พาไปดูงานกันค่ะ

07.09.2011 (พาไปดูงานกันค่ะ)

นาน ที่ เจ้านาย จะเหิบ ให้ ออกนอก พื้นที่ ลั้ลลาค่ะ

(เหิบ เป็นภาษาทาง เหนือ ออกแนวบังคับให้ทำ บังคับให้ไป แต่ถ้าพูดว่าโดนเหิบ คือ โดนด่าค่ะ)

และนี่คือ อาการ ก่อนโดนเหิบ

ล้อเริ่มหมุนแล้วค่ะ ทางผ่านค่ะ ทางผ่าน

แวะปฏิบัติงานในหน้าที่ค่ะ เนื่องจากเจ้านายฝากซื้อ หน่อโป่ง (หน่อโป่ง ทางเหนือ หมายถึง หน่อที่ต้มในน้ำพุร้อน จะมีกลิ่นกำมะถันอยู่หน่อยๆ)

ชัดๆค่ะ หน่อโป่ง เค้าต้มกันในนี้ค่ะ

โอเค แวะ เข้า เรื่องงาน แล้วค่ะ เจ้านายเหิบ ให้ไปดู การทำหัวจรวดรถไถค่ะ

เอาไปใส่รถคันนี้ค่ะ

และลุงเจ้าของรถไถก็พลาด อย่างแรง แกบอกว่า ผาน 3 ของลุงใช้งานได้ดีมากเลยอีหล้าเอ้ย

ลุงๆ หนูว่า นับผ่อแล้ว มันมี 6 นา มันผาน 3 ตรงไหน น้อ ทำไม ไม่เรียก ผาน 6 น้อ สวยไม่เข้าจาย

ลุงแกก็เลยว่า แต้ก่าเนาะ ลุงก่อบ่อเกยนับ (จริงเนอะ ลุงก็ไม่เคยนับ 5555)

และแล้วลุงแก ก็ พาไป กระท่อมน้อย ข้างบ้าน แก ชอบอ่ะ ชอบๆๆๆๆ

หลังจากเสวนา กับคุณลุงเจ้าของพื้นที่แล้ว ก้ได้เวลาร่ำลากลับ เชียงใหม่แว้ว

มาดูเส้นททางขากลับกันค่ะ แวะข้างทางตลาดชาวเขา เจอเจ้าของพื้นที่ด้วยค่ะ

อันนี้ เค้าเรียก สาลี่ดอย เจ้าค่ะ (ตอนแรก นึกว่าเหมือนสาลี่ที่ขายตาม โลตัส บิ๊กซ๊ กัดเข้าไปเต็มคำ ฟันหน้าแทบหัก แข็งโคตร - ต้องปอกเปลือก ก่อน รสชาด ผ่านค่ะ กรอบ หวานอบเปรี้ยว ฉ่ำน้ำ)

ตาม ด้วย มะแฟน(ภาษาเหนือ) ไม่รู้ภาคกลาง หรือ ใต้ เค้าเรียกว่าอะไรค่ะ รู้ แต่ว่าเปรี้ยว ขี้แตกขี้แตน

ส่วนอันนี้ เค้าเรียก "บ่านะ" (ภาษาเหนือ) รสชาด เปรี้ยว อมฝาด กินแล้ว ตาหยี  

อันนี้มะขามป้อม กับ อะโวคาโด้ ค่ะ กินเป็นแต่มะขามป้อม ส่วน อีกอันหรูไปค่ะ กินไม่เป็น

วันนี้ ร่ำลากันด้วย ร้านนี้ค่ะ ไม่แน่ใจว่า กินแล้ว จะรอดไหม คิดอยู่นาน กลับไปกินข้าวบ้านหละปูนดีกว่า