ตั้งแต่ปีใหม่มาความแล้งเข้ามาเยือน แล้งมากๆ ทั้งแล้งทั้งร้อน จนผมไม่กล้าปลูกอะไร กลัวน้ำไม่พอใช้ แต่เมื่อวานอยู่ๆฝนก็ตกลงมาพร้อมกับลูกเห็บ พี่น้องภาคอื่นคงเป็นเรื่องปกติเพราะผมเห็นอยู่ในข่าวออกบ่อย แต่สำหรับที่ตรังบ้านผมนี่ไม่เคยเห็นกัน จะมีแต่ที่เขาเรียกว่า "ฝนห่าแก้ว" คือฝนตกลงมาพร้อมน้ำแข็งก้อนเล็กๆ แต่เมื่อวานนี่คงเรียกได้ว่าลูกเห็บ คนที่อายุมากกว่าผม ยังบอกเลยว่าเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก

บล็อกนี้ทำขึ้นเพื่อป้าเล็กโดยเฉพาะ เอาใจหน่อย โทษฐานที่จะไปรบกวนถึงอุบลฯ ผมเคยถ่ายรูปปักษาสวรรค์เอาไว้เมื่อครั้งที่ไปเที่ยวภาคเหนือ เห็นป้าเล็กและอีกหลายคนสับสนระหว่าง ธรรมรักษา หรือ Heliconia กับ ปักษาสวรรค์ หรือ Bird of Paradise ลองดูนะครับ

นี่ครับปักษาสวรรค์ ตัวจริง ดอกหน้าตาเป็นอย่างนี้ สวยกว่า Heliconia หลายเท่า

    กว่าจะได้เขียนเรื่องนี้ อัพโหลดรูปเยอะเหลือเกินครับ วันนั้นหลังจากที่ทานข้าวมื้อเที่ยงกันเสร็จ ก็ไปเที่ยวกันครับที่สวนธารแก้ว แหล่งท่องเที่ยวที่พี่แจ้วเคยแนะนำไปแล้ว ก็มาดูอีกรอบนะครับว่าสวนธารแก้วมีอะไรอีกบ้าง

เจ้าของสวนอยู่พอดี ให้การต้อนรับ

ไม่ได้ไปอาบน้ำคลองนานมากแล้ว ตอนนี้อยู่ในช่วงสำรวจธรรมชาติ ไปริมคลองเจอเจ้านี่ค่ะ ไม่รู้ว่ามันคืออะไร น่าตาประหลาด

หล่นอยู่ริมหาดทรายเต็มไปหมด ลูกแข็งมาก แกะไม่ออก มีลักษณะเป็นพู

วันนี้หยุดงานเลยนัดกับพี่หลวง อยากเดินเที่ยวป่าในหมู่บ้าน เพราะเข้ามาในบ้านสวนฯ บ่อยเลยเกรงใจเคยอ่านของเขาอย่างเดียว เลยอยากมีอะไรมาฝากเพื่อนชาวเวบบ้าง เล็ก ๆ น้อย ๆ เพราะไม่ค่อยได้เข้าป่า เดินตามหลังพี่หลวง นักขึ้นควนอาชีพ เราเลยลิ้นห้อยมาตั้งที่น่าอก ดูภาพเลยดีกว่า

จากที่เคยเขียนเรื่องฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไป วันนี้ก็มาต่อเติมอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากว่ายังเก็บเงาะไม่หมด เลยนำภาพมาฝากค่ะ

ฤดูกาลและภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงไป บางครั้งก็ทำให้ต้นไม้ได้รับผลกระทบเหมือนกัน มีทั้งด้านดีและไม่ดี วันก่อนฝนตกหนักทำให้น้ำท่วมกระชังปลา ได้ยื่นเรื่องกับ สำนักงานเกษตรแล้ว แต่ยังไม่มีความคืบหน้าในด้านความช่วยเหลือ ส่วนในด้านดี ฝนดี อากาศดี ทำให้ผลไม้ พืชผักอื่น ๆมีราคาดีกว่าปีก่อน ๆ

เช้าวันที่ 29 อากาศเย็นน่าดู ไม่รู้จะแกงอะไรดีเลยชวนกันเข้าป่าแต่เช้าเลย พร้อมกันทั้งพ่อแม่ลูก และต้องการจะไปเอาต้นพร้าวนกคุ่มด้วย

พร้าวนกคุ่ม

เลยได้ผักที่จะมาทำแกงวันนี้แล้วมีทั้ง บอนส้ม-บอนเต่า

     อะไรที่เป็นพันธุ์พื้นบ้านส่วนใหญ่จะไม่ค่อยได้รับความนิยม เนื่องจากมีข้อด้อยหลายอย่าง แต่ในขณะเดียวกันก็มีข้อดีที่หาไม่ได้ในพันธุ์ดี ผมเองชอบรับประทานทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านครับ ลูกเล็ก เนื้อน้อย เมล็ดใหญ่ แส่วนตัวรู้สึกว่ารชาดอร่อยกว่าทุเรียนพันธุ์หมอนทอง ทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านจะ ขึ้นอยู่ตามภูเขา หรือบริเวณบ้านที่มีการปลูกมาเป็นเวลานานเป็นหลายสิบปี ถ้าป่าถูกทำลาย หรือมีการโค่นต้นทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านมาใช้งานกันมากขึ้น อนาคตน่าจะหาทุเรียนพันธุ์พื้นมารับประทานได้ยากขึ้น ซึ่งปัจจุบันก็หาซื้อมารับประทานยากอยู่แล้ว ผมจึงคิดที่จะอนุรักษ์ทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านเอาไว้ จึงไปหาซื้อทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านเพื่อเอาเมล็ดมาเพาะเอาไว้