ถูกเรียกตัวให้กลับเข้าทำงาน

หลังจากลี้ภัยน้ำท่วมไปอยู่ปากช่องตั้งแต่วันที่ 22 ต.ค. 54 วันเสาร์ที่ 12 พ.ย. 54 มีโทรศัพท์เรียกให้กลับไปทำงาน เมื่อถูกเรียกตัวก็ต้องไป ทั้งๆที่สถานการยังไม่เอื้ออำนวย ออกเดินทางจากปากช่องวันอาทิตย์ที่ 13 พ.ย. 54 บ่ายสองโมงเศษ ถึงที่ทำงานห้าทุ่มพอดี รวมเวลาเดินทางเกือบ 9 ชม.

นำรถมาจอดไว้ที่ดอนเมืองโทลเวย์ ตรงทางลง ม.เกษตรฯ ด้านล่างคือถนนวิภาวดีรังสิต ตรงทางลงนี้มีรถจอดอยู่ก่อนแล้วตลอดแนว ทางลงนี้รถทั่วไปลงไม่ได้ มีแต่รถใหญ่และรถยีเอ็มซีของทหารเท่านั้นมี่ลงได้ เพราะถนนวิภาวดีฯตรงจุดรี้น้ำท่วมสูงมาก

ตรงปลายทางลงมีรถ 6 ล้อ จอดเสียอยู่ 1 คัน

รถใครที่คิดว่าแน่ก็ขับลุยกันไป

เรือที่ใช้พายจากถนนวิภาวดีฯเข้าที่ทำงาน ภายใน ม.เกษตรฯ ซื้อหิ้วมาจากจีน(ถูกมาก)

ปากคลอง เอ๊ย...ไม่ใช่ ปากทางเข้าไปสู่ที่ทำงาน

ตรงปากทางเข้ามีป้ายนี้อยู่ พ่อค้า แม่ค้าทั้งหลาย อย่าฝ่าฝืนเลยนะ เตือนด้วยความหวังดีนะจ๊ะ

ระดับน้ำที่ถนนตรงประตูทางเข้าที่ทำงาน ลึกประมาณ 60-70 ซม. ลดลงไปจากเดิมประณ 20 ซม. สำหรับชุดกันน้ำซื้อมาจากจีนอีกเช่นกัน ราคาขายที่จีนถูกมากๆ

การเดินทางของข้าราชการและพนักงาน ที่เดินทางไป-กลับ ต้องใช้รถใหญ่ๆแบบนี้ คันนี้ที่ที่ทำงานเช่าเอง เช้ารับ-ส่งตามจุดที่กำหนด เช้า 1 เที่ยว เย็น 1 เที่ยว ใครไม่ทันรถต้องช่วยเหลือตัวเอง

หรืออาจอาศัยรถของหน่วยราชการกรมอื่นๆ ที่ทีรถใหญ่รับ-ส่งของตนเอง สำหรับตัวผมไม่มีที่ให้กลับ ไม่ต้องเดินทาง อาศัยหลับนอนที่สำนักงานเลย

สภาพภายในที่ทำงาน บริเวณนี้คือที่จอดรถข้างอาคาร 3

บริเวณด้านข้างอาคาร 2

การติดต่อระหว่างอาคารใช้สะพานไม้ที่ทำพอเดินข้ามได้ ไม่แข็งแรงเท่าไรนัก

ถนน(คลอง)ด้านหน้าที่ทำงาน นอกจากรถใหญ่แล้ว ยังมีเรือรับจ้าง ทั้งเรือพาย เรือเครื่อง สัญจรไป-มาตลอด

เรือลำนี้พายเข้ามาพร้อมด้วยเด็กน้อยน่ารัก 2 คน ไม่รู้ว่ามาทำอะไรไม่ทันได้ถาม

เมื่อไม่สามารถหาซื้ออะไรได้ อาหารกลางวันก็ต้องทำเลี้ยงกัน พอบ้างไม่พอบ้าง งานนี้ต้องกินเพื่ออยู่เท่านั้น สำหรับผู้ที่อยู่ค้างที่สำนักงานอย่างผม อาหารมื้อเช้าและเย็นต้องช่วยเหลือตัวเอง นี่แหละรสชาติของชีวิต

สดๆ เมื่อเย็นนี้ (15 พ.ย.) พายเรือออกไปดูรถที่ทางยกระดับโทลเวย์

น้องที่ทำงาน อยากพายเรือ เราเลยสะบายมีคนช่วยผ่อนแรง ภาพนี้ต้องเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ เมื่อเรือจอดเทียบป้ายรถเมล์

คลองวิภาวดีรังสิต บริเวณหน้า ม.เกษตรฯ