วันนี้ เหนื่อยครับ

     หลังจากที่ผู้ซื้อไม้ยางพาราขนไม้ยางพาราออกจากสวนไปหมดแล้ว งานทุกอย่างที่คิดเอาไว้ก็เริ่มดำเนินงาน มีหลายอย่างที่ต้องทำบางครั้งสับสนไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลังดี แต่บางครั้งก็ต้องทำไปพร้อมๆ จะรอบางอย่างเสร็จไม่ได้ ภาระหลักและหนักอึ้งคือ เอากิ่งไม้ยางพาราที่เหลือเอามาเผาถ่าน ซึ่งมีอยู่เยอะมาก

    เอาเป็นว่าวันนี้ผมเข้าสวนตั้งแต่ตีห้าครึ่งเพื่อตัดกิ่งยางพาราก่อนที่แดดจะร้อน เสร็จไปเอากิ่งเงาะที่โค่นไว้วันก่อนที่บ้านพี่สะใภ้ เอามาเผาถ่าน เสร็จแล้วไปติดต่อ อบจ. ตรัง เพื่อเขียนคำร้องขอขุดบ่อน้ำตื้น ขณะที่นั่งเขียนคำร้องอยู่ นายช่างที่รับผิดชอบอยู่เดินเข้ามาพอดี คุยไปคุยมาพี่เขาบอกไปดูสถานที่จริงเลยดีกว่า

ผมต้องขับรถกลับมาบ้านอีกรอบ พี่เขาดูแล้วรถเจาะบ่อเข้าสวนผมยากมาก เพราะรถนี้ยาวกว่ารถสิบล้อ 6 เมตร พี่เขาตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องให้คนที่ขับรถมาดูอีกทีพรุ่งนี้ ไปส่งพี่เขาที่ อบจ. แล้วไปต่อที่โรงงานผลิตรั้วคอนกรีตอัดแรง ได้รับคำแนะนำดี ราคาก็ไม่แพง เลยตกลงซื้อรั้วคอนกรีตอัดแรง และลวดหนามที่นี่ โดยที่ไม่ไปสืบราคาที่อื่นแล้ว ก่อนกลับขอรั้วคอนกรีตอัดแรงกลับมาก่อน 10 ต้น

    ช่วงบ่ายขับรถเข้าสวน เพื่อจะเอารั้วคอนกรีตไปไว้ในสวน รถไม่ได้ติดหล่ม แต่ไปแขวนอยู่บนคันดินที่เป็นรอยรถสิบล้อ เดินหน้าก็ไม่ไป ถอยหลังก็ไม่ไปล้อฟรี เอ้อ ตั้งแต่ขับรถมาก็ไม่เคยเจอแบบนี้ โชคดี อ.พูลสวัสดิ์มาที่บ้าน มาเจอเข้าพอดี ช่วยแนะนำวิธีแก้ปัญหาให้ รอดไป เรื่องแบบนี้มันต้องประสบการณ์ เป็นอันว่าเอารถขึ้นมาได้แลกกับต้องขุดดินได้เหงื่อเต็มๆ

    เอารถขึ้นมาได้ ก็จอดรถทิ้งไว้ในสวน เดินกลับมาบ้าน พอดี อ.บุญฤทธิ์ คนที่เอาสลัดแก้วมาให้ผมปลูกเมื่อปีที่แล้ว มาธุระกับผมเล็กน้อย ก็ต้อนรับทั้ง อ.พูลสวัสดิ์ และ อ. บุญฤทธิ์

    เมื่อ อาจารย์ทั้งสองกลับผมก็เข้าสวนต่อ เพื่อลงรั้วคอนกรีตอัดแรง และขนกิ่งไม้ยางพาราขึ้นรถ เสร็จงานก็เกือบค่ำ โอย... เหนื่อย

    เขียนมาทั้งหมดนี้ คนที่กำลังคิดว่ารอให้อายุ 60 แล้วค่อยออกมาทำสวนนี่ ลองคิดดูใหม่นะครับ ถ้าทำสวนแบบบริหาร หรือจ้างคนอื่นนี่ทำได้ แต่ถ้าแบบลงมือทำเองนี่ คิดใหม่นะครับ