สินค้าประจำสวนของแม่

เมื่อวานเข้าเมืองไปเดินตลาดไปได้แดงไทยมาหนึ่งลูก  แม่ค้าขายลูกละ  40  บาท  คิดอยู่นานมากเดินดูแล้วดูอีกคิดอยู่หลายรอบมากกว่าจะตัดสินใจซื้อได้ในความรู้สึกผู้เขียนเองคิดว่าแพงเกินไป  ปัจจัยที่ทำให้ซื้อคือถ้าจะไปซื้อที่เข้าทำขายถุงละ  10  บาท  คงไม่มีแน่แพงขนาดนี้แม่ค้าไปทำขายคงไม่มีกำไร   เป็นแตงที่สุกเป็นเนื้อทราย  อยากได้เมล็ดไปปลูก  จ่ายไป  40  บาทคุ้มกินได้ทั้งบ้านเลย แถมได้ปลูกอีกต่างหากล้วดูอีกดไปได้แดงไทยมาหนึ่งขนาดนี้ยังจะมีใครคิดจะมาเป็นชาวสวนอยู่หรือเปล่าค่ะ  กลับมารีบมาทำบวชแตงไทยให้แม่กิน  แล้วทำกับข้าวง่าย ๆ กินกัน  เจอแม่จะเอาข่าไปขายในหมู่บ้าน  เลยช่วยแม่มัดแม่ขายมัดละ 

5  บาท ถามแม่ทำไมขายถูกจังจะได้กำไรหรอ  แม่ตอบว่าไม่ได้ซื้อมานะขายให้ชาวบ้านกินแพงมากก็ไม่มีเงินซื้อกิน  นับดูว่าแม่ขายกี่หัว  10  หัวห้าบาท  แล้วชีวิตจะถามหาความรวยได้ไง   แต่สิ่งที่หาซื้อไม่ได้คือได้ทำกับข้าวให้แม่กิน  ได้ช่วยแม่ทำงาน  ได้เห็นรอยยิ้มของแม่ทุกวัน  ซื้ออะไรเราไม่ได้ซื้อเพื่อเราคนเดียวแล้วต้องคิดถึงคนในบ้านทุกคน  เงินที่จะจ่ายไปทุกบาทต้องคิดมากขึ้น  จ่ายซื้ออะไรไปต้องดูว่าอะไรสำคัญเป็นสิ่งแรกคุ้มมากแค่ไหน  เป็นไงค่ะชีวิตคนจนต้องคิดมากขนาดนี้ยังจะมีใครคิดจะมาเป็นชาวสวนอยู่หรือเปล่าค่ะ  การเป็นชาวสวนชีวิตจะจับจ่ายเงินเหมือนตอนทำงานไม่ได้แล้วค่ะ  ต้องคิดทุกบาทค่ะ  จ่ายไปทุกวันแต่งินไม่ได้เข้ามือทุกเดือนเหมือนเคยแล้ว  ชีวิตต้องระวังมากขึ้นเป็นร้อยเท่าเลยค่ะ