การปลูกแตงกาวต้องอาศัยแดดทั้งวันหรือป่าวค่ะ ที่อยู่มีแดดตอนบ่ายเท่านั้นเอง

ชอบความคิดพี่มากเลย...และคิดว่ามีหลายคนที่คิดอย่างพี่...เพียงแต่ยัง  ไม่มีโอกาสทำ  หรือ  ไม่กล้าทำ  น่ะเอง

สวัสดีค่ะพี่ sothorn ( ขออนุญาติเรียกพี่นะคะ) นู๋เป็นสมาชิกใหม่ของที่นี่ เมือไม่นานนี้เองค่ะ ชอบแนวคิดของพี่sothornมาก ปลูกผักกินเอง แล้วแบ่งปัน จากนั้นก็แบ่งขาย นุ๋รู้จักที่นี่เมื่อประมาณเดือนกว่าๆๆแล้วค่ะ ครั้งแรกที่ได้อ่านก็เริ่มสนใจแล้วค่ะ มีความรุ้ให้ได้ศึกษามากมาย เมื่อก่อนตอนอยู่กับย่า(บ้านย่าอยุ่ที่ตลาดน้ำดำเนินสะดวกค่ะ)  เคยรับจ้างทำสวนอยุ่บ้างและรู้สึกว่าไม่ชอบมากๆๆ คิดว่าการทำสวนลำบากมาก แดดก็ร้อน บางครั้งฝนตกก็ยังต้องทำอยุ่ แต่พอมาเห็นแนวคิดของพี่ sothorn ก็ทำให้คิดอะไรได้หลายๆๆอย่างค่ะ ตอนนี้นุ๋เริ่มจากการปลุกพืชผักสวนครัวง่ายๆๆที่ทานบ่อยๆๆก่อนค่ะ ก็มี พริก ตะไคร้ ขิง โหระพาค่ะ(อันนี้แค่ลองๆๆดูค่ะ ยังไม่ได้ตั้งใจซะที่เดียว ตอนแรกกลัวจะไม่รอดน่ะค่ะ) ไม่ค่อยถนัดปลูกกินซักเท่าไหร่ค่ะ ตั้งแต่อยุ่กทม. มาสิบปี ก็ซื้ออย่างเดียวเลยค่ะ อยู่คอนโด แทบจะไม่มีพื้นที่ให้ปลูก ต่อไปก็ว่าจะลองเพาะถั่วงอกกินบ้างค่ะ ตอนนี้ก็ดูพืชผักสวนครัวที่ตัวเองปลุก รู้สึกดีใจและตื่นเต้นมากค่ะ ทุกวันนี้ยังมีผึ้งมาขอแบ่งน้ำหวานจากเกษรของดอกโหระพาด้วยค่ะ ขอบคุณในแนวคิดและความคิดดีๆๆของพี่sothornด้วยนะคะ ที่ทำประโยชน์ให้กับใครอีกหลายคนมากมายเลยค่ะ (เขียนซะยาว อย่าเพิ่งรำคาญนะคะ)   

ผมอยู่จันทบุรี ยืนดีด้วยครับที่ดำเนินตามรอยพ่ออีกคน ผมก็ทำเหมือนคุณ ยินดีด้วยที่คุณทำสำเร็จ ยินดีจริงๆครับ

เห็นแล้วคิดถึงพ่อกับแม่เลยครับ ที่บ้านทำนา ช่วงหน้าแล้งก็ปลูกผัก แต่มักถูกพ่อค้าคนกลางกดราคา กะว่าถ้าออกจากงานไปทำเกษตรเต็มตัวเมื่อไหร่จะไปขายเองเลยตัดวงจรพ่อค้าคนกลางเลย

เป็นกำลังใจให้พี่โสธรนะครับ

สวัสดีครับ เป็นสมาชิกวันนี้เอง เคยดูมาประจำ เลยตัดสินใจเป็นสมาชิก คิดว่ามีความคิดคล้ายๆกัน

คุณโสทร นี่ใช่คนเดียวกับที่เคยทำเกี่ยวกับโปรแกรม HosOs รึเปล่าค่ะ ถ้าใช่ก็ดีใจจัง เพราะเห็นหน้าตาแล้วดูไม่ออกเลยว่าจะชอบทำสวน ตัวดิฉันเองก็ใฝ่ฝันมานานแสนนานแล้วที่จะมีบ้านอยู่ท่ามกลางต้นไม้เขียวๆ ตอนนี้ก็ไปได้ครึ่งทางแล้วค่ะ มีขนำน้อยเป็นของตัวเองแล้ว  แล้วจะติดตาม blog นี้ตลอดไป

ให้กำไรชีวีติได้ทุกวัน...

พี่โสธรเป็นคนทางใต้เหลือค่ะ

คุณโสธร เขียนได้กินใจมาก.... ความรู้สึกเดียวกันเลยค่ะ  ตอนนี้อยากลาออกจากงาน บริษัท ไปใช้ชีวิตที่บ้านเช่นเดียวกับคุณโสธรจังเลย 

อ่านแล้วอยากเจอความรู้สึกแบบนี้มั่ง....

เพราะ ทุกวันนี้ยังต้องทำอาชีพ ลูกจ้าง อยู่เลยค่ะ

วุ่นวายอยู่กับหน้าที่ของลูกจ้าง ตลอดทั้งวัน

มีวันหนึ่งเกิดความรู้สึกแตกต่างได้ชัด...

เมื่อเปิดประตูหลังโรงงานไปเห็น ทุ่งนา มีนกบิน มีสายลมพัดอ่อน ๆ ทุกอย่างดูนิ่ง เรียบง่าย ไม่วุ่นวาย

แต่พอหันหลังกับมามองในโรงงาน แต่ละคนวุ่นวายอยู่กับหน้าที่ลูกจ้าง  อากาศ จากเครื่องปรับอากาศ

มันเทียบไม่ได้เลยกับภาพ และความรู้สึกที่ได้ เพียงแค่เปิดประตูออกไป

ในใจ กลับมาคิดว่า>>>>>> เมื่อไหร่จะเดินออกจากประตูนี้ ไปทำหน้าที่ นายตัวเองสักที???????

อ้าว......บ่นยาวเลย  ดึกแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปทำหน้าที่ลูกจ้างอีกนี่นา.......

ช่วงนี้ได้ไปชายบ่อย ๆ คะ หอบผักใส่รถเก๋งไปขายกัน ตลกดีแต่ก็สนุก เป็นสิ่งที่ทำให้พีสาวได้นะคะ ตอนนี้ได้รถที่เหมาะสมแล้วที่อาอนุญาตให้ใช้... ขายได้ 300 ดีใจกว่าได้เงินเดือนอีก นั่งนับเงินเวียนอยู่นั่นนะ

สวัสดีนะค่ะ  แตงโมนะค่ะ เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ เข้ามาดูวันแรกแล้วประทับใจ สมัครเป็นสมาชิกเลย จริงๆคุณพ่อคุณแม่ก็เป็นเกษตรกรเหมือนกัน โตมาได้ทุกวันนี้เพราะอาชีพนี้แหละค่ะ ที่บ้านเปิดเป็นศูนย์เรียนรู้เศรษฐิกิจพอเพียงที่พัทลุงค่ะ  ว่างๆก็แวะไปเที่ยวได้นะค่ะ  ตอนแรกที่ได้อ่านเรื่องความสุขของคนขายผัก  แล้วอดที่จะนึกถึงคุณแม่เลยค่ะ ท่านเคยพูดทำนองนี้เหมือนกัน  ท่านบอกว่าขายยางพาราได้ครั้งละเป็นพัน ก็ไม่มีความสุขเท่าขายผักครั้งละไม่กี่ร้อย  และเงินทุกบาทที่ได้จากกการขายผักท่านไม่เคยเอามาใช้จ่ายเลยค่ะ เก็บไว้ในกระปุกออมสิน (กระปุกออมสินของแตงโมสมัยเรียน) สิ้นปี แตงโมกลับบ้านก็จะเอาออกมาช่วยกันนับแล้วค่อยเอาไปฝากธนาคาร นึกถึงเรื่องนี้ทีไรอยากกลับบ้านทุกที แต่ตอนนี้คงยังทำงานที่กรุงเทพอีกสักปีสองปีก่อน  เพราะเสียดายความรู้ที่เรียนมา อีกอย่างงานที่ทำอยู่ตอนนี้ก็เป็นงานที่เรารักเหมือนกัน  แต่ยังงัยก็กลับไปทำสวนแน่ๆๆค่ะ ไว้ถึงตอนนั้นจะขอคำแนะนำบ้างนะค่ะ

สวัสดีค่ะคุณโสธร พอดีตอนนี้กำลังเก็บขอมูลเกี่ยวกับการปลูกผักไฮโดรโปรนิกส์อยู่ ไม่ทราบว่าคุณโสธรพอจะแนะนำอุปกรณ์ที่ใช้ในการปลูกได้มั้ยค่ะ จากที่ลองหาดูราคาค่อนข้างสูงเลยอยากจะได้อุปกรณ์ที่สามารถใช้แทนกันได้แต่ราคาย่อมเยาว์ พอจะมีอุปกรณ์อะไรแนะนำมั้ยค่ะ

ตั้งแต่เรียนจบ ทำงานมา 6-7 ปี รู้สึกว่าอิ่มตัว กะงานประจำมากๆๆๆ

ยิ่งช่วงนี้ไม่มีวันหยุดเลย กลับก้อดึก เลยมีความคิดจะกลับไปทำเกษตรที่บ้าน

อยากปลูกผักปลอดสารพิษค่ะ เลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ด อารายประมาณนี้

คิดว่าพออยู่ได้ไหมค่ะ อยากทำฟาร์มหมูซีพี แต้ต้นทุนเยอะมาก

ไม่ไหวค่ะ 2ล้านก่าเป็นหนี้หัวโตเลย

ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ คอดว่ามีรายได้ซักหมื่นก่าๆๆก้อคงพออยู่ได้

ข้าวก้อปลูกเอง

สวัสดีครับคุณโสธรผมเป็นสมาชิกใหม่ที่อยากทำและปฏิบัติเช่นคุณรบกวนช่วยแนะนำผมหน่อยขอรับ

              อ่านแล้วรู้สึกแรกว่า   นู๋จะทำได้อย่างคุณบ้าง  จะเดินออกมานอกกรอบ  เดินมาจับความผันของตัวเอง  "ฝันว่าจะมีโฮมสเตอรีย์เล็ก ๆๆ  และทำสวนผักปลอดสารให้ลูกค้าได้ทาน "  ถ้าทำได้จะบอกกับตัวเองว่าสุขโครต.....จ้า

อยากทำบ้าง ไม่ทราบว่าจะเริ่มต้นทำไงดี อาทิตย์หน้าจะไปดูที่ สำหรับทำการเกษตรครับ สักสองไร่พอไหมครับ

พี่โสทรค่ะรูปของพี่แอนมองที่ไรยังงัยดีละคือมันเป็นรอยยิ้มที่มีความสุขโดยไม่มีการบังคับ...:)...ธรรมชาติสุดๆค่ะแต่พี่รู้ป่ะพี่มีแมวมองสนใจไปถ่ายโฆษณายาสีฟัน สนใจไหมค่ะ  (รักดอกจึงหยอกเล่น.......ขอโทษน่ะค่ะที่เอาเรื่องจริงมาล่อเล่น)

พี่โสทร แอนอ่านเรื่องของพี่แล้วไม่รู้ว่าพี่จะเชื่อไหม น้ำตามันซึมๆคือมันปลื้มค่ะที่มีคน คนหนึ่งคิดอะไรแบบนี้ ได้พี่ทำแบบนี้ดีแล้วค่ะดีมากๆเลย เป็นลูกที่ดี แล้วพี่ยังเป็นแรงบันดาลใจของแอนอีกน่ะ (สู้ต่อไปน่ะค่ะขอเป็นกำลังใจ.......)ก ท ม                         

สวัสดีค่ะ 

พึ่งเข้ามาโพสข้อความแต่ก็เข้ามาอ่านเรื่องต่าง ๆ  ในนี้บ่อย มาก  เห็นแล้วอยากปลูกหมดทุกอย่างเลย แต่เป็นคนที่ข้อนข้างจะขี้เกลียดทำ แต่ใจรัก  ตอนนี้กำลังจะปลูกปาล์มน้ำมัน  200 ต้น  รู้ว่ามันน้อยแต่ไม่อยากทำเยอะคะ  อยาก  ทำเศรษบกิจแบบพอเพียงมาก แต่ตอนนี้ต้องทำงานส่งน้องเรียนตั้งสองคน   เพราะเป็นพี่คนโต ตอนนี้ก็เลยได้แต่เก็บข้อมูล เข้ามาอ่านเอาความรู้ไว้เยอะ ๆ  ก่อน

ขอขอบคุณทุกข้อความที่ทำให้คิดได้ค่ะ

เยี่ยมยอดเลยครับพี่โส

อยากทำจริงๆคับ  รู้สึกมีความสุขตามไปด้วย

สวัสดีค่ะ เข้ามาทักทายได้อ่านประวัติ และการทำงานของคุณโสทรปัจจุบันแล้วทึ่งมาก ๆ เลยค่ะ  ส่วนตัวดิฉันตอนนี้ก็มีอาชีพกรีดยาง  เลี้ยงวัวสองตัว เลี้ยงไก่พื้นบ้าน  (หากินเองตามธรรมชาติ)   แต่ผักไม่ไดปลูกค่ะ เพราะเป็นคนขี้เกียจมาก ๆๆ พอมาอ่านเรื่องของคุณแล้ว เด๋ววันนี้ไปถากหญ้าปลูกผักบุ้งสักหน่อย

อ่านเรื่องของคุณแล้วรู้สึกว่าความขี้เกียจของตัวเอง ทำให้เสียเวลาไปมากมายเลย 

สวัสดี เป็นสมากชิกใหม่ คะ อ่านบทความของหลายๆๆคนแล้วรุ้สึกชอบมากๆๆ   เบื่อสังคมเมือง ชีวิตดูว่นวาย คนไม่จริงใจ  อยากกลับไปใช้ชีวิตที่ ตจว.เหมือนสมัยเด็กๆๆ ดูแล้วมีความสุขมากกว่าสังคมเมือง ที่กทม.  กำลังหาความรู้จะได้กลับไปทำเกษตรกรที่บ้าน ขอคำแนะนำด้วยนะคะ   

หนึ่ง)เห็นด้วยกับคำพูดที่ว่าปลูกสิ่งที่เรากินได้ให้สำเร็จ จากนั้นค่อยปลูกสิ่งที่เราชอบ  เพราะเมื่อไม่ใช้เงินซื้อผัก

ไม่ใช้เงินซื้อดอกไม้ไหว้พระพุทธรูปบนหิ้งพระในบ้าน ความสุขก็จะเต็มอิ่ม เพราะเงินไม่ใช่สิ่งแรกๆที่นึกถึง มีให้กินอิ่มครบสามมื้อ

หรือบางคนกินสองมื้อหรือมื้อเดียว แถมรู้จักออกกำลังกาย ดูแลสุขภาพกายและจิตใจให้แข็งแรงปราศจากโรคภัย

เท่านี้ก็มีความสุขตามอัตภาพแล้ว

สอง)ถูกต้องอีกเรื่องคือการเลิกยึดติดกับการทำงานกินเงินเดือน หรือไปคอยรับคำสั่ง ทำตามทั้งๆที่เรารู้ว่าเกิดปัญหาและไม่น่าจะเป็นไปได้  การที่เราหลุดพ้นภาระหนี้สินหรือภาระของชีวิตใดๆลงได้เร็วเท่าไหร่   ปัจจัยเรื่องเงินทองก็จะค่อยๆลดบทบาทลง

ปัจจัยสี่อย่าง

หนึ่ง)อาหารก็กินเพื่ออยู่ กินง่ายๆ 

สอง)ที่อยู่อาศัย...ที่อยู่ก็แบ่งปันอยู่ระหว่างครอบครัวคนในบ้าน ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันไป อย่าชวนหาเรื่องทะเลาะกัน ชีวิตก็สุขสันต์หรรษาตามสมควร

สาม)ยารักษาโรค..ก็หันมาทานผัก ผลไม้ ออกกำลังกายให้มาก หมั่นเช็คระดับไขมันในเส้นเลือดและนานๆปีละครั้งก็ตรวจร่างกายประจำปีหาดูว่าเราเป็นโรคหัวใจ เบาหวาน ความดัน ไขมันอุดตันเส้นเลือด มะเร็งระยะเริ่มต้นตรงอวัยวะส่วนใดหรือไม่

หากพบว่าเป็นโรคที่ร้ายแรงให้รีบสั่งเสีย เคลียร์หนี้สินหรือเจรจาบอกเจ้าหนี้เลยว่าเราจะตายแล้วนะอีกไม่นาน หนี้สินที่มีกันอยู่ขอชักดาบ(พูดเล่น) ขออนุโมทนาสาธุยกหนี้ให้เราได้หรือไม่? ถ้าไม่งั้นอยากจะยึดทรัพย์อะไรในบ้านหลังนี้ก็รีบระบุมานะมิฉะนั้น จะไม่เหลือให้ท่านยึด ฮ่าๆๆๆ

สี่)เสื้อผ้า/เครื่องนุ่งห่ม ก็มีพอใช้หมุนเวียนเปลี่ยนไปซักและตากแดดให้แห้งได้ไม่ขัดสน ใส่แค่ปกปิดร่างกายไม่ให้อุจาดตาอย่าเว่อร์ซื้อตามแฟชั่นที่ฉับพลันก็ตกเทรนด์ ล้าสมัย

ถ้าทำได้ เงินก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็นอะไรมากมายในชีวิต แค่มีไว้สำรองยามฉุกเฉินต้องรักษาโรคภัยกะหนี้สินชีวิต โดยเฉพาะคนที่มีลูกมีเมียมีสามีอันนี้เวรกรรมของท่าน ดิ้นไม่หลุดจำต้องดูแลกันไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่  หากได้ลูกกตัญญูต่อพ่อแม่ เรียนดี มีงานทำหาเงินมาส่งให้พ่อแม่อย่างท่านใช้จ่ายในยามชราภาพได้ ท่านก็โชคดี  แต่หากเขาไม่เอาถ่านเอาแต่เตาแก๊ส หรือขอเงินท่านใช้ไม่คิดหางานทำเลี้ยงตนเอง ท่านก็ต้องอดทนหาเงินส่งให้ลูกท่านใช้จนกว่าจะสิ้นลมหายใจ ทำใจซะ..นะโยม..อิๆๆ

มีความคิดแบบนี้มานานแล้วครับ  คาดว่าคงจะได้ทำจริงๆ ตามที่ตั้งใจไว้เร็วๆนี้ครับ

รู้สึกเต็มที่กับระบบที่ไม่เป็นระบบ มากขึ้นเรื่อยๆ เบื่อการแก่งแย่ง ความไม่จริงใจของคนขึ้นทุกทีๆ แล้ว

อาชีพเกษตรกรคือสิ่งที่ใฝ่ฝันมานานแล้ว

ความคิดและการเขียนบอกถึงความอิ่มอกอิ่มใจมาก อยากเป็นแบบนี้มั่งจัง ง่ายๆไม่ซับซ้อนแค่ลงมือทำ

รู้สึกดีที่ได้อ่านเรื่องของคุณ Sothorn และเพิ่มกำลังใจในสิ่งที่จะไปทำ เพื่อจะไปทำการเกษตร บอกตรงๆว่าไม่มั่นใจว่าตัวเองจะทำได้ เพราะ ไม่เคยมีความรู้มาก่อน ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับงานpaper work และ โทรศัพท์ เท่านั้น  ตอนนี้หาความรู้ทาง internet และจากประสบการณ์ของคนอื่น เพื่อพยายามปรับเข้าใช้กับพื้นที่ที่จะไปอยู่ มีที่อยู่ประมาณ 3 ไร่ ชาวบ้านบริเวณนั้นปลูกแต่สัปะรด และใช้ปุ๋ยมาก วางแผนไว้ว่าจะไปเพาะเห็ด และปลูกผักกินโรงเรือน/ไร้ดิน และพยายามรบกวนพื้นดินให้น้อยที่สุด หากได้ผลสำเร็จอย่างไรจะส่งรูปภาพมาให้ดูค่ะ น้อมรับคำแนะนำของทุกคน

พี่ ครับทำสวน ปลุกผักความคิดพี่   พี่ว่าดีกว่า เป็นมนุษย์เงินเดือนไหม  ผมมีที่10ไร่จะทำให้เหมือนของลุงนิล ได้ไหม ทำแบบที่ทำได้ประยุกต์ใช้หนะครับ  หรือเหมือน  อ.สงวน  แบบนี้ละใจผมอยากทำแบบนี้ มันต้องใช้เวลาใช้ไหมครับพี่?   สู้กันอีกยาวเลย

ผมเรียนจบละแต่ไม่อยากเป็นลูกน้องใครเลยคิดจะมาทำสวนเองเพราะมีที่อยู่ครับ ก็กำลังคิดว่าจะหาเงินใช้ คิดจะปลูกผัก พี่มีไรแนะนำผมไหมครับ ผมอยากทำเกษตร แบบ ปลอดสารพิษ เริ่มแรกปลูกผักอะไรดีครับ ผม ไม่รู้เริ่มตรงไหนดีมีตังอยู่3000เองตอนนี้ จะหาทางต่อทุน ครับพี่  ...ละอ่อนเมืองฝาง...

ขอเป็นสมาชิกพอเพียงด้วยคนค่ะ  ที่บ้านเพาะเห็ดขาย  ขายดีมาก ๆ ทำเป็นอาชีพเสริมเพื่อให้สมาชิกในบ้านมีกิจกรรมดี ๆ ร่วมกันและมีรายได้เสริมไปด้วย  จะกลับไปอยู่ ตจว. ก็กลัวตัวดำ (มากกว่านี้ อิอิ) ขออยู่กรุงเทพ (รอบนอก)  แต่ใช้ชีวิตพอเพียงล่ะกัน 

สวสัดีค่ะคุณsothorn ดิฉันเป็นสมาชิกใหม่หมาดๆเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมานี้เอง

ดิฉันหันหลังให้กรุงเทพกลับมาทำงานอยู่ับ้านเกิดมาราวๆ 5 ปีแล้วค่ะ  มีชีวิตอยู่กับการทำงานหนักหน้าคอมพิวเตอร์มาตลอด ๕ ปี ด้วยเงินเดือนหมื่นกว่าๆ ไม่มีหนี้สินหรือภาระอะไรทางการเงิน มีก็แต่ภาระทางการงานที่หนักอึ้งยิ่งขึ้นทุกวัน  มีโอกาสหยุดยาวอยู่บ้านพักผ่อนกับครอบครัว(ในรอบปีเลยละมั๊ง) ได้ปลูกต้นไม้ เลี้ยงหมา ตื่นแต่เช้าไปเก็บผักข้างบ้านมากิน ถางหญ้า ถางพง ไปเรื่อยๆจนเย็นไม่รู้ตัว มีความสุขมากเสียจนเกิดคำถามว่า มันจะเป็นไปได้ไหมที่ดิฉันจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการทำการเกษตรแบบผสมเหมือนสมัยปู่ย่าตายายในยุคเงินเป็นใหญ่อย่างปัจจุบัน จะเริ่มยังไงในเมื่อไ่มีความรู้ด้านนี้มาก่อนเลยแม้แต่นิดเดียว ชีวิตนี้ใช้เป็นแต่คอมพิวเตอร์ มีปัญญาปลูกขึ้นแค่ ผักบุ้ง กับมะละกอ (๕๕๕+)

ถามกันตรงๆแบบโง่ๆเลยก็แล้วกันค่ะ ดิฉันอยากมีชีวิตสงบสุข "แบบกินเท่าที่มี" แบบนี้ ดิฉันจะต้องเิริ่มต้นอย่างไร และมันจะเป็นไปได้จริงๆหรือคะ ?

สวัสดีครับ พี่โสทรและสมาชิกบ้านสวนพอเพียงทุกท่านผมขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นสมาชิกใหม่ด้วยคนนะครับ ชอบแนวคิดพี่โสทรจังเรื่องการปลูกผักกินเองตอนนี้ผมก้อใช้แนวทางนี้ในการดำเนินชีวิตครับ โดยจะทำช่วงเลิกงานประจำตอนเย็น หรือทำในช่วงเช้าถ้าวันใหนต้องทำงานตอนเย็น ไม่ทราบว่าพี่โสทรยังมาที่ศุนย์ทุ่งสงเป็นประจำหรือเปล่าครับ ผมอยู่แถวที่วังทางผ่านนี่เองครับ เผื่อว่างๆพี่ผ่านมาทางนี้จะได้แวะมาดื่มน้ำให้หายเหนื่อย..ก่อนเดินทางต่อ ว่างๆเชิญนะครับพี่

อยางปลุกผักกินเองมาก เพราะเป็นคนชอบกินผักทุกอย่าง ไม่มีพื้นดินนะเพราะอยู่ กทม. เอาเป็นว่าปลูกเพื่อศึกษาเบื้องต้นก่อนและพอกินเท่านั้น ขอไอเดียด่วน