อิ๋วชอบคำอวยพรค่ะ ที่ทำไปก็ไม่ได้หวังอะไรหรอก ค่ะ แค่เห็นคนอื่นเขามีความสุข อิ๋วก็ดีใจแล้วค่ะ

เมื่อกลางปีที่แล้ว อิ๋วได้ช่วยชีวิตเจ้าของบริษัทไว้ ตามปกติจะไปถึงที่ทำงานก็เหลือเวลาตอกบัตร 2-3 นาทีเอง (เข้างาน 9 โมง ) แต่วันนั้นไม่รู้เป็นอะไรไปถีงเป็นคนแรก ปกติเจ้าของปริษัทจะเป็นคนเปิดประตูบริษัทเอง อิ๋วก็ืทักทายตามปกติ โอฮะโยโกซัยมัส แต่เสียงตอบกลับรู้สึกผิดปกติ พอถามว่าไม่เป็นไรใช่ไหม เจ้าของบริษัทก็บอกว่า ไม่เป็นไร แต่อิ๋วก็แปลก ๆ ไม่ยอมขี้นไปข้างบน รอจนหัวหน้างานมา ก็บอกว่าเจ้่าของบริษัทดูท่าไม่ค่อยดี พูดไม่ทันจบเลย เจ้าของบริษัทบอกให้เรียกรถฉุกเฉิน มารู้ตอนหลังว่าถ้าช้ากว่านี้นิดเดียว ก็คงไม่รอด แล้วช่วงที่พักรักษาตัวอยู้่โรงพยาบาลอิ๋วก็ชวนพนักงานที่บริษัทพับนก 1000ตัวให้เจ้าของบริษัท ( ครั้งนี้เสร็จเร็วเพราะมีคนช่วยเยอะ)

ทำแล้วมีความสุขค่ะ ตัวเองจะทุกข์ก็ช่าง ฝ่ึกความอดทนไปไหนตัวค่ะ

ปลื้มใจแทนภรรยาของคุณอรหันต์จังเลยค่ะ ขอให้รักกันนาน ๆ ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรเลยนะค่ะ