อย่ามองข้าม..เส้นใยธรรมชาติที่ได้จากพืช..

ขอไปนั่งหน้าด้วยคน แล้วก็นั่งไกล้ๆโต๊ะคุณครูด้วยนะค่ะ เพราะนั่งข้างหลังฟังไม่รู้เรื่องค่ะ คุณครูเสียงค๊อยค่อยฟังไม่ถนัด แล้วก็มองกระดานดำไม่เห็นเลยค่ะเพราะสายตาสั้น

ตอนเด็กๆพ่อกับแม่เคยพาปลูกฝ้ายค่ะ แล้วก็ปลูกนุ่นไว้ยัดหมอนใช้เอง ที่บ้านจะมีจักรเย็บผ้าเป็นของตัวเอง แม่จะเย็บเสื้อผ้าใช้เองตลอด มีเครื่องปั่นฝ้ายด้วยค่ะ ทอผ้าใช้เองด้วย ต่อมาเครื่องทอผ้ามันพัง ไม่มีช่างซ่อมก็เลยต้องปล่อยทิ้ง ที่นอนไม่เคยซื้อเลย เย็บเองยัดนุ่นเอง นอนสบายไม่ปวดหลังเหมือนที่ไปซื้อมา บอกตรงๆว่าคิดถึงอะไรที่พ่อแม่เราพาทำมาแต่อดีตมากกว่าปัจจุบัน น่าเสียดายที่ต่อไปเด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่มีใครรู้จักเลยหากไม่มีใครนำมาอนุรักษ์ไว้ ขอปรบมือให้พี่ลูกข้าวเหนียวและพี่หยอยค่ะ  

จะฟ้องครูใหญ่พี่แก่  นั่นๆๆ เที่ยวถือไม้เรียว ตีทั้งครูจำชั้นและนักเรียน ฮาๆๆๆๆๆ

แล้วจะไปช่วยเก็บดอกฝ้ายที่กำแพงเพชร

ทำไมเม็ดฝ้าย มีสีน้ำตาลด้วยคะ หรือว่าต่างชนิดกัน ตอนขวัญเป็นเด็กจำได้ว่ายายปลูกฝ้ายขาย เมล็ดเป็นสีดำ ๆ แม่ไปช่วยยายเก็บหนอนในไร่ฝ้าย( ถ้าเป็นสมัยนี้คงใช้ยาฆ่า) แต่พอโตมาก็ไม่เห็นยายได้ปลูกอีกเลย เดี๋ยวนี้ที่จังหวัดอุทัยธานีก็มีการกลับมารณรงค์อีกครั้งกับผ้าฝ้ายทอมือ(แม่เล่าให้ฟัง) เพราะมีลายเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละพื้นที คือเขาไม่อยากให้ลายเหล่านี้หายไปพร้อมกับคนเฒ่าคนแก่

ผมก็ได้เหมือนกันครับ....มาเมื่อวานนี้เอง..

ดีใจจังที่ได้สื่อในการเรียนของเด็ก ๆ มีคุณครูที่สนใจสอนอย่างนี้ นักเรียนได้ความรู้เพียบค่ะ

ดีครับพี่ แบบนี้จะได้ไม่สูญพันธุ์

ป้าเล็กได้ความรู้เพิ่ม  คือเพิ่งรู้ว่า  ลูกข้าวเหนีบวก็เป็นครู  

หนูเล็กชอบนั่งหน้าค่ะ ฟังได้ถนัด เห้นแจ่มแจ้ง แต่คุณครูชอบให้นั่งข้างหลังประจำเลยค่ะ ว่าเล็กตัวโต สูง ได้ยินถนัดอยู่แล้ว..............:nonono:

ไม่ชอบเลยอยากนั่งหน้า วิชาไหนที่คุณครูให้เลือกที่นั่งตามใจชอบ แบบใครถึงก่อนนั่งก่อน สบายเลย เสร็จ หน้าเพื่อนเลย.............:uhuhuh:

แต่วิชานี้ ปลูกดี ๆ นะค่ะ เก็บได้ฝ้ายแล้วทำที่นอน เล็กจะตามไปนอน.............:embarrassed: