ชามะรุมแล้วก็ .... เรื่องราวอันน่าหดหู่อื่นๆ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

เมื่อวานเข้าทำงานที่ทำงานปกติหลังจากกลับไปบ้านเมื่อศุกร์ที่แล้ว ที่ทำงานให้เข้าไปทำงานได้ปกติ ( เอ่อ น่าจะให้เข้าไปวันจันทร์ทำให้ผมต้อง เข้ามากรุงเทพ วันพฤหัสเพื่อทำงานวันศุกร์ ) ปกดิผมกลับบ้านเกือบๆ ทุกเสาร์ จะมาถึงเช้า กลับไปคืนตอนเย็นก็กระไรอยู่ จริงๆ พูดเล่นกับแถวบ้านว่ามาแล้วจะกลับไปคืน กรุงเทพฯ บ้านผมห่างกันแค่ ตอนเย็นถึงเช้า( กลับเย็นๆ ดึกๆ ถึงบ้านเช้า ) แม่บอกว่าไม่ต้องกลับนะ กลัวผมกลับจริงๆ

อ้อ มีอะไรมาฝากนิดหน่อยในภาพทุกคนดูออกหมดใช่เปล่าครับว่ามันคืออะไรในกระด้ง 555

 

ครับ มันคือใบมะรุมสดๆ พิเศษด้วยใบโหระพาสดๆ เหมือนกัน

ก็เย็นวันที่ผมจะเดินทาง กำลังรดน้ำผักอยู่มองไปเห็นพ่อกำลังเด็ดอะไรนานมาก รดน้ำเสร็จเดินเข้าไปดู เอ่อ งง หน่อยๆ ปกติพ่อจะทำ ชามะรุม ( เอาใบระรุมมาตากแห้ง แล้วเอาไปปั่นเป็นผงๆ ดื่มตอนเช้าทุกวัน แล้วก็ตอนเย็น ) แต่คราวนี้มี โหระพาปนมาด้วยเยอะเสียด้วย พ่อบอกว่า ตะกี้ยกโหลแก้วที่ใช้ใส่ชามะรุมแล้วมันหล่นลงพื้นแตก ชาเยอะมากเสียดายมาก ( อ้อ ชามะรุมเหมือนชาเขียวเลย ลักษณะเป็นผงละเอียด เขียวๆ ) พ่อเลยจะทำใหม่ ลงมือเลยทันที ถามพ่อว่า แล้วใส่ใบโหระพาด้วยเหรอพ่อ พ่อบอกว่า เห็นในทีวีเขาบอกว่ามีประโยชน์ ...อะไรซํกอย่างของแกนี่แหละ

 

ชามะรุม พ่อบอกว่า แต่ก่อนกลางคืนแกจะต้องลุกขึ้นมาฉี่บ่อยมาก 3-4 ครั้งแต่พอเริ่มดื่มชามะรุมได้ซักพัก กลางคืนไม่ต้องลุกมาฉี่เลย ไม่รบกวนการหลับเลย อันนี้พ่อบอกว่า น่าจะเป็นผลมาจากชามะรุมแกเชื่ออย่างนี้

 

มีเครื่องดื่มแล้วจะไม่มีของกินก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ blog ของผมเสียเท่าไหร่

ผลจากการมาทำงานวันแรกเดินทางมาด้วย ขอตื่นสายๆ หน่อย ( 7 โมง ) ไม่อยากหุงข้าวเพราะว่าเพลียหน่อยๆ กะไปหาไรกินดาบหน้า ( แย่สุด มาม่า 7-11 ดีสุดข้าวราดใต้ตึก ) เดินผ่าน 7 ไม่กินดีกว่าเดินผ่าน ม๊อบเข้าไปที่ทำงาน ปรากฏว่า ร้านข้าววันนี้ปิดไม่ขาย วันนี้ผมเลยอดข้าวเช้า

ตอนบ่ายลงมาหาไรกินกิน เจอป้ายของร้านกาแฟ บอกว่ามีข้าวราดแกงขาย แวะเข้าไปดู เกือบหมดแล้วกับข้าวราดทั้งสองอย่าง อืมมกินก็กิน ดีกว่ากินแซนวิสของ ซํบเวย์ อันล่ะ ร้อยกว่าบาท ครับ แซนวิสชิ้นล่ะ ร้อยกว่าบาท ไม่รวมน้ำ กินข้าวกล่อง 40 บาทดีกว่า

 

ตอนเย็นเลิกงานต้องเดินผ่าน ม๊อบเพื่อออกมาช่วงที่ผมเดินออกเขากำลังเข้าแถวตามซุ้มต่างๆ รับอาหาร เลิกได้ว่าอยากกินอะไรบางคนก็ไปชะโงกดู ว่าอยากกินเปล่าถ้าอยากกินก็เข้าแถว อาหารส่วนใหญ่ง่ายๆ ก๊วยเตี๋ยวไก่ แกงเขียวหวานราด แกงบางอย่างราด .... เดินได้ซักพักพี่ผู้หญิงตะโกนเรียกผม น้องๆๆ กินข้าว ฟรี ฟรีน้อง เอ่อ เขายิ้มด้วย เลยเดินเข้าไปดูช่วงนั้นไม่มีคนแล้ว เห็นต้มจับฉ่าย แฮะๆของโปรดผมเสียด้วย กินก็กินหยิบถ้วยข้าวให้เขาราดให้ ..... บริจาคไป 20 บาท ( ในกล่องบริจาค ) เพราะว่าผมไม่ใช่คนที่มาชุมนุม แค่อยากกินเฉยๆ ( ลองดู อยากรู้รสชาติเป็นไง ) เลยถือซะว่า ซื้อกินแล้วกันกินเฉยๆ ก็ได้นะ ก็ไม่ผิดหวังครับ เป็นต้มจับฉ่ายที่อร่อยสมหน้าตาเลย อร่อยมากครับ นั่งกินตรงถนน หน้า Siamparagon เลย เห็นทางม้าลายเปล่า รีบกินรีบออกไป 55 แปลกดี

 

 

กินข้าวเมื่อวาเสร็จ อืมม อดนึกถึงว่าถ้าตอนนี้อยู่บ้านจะได้กินอะไรมั้ง .... โทรหาแม่ที่บ้านถามว่าทำไรกิน แม่ไล่เมนูซะ ..

ไล่ดูภาพ เห็นมีมือกลางวันมื้อสุดท้ายก่อนเข้ากรุงเทพ เอามาให้ดู มีข้อสังเกตุหลายๆ รวมถึงสร้างความน่าสงสารให้ตัวเองยิ่งๆ ขึ้นไปอีกเมื่อเอากับข้าว หรือของที่กินๆ มาเทียบๆ กัน ระหว่างอยู่กับ แม่ .. กับอยู่กับ ม๊อบ

ที่บ้านผมอาหารส่วนใหญ่มี น้ำพริกมาด้วยเกือบทุกมื้อ แน่นอนมีสารพัดผัก แล้ว ที่บ้าน ( แล้วก็แถวบ้าน ) ยังนิยมใช้มือเปิบข้าวอยู่ครับ ( โดยส่วนตัวผมคิดว่ามันอร่อยกว่าใช้ช้อน หรือซ้อมกินข้าวครับ )

 

เช้าๆ ในกรุงเทพฯ ไม่มีไรทำ ไม่มีผักแล้วก็ต้นไม้ให้รด ไม่มีแม่ที่คอยเรียกให้ช่วยไปเก็บผัก สำคัญสุด ไอเจ้าตัวเล็กของผมสองคนข้างห้อง จากผมไปโดยไม่มีวิ่แววว่าจะได้กลับมา ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้พบกันอีกหรือเปล่า ... ( ไว้มีโอกาสจะเล่าให้ฟัง blog หน้านะครับ เช็ดน้ำตาก่อน)

 

จบด้วยความเศร้า

ความเห็น

รูปภาพของ ทราย

blog นี้มีหลายอารมณ์นะ น้องป้อม  แล้วข้าวแม่กับข้าวม๊อบอย่างไหนอร่อยกว่ากันจ๊ะ

รูปภาพของ pomcob

เริ่มจากมันอยู่ในที่แปลกๆ

ความคาดหวังว่าจะอร่อยแต่ แรกไม่มีอยู่แล้ว ( คิดว่าคงไม่อร่อยอะไรมากมาย แต่แรก )

แต่เขาทำดีนะครับ รสชาติอร่อยกว่าที่ผม ซื้อกินที่ร้านข้าวราด ของห้าง Central World อย่างเทียบกันไม่ได้เลยครับ

ตอนกินตื่นเต้นดีครับ หลังๆ ดูแถวๆ ม๊อบผ่อนคลายกว่าแต่ก่อนมากที่แบบว่า เดินผ่านต้องรีบๆ เดินๆ ออก

 

แม่ไม่เคยทำต้มจับฉ่ายให้กินเลยครับ อาหารพวกผักต้ม ถ้าไม่ต้มจีด ก็ แกงอ่อมไรงี้ครับ ( เป็นความชอบส่วนตัว ตอนเข้าเมืองครับต้มจับฉ่าย )

ถ้าเทียบกัน กับข้าวแม้คุ้นลิ้นมากกว่า ( ใช่คำว่าอย่างนี้น่าจะเหมาะกว่าคิดว่าครับ )

กับข้าวม๊อบ กินแล้วก็คงไม่ได้กินอีกหรอกครับ  ( ถ้าเขาไม่เรียกกินอีก 555 )

รูปภาพของ ทราย

โชคดี????? ที่เขาเรียกกินข้าวทั้งๆที่ไม่ใช่คนในม๊อบ

ตัวเองไม่ต่างจากน้องป้อมเลย เดินผ่านม๊อบระยะทางประมาณ 1 กม.ทุกวัน เห็นจนชินตา

แต่แปลกเค้าไม่เคยเรากินเลย 555

รูปภาพของ เจ้โส

ก็น้องทรายไปทำหน้าปลาทูแม่กลองใส่เค้าหรือเปล่า  เค้าถึงไม่เรียก

รูปภาพของ ทราย

หน้ายิ่งกว่าปลาทูแม่กลองอีกค่ะเจ้โส ไม่นึกว่าจะมีคนรู้ทันนะเนี่ย

รูปภาพของ pomcob

หุหุ ไม่ขอนึกภาพตามนะครับ ยังชอบกินปลาทูอยู่ครับ แฮะๆ

รูปภาพของ ทราย

เป็นบางช่วงเท่านั้นแหละ แต่บางช่วงก็ปลาทูแม่กลอง+แกงจืดหน้าบูด 555

รูปภาพของ pomcob

แกงจืดเนี่ยถ้าไม่ร้อนไม่กินเลยนะ ยังมาหน้าบูดอีก ( ขออนุญาติ เอาไปทำปุ๋ยหมักนะครับ 55 )

รูปภาพของ ทราย

ก็ยังดีน้าาาา...ที่ยังมีประโยชน์ เป็นปุ๋ย

รูปภาพของ pomcob

อาจจะจ้องมองเขามากไป เหมือนเราอยากกินข้าวมองหาข้าวกินมั้งครับ คุณทราย เขาเลยคิดว่าเราอยากกินข้าวมั้งครับ เลยเรียก หุหุ

 

ทั้งที่จริงๆ แล้ว ผมพยายามสังเกตุ นอกจากเขามาลำบากกันทำไม แล้วยังมีคำถามอื่นๆ ที่อดจะแปลกใจไม่ได้

เขาอยู่กันยังไง อาบน้ำตรงใหน นอนยังไง ... ใครมาบ้าง เด็กๆ แบบนี้มาด้วยเหรอ ? มีพระด้วยเหรอ ?

เขานั่งคุยอะไร กัน มีของกินอะไรกัน ทำไมเยอะยัง ????

เก็บของยังไง ? ร้านขายอะไร ?

ต่อคิวกำลังจะกินอะไร ?

เขาไม่กลัวหรือไง ? คนนี้ การ์ดหรือเปล่า ? มีคนที่เรารู้จักเปล่าหว่า ?

 

แล้วส่วนใหญ่ บางอย่างที่ผมว่ามันแปลกดีอยากได้ภาพ ก็จะเข้าไปถามเขาก่อนว่า พี่ครับ ผมขอถ่ายรูปได้เปล่าครับ อิอิ ถ่ายเลยกลัว

 

 

รูปภาพของ เจ้โส

ดีน่ะที่เค้ามีน้ำใจเรียกกินข้าว  ถ้าหิวกินอะไรก็อร่อย  Foot in mouth

รูปภาพของ pomcob

น้ำใจของเขา + ความหิวของเรา (ใช่เปล่าเจ้) = อูมามิ

 

รูปภาพของ ติดดิน

อ่านๆมากะว่าจะแซวเรื่องบล็อกของกินซะหน่อย แต่พอถึงช่วงหลังๆนี่ สะอึก เจ้าตัวเล็กสองคนนั้นหายไป(เศร้าเลย) แล้วไม่โทรไปหาล่ะคะว่าอยู่ที่ไหนกันCry

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

รูปภาพของ pomcob

พอดีเสาร์ - อาทิตย์ วุ่นๆ หน่อย ไม่ได้เข้าบ้านสวนเลย

ไม่มีเบอร์โทรครับ สอบถามพ่อของไอ้เจ้าตัวเล็กสองคนนั้น ได้ความว่าอยู่แถวชายแดน ด้านเหนือของ พม่าติดกับจีน ( ชื่อเมืองไรไม่รู้ ฟังแปลกๆ )

ไม่มีโทรศัพท์มือถือ เห็นบอกว่าถ้าจะใช้มือถือต้องใช้เงินเยอะมาก เป็นเงินไทยก็เป็น แสน ( พ่อเขาพูดแบบนี้ ข้างในประเทศพม่า ในหลายๆ ส่วน ยังล้าหลัง เขมร หรือ ลาวอยู่มาก เพราะปัญหาภายใน)

มีเบอร์โทรเป็นโทรศัพท์บ้าน แต่เป็นของบ้านข้างๆ ( ห่างกันราวๆ 100 เมตร ) ถ้าจะโทรไปให้บอกให้ ตัวเล็กสองคนมารับ ก็ต้อง อืมม ใช้ภาษาจีนในการคุย ดูเหมือนผมจะหมดสิทธิ

 

 

ไม่รู้จะทำอะไรยังไง เหมือนกันครับ

พบเจอ พลัดพราก เป็นอะไรที่ต้องเกิดอยู่แล้วมั้งครับ

รูปภาพของ มาย

ชอบภาพสุดท้าย กินแบบนี้อร่อยดีนะคะ

รออ่านเรื่องต่อไปของน้องป้อมค่ะ

there is a will , there is a way .

รูปภาพของ pomcob

กินแบบบ้านๆ  ( บ้านนอก ) อยู่แบบบ้านๆ ครับคุณมาย

รูปภาพของ แผน รณรงค์

น้องป้อมยังไม่ได้กลับมาทำงานเหรอ เห็นออกผลงานมาแสดงให้พวกเราได้ชื่นชมกันหลายชิ้นแล้วนะช่วงนี้  ดีครับเอาอีกๆ

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

รูปภาพของ pomcob

เป็น blog สุดท้ายก่อนจะเ้ข้ามาทำงานที่ กรุงเทพ ( ที่ทำงานให้เข้า office ทำงานปกติแล้วครับ ) วันนี้ตอนนี้อยู่ ราชประสงค์ครับ

รูปภาพของ แผน รณรงค์

อย่าสวมเส้อตัวนี้เข้าไปหนา  ...อตร  

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

รูปภาพของ pomcob

หลังๆ ดำ กับ ขาว ใส่อยู่สองสีล่ะครับ

 

นอกนัน้ไม่กล้าแม้แต่จะหยิบมาดูเลยครับ

แ่ค่จะใส่เสื้อยังลำบากเลยชีวิตนี้ 555+

รูปภาพของ เจ้โส

กินข้าวเที่ยงแล้วยัง  Tongue out    Foot in mouth

รูปภาพของ pomcob

เคยคิดอยู่ บางวัน

ร้านข้าวใต้ตึก ( ร้านเดียว ที่มี ) ทุกอย่างหมด ตอนลงไป ( อันที่จริงเขาเตรียมกลับบ้านแล้วปิดร้าน )

เลยต้องเดินฝ่า ม๊อบไป กินสยามเดินผ่านเห็นเขานั่ง วงกินข้าว ผักผ่อนทำกับข้าว .. ในใจ นั่งกินด้วย ซะน้อ ..ดีนะไปกับเพื่อนไม่งั้นได้ ล้อมลงไปกินกับเขาแล้ว 555

 

รูปภาพของ กระต่ายดำ

เดินทางพฤหัสฯ มาทำงานวันศุกร์ พอตกค่ำตำรวจโดนยิง น้องป้อมทีหลังกลับมาแต่เฉยๆ ก็ได้ ไม่เอาผู้ติดตาม เอาปืน เอาระเบิดกลับมาด้วยทำไม เขาจะจบกันแล้ว ไม่ต้องเอามาแล้ว (ล้อเล่นนะ อย่าคิดมาก) แล้ววันนี้โรงครัวของม็อบ มีอะไรให้กินบ้าง เผื่อว่าจะเดินไปกินบ้าง

จะปลูกต้นไม้ในใจเธอ


รูปภาพของ จันทร์เจ้า

เป็นภูมิปัญญาชาวบ้านเลยนะเนี่ย ทำได้แบบนี้ แล้วดีต่อสุขภาพด้วย ชื่นชมจริงๆค่ะ

เอ..แล้วเจ้าตัวเล็กข้างห้องเนี่ยคือใครเหรอ???

เขาเป็นอะไร เล่าให้ฟังมั่งนะ???

พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า 

รูปภาพของ pomcob

ภูมิปัญญาชาวบ้าน ก็ฟังๆ เขามามั้งครับพอดีมันไม่ใช่เรื่อง ลำบาก หรือ  เสียหายอะไร ลองๆ ทำๆดูก็ดีนะครับเห็นพ่อแนะนำต่อๆ ไปคนแถวๆ นั้นก็พยายามลองๆ กินกันดูเหมือนกันครับ

ไอ้เจ้าตัวเล็กข้างห้องวันหลังจะเล่าให้นะครับ ( จับต้นชนปลายยังไม่ถูกครับ )

รูปภาพของ amporn

ที่บ้านก็ทานข้าวด้วยมือเหมือนค่ะ แต่ที่บ้านจะทานข้าวเหนียวเป็นหลัก น้ำพริกน่าอร่อย ผักสดก็น่าทาน ถ้ามีลาบปลาค้าว และต้มเปรี้ยวปลาค้าวด้วยยิ่งแซบเลยหละ พูดมาน้ำลายไหลอีกแล้วค่ะ

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

รูปภาพของ pomcob

เที่ยงๆ เวลาทานข้าว แบบนี้เข้ามาอ่านความเห็น ท้องร้องเลยครับ

อ้อ ผมชอบทานข้าวด้วยมือครับ รู้สึกอร่อยกว่าใช้ช้อนครับ (นิสัย ... อิอิ )

รูปภาพของ boston

คุณป้อม..ดีคะที่พ่อทำอย่างนั้น หมอสมุนไพรเคยบอกว่ามะรุมเป็นยาเย็น ถ้าเรากินมากๆ เช่น กรณีกินทุกวัน จะมีอาการปวดเมื่อย ฉะนั้นถ้าตำรายาสมุนไพรจริงๆเค้าจะต้องทำให้มันสมดุลย์กัน ถ้าเราทำเองก็อย่างที่พ่อทำได้เลย ที่บ้านให้แม่ผสมพริกไทย

เป้นประสบการณืที่หาไม่ได้นะคะนี่ กินข้าวม๊อบ และนั่งกินตรงทางม้าลายหน้าสยามพาราก้อนSurprised

_________________________  

Our way is not soft grass, it’s a mountain path with lots of rocks. But it goes upward, forward, toward the sun. – Ruth Westheimer

รูปภาพของ ann

สำหรับคนที่เลือกแล้ว....อยู่กับแม่ ของรับประกันความอร่อย ของอาหารฝีมือแม่อีกคนค่ะ....Smile.

แต่ดูแล้วคงสู้อาหารบ้านคุณป้อมไม่ได้ เห็นทีไร กลืนน้ำลายทุกที (อาหารตา พาท้องหิว)....Laughing

....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....

รูปภาพของ ติดดิน

ผักในถาดน่ากินกะกุ้งจ่อมเป็นที่สุดเลยTongue out

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

หน้า