พอรู้ว่าน้องสาว(ลูกของน้า)กลับไปเยี่ยมบ้านที่ขอนแก่น คุณยายต้นกล้าก็รีบโทรบอกน้าที่ขอนแก่นว่า"ยายน้อย ไม่ต้องฝากของกินมานะ กินไม่ทันแล้วเสียดาย" (ก็ฝากกลับมาทุ๊กที ทั้งที่บางครั้งเราก็ไม่ได้ไปเอง)
ผลปรากฏว่าน้าสาวก็เชื้อเชื่อ ทำตามที่ยายบอก (ซะเมื่อไหร่) ตามรูปข้างล่างค่ะ
เพิ่นเอิ้นว่าอีหยังค่ะ ฮู้แต่ว่าขมๆ
น้าชื่นบอกว่า ไม่รู้พันธ์อะไร ทั้งต้นมีใหญ่แค่ 2 ลูก(ภูมิใจไม่ใส่สาร)
นี้ก็ไม่ใส่สาร เด็ดปุ๊ป แพคปั๊บ ถึงหลานเอ๋ปุ๊ป ต้มให้ต้นกล้าทานเป็นแกงจืดเลยค่ะ
ของที่น้าชื่นฝากมา ปลูกเอง ขายเองในหมู่บ้านค่ะ (ปกติจะมีหน่อข่าอ่อนๆด้วย ช่วงนี้แล้งเลยไม่มีขายค่ะ)
ไม่เสียค่าน้ำมันรถ เพราะปั่นจักรยานไปขาย
เจ๋งไม๊คะน้าเอ๋ (ยายน้อยของต้นกล้า)
ถ่ายตั้งแต่ เดือน กพ.53 เพิ่งมีโอกาสได้ลงจ้า
เอ๋เคยตำแล้วค่ะ หาความอร่อย ไม่เจอเลยอ่ะ
ผลสรุป ให้น้องสาวตำให้ 3 ครกเกลี้ยงไม่มีเหลือติดจาน (เอามาฝากแล้วยังต้องทำให้กินอีกนิ)
ส่วนสะเดาดิน ที่กุ้งบอก พอถ่ายเสร็จยายของต้นกล้าเอาไปไหนแล้วไม่รู้ ไม่ได้ทำทาน
แตงกวา ก็หวานมากกกก อันนี้พี่สะใภ้ปลูก เหลือกินก็ขาย
ผักที่ได้มา เช่นผักชี น้าสาวจะห่อกระดาษหนังสือพิมพ์ปิดหัว-ท้าย ช่วยยืดความสดของผักได้ค่ะ
คุณมน ตำบักหุ่งมา โซ้ย...กันเร็ว
อาการเดียวกันเลยคะ เป็นลูกยัยช่างขน กลับบ้านที่ไรขนกลับทุกที แต่สิ่งนึงที่สังเกตได้ผักที่เราเอามาจากบ้านแช่ตู้เย็นตั้งนานไม่เน่า แต่ผักซื้อจากตลาดอาทิตย์เดียวไปละ...เพราะผักเราปลอดสารนี้เองอิอิ เห็นมะละกอแล้วอยากกินมะละกอผัดนะคะ... ตำบักหุ่งก็น่าแซ่บนะ อิอิ
ครือ......ว่า เค้าสังเกตจากในรูป อ่ะ ก็เล่นหันข้าง ไฟก็ไม่สว่าง มันเลยดูมืดๆๆๆๆอ่ะ
เดี๋ยวจะให้ประกวดความเข้มระหว่าง เซฟ กะ ผญบ.
อ๊ะๆๆๆๆ ล้อเล่น อย่าโกรธกันนะครับผม
ของฝาก Blog นี้ แบ่งให้เพื่อนๆๆๆๆๆทุกคนเลยจ้า
ไม่ได้ซื้อหาที่ไหน ปลูกเองกับมือ(น้าสาว) รวมทั้งข้าวด้วยจ้า
เพื่อความสด พอของถึงปุ๊ป ยายของต้นกล้า ก็แบ่งให้เพื่อนบ้าน ไปตามระเบียบ เอ๋ก็เลยขอแบ่งภาพถ่ายมั่ง
ขอผักไปผัดละน้า
มะนาวกับพริกด้วยนะจ๊ะเมือนี้อร่อยไร่สารอิอิ
โอ้.โห่ผักปลูกไม่ไส่สารงามมากๆ
ขอแบ่งมะละกอสักครึ่งลูกได้ไหมครับ เอาลูกขวามือน่ะครับ เหมือนใกล้จะสุกแล้ว ชอบๆ
ได้จ้า แบ่งๆๆกันไป แถมช้อนส้อมให้เลยจ้า
เห็นแล้วน่าเอาไปตำบักหุ่ง เป็นตาแซ่บหลาย
เปรี้ยวปากหลายเด้
