เมื่อก่อน ตอนยังเป็นเด็ก บ้านเรามีช้าง   มี ม้า ได้ขี่ช้าง ขี่ม้า  พ่อทำสะัมปทานป่าไม้ ต้องใช้ช้างชักลากซุง  อุปกรณ์เกี่ยวกับช้าง ยังอยู่ที่ในห้อง เพราะพ่อไปสวรรค์แล้ว  เราจะเก็บรักษาไว้ อ้อ ยังมี ขนหางช้าง  อีก  75 เส้น ว่าจะเอาไปให้ช่าง ทำแหวน ฝังในเนื้อทอง โชว์ หางช้าง แทน เพชร พลอย  ตอนนี้รอเก็บตังค์ซื้อทองก่อน  ทางเหนือ ถือว่าหางช้างเป็นเครื่องราง ชนิดหนึ่ง ด้วยค่ะ พูดแล้วก็คิดถึงพ่อ เนอะ  ถ้าไม่มีพ่อ ไม่มีช้าง เราก็คงไม่ได้เรียนหนังสือ

กลับบ้านเรา  รักรออยู่

ที่เป็นตัวอย่างให้เค้าได้เห็น เพราะบางคนเค้าก็คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรได้บ้างเพื่อที่จะดำรงค์ชีพอยู่ได้โดยไม่ต้องร่อนเร่...

ถ้าเค้ากลับไปทำเกษตรพอเพียงที่บ้าน..แล้วพี่ช้างของผมแกจะไปทำอะไร..ให้นั่งกินนอนกินน่าจะไม่เวิร์ค..อาจต้องหาทางออกให้พี่ช้างเค้าด้วย (แต่ยังคิดไม่ออก)

ดีจังที่ทีเขาจะกลับไปทำเศรษฐกิจพอเพียง.. คณุตาท่าทางใจดี

แต่ท่าทางจะใจดีมาก ตอนมองมาทางนี้ ยังหยีตาให้ เราเลย ....เนี่ยไง...

ควาญช้าง รูปที่2 ไม่มีหัวอ่ะค่ะ ..

ดีกว่าคำสั่งสอนจริงๆค่ะ

ดีจัง....ทำแล้วมีคนเห็น และอยากทำตาม

ช้างเคยเห็นน้องหรือเปล่า อิอิ ดีนะที่คณะเจ้านายมิได้ลุยเข้าไปในสวน มิเช่นนั้น เจ้านาย ก็เจ้านายเถอะ ฮึ่มมมม

ดีมากๆเลยครับ ผมเห็นเวลาช้างมาเดินเร่ร่อนขอทานแล้วรู้สึกไม่ดีเลย เพราะช้างเคยร่วมรบปกป้องแผ่นดินไทยมากับบูรพระกษัตริ์ของเรามา แต่มาถึงยุคปัจจุบันกลับต้องมาเร่ร่อน ถ้าควานช้างเค้ามีทางเลือกก็คงไม่ต้องพาท่านผู้ใหญ่เหล่านี้มาเร่ร่อนครับ

หลงเข้ามาอ่าน..ว่าจะเข้ามาดูคณะของเจ้านายสักหน่อย

ดีนะคะ..ที่ผู้มาเยี่ยมได้รับแรงบันดาลใจกลับไป และมีกำลังใจมากขึ้น

ดีกว่าที่จะเดินทางร่อนเร่ไปเรื่อยๆ..