ความสุขที่ถูกมองข้าม

หมวดหมู่ของบล็อก: 

คุณเป็นคนหนึ่งหรือไม่ที่เชื่อ ว่า ยิ่งมีเงินทองมากเท่าไร ก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น ความเชื่อดังกล่าวดูเผิน ๆ ก็น่าจะถูกต้องโดยไม่ต้องเสียเวลาพิสูจน์ แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ประเทศไทยน่าจะมีคนป่วยด้วยโรคจิตน้อยลง มิใช่เพิ่มมากขึ้น ทั้ง ๆ ที่รายได้ของคนไทยสูงขึ้นทุกปี ในทำนองเดียวกันผู้จัดการก็น่าจะมีความสุขมากกว่าพนักงานระดับล่าง ๆ เนื่องจากมีเงินเดือนมากกว่า แต่ความจริงก็ไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป

ไม่นานมานี้มหาเศรษฐีคนหนึ่งของไทยได้ให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์ว่า เขารู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิต เขาพูดถึงตัวเองว่า “ชีวิต(ของผม)เริ่มหมดค่าทางธุรกิจ” ลึกลงไปกว่านั้นเขายังรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความหมาย เขาเคยพูดว่า “ผมจะมีความหมายอะไร ก็เป็นแค่….มหาเศรษฐีหมื่นล้านคนหนึ่ง” เมื่อเงินหมื่นล้านไม่ทำให้มีความสุข เขาจึงอยู่เฉยไม่ได้ ในที่สุดวิ่งเต้นจนได้เป็นรัฐมนตรี ขณะที่เศรษฐีหมื่นล้านคนอื่น ๆ ยังคงมุ่งหน้าหาเงินต่อไป ด้วยความหวังว่าถ้าเป็นเศรษฐีแสนล้านจะมีความสุขมากกว่านี้ คำถามก็คือ เขาจะมีความสุขเพิ่มขึ้นจริงหรือ ?

คำถามข้างต้นคงมีประโยชน์ไม่มากนักสำหรับคน ทั่วไป เพราะชาตินี้คงไม่มีวาสนาแม้แต่จะเป็นเศรษฐีร้อยล้านด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อยก็คงตอบคำถามที่อยู่ในใจของคนจำนวนไม่น้อยได้บ้างว่า ทำไมอัครมหาเศรษฐีทั้งหลาย รวมทั้งบิล เกตส์ จึงไม่หยุดหาเงินเสียที ทั้ง ๆ ที่มีสมบัติมหาศาล ขนาดนั่งกินนอนกินไป ๗ ชาติก็ยังไม่หมด

แต่ ถ้าเราอยากจะค้นพบคำตอบให้มากกว่านี้ ก็น่าจะย้อนถามตัวเองด้วยว่า ทำไมถึงไม่หยุดซื้อแผ่นซีดีเสียทีทั้ง ๆ ที่มีอยู่แล้วนับหมื่นแผ่น ทำไมถึงไม่หยุดซื้อเสื้อผ้าเสียทีทั้ง ๆ ที่มีอยู่แล้วเกือบพันตัว ทำไมถึงไม่หยุดซื้อรองเท้าเสียทีทั้ง ๆ ที่มีอยู่แล้วนับร้อยคู่ แผ่นซีดีที่มีอยู่มากมายนั้น บางคนฟังทั้งชาติก็ยังไม่หมด ในทำนองเดียวกัน เสื้อผ้า หรือรองเท้า ที่มีอยู่มากมายนั้น บางคนก็เอามาใส่ไม่ครบทุกตัวหรือทุกคู่ด้วยซ้ำ มีหลายตัวหลายคู่ที่ซื้อมาโดยไม่ได้ใช้เลย แต่ทำไมเราถึงยังอยากจะได้อีกไม่หยุดหย่อน

ใช่หรือไม่ว่า สิ่งที่เรามีอยู่แล้วในมือนั้นไม่ทำให้เรามีความสุขได้มากกว่าสิ่งที่ได้มา ใหม่ มีเสื้อผ้าอยู่แล้วนับร้อยก็ไม่ทำให้จิตใจเบ่งบานได้เท่ากับเสื้อ ๑ ตัวที่ได้มาใหม่ มีซีดีอยู่แล้วนับพันก็ไม่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้เท่ากับซีดี ๑ แผ่นที่ได้มาใหม่ ในทำนองเดียวกันมีเงินนับร้อยล้านในธนาคารก็ไม่ทำให้รู้สึกปลาบ ปลื้มใจเท่ากับเมื่อได้มาใหม่อีก ๑ ล้าน

พูดอีกอย่างก็คือ คนเรานั้นมักมีความสุขจากการได้ มากกว่าความสุขจากการมี มีเท่าไรก็ยังอยากจะได้มาใหม่ เพราะเรามักคิดว่าของใหม่จะให้ความสุขแก่เราได้มากกว่าสิ่งที่มีอยู่เดิม

บ่อยครั้งของที่ได้มาใหม่นั้นก็เหมือนกับของ เดิมไม่ผิดเพี้ยน แต่เพียงเพราะว่ามันเป็นของใหม่ ก็ทำให้เราดีใจแล้วที่ได้มา จะว่าไปนี่อาจเป็นสัญชาตญาณที่มีอยู่กับสัตว์หลายชนิดไม่เฉพาะแต่มนุษย์ เท่านั้น ถ้าโยนน่องไก่ให้หมา หมาก็จะวิ่งไปคาบ แต่ถ้าโยนน่องไก่ชิ้นใหม่ไปให้ มันจะรีบคายของเก่าและคาบชิ้นใหม่แทน ทั้ง ๆ ที่ทั้งสองชิ้นก็มีขนาดเท่ากัน ไม่ว่าหมาตัวไหนก็ตาม ของเก่าที่มีอยู่ในปากไม่น่าสนใจเท่ากับของใหม่ที่ได้มา

ถ้า หากว่าของใหม่ให้ความสุขได้มากกว่าของเก่าจริง ๆ เรื่องก็น่าจะจบลงด้วยดี แต่ปัญหาก็คือของใหม่นั้นไม่นานก็กลายเป็นของเก่า และความสุขที่ได้มานั้นในที่สุดก็จางหายไป ผลก็คือกลับมารู้สึก “เฉย ๆ” เหมือนเดิม และดังนั้นจึงต้องไล่ล่าหาของใหม่มาอีก เพื่อหวังจะให้มีความสุขมากกว่าเดิม แต่แล้วก็วกกลับมาสู่จุดเดิม เป็นเช่นนี้ไม่รู้จบ น่าคิดว่าชีวิตเช่นนี้จะมีความสุขจริงหรือ ?

เพราะไล่ล่าแต่ละครั้งก็ต้องเหนื่อย ไหนจะต้องขวนขวายหาเงินหาทอง ไหนจะต้องแข่งกับผู้อื่นเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ ครั้นได้มาแล้วก็ต้องรักษาเอาไว้ให้ได้ ไม่ให้ใครมาแย่งไป แถมยังต้องเปลืองสมองหาเรื่องใช้มันเพื่อให้รู้สึกคุ้มค่า ยิ่งมีมากชิ้นก็ยิ่งต้องเสียเวลาในการเลือกว่าจะใช้อันไหนก่อน ทำนองเดียวกับคนที่มีเงินมาก ๆ ก็ต้องยุ่งยากกับการตัดสินใจว่าจะไปเที่ยวลอนดอน นิวยอร์ค เวกัส โตเกียว มาเก๊า หรือซิดนีย์ดี

ถ้าเราเพียงแต่รู้จักแสวงหาความสุขจากสิ่ง ที่มีอยู่แล้ว ชีวิตจะยุ่งยากน้อยลงและโปร่งเบามากขึ้น อันที่จริงความพอใจในสิ่งที่เรามีนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่ที่เป็นปัญหาก็เพราะเราชอบมองออกไปนอกตัว และเอาสิ่งใหม่มาเทียบกับของที่เรามีอยู่ หา ไม่ก็เอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เมื่อเห็นเขามีของใหม่ ก็อยากมีบ้าง คงไม่มีอะไรที่จะทำให้เราทุกข์ได้บ่อยครั้งเท่ากับการชอบเปรียบ เทียบตัวเองกับคนอื่น การเปรียบเทียบจึงเป็นหนทางลัดไปสู่ความทุกข์ที่ใคร ๆ ก็นิยมใช้กัน

นิสัย ชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น ทำให้เราไม่เคยมีความพอใจในสิ่งที่ตนมีเสียที แม้จะมีหน้าตาดี ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่สวย เพราะไปเปรียบเทียบตัวเองกับดาราหรือพรีเซนเตอร์ในหนังโฆษณา

การมองแบบนี้ทำให้ “ขาดทุน” สองสถาน คือนอกจากจะไม่มีความสุขกับสิ่งที่มีอยู่แล้ว ยังเป็นทุกข์เพราะไม่ได้สิ่งที่อยาก พูดอีกอย่างคือไม่มีความสุขกับปัจจุบัน แถมยังเป็นทุกข์เพราะอนาคตที่พึงปรารถนายังมาไม่ถึง ไม่มีอะไรที่เป็นอุทธาหรณ์สอนใจได้ดีเท่ากับนิทานอีสปเรื่องหมา คาบเนื้อ คงจำได้ว่า มีหมาตัวหนึ่งได้เนื้อชิ้นใหญ่มา ขณะที่กำลังเดินข้ามสะพาน มันมองลงมาที่ลำธาร เห็นเงาของหมาตัวหนึ่ง (ซึ่งก็คือตัวมันเอง) กำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่ เนื้อชิ้นนั้นดูใหญ่กว่าชิ้นที่มันกำลังคาบเสียอีก ด้วยความโลภ (และหลง) มันจึงคายเนื้อที่คาบอยู่ เพื่อจะไปคาบชิ้นเนื้อที่เห็นในน้ำ ผลก็คือเมื่อเนื้อตกน้ำ ชิ้นเนื้อในน้ำก็หายไป มันจึงสูญทั้งเนื้อที่คาบอยู่และเนื้อที่เห็นในน้ำ

บ่อเกิด แห่งความสุขมีอยู่กับเราทุกคนในขณะนี้อยู่ แล้ว เพียงแต่เรามองข้ามไปหรือไม่รู้จักใช้เท่านั้น เมื่อใดที่เรามีความทุกข์ แทนที่จะมองหาสิ่งนอกตัว ลองพิจารณาสิ่งที่เรามีอยู่และเป็นอยู่ ไม่ว่า มิตรภาพ ครอบครัว สุขภาพ ทรัพย์สิน รวมทั้งจิตใจของเรา ล้วนสามารถบันดาลความสุขให้แก่เราได้ทั้งนั้น ขอเพียงแต่เรารู้จักชื่นชม รู้จักมอง และจัดการอย่างถูกต้องเท่านั้น

แทน ที่จะแสวงหาแต่ความสุขจากการได้ ลองหันมาแสวงหาความสุขจากการมี หรือจากสิ่งที่มี ขั้นต่อไปคือการแสวงหาความสุขจากการให้ กล่าวคือยิ่งให้ความสุข ก็ยิ่งได้รับความสุข สุขเพราะเห็นน้ำตาของผู้อื่นเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม และสุขเพราะภาคภูมิใจที่ได้ทำความดีและทำให้ชีวิตมีความหมาย จากจุดนั้นแหละก็ไม่ยากที่เราจะค้นพบความสุขจากการไม่มี นั่นคือสุขจากการปล่อยวาง ไม่ยึดถือในสิ่งที่มี และเพราะเหตุนั้น แม้ไม่มีหรือสูญเสียไป ก็ยังเป็นสุขอยู่ได้

เกิดมาทั้งที น่าจะมีโอกาสได้สัมผัสกับความสุขจากการให้ และ การไม่มี เพราะนั่นคือสุขที่สงบเย็นและยั่งยืนอย่างแท้จริง

พระไพศาล วิสาโล

ที่มา บล็อกพี่คอน http://lanpanya.com/wash/archives/235

ความเห็น

รูปภาพของ peejee

:crying2: :crying2:

หาความสุขจากสิ่งที่มีอยู่..คือความสุขอย่างยั่งยืนครับ

รูปภาพของ นักรบ แมนมาศวิหค

ชีวิตคนเราตั้งแต่เกิดมาจนตาย มีภาษาเหนือกล่าวเป็นคำกลอนไว้ครับ














































































































































































































































































































สัจจธรรมของมนุษย์ 
  สังขาร ย่อมตกไปตามกาลเวลา
           
กำเมืองเปิ้นเล่าขารเปรียบเทียบฮื้อเฮาผ่อสังขารตัวเก่า ตี้แก่เฒ่าโรยลาไปตึงวัน
นับตั้งเกิด จนกระทั่งตาย มีอะไรเกิดขึ้นบ้างในช่วงกาลเวลา เจินอ่านตางนี้เน้อ
           
10ปี๋อาบน้ำบ่หนาวแปลเป็นไทย10ปี๋อาบน้ำไม่รู้จักหนาว  
           
20ปี๋แอ่วสาวบ่ก้าย 20ปี๋เที่ยวสาวๆไม่เบื่อ  
           
30ปี๋บ่หน่ายสงสาร 30ปี๋มีแต่ความสงสารอยู่ในใจเสมอ 
           
40ปี๋ย๊ะกานเหมือนฟ้าฝ่า 40ปี๋ทำงานทำการเรี่ยวแรงกำลังวังชาดีมาก
           
50ปี๋สาวน้อยด่า บ่เจ็บใจ๋ 50ปี๋สาวๆ ด่าก็ไม่รู้จักโกรธ 
           
60ปี๋ไอ เหมือนฟานโขลก 60ปี๋ไอ เสียงดังเหมือนกวางโขลกไม้  
           
70ปี๋บ่ะโหกเต็มตั๋ว 70ปี๋เป็นตุ่มเป็นติ่งงอกเต็มตัวไปหมด 
           
80ปี๋ใคร่หัวเหมือนให้ 80ปี๋หัวเราะเหมือนคนร้องให้ 
           
90ปี๋ขี้ไหล บ่ฮู้  90ปี๋ขี้ไหลไม่จักสึกตัว  
           
100ปี๋ไข้ก็ตาย บ่ไข้ก็ตาย 100ปี๋ไม่ต้องเป็นไข้ก็ต้องตายแน่อยู่ไม่ได้แล้ว
           
 อนิจจังวะตะสังขารา ชราแล้วจะอยู่ไปอะหยั๋ง ตายเหียเต๊อะ 
           
      นักรบ  แมนมาศวิหคผู้พิมพ์/เขียน 
           
           

บ้านเล็กในป่าใหญ่ พออยู่พอกินบนดอยที่เชียงใหม่ เอาไว้พักผ่อนหลังหยุดงานเสาร์-อาทิตย์ครับและขอคุณที่ได้ความรู้


เกี่ยวกับการปลูกผักในกระสอบ ตอนนี้ผักบุ้งที่ผมปลูกเริ่มโตแล้ว ยังไม่มีภาพมาฝากครับ

รูปภาพของ อานนท์

ได้อ่านแล้วอยากเป็นอิสระจังเลย 

รูปภาพของ kheatti74

:admire2: มันเป็นเรื่องที่พูดง่าย แต่ทำได้ยาก หากจิตใจคนเรายังมีกิเลส


มีรัก โลภ โกรธ หลง

ถ้าเดินเรื่อยไป ย่อมถึงปลายทาง

รูปภาพของ Thanawit

ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น นี่ไม่ปรานีใคร จริง ๆ  ......... จะพยายาม ละทิ้ง วัตถุนิยม ทุนนิยม หันหน้าเข้าหา วิถีพอเพียง ให้ได้มากที่สุด ......

เมื่อรู้สึกว่ากำลังแย่ จงให้กำลังใจตัวเอง ด้วยการคิดว่า "ยังมีคนอื่นที่แย่กว่าเราอีก"

รูปภาพของ ชาวสวนป่า

หลังจากผม"ได้" อ่านบทความนี้มา "ใหม่ๆ" มันทำให้ผมมีความสุขที่ทำให้ผม "ได้" ความคิด "ใหม่ๆ" ครับ :uhuhuh: :uhuhuh:

รูปภาพของ อาเมา ๓๒

ความสงบสุขแต่ละบุคลย่อมแตกต่าง....


ความนิ่งของใจ  คือ ความสงบสุขที่ผมสัมผัสได้...แม้จะเป็นเพียงเวลาสั้นๆ   (ในสวนเงียบๆ...ก้อตามที):dreaming:

รูปภาพของ ป้าหน่อย

อยาได้ อยากมี 
ถ้ามากว่า อยากดี ก็คงมีความสุข จริงๆ ได้ยาก

ลูกอิสานกันดารแท้ แต่บ่อเหี่ยวทางน้ำใจเด้อ
หากแหม่นใหลหลั่งรินปานฝนแต่เมืองฟ้า
มาเด้อพวกพี่น้อง สานสัมพันธ์ให้มันแก่น
ให้ยืนยาวแนบแน่นพอปานปั้นก้อนข้าวเหนียว เด้อพี่น้อง

รูปภาพของ สนิทเมืองอุดร

ความสุขทางโลก 

สุขเกิดจากการมั่งมีทรัพย์สินเงินทอง 1

สุขเกิดจากการมีชื่อเสียงเกียรติยศ 1

สุขเกิดจากการไม่เป็นหนี้ 1

สุขเกิดจากการไม่มีโรคภัยเบียดเบียน 1

และสุดท้ายผมคิดว่าถ้าเรารู้จักคำว่าพอครับ และสุขเกิดจากการที่ได้เป็นผู้ให้ครับ

ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงหรือต่ำอยู่ที่ทำตัว


บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

รูปภาพของ นิพิฐพนธ์

:dreaming: :dreaming:  คนเราค้นพบความสุขได้เมือหยุดหา รู้จักพอก็สุข โลภไม่รู้จักพอก็ต้องเป็นทุกข์เป็นธรรมดา ทุกข์เพราต้องหามาถมความอยากที่ไม่มีวันถมเต็ม

ใจที่รู้จักพอ นั้นล่ะ คือใจที่เป็นสูข

รูปภาพของ ลิศา...

:dreaming:

รูปภาพของ บ้านป่าแดนสรวง

อ่านแล้วชอบมาก......เลยต้องสมัครเป้นสมาชิกซะหน่อย

รูปภาพของ บ้านป่าแดนสรวง

อ่านแล้วชอบมาก......เลยต้องสมัครเป้นสมาชิกซะหน่อย

รูปภาพของ น้อง_2522

ดีใจนะคะที่มีคนอย่างพี่อยู่ในปัจจุบันซึ่งน้องเองก็มีความชอบส่วนตัวคือพออยู่ พอกินและพอเพียง อยากปลูกต้นไม้  ไม่ชอบความวุ่นวายในเมืองสัคมที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบันเบื่อสังคมราชการปัจจุบันอยากลาออกมากเห็นเว็ปพี่แล้วดีใมากอย่างน้อยก็มีคนที่เหมือนกันคะ  ยินดีมากที่ได้มีกัญญามิตรที่ดีคะ

รูปภาพของ somporn

ขอขอบคุณสำหรับบทความนี้ทำให้ผมตัดสินใจง่ายขึ้นมากและอ่านแล้วเหมือนกับตัวลอยเลยมองเห็นภาพจริงๆครับนี่คือสิ่งที่มนุษย์จำนวนมากยังค้นหาไม่พบจริงๆครับถึงจะไม่ใช่คำแนะนำแต่เป็นสิ่งที่เตื่อนใจเตือนสติเราอย่างแรงกล้าทีเดียวขอขอบคุณครับที่ได้เตือนใจผมอย่างมากและคิดว่าตนเองไม่ต้องคิดอะไรแล้วตัดสินใจถูกต้องแล้วครับเราเองมีดีอยู่มากมายในตัวเองแต่เรามักจะกลัวว่าทำไม่ได้เป็นไปไม่ได้ในทีสุดเราก็ยังตกอยู่ในบ่วงกรรมในหนทางที่ตีบตันอยู่ตลอดไปขอขอบคุณจริงๆครับผมศรัทธาพระไพศาลอยู่แล้วแต่ไม่เคยได้นมัสการท่านเลยอ่านหนังสือท่านก็ไม่มากต่อไปจะขอศึกษาธรรมจากท่านให้มากๆครับ....หยุดเสียทีความไม่พอเพียง....ขอคุณสำหรับเวปไซร์นี้....ผมดีใจจังที่ผมสามารถเป็นสมาชิกได้

รูปภาพของ ธนาศักดิ์

คน+เงิน = ความสุข ?

คน+คุณค่า = >ความสุูข

  ชีวิตเรามันก็เท่านี้แหละ

รูปภาพของ jeap

:cheer3: ชีวิตที่พอเพียงและเพียงพอ

Laughingชีวิตที่พอเพียงและเพียงพอ

รูปภาพของ จิรัชศยา

พอดี >>>> พอเพียง

รูปภาพของ Piyanuch

เป็นบทความที่Post ข้ามปี แต่มีคุณค่า อยากให้ทุกคนได้อ่าน อ่านแล้วมีความสุขค่ะ

รูปภาพของ jusmined

ถ้าทุกคนสามารถอยู่อย่างพอเพียงได้ก็งจะดี สังคมคงจะสงบ

รูปภาพของ jusmined

ถ้าทุกคนสามารถอยู่อย่างพอเพียงได้ก็งจะดี สังคมคงจะสงบ

รูปภาพของ jusmined

:dreaming:

ถ้าทุกคนสามารถอยู่อย่างพอเพียงได้ก็งจะดี สังคมคงจะสงบ

รูปภาพของ jusmined

:dreaming:

ถ้าทุกคนสามารถอยู่อย่างพอเพียงได้ก็งจะดี สังคมคงจะสงบ

รูปภาพของ Toottoo

สมาชิกใหม่ขอฝากตัวด้วยคนค่ะ..(หลังจากแอบส่องมานาน)

รูปภาพของ Luckylak

ใด ใด ในโลกล้วนอนิจจัง  เห็นด้วยค่ะผู้ใหญ่

 

 

 

รูปภาพของ dinlaka

ซาบซึ้งมาก โชคดีจริง ๆ ที่ได้สมัครเข้ามาเป็นสมาชิคของเวปนี้ ขอบคุณมากนะคะ

รูปภาพของ ลูกสาวกำนัน

สุขอยู่ที่ใจค่ะLaughing

รูปภาพของ pitoum5035

งานอดิเรกคืออะไรทำใจเป็นสุขเป็นสุขเป็นสุข

coolใช่....เลย!!@

ลาภ ยศ สรรเสริญ ล้วนแล้วคือสิ่งสมมุตติ เที่ยงแท้จริงชีวิตมนุษย์ ต้องการแค่ กินอิ่ม นอนหลับ ปลอดภัย ไร้โรคา ก็เพียงพอ.

รูปภาพของ suthep sriloie

ความสุขอยู่ที่ความพอใจ หาใช่มีหรือไม่มี แต่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยพอใจในสิ่งที่ตนมี...นี่แหละบ่อเกิดแห่งทุกข์ทั้งมวล

หน้า