ได้เวลา

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

      Laughing สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้ขอบันทึกความทรงจำกับไม้ข้างบ้านคู่นี้ ไว้เป็นที่ระลึกในบ้านสวนสักบล็อกนะครับ ต้นตีนเป็ดน้ำ ปลูกมาหลายปีก่อนสร้างกำแพงบ้าน ตัดทอนกิ่งมาหลายครั้งแล้ว ความสูงตัดให้ต่ำลงได้ แต่ความใหญ่ของลำต้นกับรากใต้ดินนี้คุมยาก จึงตัดสินใจว่าต่อแต่นี้ไปจะให้เหลือแค่ความทรงจำเท่านั้น ได้เวลาแล้ว หรือถึงเวลาแล้ว...ต้องเอาออก

 ต้นใหญ่มีเฟิร์นข้าหลวงหลังลาย

 

 ถัดลงมาด้านล่าง ชายผ้าสีดา เกาะตามลำต้น ส่วนต้นเล็กมีกล้วยไม้ หวายตะมอย แปลงสีฟันและสาวน้อยเริงระบำ หรือโคมญี่ปุ่นเกาะอยู่เช่นกัน

  

 โดยเริ่มจากตัดกิ่งเล็กๆลงก่อน แล้วเริ่มตัดกิ่งยอด

 กิ่งใหญ่หน่อยต้องใช้เชือกหย่อนลงมา ไม่งั้นไม้ด้านล่างเละหมด

  

แล้วก็มาตัดกิ่งใหญ่ต่อ

 

ใช้เชือกผูกโยงเช่นกัน แล้วหย่อนลงมาช้าๆกันล้มฟาดลงด้านล่าง

    

ลงมาแล้วก็ตัดครึ่งอีกที่ ไม่งั้นขนไม่ไหวเพราะแต่ละกิ่งยาว๖-๗เมตรครับ

 

ขนมากองไว้ในสวน ใครอยากได้ยกมือขึ้น

 

ส่วนกิ่งเล็กๆก็นำมาวางในสวนเช่นกัน แต่วางกระจายไปทั่วเพื่อให้กิ่งแห้งเร็ว และสะดวกเวลาเผา

  

เหลือแต่ตอ กับไม้เหล่านี้ที่ต้องจัดการต่อไป งานยังไม่เสร็จครับ

สวัสดี.

 

 

ความเห็น

งานใหญ่จริงๆค่ะ บ้านในเมืองหนูรักก็มีปัญหาเรื่องไม้ใหญ่เหมือนกันต้องคอยตัดบ่อยๆ ลมแรงกลัวจะล้มหักใส่หลังคาบ้าน แถมพอกิ่งใหญ่ก็มีปัญหาไม่มีที่ทิ้ง ต้องจ้างคนไปหาที่ทิ้งให้ค่าจ้างก็แพง ขนาดเราตัดกิ่งเอง เดี๋ยวนี้เลยไม่รอให้ใหญ่แล้วคอยเล็มกิ่งตลอดชิ้นเล็กๆ พอใส่ถุงทิ้งเองได้ค่ะ

 

ปล. กองนี้โดนไป 500.- เข็ดไปอีกนาน Yell

ถูกทุกข้อเลยหนูรัก.. ได้จ่ายค่าจ้างกับของรักของชอบบ้างก็สบายใจ ฮ่า 

ปัญหามีไว้ให้แก้จริงๆ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ไม้เอาไปทำไรได้มั่งคะ

"ความสุขของชีวิตในวันนี้ คือทำตามวิถีพอเพียงของพ่อ"

เลื่อยเป็นไม้กระดาน ทำเฟอร์นิเจอร์สวยมาก

เพาะเห็ดหูหนูก็ดีครับ 

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ได้ทำประโยชน์ ต่อได้อีกค่ะ---ถ้าตัดหมด..อาจดูโล่งๆ สำหรับคนเคยคุ้นๆ นะ อาจารย์

ครับ ตั้งใจว่าจะเอายางรถที่เห็นในภาพมาตัด แล้ววางสำหรับปลูกผักครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ติดตามชมเหมือนซีรีย์เกาหลีเลยนะพี่เสิน  ตัดต้นไม้ออกแล้วโล่งดีคะ

ความสะดวกสบายมีขาย แต่ความสุขเงินซื้อไม่ได้ เพราะความสุขมิใช่เงิน

ซีรี่ส์เกาหลีเขาแสดงสร้างภาพให้คนชม แต่ของเราเล่นของจริงเพ ฮ่า

ตัดออกแล้วโล่งใจน้อง เพราะงานแบบนี้ทำคนเดียวไม่ได้ ผู้ช่วยก็ไม่ค่อยว่างนัก

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

คุณเสินได้เวลา แต่เจ้าต้นไม้หมดเวลา... คงจะได้แดดมากมายละทีนี้

ถูกต้องแล้วครับคุณอ้อย โอกาสต่อไปเป็นของไม้เล็กๆที่ต้องการแดดเยอะๆครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หน้า