ร่วมกิจกรรมในหมู่บ้านถางเหมือง
วันนี้หมู่บ้านผมเขานัดกันไปถางป่าในเหมืองน้ำในหมู่บ้าน ตอนบ่ายโมงกว่าผมก็ไปกับเขาด้วย ทำไมถึงได้มีกิจกรรมนี้ขึ้นมาก็เพราะความแล้งเป็นเหตุจึงมีการดิ้นรนขึ้นมาเพื่อที่จะให้ในหมู่บ้านมีน้ำใช้โดยที่บ่อน้ำของแต่ละบ้านไม่แห้ง อย่างที่เคยบอกว่าหมู่บ้านผมอยู่ในเขตพื้นที่ชลประทานคลองนางน้อย แต่ผมไม่สามารถใช้น้ำได้เนื่องจากสวนผมสูงกว่าเหมืองและไกลจากเหมือง
ก็มีพี่คนหนึ่งที่สนิทกับผมแกมีแนวคิดว่าถ้ามีน้ำไหลในเหมืองของหมู่บ้านตลอด หมู่บ้านเราก็จะมีน้ำพอใช้ ไม่แห้งแล้งพี่แกก็ไปขอให้พัฒนาที่ดินตรังมาช่วย แต่ก็ถูกปฎิเสธเพราะพื้นที่นี้อยู่ในเขตความรับผิดชอบของชลประทานคลองนางน้อย พี่แกก็ปรึกษาไปทั่วปรึกษาทุกคนที่ปรึกษาได้ สุดท้ายผู้ใหญ่บ้านก็โทรหาหัวหน้าชลประทานคลองนางน้อย หัวหน้ามาดูพื้นที่เมื่อวานแล้วตอบตกลงจะลอกหน้าฝายให้พรุ่งนี้ วันนี้ชาวบ้านก็เลยไปถางป่าในเหมืองน้ำเพื่อให้น้ำไหลเข้าได้สะดวก
ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีฝายกั้นอยู่ก่อนถึงโครงการชลประทานคลองนางน้อย เพราะผมไม่เคยไปแถวนั้นเลย วันนี้ไปถึงเห็นก็ถึงบางอ้อ โธ่ปัญหาแค่นี้เอง ชาวบ้านไม่เดือดร้อน หรือชลประทานไม่สนใจ
เหมืองน้ำในหมู่บ้านบางส่วนก็เป็นผนังปูน
ช่วยกันถาง
บริษัททำถนนเทหินมาปิดท่อน้ำขวางทางน้ำอีก
ผมรื้อหินตรงนี้ด้วย หมดแรง
รื้อหินเสร็จเดินต่อ เพื่อต้องการเห็นแหล่งที่มาของน้ำให้หายสงสัยสักที
ยิ่งขึ้นไปใกล้แหล่งต้นน้ำก็มีน้ำในเหมืองบ้างเล็กน้อย
ถึงแล้วครับนี่คือที่มาของเหมืองในหมู่บ้าน
ต้องข้ามเนินดินนั้นไปครับจะได้เห็นชัดเจนว่าทำไมไม่มีน้ำเข้าเหมือง
เห็นยังครับว่าทำไมน้ำไม่เข้าเหมือง
ปัญหาแค่นี้เองอย่างที่บอกว่า ไม่รู้ว่าชาวบ้านไม่เดือดร้อน
หรือชลประทานไม่สนใจ ก็ไม่อยากโทษใคร เพราะพรุ่งนี้ชลประทานจะเอารถแบคโฮมาลอกให้แล้ว
น้ำมีอีกเยอะครับเพราะน้ำนี้มาจากเทือกเขาบรรทัด น้ำตกกะช่องโน่นแหละ
พี่ๆ เขาช่วยกันเปิดน้ำ เพื่อพรุ่งนี้รถแบคโฮจะได้ลอกหน้าฝายได้สะดวก
ถ้ามีน้ำไหลเข้าเหมืองในหมู่บ้านตลอดปี ผมก็อาจได้รับอานิสงค์ไปด้วย เพราะสวนผมอยู่เกือบสุดทางของเหมือง อาจมีน้ำใต้ดินซึมเข้าสระว่ายน้ำส่วนตัวผมสักนิดก็ยังดี
ปล. ได้ถ่ายรูปต้นไม้แปลกๆข้างเหมืองไว้พอสมควร ไว้บันทึกถัดไปนะครับ วันนี้หมดแรง
- บล็อกของ sothorn
- อ่าน 6785 ครั้ง

ความเห็น
จันทร์เจ้า
10 มีนาคม, 2010 - 21:07
Permalink
ถึงว่าหายไป
ถึงว่าหายไปไหน ทีนี้ก็จะมีน้ำใช้แล้ว ความหวังเล็กๆ แต่ก็ยังดีกว่าไม่หวังอะไรเลยเนาะ
พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า
sothorn
10 มีนาคม, 2010 - 21:18
Permalink
หวังเล็กๆ
หวังเล็กๆ แบบไม่ค่อยหวัง
บางอย่างดีใจได้ไม่นานก็ผิดหวัง เช่นสระว่ายน้ำส่วนตัว ขุดตอนแรกมีน้ำ ดีใจได้ไม่นานน้ำแห้งหมดเลย
เรื่องนี้ก็เช่นกัน กว่าน้ำจะถึงสวนผมหลายกิโลเมตรเลย สวนผมอยู่ท้ายสุด
จันทร์เจ้า
10 มีนาคม, 2010 - 21:28
Permalink
คนดีลำบากไม่นานหรอก
เป็นคนดีลำบากไม่นานหรอก เชื่ออย่างนั้นนะ โชคต้องเข้าข้างคนดีสักวัน เป็นกำลังใจให้เสมอนะน้อง สู้โว้ย...
พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า
sothorn
11 มีนาคม, 2010 - 13:34
Permalink
โชคเข้าข้าง
โชคเข้าข้างบ้างก็ดีครับพี่จันทร์เจ้า แต่จะหวังรอโชคอย่างเดียวคงไม่ได้ ต้องทำเอาเอง
ขอบคุณครับพี่
สวนสุขารมย์
10 มีนาคม, 2010 - 22:22
Permalink
หวังเล็กๆ
ก็ยังดีที่มีน้ำพอให้หวัง ถึงจะเป็นหวังเล็กๆ ก็ยังดี
เวลาพบกันสั้นนิดเดียว
sothorn
11 มีนาคม, 2010 - 13:32
Permalink
หวังเล็กๆ
ก็คงไม่หวังว่าน้ำมาถึงสวนหรอกนะ แค่น้ำในบ่อไม่แห้งก็พอแล้ว
ป้าเล็ก..อุบล
10 มีนาคม, 2010 - 21:22
Permalink
น้ำ
ดูจากภาพแล้วยังพอมีความหวัง ขอให้น้ำไปถึงสวนนะ
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
sothorn
11 มีนาคม, 2010 - 13:29
Permalink
ขอบคุณครับป้าเล็ก
ขอบคุณครับป้าเล็ก
ann
10 มีนาคม, 2010 - 21:50
Permalink
ร่วมด้วยช่วยกัน
คนเดียวอาจทำลำบาก หลายคนร่วมกัน ก็ย่อมง่ายขึ้น.....
ร่วมด้วยช่วยกัน (ภาพอย่างนี้หาดูยากแล้ว)
น้ำยังมีเยอะอยู่.......ใช้หน้าแล้งนี้ได้สบายเลย..
....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....
sothorn
11 มีนาคม, 2010 - 13:25
Permalink
น้ำเยอะ
น้าเยอะเพราะตรงนั้นอยู่ใกล้ต้นน้ำ น้ำตกกะช่อง
แต่หวางอีถึงสวนพี่คงอีกนานน้องแอนเห้อ
หน้า