ภูมิปัญญาชาวบ้าน

สืบเนื่องจาก อาหารที่ได้ขึ้นโต๊ะที่สวนธารแก้วคือ หอยโข่งหมักรสดี ทอดเป็นกับแกล้ม ทำให้ ท่านผู้ใหญ่บ้าน น้องโสทร บอกว่าวันหลังถ้ามีหอยโข่งอีกเมื่อไหร่บอกด้วย จะขับรถข้าม..เขาพับผ้า..มาฝั่ง...เมืองพี่พ่อ... เพื่อมาเอาหอยโข่ง


(ผักอันนี้เพิ่งวางก่อนถ่ายรูป) ผักที่วางไว้เมื่อวาน หอยกินเรียบเหลือแต่ก้าน...
อะไรจะขนาดนั้น แต่พอเช้าวันรุ่งขึ้น เข้าไปบ้านแม่ เพื่อเอา...หญ้าหนูต้น... แม่บอกว่าแม่โอยหอยโข่งไว้ (วางเหยื่อ) ยังไม่ได้ไปเก็บ อะไรมันช่างบังเอิญขนาดนั้น ได้โอกาสไปเก็บกันทันทีเลย
สองอย่างนี่แหละ อาหารชั้นยอดของหอยโข่ง ใบมันสำปะหลัง (ที่บ้านเรียกใบมันเทศ) อีกอย่างก็นะจะคุ้น ๆ นะคะ เพราะเล่นเกมกันอยู่ ใบเดือยปล้องค่ะ แม่ปักไว้ริมตลิ่งที่ห้วยหลังบ้านในตอนเย็น พอรุ่งเช้าก็ต้องรีบไปเก็บ เนื่องจากว่า คุณหอยโข่ง เค้ากินอิ่มแล้ว เค้าก็จะทะยอยเข้าแถวเดินทางกลับยังภูมิลำเนาเดิม ฉะนั้นหากไปสายก็จะไม่เจอหอยโข่งเลย



เก็บ ๆ ๆ ๆ

นอกจากใบมันเทศ ใบเดือยปล้อง บางครั้งอาจใช้ ...ต้อหมาก... มาแช่น้ำทิ้งไว้ ประมาณ 3-5 คืน ถึงจะมีหอยมากิน หรืออาจใช้ ...ผักกาดนายพรม... เป็นอาหารสุดโปรดของคุณหอยโข่งเช่นกันค่ะ
เรื่องนี้ใช้ชื่อเรื่องว่าภูมิปัญญาชาวบ้าน .... บางครั้ง บางเรื่องเราคนสมัยใหม่ นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะง่ายขนาดนี้ ประสบการณ์เป็นเรื่องสำคัญ จริง ๆ
สมาชิกท่านใด มีเรื่องเกี่ยวกับภูมิปัญญาชาวบ้าน ต้องเอามานำเสนอให้ได้ทราบกันบ้างนะคะ อาจจะเป็นประโยชน์สำหรับเด็กรุ่นใหม่ ๆ ต่อไปค่ะ
- แจ้วพัทลุง's blog
- ล็อกอิน หรือ ลงทะเบียน เพื่อแสดงความคิดเห็น
ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน- 759 อ่าน
หอยเชอรี่แล้วครับถ้าแบบนั้น หอยโข่งไม่ทำลายข้าวนะครับเท่าที่ได้ยินมา
กำจัดหอยเชอรี่ ถ้าจำไม่ผิดใช้ใบแสงจันทร์หมักด้วย พด. 7
ขอหาข้อมูลอีกที แล้วค่อยมาเพิ่มเติม
หอยโข่งตัวใหญ่กว่าหอยเชอรี่มากนะคะ ลองดูรูปหอยโข่งอีกที แล้วไปเปรียบเทียบหอยของน้อง...ดูนะคะแจ้วว่าน่าจะเป็นหอยเชอรี่เหมือนที่น้องโสว่าซะล่ะมั๊ง
อยู่ที่ไหนล่ะคะ บอกโสทรได้นะ กำจัดแบบถอนรากถอนโคน หรือสมาชิกท่านอื่น ๆ ที่ต้องการ
ตรงจุดที่เรียกว่า ก้อนเมาในหอยอยู่สวนใหนบ้างคะ
แล้วเวลาดึงออกมาต้องต้มให้สูกก่อนหรือเปล่า
จะรองไป ปรุงเป็นอาหารดูบ้างคะ
ขอขอบคุณล่วงหน้าคะ
ไม่อยากจะบอกเลย...อายมาก ๆ เวลาจะกินสักที แม่ทำ หรือบางทีก็คุณสามีทำค่ะ แจ้วเป็นผู้กินที่ดี...ไม่บ่น ไม่อะไรทั้งสิ้น
แล้วเดี่ยววันหลังจะเก็บภาพสาธิตให้ดูนะคะ เรื่องเก็บภาพก็ถนัดนักและ
ส่วนเรื่องหอยโข่ง การกินหอยโข่ง ต้องเน้นให้สุกที่สุดนะคะ เพราะมีพยาธิใบไม้ตัวสำคัญเลย เพราะหอยกินใบไม้มีพยาธิเยอะ
ยืนยันที่คุณแจ้วบอกค่ะ กินดิบหรือสุกๆดิบๆ ถึงขั้นปากเบี้ยวนะคะ
อยากลับไปอยูแบบเดิมๆ น่าเสียดาย นึกถึงลำห้วยธรรมชาติ แถวบ้านโดน พวก ผญบ และ อบต.บางท่าน นำงบมาขุดลอก จนเสียสมดุลย์ เสียหายหมดเลย เรียกกลับคืนไม่ได้ น่าเสียดายจริง เมื่อก่อนตอนเด็กๆ หาปลา หาหอย ดักนก หลักรอก มูสัง จับงู ไขมดแดง ลูก กำชำ กอไผ่ตง สีสุก เอาคล้ามาทำสาดคล้า สารพัด ทุกวันนี้ ที่ผมเขียนมาทั้งหมด ไม่เหลือเลย เพราะความไม่เข้าใจระบบนิเวศน์ และภูมิปัญญา ที่ธรรมชาติจัดสรรค์ไว้ให้ เพราะเพียง สนองตัณหาของตัวเองด้วยการ อยากใช้งบเพื่อการพัฒนา เขาเชื่ออย่างนั้น แต่สุดไม่เหลืออะไรเลย น่าเสียดาย ก็อยากฝากเตือน พวกๆเรา นะครับ ใช้และอยู่กับธรรมชาติ อย่างเข้าใจและรักมัน แล้วธรรมชาติมันก็จะรักเราครับ
เหมือนอย่างที่มีคนเคยพูดไว้ว่า "ไม่ต้องไปจ้ดการธรรมชาติ ธรรมชาติจะจัดสรรให้เราเอง" จำไม่ได้ว่าอ่านมาจากไหน
คลองที่บ้านตอนแรกเป็นคล้ายน้ำตก เป็นแก่ง โขดหิน น้ำใสเย็นเจี๊ยบ เดี๋ยวนี้ลอกจนเสียหายหมดแล้ว ลอกแล้ว ลอกอีกจนลึกมาก แต่น้ำก็เท่าเดิมแหละ
เหมือนที่บ้านแฟนเลย เมื่อก่อนมีน้ำเพียงพอ แต่พอมีการทำคลองชลประทาน กลายเป็นว่าน้ำแห้ง ก็ไม่รู้ว่าตอนจะทำ สำรวจดูหรือเปล่าว่าชาวบ้านเขาต้องการมั๊ย หรือว่ามีงบก็ใช้ให้หมดๆ ไป
ถ้าทำแบบนี้มันจะขึ้นมามั๊ยคะ
ถ้าอยากกินหอยขมแบบไม่ต้องลงไปงมในน้ำ พี่ใช้ทางมะพร้าวแช่ในบึงที่มีหอยขมไว้ได้เลยครับ แต่ไม่ต้องใช้ยาวมากสับเป็นท่อนพอให้ยกได้สะดวก ไม่นานจะมีหอยขมมาเกาะ แค่นี้ก้อไม่ต้องงมแล้วครับ
ได้ข้อมูลใหม่ๆตลอดขอบคุณค่ะ
ในสวนผมมีสระน้ำเล็กๆอยู่สระหนึ่ง ผมมักจะซื้อปลาไปปล่อย บางทีเจอหอยขมก็ซื้อไปปล่อย หอยโข่งนี่นานๆที ก็เคยเอาไปปล่อย ปล่อยแล้วก็ปล่อยเลย ไม่ได้หาอาหารไปให้เขา วันหลังจะลองเอาใบมันสำปะหลังไปเลี้ยงหอยบ้าง
บ้านผม ... ไม่ค่อยมีลุ่มน้ำ ... ไม่ได้เห็นหอยโข่งมานานแล้ว
อยากลองกินบ้างจัง ... ยิ่งปีนี้ แล้งเข็ดฟันเหลือเกิน ....อยากมีเวลาวันละ
36 ชั่วโมง จะได้ปลูกๆๆ ต้นไม้ให้เยอะๆ .... เศร้าใจทุกทีที่เห็นใครโค่นต้นไม้
ถิ่นลำสินธุ์ บอกล่วงหน้า ได้กินแน่ค่ะ
บ้านประธานมีทุนทางธรรมชาติสูงมาก ทำเอาสมาชิกอย่างเราไฟออกตา
ตอนนี้..ขาด...ทุนที่เกี่ยวกับเงิน กับทองนี่แหละค่ะพี่... ทุนทางธรรมชาติก็กำลังจะหมดไปเหมือน ๆ กับที่อื่น ๆ เพราะคนมีมาก....ธรรมชาติเหลือน้อย
ดีจังได้ความรู้ใหม่ ที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ
ดูจากแหล่งน้ำ ความอุดมสมบูรณ์ยังมีอยู่เยอะ
บ้านพี่แจ้่วต้องบอกว่าอุดมสมบูรณ์จริงๆเลย
เรื่องความอุดมสมบูรณ์ อยากเล่าให้ฟัง
เมื่อก่อนน้าเล่าให้ฟังว่าสมัยที่ยังเด็กๆ ในนาตอนกลางคืนจะมีหมาจิ้งจอกลงมาจับกินปลาในนาด้วย เวลาไปแอบดูมันต้องเงียบที่สุด ถ้ามันรู้ตัวมันจะวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว บ่างหรือกระรอกบินก็เยอะ บินโฉบไปโฉบมา ตามต้นไม้้ เดียวนี้ไม่มีเสียแล้ว
หวัดดีครับพี่แจ้ว..วันนี้ได้ความรู้ใหม่อีกแล้ว ส่วนมากผมมักใช้วิธีส่องไฟหาเอาตอนกลางคืน แถวบ้านยังพอหาได้หรือไม่ก้อเอาต้น+ทางมะละกอไปแช่น้ำแบบของพี่แจ้วก้อได้ผลเหมือนกัน สงสัยรอบนี้ต้องลองกับต้นมันเทศดู น่าจะเบาแรงกว่ากันเยอะเลย...
เห็นเค้าเอามาล่อหอยเชอรี่ในนาข้าว จะให้กับหอยโข่งได้รึเปล่าต้องให้พี่แจ้วพิสูจน์
โหล๊ะหอย ก็ง่ายนะคะ แต่ถ้าน้ำลึก ๆ ก็ไม่สะดวก อ้อได้รู้เพิ่มอีกแล้ว ทาง..ลอกอ..ก็ใช้ได้ นี่แหละค่ะ ประโยชน์ที่ได้จากการแลกเปลี่ยนมันจะไม่มีวันสิ้นสุดจริงมั๊ยคะ มันจะต่อยอดออกไปเรื่อย ๆ เหมือนต้นไม้เริ่มจากเมล็ด เล็ก ๆ.... แล้วจะบอกแม่ให้ลองแลค่ะ
เก่งนะ เขียนคำนี้ได้ นึกภาพออกเลย โหล๊ะหอย =เก็บหอยจากที่ๆเราดักไว้
เห็นคลองที่สวนธารแก้วสวยจัง นึกเสียดายคลองที่บ้านผมเมื่อก่อนก้อสวยแบบนี้แหละพี่แจ้ว เดี๋ยวนี้เขาถางปลูกยางปลูกปาล์มถึงตลิ่งเลย ยังดีที่พ่อผมเว้นเอาไว้ประมาณ 10 เมตรก่อนถึงคลอง พ่อบอกว่ากันตลิ่งพัง และมันก้อได้ผลจริงๆด้วย ผมเห็นคลองแบบนี้แล้วไม่ใช่อยากโหล๊ะหอยอย่างเดี๋ยว ถ้ามีกุ้งก้อน่าโหล๊ะเหมือนกัน น้ำใสแบบนี้กลางคืนกุ้งตาแดงแปลบเชียวแหล่ะ......
บ้านป้าแจ้ว ยังสมบูรณ์มากเลย วิถีก็ยังดูเรียบง่าย บุญของป้า
บุญของป้าที่เกิดมาอยู่บ้านนอกใช่มั๊ยยายอี๊ด ป้าแจ้วก็ว่าอย่างงั้นแหละยายอี๊ด ถ้าวันไหนอยากกิน เฟรนไฟร (เหมือนที่เค้าโฆษณา) ก็ไปถอนหัวมันเทศนี่แหละมาปอกเปลือกแล้วฝานเป็นชิ้นแบบฝรั่ง แล้วนำมาทอดในน้ำมันร้อน ๆ ไม่มีเนย แต่ใช้เกลือป่นนี่แหละ สุดยอดแล้วนะ..
ป้าแจ้วคะ ป้าแจ้วเป้นคนรวย มีทุกอย่างที่เป็นต้นทุนทางธรรมชาติ นี่เป็นสิ่งที่ยายอิ๊ดโหยหา...และสรุปแล้วว่าเป็นความสุข กะว่าจะเข้าไปอยู่ในสวนที่ทำหนำไว้นั่นแหละ แต่ยังติดอยู่ที่คุณเธอ และยังไม่ลงตัว ลงตัวเมื่อใด ป้าแจ้วต้องเอือนยายอิ๊ดแน่ เพราะต้องรบกวนหลายเรื่อง เพราะดุจากบล็อกของป้าแจ้ว และรูปที่เห็นแล้ว มีความสุขมาก
ยายอี๊ด ทราบมั๊ยค่ะ คุณแจ้ว เขาก็รวยนั้าใจเหมือนกันนะคะ วันก่อนจะสั่งขนมเขา ไม่ขาย แต่ให้ทานฟรีด้วย ไม่กล้ารับค่ะ ค่าขนส่งแพงไม่คุุ้มค่ะ ให้น้องโกโก้ ทานแทนนะคะ ลูกชายอา
ยุเท่าไหร่แล้วค่ะ เรียนอยู่ชั้นไหนแล้วค่ะ คุณแจ้ว
แหม ชมกันจังนะคะ เรื่องกล้วย ๆ ถ้าอยู่เมืองนอกไม่ขาย เพราะไม่รู้จะเก็บตังก์ยังงัย แต่ถ้าส่งไปให้ทาน เผื่อบางทีมีโอกาสเหมาะ (ติดใจรสชาติ) ได้โกอินเตอร์ ได้เป็นสินค้าส่งออกไปญี่ปุ่น ไม่รวยกว่าเหรอพี่...555 หวังโฆษณาทางลัด (ลูกเรียน ป.1 แล้วค่ะ ) อ้อลืมบอกพี่อีกอย่างหนึ่ง พี่บอกว่าน้องแจ้วนี่อารมย์ดีนะ โทรมาทุกทีหัวเราะตลอด ขอบอกพี่นิดหนึ่งว่า ที่หัวเราะอารมย์ดีน่ะเพราะว่า ฟังพี่พูดภาษาอีสานไม่รู้เรื่องค่ะ ก็เลยได้แต่หัวเราะ ๆๆๆ 


ปล่อยให้เราพูดอยู่คนเดียวเลย ขอโทษด้วยนะคะ ดีใจจนลืมพูดภาษาประจำชาติ ไปเลยฮิ ฮิ ฮิ น้องแจ้ว หวังรวยในระดับ โก อินเตอร์ เลย ความคิดผ่าน โอ เค เดี๋ยว ปรึกษาผู้รู้ก่อนนะคะว่า กล้วยไข่กรอบแก้ว จะผ่านมาให้คนที่นี่ได้ทาน ต้องทำอย่างไรบ้าง เจ้าค่ะ
ฉลาดสุดๆ แบบนี้ จะกินเมื่อไหร่ก็แค่เอาใบมันไปล่อ ก็ได้กินแล้ว เก่งค่ะ














ขอบคุณมากคะที่จะช่วยหาข้อมูลให้
ที่บ้าน มีหอยโข่งเยอะคะ กัดกินต้นกล้าข้าวเล็ก เสียหายมากมาย
จึงต้องหาวิธีกำจัด แบบตัดราก ถอนโคน