หนาวมาต้นไม้ลาก่อน

มันเป็นความเก็บกดที่อยู่ในใจมานานจนต้องระบายออก ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะมันคือเรื่องของการปลูกผัก ปลูกดอกไม้ เมื่ออยู่ที่บ้านดูเหมือนการปลูกผักปลูกต้นไม้เป็นเรื่องที่แสนลำบากสำหรับดิฉันเพราะถูกห้ามหมด ไม่อยากให้ทำเพราะกลัวเราลำบาก ขนาดมีนามีไร่ก็ไม่เคยให้ไปยุ่ง ไม่เคยได้ลงไปดำนาหรือปลูกอ้อยเลยทั้งที่เราก็อยากทำ หน้าที่เรามีอย่างเดียวคือไปแต่งตัวโรงเรียน ย้ำแต่งตัวไปโรงเรียนจริงๆ อิอิ แต่มาวันนี้ดิฉันมีอาณาจักรเล็กๆของตัวเองค่ะ ถึงมันจะอยู่ไกลแสนไกลจากบ้านเกิดก็ตามที วันนี้เริ่มหนาวแล้วถึงคราที่ต้องย้ายต้นไม้เข้าบ้าน

ขั้นแรกก็ต้องรดน้ำให้ชุ่มก่อนประมาณหนึ่งชั่วโมง ขุดรอบๆต้นไม้ที่เราต้องการขุด และเตรียมดินในกระถางจากนั้นก็ขุดใส่กระถางรออีกสักหนึ่งอาทิตย์ค่อยย้ายเข้าบ้านละกันสูตรมั่วๆคงไม่ว่ากันนะคะ

วันนี้ดิฉันขุดตะไคร้ต้นโปรดเพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งปีกว่าจะปล่อยให้ตายก็น่าสงสาร

เจ้าพวกข้างล่างนี้แช่น้ำให้รากงอกก่อน เตรียมไว้สำหรับลงกระถางแจกเพื่อนคนไทย

ส่วนมะระจีนคงต้องปล่อยไว้ในกรีนเฮาส์เพราะกำลังติดลูก

ผักแพรว ว่านแสงอาทิตย์ และกระชายต้องย้ายเข้าบ้านเหมือนกัน

มหาหงส์ตั้งแต่ซื้อมายังไม่มีดอกเลยย้ายเข้าบ้านเหมือนกัน แมงลักได้จากการตัดยอดไม่ค่อยสวยเลยคงต้องอยู่ไปตามยถากรรม

พริกก็ไม่ย้ายค่ะ

กระทกรกกับแมงลักก็ไม่ย้ายค่ะ

ดอก Cyclamen ได้จากการเพาะเมล็ดจากปีที่แล้ว ได้ร้อยกว่าต้นกะจะแจกให้เพื่อนคนไทยแต่ไม่มีใครอยากได้เลยปลูกไว้ใต้ต้นไม้เพราะเขาชอบ ส่วนมะกรูดแจกไปเยอะแล้วก็ยังเหลือเยอะต้องหอบเข้าบ้านเหมือนกันเผื่อมีคนอยากได้อีก

ดิฉันมีความสุขเสมอที่ได้ปลูกต้นไม้ ขุดดิน เพราะทำให้บรรเทาความคิดถึงบ้านลงบ้าง ไม่ได้คิดว่าตัวเองต้อยต่ำแต่ประการใด ที่ทำแบบนี้กลับมีความภาคภูมิใจด้วยซ้ำไป สงสารแม่ที่พยายามเหลือเกินที่พยายามผลักไสให้ลูกห่างไกลจากความเป็นชาวนา ขุดดินปลูกผัก แต่ไม่สำเร็จเพราะมันอยู่ในสายเลือดแล้วละแม่จ๋า ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงที่แบ่งปันสิ่งดีๆและทุกบล็อกที่ช่วยคลายเหงาของคนไกลบ้าน