ตามโปรแกรม ผมต้องเดินทางไปทำงานที่ พิจิตร พิษณุโลก และเพชรบูรณ์ ช่วงวันที่ 19-23 ก.ค. 53 จึงตั้งใจไว้ว่าจะหาโอกาสไปเยือนถิ่นเจ้าแม่ นว.ให้ได้ ตอนแรกกะว่าจะไปแบบเซอไพร้ส์ แต่คิดอีกทีถ้าเกิดเจ้โสไม่อยู่บ้านแล้วจะเจอยังไง ผมจึงโทรไปก่อนล่วงหน้า จริงอย่างที่คิดไว้เจ้โสกำลังจะลงใต้ อย่างนี้ไม่เจอกันแน่นอน ในเมื่อเตรียมของ(ต้นไม้)ไว้แล้วยังไงก็ต้องแวะ เจ้โสบอกว่าไปเถอะป๋าเตรียมรับเต็มที่ ว่าแล้วก็ให้เบอร์คุณป่า(อาจารย์สามารถ)ไว้ ขณะเดินทางคิดไว้ว่าจะโทรหาป๋าตอนใกล้ นว. แต่พอเลยอยุธยาได้ไม่ไกลป๋า โทรมาเลย ว่าถึงไหนแล้ว ป๋ากะเวลาให้เสร็จสรรพว่าน่าจะถึง นว. ประมาณ 11 โมง โห แม่นจริงๆ และแล้วพวกผมและคณะรวม 4 คน ก็ได้เยือนถิ่นเจ้โส เสียดายไม่ได้เจอกัน (ไม่รู้ตั้งใจหลบเราหรือเปล่า) ไปชมภาพกันดีกว่า

สิ่งที่ป๋าของเจ้โสพาพวกผมไปชมนอกจากต้นไม้ที่มีอยู่มากมายแล้ว นี่ครับภาพเขียนฝีมือของป๋าส่วนใหญ่ มีของเจ้โสด้วย อยู่ภายในสถานที่ที่เรียกว่า "หอศิลป์" ภายในบ้านเจ้โส

ภาพแต่ละภาพสวยๆทั้งนั้น

ภาพนี้เป็นคติธรรม ป๋าบอกว่าชอบวาดรูปดอกบัวมาก

จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบ้านนี้จึงมีบัวปลูกเต็มไปหมด

รูปนี้เป็นฝีมือเจ้โสวาดสมัยเป็นนักศึกษา

รูปนี้ป๋าบอกว่าเป็นรูปบ้านเกิดของป๋าเอง อยู่ที่นครศรีธรรมราช

ไปบ้านเจ้โสต้องไม่พลาดที่จะถ่ายรูปบรรดาสมุนเจ้โสด้วย ตัวนี้เจ้าเซเว่น อยู่ไม่นิ่งเลย จึงต้องล็อคกันซักหน่อย ตัวอื่นๆป๋าบอกว่าธรรมดา แต่ตัวนี้สุดสวาทเจ้โส

นี่ไงครับ คุณป๋าของเจ้โส(อาจารย์สามารถ) เห็นมั๊ยว่าเจ้าเซเว่นสำคัญขนาดไหน

ผมและทีมงานต้องขอขอบคุณป๋าเป็นอย่างยิ่ง ที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี พาไปทานอาหารแสนอร่อย แต่ขอบอกสมาชิกว่าพวกผมเจอป๋าอำตั้งแต่แรกที่เจอหน้ากันเลย อำกันสุดๆ เจ้โสคงโดนป๋าอำมาตลอดแน่ๆเลย ตอนนี้เลิกอำหรือยังไม่รู้

กลับมาถึง ม.เกษตร วันศุกร์(23 ก.ค.) ผมยังได้เจอ สมช.บ้านสวนพอเพียงอีกคน คือ คุณbb-boz พาไปชมสวนเฉลิมพระเกียรติฯแต่ปิดแล้ว โอกาสหน้ามาชมใหม่นะครับ