พัทลุง

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 3

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

ก้าวเท้าออกไป ก้าวเท้าเดินออกไปเถิด ฉันขอร้อง

ออกไปสัมผัสความงดงามของธรรมชาติ

ไปตกตลึงพรึงเพริด กับสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

ด้วยจิตใจอันอยากรู้อยากเห็นของเด็กน้อย

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

หลังจากได้พักผ่อน นอนฟังเสียงคลื่นกระทบอ่าวไทยในบล็อกที่แล้ว เช้าของอีกวันเราหมุนล้อออกจากที่พักพร้อมพระอาทิตย์ มุ่งหน้าไปทางใต้สู่ตัวเมืองสงขลา

ด้วยระยะทางเพียง 35.5 กิโลเมตร เราเลือกเส้นทางเลียบอ่าวไทย ซึ่งเป็นถนนท้องถิ่นสายเล็กๆ และส่วนใหญ่จะเลียบชายหาด และมุ่งตรงสู่ท่าแพขนานยนต์ข้ามทะเลสาบสงขลา ส่วนอีกเส้นทางหนึ่งที่สามารถไปถึงสงขลาได้เช่นกัน คือเส้นทางที่เลียบทะเลสาบ และข้ามสะพานที่เกาะยอ แต่ต้องปั่นบนทางหลวง ซึ่งคู่ปั่นของอ้อยหวานไม่นิยม เมื่อหลายปีที่แล้ว อ้อยหวานเคยปั่นเดี่ยวจากหาดใหญ่มาเกาะยอ ดูจากบล็อกเก่าของอ้อยหวาน รอเธอที่..เกาะยอ  และ ฟ้าสางที่..เกาะยอ

 

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 1

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

เรื่องเล่าในบล็อกชุดนี้เป็นเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นเมึ่อต้นปีนี้ เข็มนาฬิกาหมุนกันอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียว อ้อยหวานกลับมานอนเล่นที่บ้านแคนนาดาไปได้สองเดือนกว่าแล้ว เวลาเหมือนสายน้ำไหลไม่หวนกลับ….

กลับเมืองไทยครานั้น โรคไม่ชอบนั่งรถยนต์หรือรถไฟกำเริบ ไม่ว่าจะไกลหรือใกล้ อ้อยหวานก็ไม่อยากไปทั้งนั้น (นอกจากจะปั่นจักรยานไป) พอคุณผู้ชายถามว่า เราจะไปปั่นจักรยานเที่ยวไทยที่ไหนดี อ้อยหวานก็รีบบอกทันใดว่า ไม่ใกล้ไม่ไกล ทะเลสาบสงขลานี่เอง

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน เที่ยวเมืองลุง ไม่ยุ่งหัวใจ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เหตุผลอีกอย่างที่อ้อยหวานเร่งเขียนบล็อกติดๆ กันเกือบทุกวัน จนแฟนบล็อกตามไม่ทัน คือ อยากเขียนบล็อกนี้  พัทลุงอยู่ใกล้ๆ ติดกันกับนครศรีธรรมราช แต่อ้อยหวานไม่เคยแวะเที่ยว ผ่านไปมาทุกครั้งที่ไปเยี่ยมน้องสาวที่หาดใหญ่ ก็ผ่านเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุอันใด? ทั้งๆ ที่พัทลุงก็มีที่เที่ยวสวยๆ มากมาย

น้ำตกเขาคราม

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 


"ชิมสับปะรด ป่าบอน"

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 เที่ยงๆมาชิมสับปะรด หวานๆกันดีกว่า  ..สับปะรดฉ่ำๆ  หวานๆที่ วางขายสองข้างทางอำเภอป่าบอน  เปรี้ยวส้มชิมแล้ว อร่อยจริงๆ....

"กิ้งก่าบิน"

หมวดหมู่ของบล็อก: 

              สืบเนื่องจากไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ฝายปู่่ เนื่องในวันสงกรานต์ที่บ้านควนปอม จังหวัดพัทลุง จึงได้พบเจอกับสัตว์โบราณ (เป็นสำนวนส่วนตัวเพราะดูจากรูปลักษณ์น่าจะเป็นช่นนั้น) อันนี้ยังไไม่ได้ดูข้อมูลตากหลักชีววิยาเพิ่มเติม เจ้ากิ้งก่าตัวนี้มาลอกคราบที่ต้นมะม่วงหน้าบ้านเด็กๆแถวนั้นจึงจับมาเล่น ด้วยความอยากรู้ว่าปีกกิ้งก่าอย่างไรเลย จึงเข้าไปร่วมวงกับเด็กๆด้วย เดี่ยวโดนข้อทรมานสัตว์ ขอบอกว่าถ่ายรูปเสร็จเปรี้ยวพากลับไปไว้ที่ต้นมะม่วงตามเดิมเรียบร้อยแล้ว

      

ไปบ้านท่านประธาน ตอนที่ 2/2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     หลังจากที่ได้หน่อกล้วยไข่เรียบร้อยแล้ว ก็กลับมาที่บ้านแม่พี่แจ้วซึ่งของที่ทำให้ผมต้องมา ก็เฉลยในบล็อกนี้ครับ นั่นก็คือ

หอยโข่ง

ไปบ้านท่านประธาน ตอนที่ 1/2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     วันนี้ก่อนเที่ยงท่านประธานทักมาบอกว่า มี ... จะเอามั๊ยให้มาเอาได้ยินแบบนั้นก็หูผึ่งครับ ยังไม่เฉลยก่อนว่าอะไร ก่อนไปก็เตรียมของฝากเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ ครับเมื่อเทียบกับของที่เอากลับมาSmile ไหนๆ ไปแล้วก็ถือโอกาสเอาหน่อกล้วยไข่กลับมาเสียด้วยเลย ไปถึงบ้านท่านประธานแล้ว ก็ยังต้องไปต่อเพื่อไปเอาหน่อกล้วยที่ปลูกอยู่ในสวนยางซึ่งอยู่บนควน

สวนยางพาราที่ไปเอาหน่อกล้วยไข่

ต้นกะพ้อ ต้นพ้อ จากปลวกล่อนพัทลุง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     เมื่อวานผมได้รับโทรศัพท์จากน้องกิว ซึ่งเป็นน้องที่เคยร่วมงานเป็นผู้ช่วยวิทยากรสอนลีนุกซ์กับผม บ้านน้องกิวอยู่ ปลวกล่อน พัทลุง แต่ปัจจุบันน้องกิวเรียนอยุ่ กทม.

"พี่ทอเช้าผมหลบถึงบ้าน พี่มาเที่ยวบ้านผมได้เลย"
"OK น้อง ทอเช้าพี่ไป"

ผมตอบ OK ได้เต็มปากทันทีทันควันเพราะไม่ต้องลางาน ไม่ต้องขออนุญาตใคร

     ก็เคยคุยกับน้องกิวไว้นานแล้วว่าจะไปเอาต้นพ้อ หรือต้นกะพ้อมาปลูก น้องกิวบอกว่าที่บ้านต้นพ้อเยอะมาก วันนี้เสร็จภาระกิจจากสวนยางก็ชวนพ่อ กับพี่ที่บ้านใกล้กันไปเที่ยวด้วยกัน ระยะทางจากบ้านผมถึงบ้านน้องกิวประมาณ 60 กิโลเมตร ก็ใช้เวลาไม่นานนัก จากตรังไปพัทลุงข้ามเขาพับผ้าไปก็ถึง ก่อนถึงบ้านน้องกิวข้างทางก็มีต้นพ้อแล้ว สงสัยบ้านน้องกิวต้นพ้อจะเยอะจริงๆ