การได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ ทำให้เรารู้ว่า ความคิดของการเป็นนายตัวเอง อยู่อย่างพอเพียง กับการปลูกพืช ผัก อย่างปลอดภัย ไร้สารพิษอยู่กับธรรมชาติ เราก็ไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก เรายังมีสังคมของคนที่คิดเหมือนๆกันอีกมากมาย..เป็นเพื่อน ที่มีแต่สิ่งดีดีให้แก่กัน ให้แก่โลก
ความสุขจากการขายผัก

หลังจากที่ผักผมให้ผลผลิต นอกจากการกินเอง แบ่งปันญาติพี่น้องเพื่อนบ้านแล้ว ก็ขายครับ หรือขายไปแบ่งปันไปก็แล้วแต่ วันนี้ได้ขายเป็นครั้งที่ 4 แล้ว
ครั้งแรกไปขายในหมู่บ้านที่พี่สาวอยู่ พี่สาวช่วยขาย ได้มาประมาณ 500 บ.
ครั้งที่ 2 พ่อเอาไปขายให้ ได้มา 55 บ.
ครั้งที่ 3 พี่ๆ ที่ทำงานเก่ามาซื้อถึงบ้านได้มา 250 บ.
ครั้งที่ 4 ไปขายเองที่ทำงานที่ลาออกมาหมาดๆ ขายได้ประมาณ 800 บ.
ขายผักเองได้ 800 บ. มีความสุขมาก ดีใจ ตื่นเต้น ภูมิใจเคล้ากันไป เป็นความรู้สึกยากที่จะอธิบาย ตอนที่ได้รับเงินเดือนหลักหมื่นทำไมความรู้สึกแบบนี้ถึงไม่มี
การที่มีกิจการอะไรซักอย่างที่เรารักเราชอบเป็นของตัวเอง ชีวิตมันมีความสุขกว่าการเป็นลูกจ้างเช่นนี้เอง ผมแค่เริ่มต้นได้เงินเพียงเล็กน้อย แต่ได้ความสุขมากกว่า
สุขที่มีกิจการเป็นของตัวเองอย่างที่ตั้งใจไว้ ชีวิตเราทำไมต้องขึ้นกับคนอื่น ทำไมต้องเอาชีวิตไปฝากไว้กับคนอื่น ในเมื่อเราเลือกที่จะมีความสุขได้ สุขที่ได้อยู่กับพ่อแม่ ได้ดูแลพ่อแม่ สุขที่ได้แบ่งปัน สุขที่ได้กินผักปลอดสารพิษ สุขที่ขายของดีๆ ให้กับผู้ซื้อ สุขที่ได้เรียนรู้จากการกระทำจริง และได้แบ่งบันความรู้กับคนที่อยากรู้
ทุกคนเกิดมาต่างกัน รับผิดชอบต่างกัน มีหน้าที่ต่างกัน ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดตามความจำเป็น ผมเลือกเส้นทางเดินของผมแบบนี้ได้ ด้วยเพราะนิสัยผมส่วนหนึ่ง ที่ไม่เหมาะกับสังคมที่แก่งแย่งเพื่อผลประโยชน์ ไร้ความจริงใจ ความชอบส่วนตัวส่วนหนึ่ง ที่สำคัญผมหลายปัจจัยต่างๆ รองรับ การตัดสินใจจึงง่าย
อยากบอกว่าใครที่เบื่อระบบ เบื่อองค์กร การทำเกษตร หรือกิจการส่วนตัวอื่นใด มันเป็นทางเลือกหนึ่งที่ทำให้มีความสุขได้ แต่ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ให้ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงในการดำเนินงาน เศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้ห้ามรวย ไม่ได้ห้ามใช้เงิน ...
เงินเป็นสิ่งจำเป็น ผมไม่เถียง แต่เงินไม่ใช่คำตอบของทุกอย่าง เงินก็ไม่สามารถซื้อทุกอย่างได้
บางคนทุ่มเททำงานเพื่อเงิน จนลืมอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า
- บล็อกของ sothorn
- ล็อกอิน หรือ ลงทะเบียน เพื่อแสดงความคิดเห็น
- 31930 reads
สุดยอดของการดำรงชีวิตแล้วค่ะ ความสุขที่เกิดจากการกระทำของเราโดยที่ไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อน หรือมีผลกระทำต่อคนอื่น ๆ ดิฉันเป็นอีกคนที่มีโลกส่วนตัวคล้าย ๆ คุณคือ ไม่ชอบการแก่งแย่ง มือใครยาว หรือลิ้นใครยาว ก็สาวกันไป แล้วมักจะอยู่ในระบบได้ไม่นาน ทำอาชีพอิสระ ค้าขายเปิดท้าย สนุกดี เหนื่อยแค่ไหนหนักแค่ไหนก็เงินของเรา แต่หลายปีตั้งแต่ปี 2550 มานี้นับวันเศรษฐกิจไม่ค่อยดีนัก ทำไปมีแต่จม จนเจ้านายใหญ่บอกว่าให้หยุดพักก่อน เงินลงทุนจะหมดแล้ว กำลังศึกษาเศรษฐกิจพอเพียง ปลูกพืชพอให้มีรายได้บ้าง กำลังศึกษาอยู่ เหมือนปลาว่ายอยู่ในอ่าง ยังงัย ๆ ช่วยแนะนำบ้างนะค่ะ
ฅนโคราช...บ้านเอ๋ง
สวัสดีค่ะ คุณโสทร
ดิฉันได้เคยเข้ามา review ข้อมูลการปลูกผักในกระสอบและอีกหลายๆ หัวข้อในสายทางผัก ดิฉันได้เห็นกระทู้เรื่องของการปลูกผักในกระสอบของคุณและชื่นชอบถูกใจเพราะสภาพดินที่บ้านไม่เอื้ออำนวยในการปลูกพืชใดๆ ดิฉันจึงไปจัดการซื้อดินกระสอบ เมล็ดพันธุ์ผัก มาทำตามที่คุณโสทร อธิบายไว้ ตอนนี้มะเขือเทศและผักกาดกวางตุ้งของดิฉัน ได้งอกขึ้นมาประมา 2 ซม.แล้ว และขณะนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมมันไม่งามเหมือนของคุณ สาเหตุคือดิฉัน โลภมาก ไม่เข้าใจธรรมชาติของการงอกและการเจริญเติบโตของพืช ในรูเล็ก แต่ใส่เมล็ดมากมาย
มาถึงตอนนี้ดิฉัน ภูมิใจมากที่ได้เข้ามาเป็นสมาชิกในเวปนี้ เพราะว่า อุดมการณ์ของดิฉันก็คล้ายๆ กับคุณโสทร แต่ดิฉันลาออกจากการเป็นลูกจ้างมาเป็นนายจ้าง และยังมีเวลาเหลือที่จะประกอบอาชีพเสริม (แม่ค้าส้มตำ) และยังมีเวลาเหลืออีกมาก สามีดิฉันจึงแนะนำให้ดิฉัน หาข้อมูล เพื่อจะปลูกมะละกอเอง มะเขือเทศเอง และผักก้านจองเอง ฯลฯ ที่เป็นส่วนประกอบของส้มตำ เพื่อลดจ่าย (ลดต้นทุน) เพื่อเพิ่มรายได้
ขอขอบคุณสำหรับสิ่งดีดีที่คอยมอบส่งมาให้สมาชิกได้รับอยู่เสมอนะคะ
ประทับจำครับ มีความคิดที่เหมือนกัน ผมเป็นคนหนึ่งที่ทำงานออฟฟิตมาตลอด แต่ลาออกมาแล้วเพราะไม่ชอบสังคมแบบนั้นแต่ทำไปเพราะตามการดำเนินชีวิต มีความคิดแต่ทำไม่ได้เพราะเรามีครอบครัว ตอนนี้มีลูกๆ ก็โตพอจะสู้ได้แล้ว จึงคิดจะทำตามฝันตัวเอง(ถ้ามีโอกาส) ดีครับที่ทราบว่าผมมาถูกทางแล้วกำลังลู่ทางอยู่แต่ยังไม่มีที่ดินเลย
หวัดดีครับสมาชิกใหม่ครับ คิดเหมือนกันเลยครับ ทุกประการ
อ่านคอลัมภ์นี้ทีไร รู้สึกประทับใจและรู้สึกดีจริง ๆ แม้ว่าจะเป็นในเสี้ยวหนึ่งของชีวิตที่มีความสุข อยากมีวันนั้นที่รอคอยเหมือนคุณโสธรค่ะ
ขอเป็นส่วนหนึ่งในบ้านสวนพอเพียง มีความรู้สึกดีใจจังที่ไ้้ด้เป็นสมาชิกที่บ้านนี้ ถูกใจมากค่ะ
อ่านข้อเขียนของคุณโสทร แล้วพี่มีกำลังใจมากขึ้น
พรุ่งนี้จะเป็นการทำงานวันสุดท้ายของการทำงานที่ทำมาสิบกว่าปี
รู้สึกเบื่อ แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะไปทำอะไร
มีความรูสึกว่าอันดับแรกจะปลูกผักกินเอง เลยคิดว่าจะปลูกเองข้างบ้าน ขอเมล็ดพันธุ์จากป้าเล็ก อุบล และน้องมะโหน่งที่ นครปฐม กำลังเริ่มเพาะอยู่
พอมาเจอข้อเขียนของคุณ พี่รู้สึกว่า ยังไงเราก็ไม่อดตายหรอกนะ อ่านแล้วยิ่งมีกำลังใจมากขึ้น ขอบคุณกับข้อความนี้ค่ะ
น้าอู๊ดดี
เก่งจังเลย 
ชอบอุโดมคติของคุณมากคนอย่างคุณนี้แหละที่เขาว่าเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุด
