สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

สวัสดีสมาชิกบ้านสวนพอเพียงทุกท่านนะครับ   ที่ผมจั่วหัวเรื่องนี่ไม่ใช่ละครภาคต่อของละครไทยเรื่องไหนๆนะครับ   วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากนะครับ   แค่อยากทำตามแนวทางของชื่อเว็บ คือ บ้านสวนพอเพียง   แต่ขอเป็นห้องพักพอเพียงตามแบบฉบับพนักงานบริษัททั่วไปนะครับ   ใจรักเกษตรแต่พื้นที่ไม่เอื้ออำนวย   แต่การแสวงหาความรู้และประสบการณ์   พื้นที่คับแคบไม่เป็นปัญหา

เพาะและปลูกผักบุ้งจีนในถังน้ำดื่มที่ไม่ใช้แล้ว   ให้น้ำโดยหลักการคาพิลลารี่ หรือเรียกแบบบ้านๆคือชอล์กดูดน้ำ   เพราะผมต้องออกไปทำงานต่างจังหวัดบ่อยๆและหลายวัน

ซื้อข้าวกล้องมาจากตลาดดอยมูเซอ แม่สอด ก็เลยจับทำข้าวกล้องงอกซะเลย   เห็นบอกว่าอุดมด้วยสารอาหารมากมาย

เซียนท้อครับเมื่อวานทานได้ผลนึง

ตามระเบียบครับจับเมล็ดเซียนท้อมาเพาะเหมือนเดิม

 

ความเห็น

บอกตรงๆนะครับห้าปีที่ทำงานในป่าปูน มันอึดอัดและทุกข์ใจมาก   อาศัยกับห้องมีต้นไม้คอยช่วยให้หายคิดถึงบ้านบ้าง แต่ไงก็ต้องสู้ครับ

เริ่มแบบนี้ก็มีความสุขดีนะคะ

ก็มีความสุขดีครับ   เน้นทดลองเพื่อหาความรู้และประสบการณ์จริง   เผื่อลงสนามจริงจะได้ลุยให้เต็มที่ครับ

ถึงจะมีพื้นที่ไม่เอื้ออำนวย แต่ถ้าใจเรารักก็คงจะสำเร็จได้ในสักวันล่ะครับ เซียนท้อน่าอร่อยนะครับ

ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงหรือต่ำอยู่ที่ทำตัว


บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

เนื้อของเซียนท้อตอนสุกนี่ผมว่าคล้ายๆเนื้อมันสำปะหลังที่เผาแล้ว คือจะมีเส้นใยเยอะรสชาดก็โอเคครับ

รอลุ้นเซียนท้อ ด้วยคนนะคะ

"ความสุขของชีวิตในวันนี้ คือทำตามวิถีพอเพียงของพ่อ"

โปรดติดตามตอนต่อไปครับ

มาเชียร์ด้วยคนค่ะ 

ขอบคุณครับ

ทำข้าวกล้องงอกไว้กินเองด้วย รอชมผักบุ้งงามๆค่ะ

หน้า