แห่งบุรีรัมย์ คนนี้มาก ดูท่านมั่นอกมั่นใจ เป็นที่สุด ดูกี่ครั้งกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ รบกวนท่านผู้ใหญ่ นำมาเสนอให้ท่านอื่นๆ ได้ติชมกันจริงจังๆ อีกสักครั้ง คงเข้าท่านะ ลองอ่านไปก่อน
"หมู่บ้านนี้แห้งแล้ง ไม่รอใครทั้งสิ้น รอไปรอมามันจะอดตาย ก็ขุดสระให้มีน้ำ พอดินมันดีนะ ทำได้ทุกอย่าง มะนาว มะม่วง มังคุด ลำไย มะเฟือง มะไฟ มะกรูด มะนาว มะพร้าว ส้มโอ ... ไปทำไม ของเราก็มีซุปเปอร์มาร์เก็ต พอผมมีเยอะ ๆ ผมก็แบ่ง แบ่งอาวุธ อาวุธทางปัญญา ผมจะเปลี่ยนประเทศได้อย่างไร ก็ทำให้ดินที่แห้งแล้ง ให้อุดมสมบูรณ์ เปลี่ยนคนอดอยากให้มีกิน พอคนมีกินก็มีสติ มีปัญญา อัตตาหิ อัตโน นาโถ ตนแลเป็นที่พึ่งของตน นี่แหละผมเปลี่ยนประเทศแล้ว”
ข้าวปลูกเอง เป็ด เลี้ยงเอง เป็นนายกเอง ท่อนแรกมันไม่ครบ ผมชอบท่อนสอง มากกว่า ที่ว่า เป็นนายกเอง ฮึฮือ ได้ใจจริงๆ
ดูกี่ครั้งกี่ครั้งก็ไม่มีเบื่อ
เลือกตั้งคราวหน้า ผมจะเลือก ลุงผายเป็น นายกเอง ชอบลุง...เขาชัดเจนดีมาก
ดีใจด้วยนะครับ ผมเพิ่งสมัครเป็นสมาชิกเมื่อกรี้นี้เอง ผมก็คิดอยู่เหมิอนกันคับว่าจะผันตัวเองไปเป็นเกษตรกร ตอนนี้อยู่กรุงเทพต๊กงานอยู่
คิดว่าถ้าทำงานหาเงินได้สักหน่อย ผมจะกลับไปเป็นเกษตรกร และก็จะเข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์กับ พี่ๆ น้องๆ ที่บล็อคแห่งนี้
กำลังวางแผนอยู่ ผลคืบหน้าจะแวะมาขอข้อมูลจ้า
ไปได้มะพร้าวกะทิมาสี่ต้น ก็เลยค้นข้อมูลจากกลูเกิลดู พอดีมาเจอเวปนี้เข้า มีความสุขที่ได้เห็นคนส่วนใหญ่หันมาสนใจสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิตตนเอง มีชีวิตที่พอเพียงและทำให้ตนมีงานทำตลอดตราบใดที่เรามีที่ดินเป็นของเราเอง เราไม่ใช่คนตกงานแน่นอน ดิฉันตอนนี้ปลูกทั้งผักสวนครัว ไม้ดอกไม้ประดับ ไม้กินผล ปลูกอย่างละเล็กละน้อยมีความสุขมากที่ได้เห็นต้นไม้เจริญเติบโต แต่ก็ยังไม่ลาออกจากราชการ ดีใจที่ได้รู้จักเวปนี้และขอเป็นกำลังใจให้เจ้าของเวปน่ะค่ะ
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่เล่าให้ฟัง...
ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบ ชีวิตแบบนี้หาจุดที่จะลงตัวมาหลายปีครับ ณ.จุดนี้คือคิดว่ามีเพื่อนที่ร่วมอุดมการณ์หลายคนแล้วและมาถูกที่แล้ว จะใช้จุดนี้และครับเป็นจุดเริ่มต้นใหม่
ผมทำมาหลายอาชีพ เข้ากรุงเทพฯ เมื่อ 2532 ย้ายออก 2549 ปัจจุบัน อยู่ อ.โนนดินแดง จ.บุรีรัมย์
จะทำในสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันให้ได้ครับ ขอกำลังใจ ครับ....
หนุ่ม สกล คนบุรีรัมย์
ดีใจครับที่มีเพื่อนร่วมอุดมการ ทีแรกผมนึกว่าผมบ้าอยู่คนเดียวที่คิดอย่างนี้ ยังมีคนที่คิดก่อนผมอีก ผมก็ลาออกจากงานประจำมาแล้วเหมือนกัน ปลายปี '51 ตอนนี้ได้ปีกว่าแล้ว บอกแฟนว่าขอเวลาสัก 3 ปี คงจะเห็นหน้าห็นหลัง ตอนนี้ได้เป็นเกษตรกรสมใจแล้วครับ เหนื่อยดี แต่พักก็หาย มีความสุขมากขึ้นที่ได้อยู่บ้าน ทำงานที่บ้าน เป็นอะไรที่ใฝ่ฝันมานานแล้วตั้งแต่เรียนจบใหม่ๆ และบอกแฟนก่อนแต่งงานว่าจะออกมาทำงานที่บ้านและเลี้ยงลูกเอง เพราะขอเลียงลูกเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก เมื่อโตขึ้นเขาก็คงเป็นตัวของเขาเองเราคงไม่ได้เลี้ยงเขาแล้ว หาเงินมาเท่าไหร่ก็คงใช้ไม่ได้เพราะเขาขาดความอบอุ่นเมื่อตอนเด็ก ตอนนี้ก็เลยได้เป็นม้าน้ำ เลี้ยงลูกอยู่บ้าน ทำงานเกษตรไปด้วย ตอนที่ออกมาใหม่ๆ ก็เครียดเหมือนกันเพราะคนใกล้ชิดทั้งหลายก็มักจะเป็นห่วงไม่สะบายใจกันเป็นแถว ผ่านไป 1 ปีแล้วเริ่มดีขึ้น ลืมบอกไปว่าผมปลูกอะไร ผมปลูกกล้วยน้ำหว้า และฟักข้าว ครับ มีพืชผักสวนครัวไว้ทานเองบ้างแบบไม่ต้องซื้อ พอไว้แจกเพื่อนบ้านบ้าง ตอนนี้ทุกคนเริ่มยิ้มได้เพราะฟักข้าวให้ผลผลิตแล้ว และทิศทางน่าจะไปได้ดี ปลูกฟักข้าวเพราะว่าได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ที่คณะเภสัชฯ มหิดล ก็เลยลองปลูกดู และตอนนี้กำลังเขียนตำราเพื่อเป็นประโยชน์กับสังคมบ้าง กำลังจะตีพิมพ์ มีแก้ไขบางส่วนเล็กน้อย รวมเล่มกับอาจารย์ที่มหิดล เสร็จแล้วจะแจ้งให้ทราบนะครับ
สุดท้ายนี้ผมดีใจที่คนรุ่นใหม่ๆ คิดกันอย่างพอเพียง เพื่อเป็นภูมิคุ้มกันตัวเราเอง บริหารความโลภให้ได้อย่างเหมาะสม ก็น่าจะมีความสุขได้ไม่อยากนัก และดีใจที่ยังมีคนคิดคล้ายกันกับเราอยู่ในโลกใบนี้
มีที่ดินประมาณสี่ไร่ เป็นสวนมะขามพ่อปลูกไว้นานแล้ว มีสระน้ำ1แหล่งแต่รู้สึกว่าจะตื้นเขินมา ปัจจุบันไม่ได้ดูแล (พ่อเสีย) และตัวผมก่อนนี้ไม่ได้คิดว่าจะมาดูแลตรงนี้ต่อ แต่จากประสบการณ์ชีวิตและความเบื่อชีวิตสังคมเมืองใหญ่ทำให้ผมตัดสินใจที่จะกลับบ้านนอกเพื่อไปเริ่มต้นใช้ชีวิตเกษตรกร ผมไม่มีประสบการณ์ ไม่มีความรู้การเกษตรเท่าไหร่นัก แต่มีความตั้งใจที่จะพลิกฟื้นผืนดินที่พ่อทิ้งมรดกไว้ให้ ผมอยากทำเกษตรผสมผสานแบบพอเพียงที่สามารถทำได้ด้วยตนเองเป็นหลัก อยากขอคำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นในอาชีพสายนี้ด้วยครับ
ยินดีที่ได้เข้าร่วม สังคมแห่งนี้ครับ ผมเองเป็นข้าราชการประจำเช่นกันครับ คงลออกยาก พอดีหาข้อมูลเรื่องการเลี้ยวจรเข้ครับ เลยได้เข้ามาที่นี่เข้า
ข้าราชการ นายเยอะ อยากเป็นนายตัว เอง ก้คงต้องค่อยๆปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ กำลังจำทำเกษตร ครับ โดยพื้นฐานครอบครัวเป็นเกษตรกร อยู่แล้ว ครับ
ยินดีที่รู้จักทุกๆคนครับ
ขอบคุณคะที่แก้ชื่อให้ >>>>> 8) ถ้าว่างจะมาเที่ยวบ้านสวนพอเพียงทุกวันเลย......
ขอทักทาย.....อ่านทุกข้อความยังนั่งยิ้มอยู่เลย ยิ้มให้กับมิตรภาพบนโลกอินเตอร์เนท เป็นคนหนึ่งที่ลาออกจากงานประจำแล้วมาเป็นเกษตรกร ตอนนี้กำลังหาข้อมูล เป็นคนอำเภอท่าศาลา ที่บ้านเป็นเกษตรกร แต่สำหรับเด็กรุ่นใหม่ต้องเรียนรู้อีกเยอะ เจอเวปนี้เป็นคลังความรู้มากมายเลย ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
แอน ****ขอเพิ่ม ann ข้างหน้าชื่อได้ไหมคะ (รีบเกินพิมพ์ตก)
ยินดีต้อนรับสาวท่าหลา บ้านพี่เอกชัย
แก้ username ให้แล้วนะครับ เป็น ann-sangtong
เปิดเว๊บดีเจอในกูเกิล ดีมากๆเลยคะ
เพิ่งเป็นสมาชิกวันนี้ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนคะ
ปีหน้าตั้งใจจะลาออกจากบริษัท เพื่อทำเกษตรคะ
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ
ขอสมัครเป็นแฟนพันธุ์แท้เว็บนี้เลยครับ
ขอบคุณสำหรับ ความเห็นดีๆในเวปนี้ และเจ้าของเวป
โดยเฉพาะคุณ sothorn
ผมก็มนุษย์เงินเดือน แต่ก็เตรียมวางแผนกับเมียแล้วว่าอีกไม่กี่ปี
จะออกจากงานไปทำเกษตร แบบพออยู่พอกินก็พอ
และขอสมัครเข้าเป็นสมาชิกใหม่ด้วยคนนะครับ
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ
ก่อนอื่นขอหัวเราะให้พอใจก่อน 5 5 55 5 5
ที่ไม่คิดว่าจะพิมพืไปพิมพ์มามาเจอ website นี้ได้ พออ่านความเห็นองหลายๆคน ทำไมมัน เหมือนกะ กะลังอ่านกะ คำพูดจากใจของตัวเองเลยนะครับ ไม่คิดว่าจะมีคนคิดเหมือนกันเยอะเหมือนกันนะ คิดแล้วทำจริงๆด้วยนี่สิครับ
ผมก็อยากจะทำแบบนั้นบ้างจัง แต่ยังลังเล อยู่ กลัวเหมือนกัน กลัวหลายอย่าง
พิมพ์ไปตั้งเยอะ ก็ ขอทักทายสวัสดี ครับ เอ้า ชื่อ ผิด อีก ชื่อ ผม เจษฎา นะครับ ต้องเข้าไปแก้ยังไงล่ะเนี่ย
พอได้มาอ่านความคิดเห็นจาก จขกท. หรือคนอื่นๆแล้ว ก็ทำให้มีพลังที่จะทำอะไรบางสิ่งบางอย่าง ให้ตรงกับใจเราต้องการเพิ่มมา อีกขั้นแล้วล่ะครับ
ขอพลังจงอยู่กับผมตลอดไป จ้า
เป็นข้าราชการเหมือนกันค่ะ เพิ่งเป็นได้ 2 ปี... ก็เซ็งกับระบบราชการเหมือนกัน... คิดว่าสักวันจะต้องออกมาเป็นเกษตรกร ตอนนี้กำลังศึกษาเกี่ยวกับการปลูกยางพารา การปลูกพืชแบบผสมผสานอยู่ค่ะ.... อิจฉาพี่จังที่ได้เริ่มต้นชีวิตอิสระตั้งแต่อายุยังไม่มาก