ขอบคุณมากครับ ที่ติดตามและให้กำลังใจประจำ จะทำหน้าที่ในการเป็นสมาชิกบ้านสวนพอเพียงให้ดีที่สุดครับ

รักษาสุขภาพนะครับ

ถ้าหมายถึง ไปตำบักหุง ถวายพระท่าน รวมทั้ง พ่อออก แม่ออก ลูกขนาดป้าเล็กว่า ลูกหนึ่ง ก็จะตำได้ 7-8ครก (ครกใหญ่ๆ) คงได้บุญหลายเด้อ ครับ วัดที่หมู่บ้านของ สวน2S(สองหมู่บ้านมีวัดเดียว) ไม่เคยมี พระจำวัด เกิน 4รูป เลยมานานมาก เลยไม่ต้องยุ่งยากเท่าไรครับ

รักษาสุขภาพนะครับ

2S ได้เคยอธิบาย เล่าในวีดีโอ หลายๆตอนว่า พระเถระผู้ใหญ่สำคัญ สายวัดป่า ได้เทศน์ สอนลูกศิษย์ และพวกเราว่า งานทำนา ทำสวน เป็นอาชีพต่ำๆ ต้องทำให้ทันฤดูกาล ต้องตากแดด ตากฝน ถ้าไม่ทำก็ไม่ได้งาน ถ้าไม่ได้งานก็ไม่ได้เงิน แต่ถ้าขยัน อดทน ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก ก็พอจะมีรายได้ เลี้ยงตนเอง และครอบครัวได้ครับ

2S ยึดมั่นในการปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังเหนือสิ่งอึ่นใด ยังยืนหยัดคำสอนของท่านพระอาจารย์ คือ อดทนไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก และเข้าใจคำสอนของพระพุทธเจ้า พร้อมทั้งยึดมั่นในความกตัญญูเป็นสรณะ จึงพอมีวันนี้ ถึงได้เคยบอกไว้ ในหลายๆครั้งว่า ที่ครูบาอาจารย์ อบรมสั่งสอน(ทางเกษตร) ทำได้ดี ทำได้เกือบหมดแล้ว ยกเว้นอย่างเดียว คือไม่มีกำไร ก็คือขาดทุน เกษตรกรปลูกผักทั่วไปที่ผลิตปกติมีปัญหาตลาดมาก ว่า ถ้าผลิตมากๆแล้วจะไปขายที่ไหน ขายให้หมด แต่2S แทบไม่มีปัญหา เพราะในพืชผัก ทุกๆชนิด ทั้ง 45ชนิด ไม่เคยพอขาย เพราะไม่ได้ใช้อะไรเลย นอกจากปุ๋ยหมักตื่นตัว (บวก ระบบฉีดน้ำ) ทุกคนที่ หมู่บ้านจะเห็นภาพที่เคยชิน ที่เห็น2S ฉีดน้ำควบคุมแมลง ตั้งแต่ ตีห้า ทั้งๆที่ ฝนตกมาตลอดทั้งคืน เกือบทุกคนถามว่า ทำไมต้องรดน้ำอีก ฝนตกอยู่ ฉีดยาเหรอ 2S ยิ้ม และไม่ค่อยได้ตอบ นอกจากเปียกเพิ่มขึ้น ฉีดน้ำใส่แขนขา ล้างหน้าให้หายง่วงบ้าง แล้วจึงอธิบายว่า ถ้าจะปลูกผัก 45ชนิด 365วัน ไม่ใช้อะไรเลย นอกจากปุ๋ยหมัก ก็ต้องตื่นตีสี่ ตีห้าแล้ว ทำแบบนี้ละครับ ถึงจะได้ผักที่ 2S เรียกว่า ผักปลอดภัย เพราะไม่อยากไปว่า เปรียบเทียบคนอื่น อยากอยู่กลางๆ

สิ่งที่ยังทำไม่ได้อย่างเดียวคือ ไม่เคยมีกำไรมายาวนานมาก จนแม้แต่คนใกล้ตัวยังยอมแพ้ความอดทน ความดื้อดึง จริงๆแล้ว การปลูกผัก ก็สามารถเปรียบเทียบได้ เช่น คุณแจ้ว พัทลุง ลงทุนไปซื้อวัวพันธุ์ดี แม่ และลูกวัว(สาว) มาเลี้ยง  แต่เลี้ยงไปได้ เกือบปี แม่วัวเกิดตายไป หรือเจ็บป่วย โอกาสที่จะได้ทุนคืน เกือบเท่ากับ ศูนย์ แม้ไม่มีทางจะคืนทุน ก็ยังต้อง เลี้ยงลูกวัวสาว ให้ดีที่สุด แล้วก็หวัง หวัง หวัง ซึ่งแต่ก่อน 2S ก็หวังในการทำเกษตรผสมผสานปราณีต แต่ก็ล้มแล้วล้มอีก ถ้าไม่ได้ กองกลางมาช่วยก็เป็นเช่นเกษตรกรกว่า 70-80% ที่เปลี่ยนไปทำงานอื่นๆ (กองกลาง= มรดก)

ถ้าไม่ได้เรียนทางนี้ และเป็นรุ่นที่ บูรพาจารย์ ได้ฝากฝังให้ช่วยทำ งานพืชผัก ให้เป็นประโยชน์ต่อชุมชน ต่อประเทศ ต่อสิ่งแวดล้อม ในการผลิตผักปลอดภัยให้เพียงพอกับความต้องการ ก็คงไม่มีความอดทน มุ่งมั่นเท่านี้ แต่ต้องแลก ต้องเสียสละมากมาย และตั้งแต่ปฏิบัติธรรม ได้ตั้งสัจจะ จะไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว 2S เรียกว่า โหดดี ขึ้นชื่อว่าความดีแล้วเป็นไม่ถอย

รักษาสุขภาพนะครับ