ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นแล้วครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ต้นปี 50 ผมก้าวออกมาจากบริษัท ด้วยหลายเหตุผล และตั้งใจออกมาเป็นเกษตรกร จำได้ว่าหลังจากออกมาแล้วจะเริ่มใช้ชวิตเกษตรกรมันมืดแปดด้าน ทั้งๆที่ตอนเรียนมัธยมก็เรียนวิชาเกษตรมาบ้าง จะทำอะไรก็ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน จนกระทั่งได้เข้าอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง รู้สึกว่ามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง เริ่มได้ใช้ความรู้จากการอบรมมาใช้เต็มที่สามมารถปลูกผักได้ประสบผลสำเร็จหลายอย่าง โดยที่ไม่พึ่งพาสารเคมีและปุ๋ยเคมี

ปลายปี 50 มีเรื่องต้องให้เข้าไปทำงานในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เพราะมีคนมาขอร้องให้ไปทำงาน  เพราะเขาหาคนดูแลคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ปฏิเสธไปหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ  จนต้องเริ่มงานในวันที่ 7 มกราคม 2551 โดยปลอบใจตัวเองว่าไปพัฒนาบ้านเกิดก็แล้วกัน ระหว่างที่ทำงานในหน่วยงานราชการแห่งนี้ ก็ไม่ทิ้งเรื่องการทำเกษตร แต่ผลการปลูกผักออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะไม่มีเวลาดูแล เคยปลูกมะระได้ลูกละ 6 ขีด เมื่อไม่มีเวลาดูแลผลผลิตก็ไม่ได้ผล จากลูกละ 6 ขีดได้ลูกแค่คืบ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะทำเกษตรให้ได้ผลถ้ายังอยู่ในระบบ ไม่มีทางทำเกษตรให้ดีได้ นั่งทำงานอยู่ก็จะบอกเพื่อนร่วมงานเสมอว่า "ถ้าอยู่บ้านขุดดินได้ตั้งเยอะแล้ว"

ต้นเดือนตุลาคม 51 มีการเปลี่ยนแปลงระบบการทำงานในหน่วยงาน ไม่ขอกล่าวถึงรายละเอียด ประกอบกับที่อยากทำสวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยตัดสินใจยื่นใบลาออก ยังใจดีที่ผมให้เวลา 2 เดือนให้หาคนมารับงานต่อ แต่ผ่านไปจนผมออกก็ไม่มีใครมารับงานรู้อย่างนี้ออกให้เร็วกว่านี้ การลาออกมีผล 30 ธันวาคม 2551 แต่ผมใช้สิทธิ์ลาเท่าที่ลาได้ จนวันที่ 19 ธันวาคม 2551 เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของผม

เมื่อหลายหน่วยงานทราบเรื่องเกี่ยวกับการลาออกของผม ก็มีการติดต่อให้ผมไปทำงานหลายที่ แต่ผมปฏิเสธหมด ผมจะไม่ไปจากบ้าน ไปจากสวนผมอีกแล้ว ผมต้องทำให้สำเร็จตามที่ตั้งใจให้ได้

ถึงวันนี้ก็ประมาณ 23 วันที่ก้าวออกมาจากหน่วยงานราชการแห่งนั้น ผมทำงานในสวนทุกวันแม้กระทั่งวันปีใหม่ผมก็ไม่หยุดทำงานดังที่เขียนในบันทึกก่อนหน้านี้  ตอนนี้ผมมีความสุขมากๆครับ  ไม่ต้องรับรู้การแก่งแย่งชิงดี ไม่ต้องรับรู้ว่าใครคอรัปชัน ไม่ต้องรับรู้การบ้าอำนาจ ประจบสอพลอ หรือ อื่นๆ คนที่อยู่ในหน่วยงานราชการคงทราบดี ผมหลุดพ้นจากวงจรนี้แล้วครับ

ความสุขที่มากกว่านั้น คือได้ทำในสิ่งที่รักชอบ ทุกวันนี้กรีดยางตอนตี 2 กรีดเสร็จตอนตีสี่ หกโมงเก็บน้ำยาง ทำแผ่น เสร็จแล้วรดน้ำผักที่ปลูกไว้ ตอนนี้ปลูกผักไว้หลายอย่างค่อยมาเล่าให้ฟัง  หลังจากเสร็จเรื่องยางและรดน้ำผัก ก็หางานทำไปเรื่อยๆ ตามกำลัง เหนื่อยก็พัก  ตอนบ่ายอาจนอนพักเล็กน้อย แล้วทำงานต่อ ประมาณบ่าย 4 โมงรดน้ำผัก  5 โมงปั่นจักรยานออกกำลังกายถ้าแรงยังเหลือ 6 โมงดูเปาบุ้นจิ้น อันนี้ขาดไม่ได้  ฮิๆๆ  2 ทุ่มเล่นเน็ตเขียนบล็อก  เสร็จแล้วขึ้นนอน

ทั้งหมดนี้อยากบอกว่าทุกวันนี้มีความสุขมากครับ

อยากขอบคุณทุกคนที่มีส่วนทำให้ผมได้ออกมาจากระบบ และใด้ชีวิตเกษตรกร และตอนนี้ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นอีกครั้งแล้วครับ  และจะเป็นตลอดไป

ความเห็น

รูปภาพของ ดวงดี

เป็นคนหนึ่งที่สนใจการปลูกผักอยู่แล้ว และอยากทำการเกษตรแบบผสมผสาน แต่ตอนนี้ยังติดงานประจำอยู่ จึงได้แค่หาข้อมูลไว้ก่อน  เวปนี้มีประโยชน์มากเลยทำให้ได้รับความรู้หลายอย่าง ขอให้ผู้ที่ทำเวปนี้มีความสุข  ความเจริญนะคะ

รูปภาพของ นงลักษณ์

เราเคยทำงาน office มาหลายปี แล้วก็ออกมาเป็นแม่บ้าน เกาะสามีกิน เลี้ยงลูก มีที่ว่างหลังบ้านนิดหน่อย ก็ปลูกพริก มะเขือ ตะไคร้ ผักที่ครอบครัวมักจะกินเป็นประจำนั่นแหละค่ะ เริ่มปลูกเมื่อต้นปีนี้เอง ดินไม่ดีหรอก เป็นดินถมที่ปลูกบ้าน เหนียวมาก แต่ก็พยายามใส่ปุ๋ยคอก กำลังจะปลูกชะอม เคยลองปักแล้วเหี่ยวตาย ช่วงนี้น่าจะปักได้เพราะฝนตกทุกวัน

สนุกดีค่ะ มีคนยุว่าทำไมไม่ไปทำงานประจำ ไม่ร้อน ไม่ต้องเหม็น เราก็บอกว่าไม่อยากกลับไปเครียดอีก เราไม่ชอบประชุม เราอยากนอนกลางวัน อยากเลี้ยงลูกเอง

เราเป็นไมเกรนเพราะเครียด (ไม่รู้เป็นไมเกรนหรือว่าเป็นอะไรที่สมอง ไม่ได้ไปตรวจ แต่ปวดหัวบ่อยๆ ) แต่พอเราไปที่สวนหลังบ้าน ทำโน่นทำนี่ กลับหายภายใน1 ชั่วโมง เราก็เลยมีกำลังใจทำมาตลอด

หลายคนเห็นเราพยายามปลูกผักบนดินเหนียวเขาก็พูดแกมเยาะเย้ยว่า ไม่ได้ผลหรอก เราก็ยิ้มไปทำไป แต่อยากพูดกับเขาเหมือนกันว่าในทะเลทรายเขายังปลูกกันได้เลย แต่ที่นี่ก็เห็นอยู่ว่าหญ้ายังขึ้นได้ จะกลัวอะไร ถ้าเราลงรูปเป็น เราจะลงให้ดูนะว่าที่เราปลูกมา 5 เดือนเป็นไงบ้าง ยอมรับว่าปลูกบนดินเหนียว เหนื่อยกว่าปกติหลายเท่า แต่เราก็ต้องทำใจยอมรับ เพราะเราไม่มีที่ดินตรงอื่น

เก็บพริกครั้งแรก ภูมิใจมาก ได้มา 30 เม็ด ปลูกไว้หลายต้น แต่ดกดีอยู่ต้นเดียว ต้นอื่นๆ กำลังออกตามมา เอาไปผัดพริกหมึกไปแล้ว เมื่อวาน แต่ยังซื้อพริกชี้ฟ้ากับหอมใหญ่

เราอยากปลูกหอมใหญ่จัง แต่ไม่มีเมล็ดขาย แถวนี้ (สุราษ) ไม่มีขาย ต้องเชียงใหม่เท่านั้น แต่เราอยากเอามาทดลองปลูกดู ท่านใดพอจะรู้แหล่งขายเมล็ดหอมใหญ่ให้เราได้บ้างมั๊ยคะ เอาซองเล็กๆ ก็พอค่ะ เราจะโอนเงินไปให้

ถั่วกับแตงกวาเพิ่งจะงอก ยังไม่ได้ปักไม้เลย

กำลังจะปลูกข้าวโพดหวาน ฝนตกดินแฉะเดินไม่ได้เลย ดินติดรองเท้า เดินไมไหว มันหนัก เลยต้องหยุดก่อน

เหนื่อย แต่ตลกดี

มีอะไรอยากคุยกะเราแชร์เรื่องปลูกผักสวนครัว ก็คุยได้นะคะ

 

รูปภาพของ jit_jittra

ขอฝากเนื้อฝากตัวกับสมาชิกทุกท่านนะค่ะ...

อยากเดินตามรอยเท้าพ่อค่ะ

 

รูปภาพของ เสิน

ขอแสดงความดีใจกับคุณโสธรด้วยนะครับ ที่ค้นหาทางออกให้กับตัวเองได้ เวลาไม่คอยใคร เริ่มเร็วได้เท่าใด เท่ากับนับ 1 ได้เลยครับ ดีใจด้วยครับ

ขอมอบดอกไม้ให้ด้วยครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

รูปภาพของ Khamrob

ดีครับ น้องฌส

 

เป็นกำลังใจให้ และคิดว่าน้องต้องประสปความสำเร็จ เพราะเท่าที่รู้จักตั้งแต่สมัยเรียน น้องเป็นคนเอาจริงเอาจังเสมอ....

รูปภาพของ Khamrob

กลับไปตรังเมื่อไหร่ คงได้พบกันบ้างนะ

 

พี่ดำ-การยาง

รูปภาพของ gintanic

ขอแสดงความดีใจด้วยนะค่ะที่เป็น  ไท

นี่ก็ทนๆๆ  อยู่กับระบบราชการเหมือนกัน

ที่ทนนี่ก็เพราะมีภาระ  กลัวว่าออกแล้วจะทำอย่างที่ตั้งใจไม่ได้

ก็ได้แต่  ฝันๆๆ  ไปอยากทำได้บ้างจังค่ะ  คงจะมีความสุขกับชีวิตดี

ตอนนี่ให้พ่อดำเนินการก่อน  ตัวเองเป็นทัพหลังค่ะ  สนับสนุนอย่างเดียวไม่ได้ลงไปทำค่ะ

เวลาที่ไปดูงานที่ไหหนก็อยากทำบ้าง  สักวันต้องได้เป็นทัพหน้าแน่ค่ะ

รูปภาพของ ดงดม

ผมว่าเราเกิดมาจากบ้านนอกคอกดินดิน มาใช้ชีวิตในเมืองนานๆ นี่ก็หวนคิดถึงบ้านเกิดอยากทำอะไรที่มันจะได้ใกล้ชิดกะธรรมชาติบ้าง เหมือนเราได้กลับไปสู่สถานที่ที่เราเคยชินเคยอยู่ ผมว่าคนเราเกิดมาจากตรงใหนก็อยากกลับไปที่แบบนั้นอีก เป้นความรู้สึกลึกๆนะ บางคนทำได้ บางคนทำไม่ได้ ผมก็อยู่ทำงานในกรุงเทพนานรวมกับมาเรียนด้วยก็20กว่าปี ใจก็อยากกลับไปทำแบบนั้นบ้าง แต่ก็ติดกับอะไรหลายอย่าง มีลูกต้องเรียน มีภรรยา เป็นคนกรุงเทพเขาคงไม่สามารถไปใช้ชีวิตแบบติดดินกับเราได้  แต่หวังใว้ลึกๆอยากหาที่แถวไม่ไกลจาก กทม.สักแปลงเอาไว้ปลูกต้นไม้ปลูกป่า คิดใว้ว่าอยากปลูกอะไรก็ปลูกเลย อยากให้มันเป็นป่าดิบๆๆไปเลย ..มีใครหรือเพือนๆแนะนำเกี่ยวกับที่ดิน บอกได้นะ...อยากกลับไปเป็นชาวสวนแบบพอเพียงอีกคน

รูปภาพของ burgbanjai

อ่านแล้วชื่นใจจังค่ะ มีความสุขในสิ่งที่ตนรัก และ รักในสิ่งที่ตนทำ

ขอชื่นชมในความตังใจ และ ความสุขแบบง่ายๆ ที่ไม่ง่ายเลยสำหรับบางคนค่ะ

 

รูปภาพของ burgbanjai

อ่านแล้วชื่นใจจังค่ะ มีความสุขในสิ่งที่ตนรัก และ รักในสิ่งที่ตนทำ

ขอชื่นชมในความตังใจ และ ความสุขแบบง่ายๆ ที่ไม่ง่ายเลยสำหรับบางคนค่ะ

 

รูปภาพของ kan

ดีใจจริงๆค่ะที่ได้มาเจอเว็บนี้ขอบคุณเจ้าของเว็บมากๆค่ะ ชีวิตของข้าเจ้าไม่ได้เรียนหนังสือมากถึงแม้ว่าอยากจะเรียนใจจะขาดแต่เพราะพ่อแม่เป็นแค่ชาวนาทำนาแต่ละปีแทบจะไม่พอกิน แม่มีลูก7คนค่ะชีวิตข้าเจ้าก็ไปเรื่อยๆค่ะทุกวันนี้อยากทำงานมีเงินเยอะๆค่ะข้าเจ้าอยากให้ลูกหลานทุกคนได้เรียนหนังสือมากๆค่ะมีการศึกษาที่ดีเขาจะได้เลือกทางเดินได้ หากถึงวันนั้นที่ข้าเจ้าเหนื่อยและอายุมากขึ้นข้าเจ้าจะกลับบ้านนอกหาซื้อที่ดินสักหนึ่งแปลงปลูกผักทำสวน เหมือนอย่างที่ คุณ Sothorn แนะนำค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

รูปภาพของ nunui1979

สวัสดี ค่ะ ได้อ่านข้อความของคุณมีกำลังใจเยอะเลยค่ะ เคยท้อเหมือนกัน เพราะเสียเวลากับการจัดการชีวิตที่ไม่เคยคิดที่จะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ชอบใช้เงินเป็นตัวการจัดการสรุปแล้วเราก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเพราะเราต้องลงมือทำเอง ประมาณปี 48 ได้ไปซื้อที่แปลงหนึ่งราว 40 ไร่ เป็นป่า แล้วก็มาไถกะว่าจะลงยางพาราให้หมด(ช่วงนั้นกำลังฮิต) แต่ไม่มีความรู้อะไรเลยสั่งยางมาเกือบ4000 ต้น แต่ปลูกไปได้แค่ 500 ต้นนอกนั้นปลูกไม่ทัน ...ตาย..จะว่าตัวเองไม่มีเวลาไปก็ไม่ใช่เพราะคิดว่าไม่ชอบก็เลยไม่อยากไปทำ( แฟนเป็นคนอยากได้และอยากปลูกยางพารา)สรุปแล้วพวกต้นยางที่ยังรอดก็เหมือนกับเด็กที่ไม่ค่อยได้กินข้าวเพราะมันต้นเล็กนี่ก็ 5 ปีแล้ว ตอนนี้ ตา กับ ยาย ไปอยู่ที่สวนให้ ตัวเองมีเวลาแค่เสาร์-อาทิตย์ เพราะวันธรรมดาลูกชายไปโรงเรียน (ตัวเองอยู่อุดรแต่สวนอยู่หนองคาย)ยางพาราไม่ได้ผลก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราจัดการกับที่สวนใหม่ เมื่อก่อนที่ฝนจะตก ก็จัดการถางส่วนที่ยังเป็นป่า ไถแล้วหว่านข้าว ตอนนี้กำลังงามเขียวขจีเลยไม่มีรูปมาให้ดูถ้าฝนไม่ตกไม่เป็นไรเพราะเรามีสระน้ำใหญ่อยู่หนึ่งบ่อ และสระเล็กอีกหนึ่งบ่อ แล้วยายก็ปลูกมะเขือไว้ให้เก็บกิน ปลูกพริกซึ่งตอนนี้ที่ตลาดแพงมากก.. 10 บาท ได้กินแค่ 2 ครั้งก็หมดแล้ว แต่มีคนขอซื้อพริกยายในราคา 20 บาท ให้ไปเลยหนึ่งกำมือใหญ่แถมมะเขืออีกครึ่งโล...5555...ขอบคุณที่มีเวบดีๆให้ได้แลกเปลี่ยนความคิด ...สู้..สู้..

                                             หนุ่ย แม่กำปั้น

ท้อ..แต่ไม่ถอย

lสู้..สู้..

รูปภาพของ KANSIRAT

หลบมาอยู่บ้านได้ 2 ปีแล้ว หลังจากจำเป็นต้องลาออกจากพนักงานราชการ ที่ทำมาตั้งแต่เรียนจบ ใช้ชีวิตคนเมืองที่บ้านดอนมา 8 ปี (ทั้งที่ตอนแรกใจไม่อยากมาเลย) ตอนนี้หลงรักกับการใช้ชีวิตที่เริ่มจะแค่อีพอเพียงแล้ว ตื่นแต่ตีสี่กรีดยาง เจ็ดโมงครึ่งเก็บเสร็จ แปดโมงเช้าขับมอเตอร์ไซต์ไปทำงาน (จ้างเหมา) ไป-กลับ 60 km ห้าโมงเย็นเดินชมคอกหมูป่า ซกเซ็กข้างเริ่น เสาร์ - อาทิตย์สบายใจอยู่กับไร่กับสวน อีสองปียางส่วนที่เหลือได้เบิกหน้า ข้าเจ้าจะขอเป็นเกษตรกรเต็มตัวนะ

รูปภาพของ ออ

สวัสดีค่ะ  สมาชิกใหม่รายงานตัวค่ะ  อยากเป็นเกษตรกรเต็มตัวเหมือนกัน

แต่ตอนนี้ขอหาทุนก่อนค่ะ  ทำงานอยู่กับคนมาก ๆ ก็เบื่อเหมือนกันไปอยู่กับต้นไม้

น่าจะดีกว่านะคะ ถ้าไม่ติดตรงที่ว่าเกิดเป็นหญิงก็คงจะตัดสินใจไปเป็นเกษตรกรแล้วหละคะ

อยากทำหลายอย่างเหมือนกันแต่ทำเองไม่ได้ รอคนร่วมอุดมการณ์อยู่เหมือนกัน

แต่ก็คนจะหาไม่ได้ อิอิอิอิ

โอกาสหน้าจะเข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ว่าที่เกษตรกรคนใหม่นะคะ

 

รูปภาพของ an-an@hotmail.com

สวัสดีพี่-น้อง บ้านสวนทุกท่านค่ะ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ชื่อจุฑาทิพย์ (แอนค่ะ) เป็นคนลพบุรี แต่ตอนนี้ทำงานอยู่ที่ชลบุรีค่ะ

แอนลองเปิดเมลดูเกษตรพอเพียง เลยได้เข้ามาดูเวปบ้านสวน ชอบมากอนาคตก็คิดเหมือนกันว่าคงกลับลพบุรี ทำเกษตรพอเพียงบ้างอยากตามรอยพ่อหลวง แต่บ้านที่ชลบุรีมีเนื้อที่พอทำสวนครัวนิดหน่อย ก็เลยอยากจะลองทำบ้าง พี่ๆ ช่วยแนะนำด้วยนะคะ

ดีใจจังที่ได้เจอเวปนี้เพราะใจตัวเองแล้วชอบการทำเกษตรนะ แต่ยังไม่มีโอกาสทำจริงจังมีแต่คุณแม่และคนงานเขาทำกัน ที่บ้านก็ปลูกต้นไม้ไว้หลายพันธ์ชนิด เช่น มะละกอ ทับทิม มะลิ มะพร้าว ฯลฯ และไม้ประดับหลายอย่าง แต่มานั่งดูแล้วมันไม่สวยงามประทับใจเท่าที่ควรเพราะรู้สึกว่าต้นไม้ที่ปลูกลงไปไม่เจริญเติบโตเหมือนของคุณพ่อที่ จ.ตรัง คือสวนอยู่ จ.สระบุรี เลยรู้สึกท้อใจแต่พอได้อ่านทุกคนในเวปนี้รู้สึกว่าเราจะต้องทำต่อไป จะสำเร็จเมื่อไหร่ก็ไม่เป็นไร อยู่ที่ความตั้งใจ

รูปภาพของ จตุรพิธ

ผมก็กำลังเตรียมความพร้อมทั้งกายและใจ คิดวางแผนไ้ว้อีก 10 ปีโดยที่ช่วงนี้ก็ทำอะไรที่ทำได้ก็ทำไปก่อน กล่าวคือ ปลูกไม้ยืนต้นก่อน เพราะใช้เวลานาน และเตรียมแหล่งน้ำด้วย ในขณะเดียวกันก็เตรียมดินให้มีความอุดมสมบูรณ์ โดยคิดว่าจะหาปุ๋ยหมัก คอกมาลง ส่วนพืชล้มลุกก็ทดลองปลูกไปในขณะเดียวกันครับ

ผมก็เบื่อเหมือนกับคุณ Sothon ครับ พอแล้วระบบราชการไทย ผมคิดว่าเราไม่เป็นข้าราชการก็สร้างประโยชน์และตอบแทนคุณแผ่นดินได้เหมือนกันนี้ ;-)

รูปภาพของ kittikruae44

สวัสดีค่ะเมื่อต้นปีไปลงทุนบ่อปลาและทำเห็ด แต่ดูแลไม่เต็มที่เพราะต้องขับรถไปมาลูกจ้างก็ทำงานไม่เต็มที่ขายได้เท่าไหร่แต่ละวันญาติก็เก็บไปบางส่วนเบิกเงินทุกวันเสียมากกว่าได้เลยเลิกแต่จะไม่ยอมแพ้เพราะใจรักด้านนี้มากมายตอนนี้เลยประกาศขายบ้านเพื่อจะไปทำสวนในฝันอย่างเต็มตัว ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่มีอุดมการ์ณเดียวกันประสบความสำเร็จนะค่ะ  ขอบคุณ คุณsothon มากมาย

รูปภาพของ napassorn

เกษตรกรเป็นอาชีพที่มีเกียรติ...

เป็นนายของตัวเอง...

ยินดี...กับคุณ sathorn ด้วยค่ะ...

ใจรัก...การเกษตร

การบ้าอำนาจ...หลงตัวเอง  หาความสุขไม่เจอ

รูปภาพของ คนชายแดน

เป็นข้าราชการเหมือนกันค่ะ  เพิ่งเป็นได้ 2 ปี... ก็เซ็งกับระบบราชการเหมือนกัน... คิดว่าสักวันจะต้องออกมาเป็นเกษตรกร  ตอนนี้กำลังศึกษาเกี่ยวกับการปลูกยางพารา  การปลูกพืชแบบผสมผสานอยู่ค่ะ.... อิจฉาพี่จังที่ได้เริ่มต้นชีวิตอิสระตั้งแต่อายุยังไม่มาก

รูปภาพของ วัชรพงษ์

สวัสดีครับพี่เจ้าของเว็บ ดีใจที่เจอคนมีแนวคิดแบบเดียวกัน

ผมเองตอนนี้ทำงานเป็นเซลล์อยู่ กรุงเทพ เรียนจบมานานแล้ว เรียนท่องเที่ยวมา แต่ดันแหกตัวเองมาทำเซลล์ เพียงเพราะคำว่า  มันได้เงินดี  มีเงินเยอะ  คำว่าเงินตัวเดียวทำให้ผมปวดหัวทุกวันๆ แต่พอนึกถึงบ้านนึกถึงผืนนาของพ่อ มันทำให้สบายใจยังไงก็ไม่รู้ 

เมื่อก่อนตอนเรียนเหนื่อยกับการเรียนมักจะมาที่นา มานั่งมาเดินดูหัวคันนาสายลมเย็นๆ นกเอี้ยงร้อง มองดูเมฆ เออก็รู้สึกแปลกๆ สบายใจยังไงไม่รู้ ตั้งแต่นั้นมา ตอนนั้นที่นายังติดจำนำอยู่ แต่โชคดี ต้นปีมีเงินไปไถ่ออกมา  เป็นไทเสียที

งานที่ทำมันก็ใช่ว่าจะดี มีเงินเยอะอะไรมากมาย หาความสุขใจแทบไม่มี เครียดตลอดเวลา แต่พอหลับตานึกถึงผืนนาเท่านั้นเอง มันหายแหะ แปลกใจตัวเองมาก  นานแล้วที่ความรู้สึกสบายใจแบบนี้ไม่เกิดขึ้น ทุกวันนี้คิดกับตัวเองเสมอ เราลูกชาวนานี่หว่า เรามีที่นา ถ้าวันนึงหมดจากพ่อเรา ใครจะสืบทอดทำต่อไป มันก็ต้องเป็นเรา 100%

เลยตั้งเป้าหมายว่า ยังไงเราก็ต้องกลับนา กลับบ้านเราวันยังค่ำ ที่นาก็มี นาก็เคยทำ มันจะยากอะไรหนักนาเราก็อยู่ กับมันมาตั้งแต่เด็ก เรามีสายเลือดชาวนาเต็มตัว จะกลัวอะไรกับอาชีพของพ่อของแม่เรา

ตอนนี้เขียนแปลนโครงการที่จะทำให้พ่อดูเกี่ยวกับการทำเกษตรแบบพอเพียง แกก็โอเค 

แต่พ่อถามว่าแล้วที่เรียนมาละ ไม่อยากเอามาใช้ประโยชน์หรอ ไม่กลัวโดนคำคนดูถูกหรอ ว่าเรียนมาสูงแต่ดันมาเป็นชาวนา  เราเองหาคำตอบนานมาก จนวันนึง บอกพ่อว่าช่างเถอะ   แล้วไม่เหนื่อยกับปากคนหรอก  ใครใคร่แก่งแย่งชิงดีกัน ไม่เหนื่อยก็ทำกันไป แต่เราเหนื่อยแล้ว อยู่บ้านไร่อยู่นาก็ใช่ว่าจะไม่ได้ใช้สมองหรือความรู้ 

เอาประสบการณ์ความรู้และความตั้งใจจริงของเรามาสร้างความสุขให้กายและใจเราที่บ้านเราดีกว่า  ตอนนี้  เดี๋ยวนี้ ไม่อยากรอแล้ว

ตราบใดที่เราไม่ต้องซื้อข้าวเค้ากิน ก็ไม่อดตายหรอก เพราะรอบบ้าน ในผืนนา มีข้าวปลาอาหารรอเราตลอด ไม่อดอยาก ตอนนี้กำลังวางแผนจะกลับไปปลูกยางนา และ ต้นตะกูที่หัวคันนา  มีทุนอีกสักหน่อยคงไปเป็นเกษตรกรเต็มตัวแล้วละครับ สุขกว่าเยอะ

ก็แฟนผมมันเป็นผู้ชายนี่หว่า

รูปภาพของ ทิด น้อย

เป็นสมาชิคใหม่เช่นกันครับ ขอบคุณการต้อนรับอันแสนอบอุ่นจากเพื่อนๆทุกคน และที่ขาดไม่ได้คือผู้ก่อตั้งเวปบอร์ดแห่งนี้ ขอให้ร่ำรวยอยู่ดีมีสุขตลอดไปนะครัาบLaughing

สวัสดีทุกๆท่านครัาบLaughing

รูปภาพของ ธีรภัทร

เมื่อก่อนอยู่ระยอง ตอนนี้ได้ย้ายกลับมาทำงานที่บ้าน หาดใหญ่แล้ว ดีใจสุดๆ จะได้ลงมีทำสวนกล้วยไม้อย่างที่ได้ตั้งใจไว้สักที เริ่มเลี้ยงมาตั้งแต่เข้า ปี1 มอ.ครับ ฝันที่เป็นจริงสักที เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ช่วยแนะนำด้วยนะครับ

รูปภาพของ นู๋หนึ่ง

สำหรับหนึ่ง...สิ้นเดือนนี้คงใด้ใช้คำว่าเริ่มต้น...เป็นชาวสวนแบบเต็มตัวค่ะ

รูปภาพของ tanakon sawutphun

ครับ สวัสดีครับ ผมเป็นคนหนึ่งฟมือนกันที่เป็นลูกเกษตรกรแต่ไม่ได้ทำงานด้านนั้นเลย จบมาก็ไปทำงานของตัวเองอยากทำงานช่วยพ่อแม่ ความรู้ด้านเกษตรใหม่ๆ ก็ไม่ค่อยมี มีก็แต่ที่เค้าทำกันไปนานแล้ว ทำซ้ำๆกันผลปนะกอบการมันเลยไม่เป็นที่น่าพอใจซักเท่าไหร่ แต่จะไปทำงานบริษัทก็ไม่ชอบเป็นลูกจ้างเค้า ก็เลยทำธุรกิจเองเลย แต่ก็อยากทำเกษตรเพราะด่อแม่ก็เป็นเกษตรกรอยู่แล้ว เลยมาหาความรู้ใหม่ๆไปทำอะไรซักอย่างที่มันแจ๋วๆ ว่างั้น

รูปภาพของ linthai6611

ชื่อหลินนะคะ อยู่แถวบางกะปิ ออกจากอาชีพลูกจ้างมาได้สองสามปี

แต่ยังมีบ้างที่ไปรับเหมารับจ้างเป็นพนักงานชั่วคราวตามองค์กรที่ใช้ภาษาอังกฤษ/งานขายของตามบู๊ทในงานแสดงสินค้าต่างๆ

เพราะเงินยังเป็นสิ่งจำเป็น

ถนัดแปลเอกสารและล่ามนอกสถานที่ค่ะ หันมาสนใจการเกษตรเมื่อปี2009 แต่มาศึกษาจริงจังโดยเริ่มจากดาดฟ้าตึกแถวที่ตนเอง

อาศัยอยู่ไปก่อน ได้แรงบันดาลใจจากคุณโสทร และเขตหลักสี่

เราต้องใช้พื้นที่บนดาดฟ้าทำให้สำเร็จ จากนั้นค่อยสะสมเงินเก็บไปหาซื้อที่ดินทำเกษตรแบบพอเพียงตามที่ใจต้องการในอนาคต

เน้นกิน เหลือค่อยเก็บขายไว้แลกซื้อเป็นสิ่งอื่นๆที่เราปลูกเองไม่ได้ โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ซึ่งอนาคตว่าจะหันมาทานมังสวิรัติ

เพราะไม่อยากฆ่าสัตว์ทางอ้อม ยิ่งทานเนื้อสัตว์ก็มีคนฆ่ามันมาขาย สงสารค่ะ

อย่างไรก็ตามจะหมั่นแวะมาทักทายและเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงจากพวกพี่ๆน้องๆในเวปนี้นะคะ

บุญรักษาค่ะ

หลินบางกะปิ(แยกลำสาลี)กทม.

อดีตเกิดที่นครศรีฯ แถวหน้าโรงแรมทักษิณหมู่บ้านตึกแถวค่ะ

spat50@hotmail.com

spat50_lin@yahoo.com

อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน......บยันอดทน ประหยัด อดออม..

..หมั่นให้ทาน รักษาศีล และภาวนา(วิปัสสนากรรมฐาน)เพื่อความหลุดพ้นแห่งกรรม..

 

รูปภาพของ linthai6611

ชื่อหลินนะคะ อยู่แถวบางกะปิ ออกจากอาชีพลูกจ้างมาได้สองสามปี

แต่ยังมีบ้างที่ไปรับเหมารับจ้างเป็นพนักงานชั่วคราวตามองค์กรที่ใช้ภาษาอังกฤษ/งานขายของตามบู๊ทในงานแสดงสินค้าต่างๆ

เพราะเงินยังเป็นสิ่งจำเป็น

ถนัดแปลเอกสารและล่ามนอกสถานที่ค่ะ หันมาสนใจการเกษตรเมื่อปี2009 แต่มาศึกษาจริงจังโดยเริ่มจากดาดฟ้าตึกแถวที่ตนเอง

อาศัยอยู่ไปก่อน ได้แรงบันดาลใจจากคุณโสทร และเขตหลักสี่

เราต้องใช้พื้นที่บนดาดฟ้าทำให้สำเร็จ จากนั้นค่อยสะสมเงินเก็บไปหาซื้อที่ดินทำเกษตรแบบพอเพียงตามที่ใจต้องการในอนาคต

เน้นกิน เหลือค่อยเก็บขายไว้แลกซื้อเป็นสิ่งอื่นๆที่เราปลูกเองไม่ได้ โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ซึ่งอนาคตว่าจะหันมาทานมังสวิรัติ

เพราะไม่อยากฆ่าสัตว์ทางอ้อม ยิ่งทานเนื้อสัตว์ก็มีคนฆ่ามันมาขาย สงสารค่ะ

อย่างไรก็ตามจะหมั่นแวะมาทักทายและเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงจากพวกพี่ๆน้องๆในเวปนี้นะคะ

บุญรักษาค่ะ

หลินบางกะปิ(แยกลำสาลี)กทม.

อดีตเกิดที่นครศรีฯ แถวหน้าโรงแรมทักษิณหมู่บ้านตึกแถวค่ะ

spat50@hotmail.com

spat50_lin@yahoo.com

อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน......บยันอดทน ประหยัด อดออม..

..หมั่นให้ทาน รักษาศีล และภาวนา(วิปัสสนากรรมฐาน)เพื่อความหลุดพ้นแห่งกรรม..

 

รูปภาพของ ยุพิน เทลเก็น

ได้มาอยู่เยอรมัน ก็แสนจะบ้านนอกเอามากๆ รอบๆบ้านมองไปทางไหนก็เห็นแต่ ฟาร์มไก่ ฟาร์มหมู ฟาร์มม้า ฟาร์มวัว ไร่มันฝรั่ง ไร่ข้าวโพด ไร่มัสตาด(เขาเอามาทำมัสตาด) ไร่สตอเบอรี่ ไร่บลูเบอรี่ ไร่หน่อไม้ฝรั่ง และต้นอะไรก็ไม่รู้เขาเอาหัวมาทำน้ำตาล ก็เรียกว่ามองทางไหนก็ธรรมชาติล้วนๆ แต่ที่บ้านไม่ได้ทำหรอกเพราะไม่มีที่ดินนะ อิ อิ  ฤดูเก็บเกี่ยวเพิ่งจะผ่านไป และงานเทศกาลขอบคุณพระเจ้าที่ประทานผลผลิตทางด้านการเกษตรมาให้(ก็งงๆ พระเจ้าไม่ได้มาช่วยทำซะหน่อย) และตอนนี้เขาก็เอาขี้สาระพัดขี้มาลงในที่ดินเขาและไถพรวนเพื่อเตรียมดินไว้สำหรับฤดูเก็บเกี่ยว (เหม็นมากๆ) เห็นเขาทำทุกปีเลย ถ้าทางบ้านเราเอามูลสัตว์มาลงและไถพรวนอย่างเขาก็น่าจะดีนะ และที่นี่เขาห้ามเด็ดขาดห้ามเผาหญ้า เพราะจะทำให้ดินเสื่อมคุณภาพและทำให้บรรยากาศเสีย เขาจะไถกลบไปเลย แต่บ้านเราจะเห็นบ่อยๆตามข้างทางตั้งอยุธยา อ่างทอง เรื่อยขึ้นไปที่ชาวนาเขาเผาต้นฟางแห้งทิ้ง ทำไมเราไม่ลองทำอย่างเขาดูบ้าง

แผ่นดินไหนก็ไม่มีความสุขเหมือนแผ่นดินเกิด อยากกลับบ้านจัง

ทดสอบ

รูปภาพของ ธารน้ำใส

อีกคนค่ะ หญิงเป็นอีกคนนึงที่เบื่อการทำงานในหน่วยงาน เบื่อระบบราชการ อยากออกมาทำสวนอย่างเต็มตัว แต่ก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงก็ทำอะไรได้ไม่เต็มที่ตามที่ตั้งใจ ประกอบกับการที่ไม่เคยจับจอบจับเสียมมาก่อนมันก็เลยยากที่จะหันมาทำสวนอย่างเต็มตัว แต่วันหยุดไหนที่ได้เข้าไปในสวน(แม้ว่าแค่เข้าไปดูเฉยๆ)ก็รู้สึกดีใจ สบายใจยังไงบอกไม่ถูก ได้เห็นน้ำยางที่กำลังหยดลงในจอก ได้เห็นต้นปาล์มที่กำลังออกลูกรอบต้น มีความสุขค่ะ รู้สึกอุ่นๆในใจที่ได้เห็นผลงานของตัวเอง เหนื่อยกายแต่สบายใจLaughing

e-mail. puangpech_@hotmail.com

 

รูปภาพของ ตามหาฝัน

ความสุขของคนเมื่องได้ยินแต่เสียงแตรรถ ความสุขของคนบ้านนอกตื่นมามีแต่เสียงนกร้อง

หน้า