ผมถ้าจะถูกออกจากงานก่อน 3 ปีนี้ ให้สงสัยไว้ก่อนว่าเวปนี้มีส่วนเป็นเหตุ   ล้อเล่นนะครับ   ไม่ติดหรอกครับ แค่ พักหลังเข้ามาทุกวัน ... นั่นแหละ !เขาเรียกติดแล้ว...  เอาฮั่นเฮอะ หาทำพรื้อทีนี้ ไปเลิกหนั่ยละ ผญบ.  ประธาน ป้าเล็ก ....

ไม่รู้ว่าเป็นอะไร แต่เข้าใจว่ามีความสุขในการที่พบเพื่อนใหม่ได้รับสิ่งที่ดีงาม ไม่ว่าจะเป็นความรู้ หรือการแบ่งปัน แม้จะไม่ได้สัมผัสที่รู้จักในรูปของตัวตนที่สามารถจับต้องได้ แต่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกจริงใจของสมาชิก ทำให้มีความสุข และมีพลังที่อยู่ในตัวอยู่แล้วว่าจะอยู่แบบพอเพียง เป็นความคิดตั้งแต่เรียนจบใหม่ใหม่ เลยตอนจบใหม่ปีแรกหาที่ทำสวนไว้ก่อน แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มสอบงาน ตลอดระยะเวลาทำงานลองมาหมด ข้าราชการ ลูกจ้าง NGO พบพานคนในหลายหลายกลุ่ม ทุกรูปแบบ แต่ที่ลาออกและยืนอยู่ได้ทุกวันนี้และภูมิใจที่สุดก็คือการเกษตร และค้นหาตัวเองเจอว่านี่คือความสุขที่แท้ จริง จริงๆแล้ว วนเวียนอ่านบ้านสวนพอเพียง เป็นปีมาแล้ว แต่เพิ่งเป็นทางการนี่แหละ เพราะรู้ว่าใช่ มีความสุข แต่เชื่อมั้ยว่าความรู้ที่ได้รับจากเพื่อนสมาชิกเป็นความรู้มากกว่าการเรียนโทเสียอีก มันได้ความสุขแนบเข้ามาด้วย เพราะโดยปกติ เป็นคนที่จริงใจ  ตรง หัวเราะเสียงดัง ไม่ค่อยมีความลับกับใคร บางครั้งก็เป็นจุดอ่อนของตัวเอง พบเห็นอะไรไม่ได้แล้วตอนนี้พกกล้องตลอดเพราะอยากแบ่งปันให้เพื่อนๆ แต่ที่แน่แน่ ตอนที่พิมพ์ ตี 4 คิดเอาเอง  ว่าติดไม่ติด ไม่มีใครออนเลย นอนหลับโก้งโค้งกันทุกคน5++++

จะกลับไปทำโฮมสเตย์เล็กๆและก็ทำเกษตรไปด้วยน่ะค่ะคุณสุชญา

ใช่แล้วค่ะคุณปนัดดา ยิ่งเข้ามาเป็นสมาชิก บ้านสวนพอเพียงแล้วรอวันกลับอย่างเดียวค่ะ กุ้งอยู่ไกลถึงสวิส แต่ก็ดีใจที่จะได้กลับไปอยู่เมือไทยถาวรซะที

    หลังจากที่เป็นสมาชิกบ้านสวนแล้ว รู้สึกไม่เหงาค่ะ คูณพ่อบ้าน เริ่มแซววว วันเสาร อาทิตย์    ถ้าพ่อบ้านอยู่เลี้ยงลูกให้พ่อทำหน้าที่แทน เราจ่ายกับข้าว ทำงานบ้าน    อย่างเดียวก็หัวหมุนแล้ว ต่อจากนั้นเข้าเวบอีก    ได้ความรู้เรื่องการเกษตรอย่างมากนะคะ เพราะไม่ค่อยได้สัมผัสจุดนี้เท่าไรนัก คือชีวิตเรียนๆๆๆอย่างเดียว   ทำงานๆๆ   ไม่ค่อยได้มีเวลาค้นหาชีวิตที่มีธรรมชาติมากนัก  อยู่อย่างพอเพียง กินอย่างพอเพียง ชีวิตก็นี้ก้เพียงพอ แล้วละค่ะ ไม่ยึดติดอะไรมากมาย   ใช้ชีวิตแบบเรียบเรียบ    ก็มีความสุขแล้วค่ะ

ตั้งแต่เป็นสมาชิกบ้านสวนชีวิตก็เปลี่ยนไป จากที่เคยทำอะไรตามหน้าที่ ก็เปลี่ยนเป็นอยากจะทำอะไรให้เพิ่มขึ้นจากหน้าที่เดิมๆ เริ่มเรียนรู้การใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ปลูกผัก เผาถ่าน เพาะเห็ด เพาะถั่วงอก (เริ่มมีรายได้เสริม) ต่อไปก็จะเลี้ยงหมู สิ่งฟุ่มเฟือยต่างๆลดลงจนแทบจะไม่อยากได้อะไร (เก็บไว้จ่ายค่าเน็ตอย่างเดียว) ส่วนวีรกรรมก็ไม่มาก แค่ต้องมาทำข้อตกลงระหว่าง ย่า-อา-หลาน แบ่งเวลาการใช้คอม และโทรศัพท์ คือ ที่บ้านอยู่ห่างจากตัวเมื่อง 22 กิโลเมตร เพราะฉนั้นเรื่องสัญญาณโทรศัพท์จึงมีน้อยมากเลยเลือกใช้ระบบ CAT CDMA ตอนกลางวันย่า(แม่ของบุ๋ม)จะใช้โทรศัพท์ตลอดทั้งวัน (ติดมาก) ส่วนหลานชายปิดเทอมก็จะเล่นเกมตอนกลางวัน (ต้องใช้คอม)ส่วนอา (ตัวบุ๋ม)ก็เลยต้องเข้าเวบได้เฉพาะตอนกลางคืน เลยจะเล่นเกมตอบคำถามไม่ค่อยทันเพื่อน และสิ่งที่ได้รับจากบ้านสวนนั้นมีมากจริงๆ มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น มีความรู้ ได้รับแต่สิ่งดีๆเลยทำให้ติดเวบบ้านสวนมาก เหนื่อยอย่างไงก็ต้องเข้าเวบก่อนไม่งั้นนอนไม่หลับ.......แต่วันนี้เข้าเวบแล้วขอนอนก่อนนะ

ตั้งแต่ติดบ้านสวน รู้สึกตัวเองพัฒนาขึ้นเยอะ คอมเก่งมากขึ้น มีเพื่อนมากขึ้น ได้ความรู้เยอะมากขี้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผัก ดอกไม้ การทำอาหาร ทุกอย่างที่พี่น้องบ้านสวนทำ เป็นความรู้ที่หาไม่ได้ในหนังสือ ข้อเสียคือ จากที่ไม่ค่อยมีเวลา ยิ่งแย่กว่าเดิม บ้านรกมากขึ้น จานทานข้าวเริ่มใส่ที่ล้างแทนการล้างด้วยมือ ผ้า 2 วัน ถึงพับครั้งหนึ่ง กาน้ำไหม้  ด้วยเหตุนี้คุณสามีเลยใช้วิธีเดียวกับลูก ๆ จะให้เล่นถ้าเด็ก ทำการบ้านเสร็จ ส่วนคุณแม่ก็โดนยึดคอมถ้าบ้านรก หรือทำงาบบ้านไม่เสร็จ ( น่าสงสารไหมละค่ะ )

หมายถึง โมโห  โกรธ  ไม่พอใจ ... ครับ

     วันนี้รีบหุงข้าว สามีกลับบ้านมาจะได้กินข้าวหัววันหน่อย  เสียบปลั๊กเสร็จนั่งอ่านอะไรไปเรื่อยเปื่อย (บ้านสวนพอเพียง แต่เราไม่พอเพียง) เวลาผ่านไป .... หิวจนตาลาย กินข้าวกันดีกว่าพี่ เปิดหม้อข้าว ตายละหว่า ลืมกด ??? จะโทษใครล่ะ ถ้าไม่โทษบ้านสวนพอเพียง ทำให้ลืมวันเวลา

    แต่ยอมรับว่าดีมาก ตอนนี้เริ่มสนใจปลูกผักสวนครัว ถั่วฝักยาวเริ่มทยอยได้เก็บกินแล้ว

มีหลายเรื่องเหมือนกัน  :) แต่เอาเรื่องล่าสุด ......

นมบูด....ดื่มนมอุ่นก่อนนอน (ดื่มบ้างไม่ได้ดื่มบ้าง) เอาเข้าไมโครเวปพออุ่น....อะตรงนี้ยังไม่เสียหายแค่แป๊บเดียวสติยังอยู่กับตัว.... ก็ได้นมอุ่นมาหนึ่งแก้ว เดินมาที่นั่งแล้วก็ตั้งไว้  นั่งอ่าน นั่งคิด นั่งเขียนไปเรื่อย ๆ เรียบร้อยปิิดเครื่องเข้านอน พอรุ่งเช้า เห็นแก้วนมตั้งอยู่ อ้าว.... ลืมกิน....จากนมอุ่น ๆ ก็กลายมาเป็นนมบูด

ตอนนี้ยังไม่ถึงกับเสียคน....แต่ถ้านานไปอาจจะสูนคน .....

คิดถึงสมาชิกบ้านสวนทุกๆคน เครื่องคอมของผมเขาไม่ทำงานให้เสียแล้ว ยังไม่มีเงินซื้อไหม่ อึดอัดและขัดใจมากๆ วันอาทิตย์ที่14นี้จะพาพนักงานที่บริษัทไปเที่ยวสวนธารแ้ก้วกันอีก ใครจะร่วมแจม ก็ขิเชิญนะครับ ท่านประธานรับทราบแล้วเปลี่ยนครับ

จากที่ไม่ปลูกผัก ก็ปลูกผัก จากที่ไม่รู้ว่าเผาถ่านเป็นไง เดี๋ยวนี้รู้แล้ว จากที่เวลาว่างอยู่หน้าจอทีวี ก็มาอยู่หน้าจอคอมพ์แทน จากที่ทำอะไรอร่อยๆ ก็กลายเป็นใหม้อิอิ จากที่ไม่เคยเปิดน้ำทิ้ง ก็เปิดทิ้งไปครึ่งวัน จากที่เคยนอนแต่หัวค่ำ ก็มานอนดึกถึงดึกมาก จากที่มีเวลาให้ครอบครัว เดียวนี้เทให้เวบบ้านสวน 80% จากที่เคยว่าลูก เดี๋ยวนี้ลูกว่า(ลูกบอกว่าแม่เดี๋ยวนี้แม่ไม่สนใจอะไรเลยนะ หมกมุ่นเกินไปหรือเปล่า เราก็ เอ๊ะ คุ้นๆนะ เหมือนฉันเคยว่าเธอนะคำนี้น่ะ)  แล้วก็เอาเหตุผลเข้าอ้างว่าเธอปล่อยให้ฉันมีความสุขบ้างเถอะ อยู่แต่บ้าน ขายของฉันเหนื่อยนะ ได้ผลแฮะ ยอมเงียบ

สรุปถึงติดแค่ไหนก็มีความคิดขึ้น มีสาระขึ้น รู้จักคำว่าพอเพียงมากขึ้น รู้จักคำว่าแบ่งปัน ได้รู้จักเพื่อนดีๆทั่วโลก ถึงจะพลาดหม้อใหม้ น้ำไม่ปิด อยู่ดึก ก็เรื่องเล็กน้อยเองเนาะ

ชีวิตเปลี่ยนไปเมื่อค้นพบเวปบ้านสวน อดีตไม่เคยติดเวปไหนเลยใช้เนตเพื่อค้นหาข้อมูลเท่านั้น แต่เดี๋ยวนี้ทำงานช้าลง งานออกน้อยลงเพราะมีเวลาว่างเมื่อไหร่เป็นต้องแวะบ้านสวน แค่ 10 นาทีก็เอา สำหรับตัวเองค่อนข้างมีอุปสรรคในการเข้าบ้านสวนเนื่องจากลักษณะงานที่ทำต้องออกไปนอกสำนักงานบ่อยมาก และบ่อยครั้งที่ต้องไปต่างจังหวัดและใช้เนตไม่ได้ ทำให้ตกข่าวบ่อยๆ  เมื่อข้าบ้านสวนมาแล้วได้อะไรมากกว่าที่คิด ความรู้ที่ไม่มีในตำรา   มีการแบ่งปันที่ไม่หวังผลตอบแทนและที่สำคัญที่นี่มีแต่คนน่ารัก ส่วนวีรกรรมประเภทหม้อบินยังไม่มี 555

 เวบบ้านสวนกำลังจะถูกจัดอยู่ในสิ่งเสพติดประเภทหนึ่ง เนื่องจากถูกร้องเรียนจาก แม่บ้าน ลูกเต้า ญาติสนิทมิตรสหาย ว่าเราติดเวบบ้านสวน อยู่หน้าคอมเมื่อไหร่ เป็นเข้าเวบนี้ทุกครั้ง จนเป็นที่รู้ของทุกคน(ทุกคนที่กล่าวมา) คนใช้ที่บ้าน(ภรรยา)กำลังจะส่งไปอดที่ถ้ำกระบอก อดสองอย่าง อย่างแรกอดต้นไม้ ไม่รู้เป็นอะไรเจอต้นไม้ไม่ได้ต้องรี่เข้าไปหา อย่างไหนที่ไม่มี หรือดูแล้วสวย ซื้อเลย ภรรยาบอกเลิกเสียบ้าง อย่างที่สองเพิ่งติดไม่นานนี้เอง คือเวบบ้านสวน เข้าทุกวัน วันละหลายเวลา คืออย่าให้มีเวลาว่าง เป็นเข้าเวบ สำหรับผลกระทบ ทำนองวีรกรรม ยังไม่มีชัดเจน มีแต่โดนกระแนะกระแหน จากคนรอบข้างเท่านั้น แต่คิดว่าเข้าเวบบ้านสวนไม่เสียเวลาเปล่า ได้อะไรเยอะ เมื่อเทียบกับเวลาที่เสียไป ยืนยันว่ายังคงติดต่อไป เลิกยาก

ทำอะไรอยู่  แกถามทุกวัน  เข้าเวบค่ะ  ตอบทุกวันเหมือนกัน   ก็น้องชอ.บ เหมือนไปที่ชอบๆ  เราเคยตอบ แกประชดตลอดเลยทีนี้  

มันสุดยอดจริงๆค่ะ คุณเบ๊น

เมื่อติดเว็บบ้านสวน หุงข้าวไม่ใส่น้ำ

เหตุเกิดเมื่อวันก่อน นั้งอ่านบล็อคโน่นบล็อคนี้ อ้าวได้เวลาหุงข้าว

จัดการล้างหม้อ ตักข้าวสารใส่ เช็ดก้นหม้อ วางในหม้อหุงปิดฝาเสียบปลั๊ก.....

กลับมานั่งหน้าคอม ไม่เกิน ห้านาที ได้ยินเสียงดัง แตรก!

แหงะหน้าไปดูไฟที่หม้อ อ้าว......ข้าวดีด

เฮ้ยยสุกแล้วเหรอ เดินไปเปิดหม้อดู โอ้วววว จ๊อร์จมันยอดมาก.....!!

ใจไม่อยู่กะตัว เพราะโดนเว็บบ้านสวนเอาไปแล้ว

รออ่านของพี่จันทร์เจ้า...ไม่พักไปไหนหลาวตอเช้า (พรุ่งนี้ไม่ได้ไปไหนอีกแล้ว)...ได้เรื่องหนึ่งแล้ว .....ติดเวป..........

ตื่นเต้นทุกทีที่มีเรื่องใหม่ๆโพสต์ขึ้นมา ปานกะลุ้นลอตเตอรี่แน่ะค่ะ

พรุ่งนี้ก่อน วีรกรรมเยอะมากๆ (กี่หน้ากระดาษดีคะคุณแจ้ว)