เกือบเสียท่าปล่อยไก แล้วหล่าว เหตุจากภาพ นาโกย่าโจ แล้วทำให้ผมกำลังคิดถึง บรรยากาศ เกาๆ ในแดนปลาดิบ เมื่อ สิบปีก่อน ด้วยเคราะห์กรรมอันใดแต่ปางก่อนไม่ทราบได้ ได้มีโอกาสไปตกระกำลำบากอยู่ที่นั้นในนามตัวแทน (เรียกหรู ความจริงคือขี้ข้า)ของ บ.รถยนต์ค่ายหนึ่ง เขาให้อยูหอพัก พร้อมรถคันหนึ่ง แต่ ....เป็นรถ...จักรยาน นะคับพีน้อง อยูนานสิบเดือน จันทร์-ศุกร์ อยูแต่ในโรงงาน เสาร์-อาทิตย์ ก็ได้เจ้ารถที่ประหยัดนำมัน 100 % คันนี้และ ตระเวนไปทั่วเลย ผมอยู่อย่างชนชั้นแรงพอเพียง เลียบๆบ้านสวนเหมือนกันเนาะ ได้ประสบการณ์ใหม่ก็ต้องถือมากมายทีเดียว เอาเป็นว่าวันหลังจะมาเลาให้ฟัง เล่า เออเล่าให้ฟัง รับรองสนุกแน่ๆ เพราะมีทั้งเรื่องราวที่ชอบและไม่ชอบ ว่ามาซะยาวเลย ไม่รู้ว่าผิดกติกาอะไรหรือเปล่าท่าน ผญบ.และท่านประธาน แจ้วที่เคารพ
ใจจริงวันนี้ตั้งใจจะถามว่าท่านใด พอที่จะแนะนำยี่ห้อ มีด สุชิ และมีดแล่ปลา ที่ดี(ไม่แพงมาก) และเป็นที่นิยม ของคนญี่ปุ่น ผมชอบความเป็นชาติพันธ์ของญี่ปุ่น และหนึ่งในนั้นคือ อาหารญี่ปุ่น ซึ่งตอนแรกก็ไม่ค่อยชอบแต่เดี๋ยวนี้ ลูกๆและภรรยา โดยเฉพาะ เด็กๆ ชอบเข้าห่อสาหร่าย สารพัดไส้มากๆ วันหลังจะนำมาโชว์ แก้แค้นผญบ.ที่ทำให้ผมต้องน้ำลายร่วงไปแล้วตอน "หอยโข่งจากท่านประธาน" ต้องให้เวลาหนิดหนึ่ง ต้องวอร์มก่อนซะหน่อย...
สามีไม่รู้ภาษาไทยสบายใจได้ 
