คืนสู่เหย้า ชาวรูสะมิแล

   นั่งรถตู้โดยสารจากแถวบ้านพี่เสินตั้งแต่บ่ายสามถึงบ้านประมาณ 1 ทุ่ม ไปเที่ยวบ้านพี่เสินมา แต่ค่อยเล่าในบล็อกต่อไปนะครับ ขอเล่าเรื่องของผมก่อน ผมไปปัตตานีตั้งแต่เมื่อวานครับ ไปงานคืนสู่เหย้า ของชาว มอ. ปัตตานี  งานนี้มีกิจกรรม ระลึกพระคุณครู เป็นอะไรที่น่าประทับใจเป็นอย่างมาก ผมเองก็ได้เจอครูซึ่งตอนนี้ก็เป็นครูอาวุโส ที่มารับการเคารพจากศิษย์ ไม่ได้เจอครูที่สอนภาษาอังกฤษมาสิบสี่ปี ผมดีใจมากที่ครูยังจำผมได้  ถึงแม้ตอนแรกครูจะนึกชื่อผมไม่ออก แต่บอกเรื่องราวเกี่ยวกับผมได้ถูกต้อง ผมก็เลยถามครูไปว่า ที่ครูจำผมได้เพราะตอนเรียนผมพูดภาษาอังกฤษทองแดงหรือเปล่า

กิจกรรมระลึกพระคุณครู ศิษย์เข้าแถวเอาดอกไม้มอบให้ครู

  อีกกิจกรรมหนึ่งที่มีในงานนี้เนื่องจาก มอ. ก่อตั้งมาครบ 45 ปี จึงมีรางวัล 45 ปี 45 คน มอ. เพื่อสังคม  ซึ่งจะมีการจัดบอร์ด ที่หน้างาน

คนนี้ใครไม่รู้จักบ้าง พีธีกรรายการฅนค้นฅน เสียดายไม่ได้เจอ พี่เขาไม่ได้มารับราวัล

คนนี้เพื่อนผม

คนนี้ไม่รู้ใคร ได้กับเขาด้วย

เพื่อนๆ กัน 4 คน

   ก็ขอบคุณเพื่อนที่เสนอชื่อ และคณะกรรมการที่พิจารณาให้ได้รับรางวัลนี้ครับ ส่วนตัวแล้วก็คิดว่าก็ยังไม่ได้ทำประโยชน์ให้กับสังคมเยอะแยะมากมาย เพียงแค่ก้อนทรายเล็กๆ ของแผ่นดินนี้เท่านั้นเอง

 เพิ่มรูปครับ

รูปรับรางวัล