สวนยางพาราของผม รกขนาดไหน

     สืบเนื่องจากบล็อกนี้ ที่มีคนอยากเห็นว่าสวนยางพาราของผมรกขนาดไหน วันนี้เอามาให้ดูกันครับ ก็ยังรกไม่มากครับ เพราะปล่อยให้รกมาประมาณ 2 ปี 

อนาคตจะให้รกกว่านี้

หลังสงกรานต์จะเริ่มเปิดกรีดอีกครั้ง ภาระงานช่วงนี้ก็คือทำทางเดินกรีดให้เตียน
แทนที่จะใช้เครื่องตัดหญ้า ผมกลับใช้จอบสางเอาเถาวัลย์ออก และขุดต้นไม้ที่ขวางทางออก
นี่แหละครับเตียนแล้ว

มาดูกันครับว่าในความรกมันมีอะไรบ้าง
ต้นสะตอ

สะเดาช้างหรือต้นเทียม มีเป็นร้อยๆ ต้นโดยที่ผมไม่ได้ปลูก
ค้างคาวเอามากินแล้วเมล็ดหล่น

ต้นอะไรไม่รู้จัก

มะเขือพวงก็ยังมี

ถ้าจำไม่ผิดน่าจะต้นทุ้งฟ้า

ต้นอะไรไม่รู้หนามเต็มต้น

สับปะรดก็ยังเหลืออยู่ เพื่อนบ้านมาขอไปกินก็บ่อย ไม่ขอก็มี ไม่ว่ากัน

เฟิร์นอะไรไม่รู้

ก็สวยดีนะ

      คราวนี้มาดูสวนข้างๆ สวนผมบ้างจะเพราะนักวิชาการบอกมาว่าสวนต้องโล่งเตียน
หรือจะเพราะเขารักควมสะอาดก็แล้วแต่ แต่นี่คือสิ่งที่เขาทำมาตลอดเป็นสิบๆปี

เตียนดีกว่าของผมใช่มั๊ยครับ

สวนนี้อายุน่าจะไม่ประมาณ 15-20 ปี

   สำหรับสวนของเพื่อนสวนข้างๆ  อีกสิบปีก็เตียนโล่งอยู่อย่างนั้นแหละ มาช่วยผมคิดต่อว่าสวนผมอีก 20 ปีมันจะเป็นยังไง

• สะเดาช้างตัดไปใช้งานได้
• มีต้นไม้แปลกๆ ที่งอกขึ้นเอง
• แหล่งอาหารให้กับผมเอง และเพื่อนบ้าน หรือไม่ก็แหล่งอาหารของนก
• มีความชุ่มชื้นอาจใส่ปุ๋ยน้อยลง หรือจนไม่ต้องใส่เนื่องจากธรรมชาติเกื้อกูลกันเอง

       แต่สวนข้างๆซิครับ ตัดเตียนอย่างนี้ไม่กี่วันก็ต้องเอาปุ๋ยเคมีมาลง และก็เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่รู้จักจบ คนขายปุ๋ยเคมีก็รวย มันเป็นอย่างนี้เพราะอะไร ลองหาคำตอบดูนะครับ เป็นเพราะตัวคุณเองหรือเปล่า