เมื่อคนจบปริญญาตรี ต้องใช้ชีวิตในต่างแดน

เขียนโดย ยุพิน เทลเก็น เมื่อ 3 พฤษภาคม, 2011 - 23:35

หมวดหมู่ของบล็อก:

ใครจะเชื่อไหมว่าคนจบปริญญาตรี อยู่เมืองไทยเคยแต่แต่งตัวสวยๆนั่งโต๊ะทำงานในห้องแอร์ ชีวิตที่ต้องหักเห ต้องรับผิดชอบลูกสองคน ลูกกำลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยทั้งคู่ ลูกชายเรียนมหาวิทยาลัยลาดกระบัง ลูกสาวเรียนมหาลัยเกษตรศาตร์ ต้องใช้เงิน เมื่อใช้ชีวิตในต่างแดนมีงานให้เลือกไม่มาก เพราะต้องการเงินส่งลูกเรียน และมีภาระทางบ้านต้องส่งเสียพ่อแม่

งานอะไรก็ได้ที่ได้เงินและเป็นงานสุจริต ต้องทิ้งลูกให้อยู่ตามลำพัง ปกครองตัวเอง แต่ก็ภูมิใจที่ลูกทั้งสองตั้งใจเรียนจนจบปริญญาและได้เกียรตินิยมทั้งคู่และตอนนี้ทั้งสองคนก็ได้งานทำที่เงินเดือนอาจจะมากกว่าเราที่ได้ตอนนี้ แต่เราก็ยังไม่เลิกทำงานเพราะว่าเสียดายเวลาที่จะทิ้งไปเปล่าๆ บอกตรงๆค่ะว่าไม่ท้อและไม่อายที่จะเปิดเผยว่าตัวเองทำอะไรและเป็นอย่างไร ทั้งโรงงานมีพนักงาน 50 กว่าคน โดยมีเราเป็นผู้หญิงคนเดียว(ไม่นับในออฟฟิต)ที่ทำงานร่วมกับผู้ชาย เลยทำให้เรามีบุคลิกที่ออกจะห้าวๆ

บล็อกของ ยุพิน เทลเก็น
อ่าน 10723 ครั้ง

ความเห็น

ตั้ม

4 พฤษภาคม, 2011 - 13:15

Permalink

ดูแลตัวเองด้วยนะ

ดีใจและภูมิใจไปกะคุณยุพินด้วยทั้งการสู้ชีวิตและผลผลิตแห่งอภิชาตบุตร..บ้านเรากะต่างประเทศคงอาจจะนำใบปริญญามาเปรียบเทียบเพิ่อการทำงานได้ยาก..ในต่างประเทศ..เค้าอาจมองเราเป็นแค่ประชากรชั้นสองหรือชั้นสามและมองประเทศเราด้อยศักดิ์ศรีกว่า โอกาสของหน้าที่การงานจึงมีข้อจำกัดมากมาย เจ้านายผมสมัยก่อนที่อยู่ต่างประเทศก็ทำงานบริการ หรือแม้แต่ลูกสาวผมที่มองหาลู่ทางไปเรียนต่อโทที่ต่างประเทศ ผมก็ไม่ได้ให้ไปเรียนแบบคุณหนู ก็ต้องหางานทำและก็คงไม่พ้นงานบริการแม้ว่าจะจบปริญญาตรีจากเมืองไทยมาแล้วก็ตาม แต่ผมกลับเห็นว่ามันเป็นปริญญาชีวิตที่แม้แต่มหาวิทยาลัยประสิทธิประสาทไม่ได้..

เมื่อส่งลูกข้ามฝั่งแล้ว..ก็คงไม่จำเป็นต้องโหมพายให้เหนื่อยล้า ดูแลตัวเองบ้างนะครับ แค่พายเรือกินลมชมวิวมีรายได้และแก้เหงาก็น่าจะโอเคแล้วนิ..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ยุพิน เทลเก็น

5 พฤษภาคม, 2011 - 00:57

Permalink