.....เห็นด้วยกับ คุณ witlessness ทุกอย่างอยู่ที่ใจ...

เป็นกำลังใจค่ะ...

เพราะ ไม่มีประสบการณ์ค่ะ (ยังไม่เคยลงมือจริง)

ผมว่าก่อนอื่นต้องทำใจก่อนเลยครับ  เพราะชีิวิตอยู่ได้ด้วยปัจจัยสี่ก็จริง  แต่ความพอใจในปัจจัยสี่(ที่เรามี) เป็นสิ่งสำคัญ  หากเราไม่มีความพอใจในสิ่งที่เรามี ไม่ว่าเราจะทำอย่างไรเราก็ไม่รู้จักพอและพึ่งตนเองไม่ได้

อูมองว่าคนเราเริ่มต้นจาก 0 ดีกว่าเริ่มต้นจากติดลบนะค่ะ  คนเราถ้าตัดสินใจจะออกมาพึ่งตัวเอง  อย่างแรกต้องทำงานก่อนค่ะ...เพราะงานก็คือเงิน...และเงินก็จะนำมาซึ่งปัจจัย 4 ค่ะ 

และที่สำคัญอย่าสร้างหนี้เด็ดขาดค่ะ  เพราะถ้าเราทำงานเพื่อได้เงินมาใช้จ่าย  เราจะภูมิใจและมีกำลังใจ  แต่ถ้าเราทำงานเพื่อมาใช้หนี้  เราจะท้อ เหนื่อย และไม่มีกำลังใจที่จะทำงานค่ะ เพราะนั่นคือการเริ่มต้นชีวิตจากการติดลบค่ะ

ทำงานได้เงิน..ลองแบ่งเป็น 3 ส่วนนะค่ะ

1.ใช้จ่าย(ของที่จำเป็น) เช่น อาหาร น้ำดื่ม ของใช้จำเป็นในแต่ละเดือน

2.ออมค่ะ...มีน้อยออมน้อย  มีมากออมมาก(เอาไว้ใช้ยามจำเป็น..ยามเจ็บป่วย)

3.ทำให้งอกเงยเงยค่ะ...มี 10 ทำให้เป็นร้อย มี 100 ทำให้เป็นพันค่ะ

ลองดูนะค่ะ....เป็นกำลังใจให้

ก็เริ่มจากการใช้ชีวิตประจำวันก่อน  อย่างเจ้...ทำกับข้าวกินเองก็ต้องเริ่มจากปลูกผักสวนครัวที่ต้องนำมาใช้ในการปรุงอาหารทุกอย่างปลูกเองหมด  ไม่เคยซื้อผักตลาดกินเลย

พี่ตั้ม

บวชพระแล้ว ก็ออกธุดงค์เพื่อจะได้ปลีกวิเวก

ไม่ย่งเกี่ยวกับภายนอกค่ะ

บวชพระดีมั๊ยค่ะ