อื่นๆ

โลกนี้สีชมพู 1

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

ฉันไม่รู้ว่า...โลกของเธอนั้นเป็นสีอะไร?

แต่โลกของฉัน..เป็นสีชมพู

เพราะฉันได้เก็บเกี่ยวภาพความงามของทุ่งดอกไม้

เก็บไว้ทุกดอก ทะนุถนอมไว้ในใจ

ยามใดฟ้าหม่น ชีวิตเริ่มหมอง

ภาพดอกไม้สีชมพู ในใจฉัน...จะเริ่มทยอยกันออกมา

ปลอบประโลมใจฉัน.. ด้วยสีชมพู

หนึ่งในความสำเร็จทำสวนยางให้เป็นป่ายาง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      อย่างที่เคยบอกไปว่าทำสวนมาเกือบสิบปี ไม่มีความสำเร็จอะไรที่ที่เป็นชิ้นเป็นอัน หลังๆ มามีแต่เจ๊งกับเจ๊ง แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่ผมทำสำเร็จ ซึ่งเป็นความสำเร็จที่คนในครอบครัวยอมรับ ก็ถือว่าสำเร็จสุดๆ นั่นก็คือการทำให้สวนยางพารา ให้กลายเป็นป่ายางพารา สวนยางที่ไหนๆ เขาก็ทำให้เตียนโล่งกันทั้งนั้น มีแต่สวนของผมนี่แหละที่รก การที่จะทำให้สวนยางเป็นป่ายางนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะพ่อไม่เห็นด้วย ในช่วงที่เริ่มทำสองสามปีแรก ต้องต่อสู้กับความคิดของพ่อที่ไม่ยอมรับ พอผมไม่อยู่บ้าน พ่อก็ไปถางให้เตียนเหมือนเดิม ถึงขั้นต้องยื่นคำขาดว่า ถ้าพ่อถางให้เตียนอีก ผมจะไม่ยุ่งกับสวนยางนี้อีกเลย จนกระทั่งพ่อยอมให้สวนยางรกตามความต้องการของผม

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 3

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

ก้าวเท้าออกไป ก้าวเท้าเดินออกไปเถิด ฉันขอร้อง

ออกไปสัมผัสความงดงามของธรรมชาติ

ไปตกตลึงพรึงเพริด กับสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

ด้วยจิตใจอันอยากรู้อยากเห็นของเด็กน้อย

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

หลังจากได้พักผ่อน นอนฟังเสียงคลื่นกระทบอ่าวไทยในบล็อกที่แล้ว เช้าของอีกวันเราหมุนล้อออกจากที่พักพร้อมพระอาทิตย์ มุ่งหน้าไปทางใต้สู่ตัวเมืองสงขลา

ด้วยระยะทางเพียง 35.5 กิโลเมตร เราเลือกเส้นทางเลียบอ่าวไทย ซึ่งเป็นถนนท้องถิ่นสายเล็กๆ และส่วนใหญ่จะเลียบชายหาด และมุ่งตรงสู่ท่าแพขนานยนต์ข้ามทะเลสาบสงขลา ส่วนอีกเส้นทางหนึ่งที่สามารถไปถึงสงขลาได้เช่นกัน คือเส้นทางที่เลียบทะเลสาบ และข้ามสะพานที่เกาะยอ แต่ต้องปั่นบนทางหลวง ซึ่งคู่ปั่นของอ้อยหวานไม่นิยม เมื่อหลายปีที่แล้ว อ้อยหวานเคยปั่นเดี่ยวจากหาดใหญ่มาเกาะยอ ดูจากบล็อกเก่าของอ้อยหวาน รอเธอที่..เกาะยอ  และ ฟ้าสางที่..เกาะยอ

 

อัพโหลดรูปทีละหลายรูปได้แล้วนะครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

สมาชิกที่เขียนบล็อก สามารถอัพโหลดรูปได้ทีละหลายๆ รูป ขั้นตอนดังภาพนะครับ

1.

ฟ้าสวย น้ำใส ในถิ่นปักษ์ใต้ 1

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

เรื่องเล่าในบล็อกชุดนี้เป็นเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นเมึ่อต้นปีนี้ เข็มนาฬิกาหมุนกันอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียว อ้อยหวานกลับมานอนเล่นที่บ้านแคนนาดาไปได้สองเดือนกว่าแล้ว เวลาเหมือนสายน้ำไหลไม่หวนกลับ….

กลับเมืองไทยครานั้น โรคไม่ชอบนั่งรถยนต์หรือรถไฟกำเริบ ไม่ว่าจะไกลหรือใกล้ อ้อยหวานก็ไม่อยากไปทั้งนั้น (นอกจากจะปั่นจักรยานไป) พอคุณผู้ชายถามว่า เราจะไปปั่นจักรยานเที่ยวไทยที่ไหนดี อ้อยหวานก็รีบบอกทันใดว่า ไม่ใกล้ไม่ไกล ทะเลสาบสงขลานี่เอง

ประกันภัยรถยนต์ ฉบับพอเพียง ทำให้พอดีใช้ให้พอเพียงเคียงคู่คนไทย

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ประกันภัยรถยนต์ ฉบับพอเพียง

ประกันภัยรถยนต์ เรื่องง่ายๆที่ต้องรู้ก่อนคิดจะทำประกัน

สองล้อเที่ยวชมวิถีชีวิตเมืองคอน 2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

บล็อกนี้อ้อยหวานจะพาเพื่อนๆ ไปจักรยานปั่นเที่ยวเมืองคอนบ้านเกิดของอ้อยหวานกันต่อ เที่ยวตลอดเลยนะอ้อยหวาน ใครค่อนแคะก็ไม่รู้ แต่มันก็เป็นความจริง เพราะอ้อยหวานถือคติว่า การออกไปท่องเที่ยวคือการไปเรียนรู้ประสบการณ์จริง ที่หนังสือ หรือโรงเรียนให้ไม่ได้ การได้ดมกลิ่นสายลม สัมผัสแสงแดด เรียนรู้ประเพณี วัฒนธรรมท้องถิ่น พบปะผู้คนต่างถิ่น ต่างเชื้อชาติ ต่างภาษา คือการเรียนรู้โลก และการเรียนรู้โลกคือการเรียนรู้ตัวเอง

สองล้อเที่ยวชมวิถีชีวิตเมืองคอน 1

หมวดหมู่ของบล็อก: 

Photo:

กลับบ้านเกิดเมืองคอนคราวนี้ อ้อยหวานได้ปั่นจักรยานภายในตัวอำเภอเสียจนเรียกว่าปรุ เข้าซอยโน้น ออกซอยนี้ เป็นว่าเล่น เพราะกลับไปนอนเล่นที่บ้านเป็นเดือน และแม่สั่งนักสั่งหนาว่า ‘อย่าไปไหนไกล’ จนกว่าจะมีเพื่อนร่วมปั่น!

เช้าวันแรกที่บ้านเกิด สองล้อคู่ใจที่ไม่ได้เจอกันนาน เพราะอ้อยหวานซื้อหามาหลายปีแล้วทิ้งไว้ที่บ้าน กลับมาจะได้มีจักรยานปั่นเที่ยว เมื่อเปิดประตูแล้วทะยานออกไป อ้อยหวานรู้สึกเลยว่า จักรยานมันดีใจ ล้อหมุนเริงร่า ระริก ระรี้ ขึ้นมาทีเดียว ใจนึกสงสารมัน (จักรยาน) ก็เลยสัญญากับมันว่า กลับบ้านมาคราวนี้จะพาเที่ยวทุกเช้าให้หนำใจไปเลย

ฟ้าหลังฝนที่หนักมาก ๆ After flood

หน้า