วันนี้หมู่บ้านผมเขานัดกันไปถางป่าในเหมืองน้ำในหมู่บ้าน ตอนบ่ายโมงกว่าผมก็ไปกับเขาด้วย ทำไมถึงได้มีกิจกรรมนี้ขึ้นมาก็เพราะความแล้งเป็นเหตุจึงมีการดิ้นรนขึ้นมาเพื่อที่จะให้ในหมู่บ้านมีน้ำใช้โดยที่บ่อน้ำของแต่ละบ้านไม่แห้ง อย่างที่เคยบอกว่าหมู่บ้านผมอยู่ในเขตพื้นที่ชลประทานคลองนางน้อย แต่ผมไม่สามารถใช้น้ำได้เนื่องจากสวนผมสูงกว่าเหมืองและไกลจากเหมือง

    ก็มีพี่คนหนึ่งที่สนิทกับผมแกมีแนวคิดว่าถ้ามีน้ำไหลในเหมืองของหมู่บ้านตลอด หมู่บ้านเราก็จะมีน้ำพอใช้ ไม่แห้งแล้งพี่แกก็ไปขอให้พัฒนาที่ดินตรังมาช่วย แต่ก็ถูกปฎิเสธเพราะพื้นที่นี้อยู่ในเขตความรับผิดชอบของชลประทานคลองนางน้อย พี่แกก็ปรึกษาไปทั่วปรึกษาทุกคนที่ปรึกษาได้ สุดท้ายผู้ใหญ่บ้านก็โทรหาหัวหน้าชลประทานคลองนางน้อย หัวหน้ามาดูพื้นที่เมื่อวานแล้วตอบตกลงจะลอกหน้าฝายให้พรุ่งนี้ วันนี้ชาวบ้านก็เลยไปถางป่าในเหมืองน้ำเพื่อให้น้ำไหลเข้าได้สะดวก

    ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีฝายกั้นอยู่ก่อนถึงโครงการชลประทานคลองนางน้อย เพราะผมไม่เคยไปแถวนั้นเลย วันนี้ไปถึงเห็นก็ถึงบางอ้อ โธ่ปัญหาแค่นี้เอง ชาวบ้านไม่เดือดร้อน หรือชลประทานไม่สนใจ

เหมืองน้ำในหมู่บ้านบางส่วนก็เป็นผนังปูน

ช่วยกันถาง

บริษัททำถนนเทหินมาปิดท่อน้ำขวางทางน้ำอีก

ผมรื้อหินตรงนี้ด้วย หมดแรง

รื้อหินเสร็จเดินต่อ เพื่อต้องการเห็นแหล่งที่มาของน้ำให้หายสงสัยสักที
ยิ่งขึ้นไปใกล้แหล่งต้นน้ำก็มีน้ำในเหมืองบ้างเล็กน้อย

ถึงแล้วครับนี่คือที่มาของเหมืองในหมู่บ้าน
ต้องข้ามเนินดินนั้นไปครับจะได้เห็นชัดเจนว่าทำไมไม่มีน้ำเข้าเหมือง

เห็นยังครับว่าทำไมน้ำไม่เข้าเหมือง

ปัญหาแค่นี้เองอย่างที่บอกว่า ไม่รู้ว่าชาวบ้านไม่เดือดร้อน
หรือชลประทานไม่สนใจ ก็ไม่อยากโทษใคร เพราะพรุ่งนี้ชลประทานจะเอารถแบคโฮมาลอกให้แล้ว

น้ำมีอีกเยอะครับเพราะน้ำนี้มาจากเทือกเขาบรรทัด น้ำตกกะช่องโน่นแหละ

พี่ๆ เขาช่วยกันเปิดน้ำ เพื่อพรุ่งนี้รถแบคโฮจะได้ลอกหน้าฝายได้สะดวก

    ถ้ามีน้ำไหลเข้าเหมืองในหมู่บ้านตลอดปี ผมก็อาจได้รับอานิสงค์ไปด้วย เพราะสวนผมอยู่เกือบสุดทางของเหมือง อาจมีน้ำใต้ดินซึมเข้าสระว่ายน้ำส่วนตัวผมสักนิดก็ยังดี

ปล. ได้ถ่ายรูปต้นไม้แปลกๆข้างเหมืองไว้พอสมควร ไว้บันทึกถัดไปนะครับ วันนี้หมดแรง