กินดี มีสุข ตอน ปลาธรรมชาติ ในทะเลสาบฝั่งพัทลุง .

เห็นความสับสนเรื่องการเรียกชื่อปลา และความเข้าใจว่าเป็นปลาชนิดเดียวกัน ลองมาพิจารณาให้ชัดเจนถึงลักษณะปลาและชื่อปลาที่พบและชาวเลเป็นผู้บอก น่าจะถูกต้องที่สุด ปลาในเลสาบมีหลายสายพันธุ์ แต่ละสายพันธุ์ก็มีหลายชนิด จะต่างอะไรกับมะม่วงที่หลากหลาย อาจคล้ายแต่แตกต่างในรายละเอียด

ปลาแมว ลำตัวแบนและบาง นิยมเอามาทำปลาแห้งทอดกรอบอย่างเดียว

ปลาแขยงก็อาจมีหลายชนิดแต่ลักษณะเด่นร่วมคือ มีหนวดยาว และเงี่ยงแหลม

รูปร่างหน้าตาแบบนี้ เรียกชื่อปลาหัวอ่อน ลักษณะเด่นลำตัวสมส่วน เนื้อนิ่ม

ปลาหัวโหม่ง ถามชาวเลแล้วหมายถึงหัวโต เปรียบเหมือนคนผอมหัวโตหรือหัวโหม่ง ลักษณะเด่นลำตัวไม่สมส่วน  หัวโต ลำตัวลีบ และมีหนวดสั้นอยู่ริมปากบน

อีกชนิดหนึ่งที่คล้ายคือปลาคันหลาว วันที่ลงไปอยู่กับชาวเลไม่ได้ปลาคันหลาวจึงไม่มีภาพ เขาจะตัวโตกว่าและยาวกว่าปลาหัวอ่อนและหัวโหม่ง แต่เมื่อทำให้สุกชาวเลบอกว่าเนื้อแข็งไม่อร่อยเท่าหัวอ่อน

ปลากดอายุยังน้อย ลักษณะครีบ เงี่ยง หนวด จะต่างจากปลาที่กล่าวมาแล้ว

ปลาโทง ปากแหลมแข็งและยาว หายากแล้ว นำมาย่าง หรือคั่วเผ็ด

ปลาทิง พบมากฝั่งทะเลน้อย นำมาย่างไว้แกงส้ม แกงน้ำเคยจ้า

คืนนี้เมื่อยหลายเพราะเตรียมกระถาง ดิน ทำการบ้านทั้งวัน แต่ก็สุขใจกับการเรียนรู้และบันทึกเรื่องราวภูมิปัญญาที่เชื่อมโยงอย่างแนบแน่นกับฐานทรัพยากรธรรมชาติบนแผ่นดินเกิด เอาไว้ส่งต่อเพื่อศึกษาและพัฒนากันต่อไป

คงพักไปเตรียมเวทีโซนนา ๑๐ มิย ที่บ้านตำนาน ประมาณ ๒๕-๓๐ รายการอาหารบ้านบ้านใครจังหวะดีเรียนเชิญจ้า หลับสบายนะจ๊ะ