ตั้งหัวข้อนี้ไม่ได้จะเรียกเก็บที่พี่สุรพลนะครับ วันนี้ช่วงก่อนเที่ยง ขณะที่ผมเลี้ยวเข้าไปรษณีย์ โครม! ตามมาด้วยเสียงหวีดร้องผู้หญิง มอเตอร์ไซด์Mio ลงไปกองอยู่กลางถนน ผมจอดรถลงไปดู ผู้หญิง 2 คน กับเด็กอายุ 1 ขวบ 1คนล้มอยู่ข้างมอเตอร์ไซด์กลางถนน ขณะที่ชุลมุนกันอยู่ไม่รู้ใครเป็นใคร ช่วยคนเจ็บออกมาข้างถนน ดูแล้วเด็ก 1 ขวบไม่เป็นไร ผู้หญิงที่อายุเยอะหน่อยท่าจะเจ็บหนัก หญิงสาวคนขี่มอเตอร์ไซด์ถลอกปอกเปิดทั่วทั้งใบหน้าและร่างกาย ผมเองอยากจะไปส่งเขาที่โรงพยาบาลเหลือเกิน แต่ทำไม่ได้เพราะเขาชนท้ายรถกระบะผมนี่(ชนตรงไฟท้ายขวา) เลื่อนรถออกไปปัญหาตามมาอีกเยอะ แต่ก็มีพลเมืองดีไม่รู้ใครแหละพาคนเจ็บไปส่งโรงพยาบาล หญิงสาวที่ถลอกโทรหาพ่อเขาให้พ่อเขามาที่เกิดเหตุ มาถึงก็ต่อว่าผมเป็นชุดๆ ผมก็บอกว่าพี่ใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกัน พี่แกก็อารมณ์เย็นลง

     ผมก็โทรหาพี่ที่สนิทที่พอจะมาช่วยให้อุ่นใจได้ ตำรวจมาที่เกิดเหุตทำแผนที่อะไรเรียบร้อยก็บอกให้ผมไปโรงพัก ก็คุยกับพี่ที่ไปด้วยว่าจะจ่ายค่าทำขวัญให้เขาตามสมควรสงสารคนเจ็บทั้ง 3 คน ส่วนรถต่างคนต่างซ่อม ค่ารักษาพยาบาล ให้ พรบ.จ่าย

     ณ ห้องไกล่เกลี่ย สาวคนคนขี่มอเตอร์ไซด์ทำท่าจะเรียกร้องค่าเสียหายโวยวายเล็กน้อย แต่ก็ต้องหยุดเมื่อผู้หมวดอธิบายเรื่อง พรบ. ให้เข้าใจ และต้องหยุดสนิทเมื่อหมวดขอดู พรบ. ผลคือ พรบ. ขาด มอเตอร์ไซด์ยังไม่ได้ต่อทะเบียน ถ้าเป็นอย่างนี้ นั่นหมายความว่าเขาต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง แต่ก็มีทางเลือกนั่นคือยอมให้เขาใช้ พรบ. ของผมซึ่งไม่ขาด หมวดเขียนบันทึกประจำวันให้เขาได้ใช้ พรบ. ของผม ซึ่งเป็นความยินยอมของผม สงสารเขา นอกจากนั้นก็จ่ายค่าทำขวัญให้ไป 5,000 บ. ซึ่งเขาก็ยินยอม

    ผมเดินเรื่องส่งเอกสาร เพื่อเบิกจ่าย พรบ. ให้เขาเรียบร้อยแล้วไปเยี่ยมคนเจ็บซึ่งเป็นแม่ของคนขี่มอเตอร์ไซด์ เด็ก 1 ขวบคือลูกของคนขี่มอเตอร์ไซด์ คนเจ็บที่นอนอยู่อาการไม่หนักมาก เพียงแต่ลุกนั่งแล้วเจ็บ หมอรอดูอาการต่อ น้าเขาก็ใจดีเขาบอกว่าเขาก็ไม่อยากให้เรื่องถึงตำรวจ ถึงแม้ว่าผมไม่จ่ายเขาก็ไม่คิดที่จะฟ้องร้องอะไรผมเลย ทำไปทำมาคุยกันถูกคอเสียนี่ ถ้ามีลูกสาวท่าจะยกให้เลย

    เขาชนท้ายผม แล้วทำไมผมต้องจ่าย 5,000 บาท หลายคนอาจมีความรู้สึกขัดแย้งในใจ ก็ผมยอมรับว่าผมก็ผิด

• ผมจะเลี้ยวซ้ายแต่ไม่ได้เข้าเลนซ้ายสุด คร่อมๆเลนอยู่
• ผมเปิดไฟเลี้ยวไกลไปหรือเปล่า จนเขาไม่รู้ว่าผมจะเลี้ยวตรงไหน มั่นใจว่าเปิดไฟเลี้ยวแน่นอน เปิดก่อนถึงไปรณีย์เสียไกล แต่พออุบัติเหตุจะเกิดอะไรก็เกิดขึ้นได้อย่าโทษฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเลย

    ซึ่งวันนี้สถานะการพลิกเมื่อเขารถทะเบียนขาด พรบ.ขาด ผมจะไม่ยอมให้เขาใช้ พรบ. ผมก็ได้ จะไม่จ่าย 5,000 ก็น่าจะได้มั่ง แต่ผมคิดแล้วว่าถ้าผมทำอย่างนั้นบาปกรรมมันคงตามผมทันอีกแน่นอน สมัยนี้กรรมติดจรวดเห็นมาเยอะแล้ว ถือว่าฟาดเคราะห์ 5,000 คงชดเชยความเจ็บปวดของคน 3 คนไม่ได้ แต่เป็นน้ำใจและความรับผิดชอบที่มีต่อคนเจ็บก็แล้วกัน ก็ผมไม่ได้เจ็บอะไรนี่