ขนเลียง

ฝนหยุดแดดออกมาสองวันแ้้ล้ว เลียงข้าวที่ตากไว้เริ่มแห้งแล้ว วันนี้เลยต้องไปขนเลียงกลับมาใส่เรินข้าว(ฉางข้าว)  เลยได้โอกาสพาลูกสาวตัวซนไปวิ่งเ่ล่นที่ทุ่งนาด้วย นั่งรถเครื่องไป ดีใจใหญ่ ส่งเสียงเย้ๆ ไปตลอดทาง เป็นความสุขเล็กๆ ที่หาได้ที่้บ้านได้ช่วยพ่อแม่ทำงาน ลูกๆ ได้อยู่พร้อมหน้า พ่อแม่ ปู่ย่า พี่น้อง

ถึงนา วิ่งใหญ่เลย

เรียกให้หยุดถ่ายรูป แต่นั่งซะ

เครื่องมือเก็บข้าว เรียก "แกะ" สอดมือเข้าไปใช้นิ้วกลางเกี่ยวรวงข้าวมาให้โดนในมีดตัดให้ขาด เรียกว่า "เก็บข้าว" ซึ่งจะเก็บข้าวได้ทีละรวง หรือสองรวงเท่านั้น เมื่อได้มากพอก็มาผูกรวมกันโดนใช้ซังข้าว หนึ่งมัดที่ผูกเรียก 1 "เลียง" ปีนี้ยางแพงค่ีาจ้างเก็บข้าวเลยแพงตามไปด้วย จ้างกันสูงสุดถึงเลียงละ 15 บาทเลยทีเดียว

กองข้าว หรือเรียกว่า "ลอม" หรือ "มอ" เพื่อป้องกันไม่ให้เลียงข้าวเปียก โดยแฉพาะส่วนคอข้าว ถ้าเปีียกแล้วจะแห้งยาก

นานี้ไม่ได้ทำเอง ให้ชาวบ้านทำโดยจะแบ่งกันละครึ่งระหว่างคนทำ กับเจ้าของที่ การแบ่งก็ง่ายๆ แบ่่งเป็นสองกองแล้วก็เืลือกกัน

อันนี้เป็นในกรณีที่เจ้าของนาไม่ได้เก็บเอง เืมื่อก่อนบางที พอข้าวสุกก็แบ่งนาข้าวออกเป็นสองซีก ฝ่ายนึงแบ่งอีกฝ่ายเลือก

จะเดินเข้าไปหาปู่

นาอยู่ไกลถนนเลยต้องใช้รถเข็นช่วย เมื่อก่อนคงต้องให้คานหาบ เมื่อก่อนแต่ละบ้านต้องแต่มีคานหาบ กับแสก เพื่อใ้ช้หาบข้าว แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วส่วนใหญ่ใช้รถเครื่องแทน

ดูใส่กระสอบ

น้าสาว คนทำนา

ปีนี้ข้าวดี น่่าจะได้ข้าวมาราวๆ 300 กว่าเลีียง พ่อว่าปีนี้พอกินสบาย