ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นแล้วครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ต้นปี 50 ผมก้าวออกมาจากบริษัท ด้วยหลายเหตุผล และตั้งใจออกมาเป็นเกษตรกร จำได้ว่าหลังจากออกมาแล้วจะเริ่มใช้ชวิตเกษตรกรมันมืดแปดด้าน ทั้งๆที่ตอนเรียนมัธยมก็เรียนวิชาเกษตรมาบ้าง จะทำอะไรก็ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน จนกระทั่งได้เข้าอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง รู้สึกว่ามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง เริ่มได้ใช้ความรู้จากการอบรมมาใช้เต็มที่สามมารถปลูกผักได้ประสบผลสำเร็จหลายอย่าง โดยที่ไม่พึ่งพาสารเคมีและปุ๋ยเคมี

ปลายปี 50 มีเรื่องต้องให้เข้าไปทำงานในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เพราะมีคนมาขอร้องให้ไปทำงาน  เพราะเขาหาคนดูแลคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ปฏิเสธไปหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ  จนต้องเริ่มงานในวันที่ 7 มกราคม 2551 โดยปลอบใจตัวเองว่าไปพัฒนาบ้านเกิดก็แล้วกัน ระหว่างที่ทำงานในหน่วยงานราชการแห่งนี้ ก็ไม่ทิ้งเรื่องการทำเกษตร แต่ผลการปลูกผักออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะไม่มีเวลาดูแล เคยปลูกมะระได้ลูกละ 6 ขีด เมื่อไม่มีเวลาดูแลผลผลิตก็ไม่ได้ผล จากลูกละ 6 ขีดได้ลูกแค่คืบ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะทำเกษตรให้ได้ผลถ้ายังอยู่ในระบบ ไม่มีทางทำเกษตรให้ดีได้ นั่งทำงานอยู่ก็จะบอกเพื่อนร่วมงานเสมอว่า "ถ้าอยู่บ้านขุดดินได้ตั้งเยอะแล้ว"

ต้นเดือนตุลาคม 51 มีการเปลี่ยนแปลงระบบการทำงานในหน่วยงาน ไม่ขอกล่าวถึงรายละเอียด ประกอบกับที่อยากทำสวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยตัดสินใจยื่นใบลาออก ยังใจดีที่ผมให้เวลา 2 เดือนให้หาคนมารับงานต่อ แต่ผ่านไปจนผมออกก็ไม่มีใครมารับงานรู้อย่างนี้ออกให้เร็วกว่านี้ การลาออกมีผล 30 ธันวาคม 2551 แต่ผมใช้สิทธิ์ลาเท่าที่ลาได้ จนวันที่ 19 ธันวาคม 2551 เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของผม

เมื่อหลายหน่วยงานทราบเรื่องเกี่ยวกับการลาออกของผม ก็มีการติดต่อให้ผมไปทำงานหลายที่ แต่ผมปฏิเสธหมด ผมจะไม่ไปจากบ้าน ไปจากสวนผมอีกแล้ว ผมต้องทำให้สำเร็จตามที่ตั้งใจให้ได้

ถึงวันนี้ก็ประมาณ 23 วันที่ก้าวออกมาจากหน่วยงานราชการแห่งนั้น ผมทำงานในสวนทุกวันแม้กระทั่งวันปีใหม่ผมก็ไม่หยุดทำงานดังที่เขียนในบันทึกก่อนหน้านี้  ตอนนี้ผมมีความสุขมากๆครับ  ไม่ต้องรับรู้การแก่งแย่งชิงดี ไม่ต้องรับรู้ว่าใครคอรัปชัน ไม่ต้องรับรู้การบ้าอำนาจ ประจบสอพลอ หรือ อื่นๆ คนที่อยู่ในหน่วยงานราชการคงทราบดี ผมหลุดพ้นจากวงจรนี้แล้วครับ

ความสุขที่มากกว่านั้น คือได้ทำในสิ่งที่รักชอบ ทุกวันนี้กรีดยางตอนตี 2 กรีดเสร็จตอนตีสี่ หกโมงเก็บน้ำยาง ทำแผ่น เสร็จแล้วรดน้ำผักที่ปลูกไว้ ตอนนี้ปลูกผักไว้หลายอย่างค่อยมาเล่าให้ฟัง  หลังจากเสร็จเรื่องยางและรดน้ำผัก ก็หางานทำไปเรื่อยๆ ตามกำลัง เหนื่อยก็พัก  ตอนบ่ายอาจนอนพักเล็กน้อย แล้วทำงานต่อ ประมาณบ่าย 4 โมงรดน้ำผัก  5 โมงปั่นจักรยานออกกำลังกายถ้าแรงยังเหลือ 6 โมงดูเปาบุ้นจิ้น อันนี้ขาดไม่ได้  ฮิๆๆ  2 ทุ่มเล่นเน็ตเขียนบล็อก  เสร็จแล้วขึ้นนอน

ทั้งหมดนี้อยากบอกว่าทุกวันนี้มีความสุขมากครับ

อยากขอบคุณทุกคนที่มีส่วนทำให้ผมได้ออกมาจากระบบ และใด้ชีวิตเกษตรกร และตอนนี้ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นอีกครั้งแล้วครับ  และจะเป็นตลอดไป

ความเห็น

รูปภาพของ นานจารึก

ตัดยางตี2 ถึงตีเส ได้ขี้แผนครับ แล้วหวางนี้โลถ๋าวไดแล้ว

น่าอิจฉาจิง ๆ สักพัก ผมขอเลียนแบบชีวิตคุณโสทรมั้ง คงไม่ปรือนะครับ

รูปภาพของ sothorn

ยินดีครับ ไม่สงวนลิขลิทธิ์
ยางช่วงนี้โลหกสอบหวาบาทครับ

รูปภาพของ DANAI

สวัสดีครับคุณโสธร  ผมได้อ่านความคิดเห็นของคุณแล้ว  มีความรู้สึกชอบและตรงกับใจผมมาก  ก็เลยขอสมัครเข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคนนะครับ  ผมทำงานด้านการก่อสร้าง  ควบคุมงาน แรกๆก็คิดว่ามีความสุขดี  แต่มันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง เป็นความสุขชั่วขณะเท่านั้นเอง ความสุขที่แท้จริงมันอยู่ที่ใจ  ผมชอบการเกษตรและมุ่งหน้ายึดตามหลักเศษรฐกิจพอเพียงมาตลอดเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว  ผมมีที่อยูต่างจังหวัด ( หนองคาย ) ก็ปลูกต้นไม้ผลและไม้ยืนต้นไว้บ้าง ( ผนไม่ใช่เกษตรกรโดยกำเนิดแต่รักการปลูกต้นไม้ เพราะสบายใจ ) เวลาทำงานหรือเหนื่อยจากงานจะนึกถึงที่บ้านก็จะหายเหนื่อยได้บ้างพอสมควร หรือถ้ามีเวลาก็จะกลับไปบ้านบ้าง ( ผมเป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิดครับ ) เพื่อไปชาร์ทแบต  พอแบตเต็มก็กลับมาทำงาน  คาดว่าอีกสัก 1-2 ปี จะกลับไปอยู่บ้านที่หนองคายเต็มตัวเสียที่ ไปเป็นเกษตรกรเต็มตัว ทำการเกษตรทฤษีใหม่ ( แบบพอเพียง ) ตอนนี้ก็ค่อยปลูกต้นไม้ไปก่อนพอกลับไปอยู่จริงก็เก็บผลได้ ( ผมทำมาแล้ว 4 ปี ) ผมปลูกต้นยางไว้ด้วยไว้โอกาสหน้าจะขอคำแนะนำบ้างนะครับ วันนี้ขอแนะนำตัวเท่านี้ก่อน ...ขอบคุณครับ

รูปภาพของ Kluy

กำลังเตรียมตัว

รูปภาพของ Moonoi

หลังจากที่ได้อ่านหลายๆหัวข้อในเวปนี้รู้สึกว่าชอบมากๆและก็เห็นด้วยในหลายๆแง่คิดที่ทุกคนช่วยกันเสนอออกมาเลยลองสมัครเป็นสมาชิกด้วยอีกคนนะครับ...

ส่วนผมก็ยังคงติดอยู่ในวิถีมนุษย์เงินเดือนที่กำลังหาทางออกมาใช้ชีวิตที่เรียบง่ายไม่วุ่นวาย...

 

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่ยังมีให้ในสังคมที่แสนวุ่นวายทุกวันนี้...ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่ทำเวปนี้

รูปภาพของ sothorn

ยินดีต้อนรับ คุณ Moonoi นะครับ
และขอบคุณสำหรับกำลังใจ

รูปภาพของ บุญทุ่ม

ขอบคุณสำหรับข้อมูล ความรู้ที่แบ่งปันกัน  เป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาก กำลังหาข้อมูลทำศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงอยู่  ถ้าแผนงานเป็นรูปเป็นร่างเมื่อไหร่คงจะรบกวนขอคำแนะนำ เพื่อนำไปเป็นประโยชน์เพื่อถ่ายทอดความรู้ให้คนอื่นต่อไป

รูปภาพของ sothorn

ยินดีครับ

รูปภาพของ บุญทุ่ม

ครอบครัวของผมวางแผนที่จะทำตามความชอบของตัวเอง  คิดย้ายที่ทำงานจากปัจจุบันที่อยู่ในตัวเมือง ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัด เพื่อที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ กะว่าจะไปใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ไม่ต้องยึดติดกับอะไร  อยากทำอะไรก็จะทำ แต่ก็มีคนทักท้วงว่าอยู่ในที่ดีๆ แล้วจะย้ายถดถอยไปที่อื่น (บ้านนอก) แต่อาจไม่มีความก้าวหน้าในงาน และเงินเดือนขึ้นน้อยกว่าที่เดิม  แต่สำหรับผมกับคิดว่า  ความสุขของคนไม่เหมือนกัน  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอแค่ให้ได้ทำในสิ่งที่เราชอบและมีความสุขกับสิ่งนั้นก็พอแล้ว เงินทองเป็นของนอกกาย แต่สุขใจมีค่ายิ่งกว่า

ทุกวันนี้ผมคิดว่า ตัดสินใจช้าไป แต่ก็ยังดีที่คิดทัน ทำในสิ่งที่ชอบและเรามีความสุขดีกว่า

รูปภาพของ sothorn

บางคนก็มีความสุขกับการโกงกิน และกอบโกย
บางคนก็มีความสุขกับการเหยียดหยันผู้อื่น
บางคนก็มีความสุขในทางที่ไม่ดีอื่นๆ
แต่บางคนก็จำใจต้องอยู่กับสิ่งไม่ดีเหล่านั้นเพราะไม่มีทางเลือก

ถ้าเลือกได้ก็โปรดเลือกเถอะครับ

หน้า