บล็อกของ สร

เมื่อเช้า กำลังยุ่ง วุ่นวายอยู่ในครัว ได้ยินเสียงเรียก " สร ๆ " รู้สึกรำคาญเกือบทุกครั้ง ที่ได้ยิน ถ้าเสียงนั้นไม่ใช่เสียงลูก ครั้งนี้ก็เลยเงียบ ไม่มีเสียงตอบรับ กลัวจะได้ยินคำว่า "สบู่หมด หยิบสบู่ให้หน่อย" หรือ "ไอ้นั่น ไอ้นี่ อยู่ไหน หาให้หน่อย"

          งานฝึกอบรมผู้นำชุมชน ทำกันทุกปี ปีละหลายโครงการ มีอะไรดีขึ้นบ้าง ไม่ค่อยได้วัดผล งานในระบบราชการน่าเบื่อเพิ่มขึ้นทุกวัน ๆ แต่ก็พยายามทำ เท่าที่คนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจะทำได้

ทายเล่น ๆ ก่อนวันสงกรานต์ ถามว่า สมช.หนึ่งเดียวในภาพคือใครและกำลังดูอะไร

อยากทราบว่าท้องถิ่นอื่น ๆ มีผักป่าชนิดนี้หรือไม่ ถ้ามีที่อื่นมีชื่อเรียกว่าอย่างไรกันบ้าง    ต้นตามภาพด้านล่างนี้ สรซื้อมาจาก อ.พรหมคีรี จ.นครศรีธรรมราช คนขายเรียกกันว่าผักหวานช้าง ตอนซื้อมาเป็นกิ่งชำเล็กมาก ต้นนี้เลี้ยงไว้ประมาณ 1 ปีมาแล้ว ตอนนี้ปลูกลงดินเรียบร้อยแล้ว

        จุดแรกเป็นร้านขายอาหารตามสั่งริมน้ำ ลูกชาย(เสื้อแดง) ลูกสาว(เสื้อเทา)ได้โอกาสขอเล่นน้ำ ต้องคอยดูไม่ให้คลาดสายตา เนื่องจากด้านหลังติดคลองใหญ่ น้ำไหลเชี่ยว

           ข้าวยำปักษ์ใต้ น้ำบูดู อภินันทนาการจากพี่ยา เจ้าของร้านขนมจีนเส้นสด เมืองทุ่งสง ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงาน

    จะรับกี่แพ็คดีคะ...

          ในที่สุด สมช.คนบ้านเดียวกัน (อ.นาบอน จ.นครศรีธรรมราช)ก็ได้โคจรมาพบกันแบบตัวเป็น ๆ โต้ตอบกัน แบบเห็นหน้ากันชัด ๆ เดินชมต้นไม้ในศูนย์พันธุ์พืชฯ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน มาดูซิค๊ะ...ว่าเป็นใคร