พี่สืบในใจฉัน (ตอน 1)

พี่สืบ...ในใจฉัน ....ตอนที่...1....

ยืมภาพมาจาก Google ภาพนี้จำไม่ได้ว่าใครถ่ายแล้ว แต่ยายอิ๊ดจะอยู่ที่เรืออีกลำหนึ่งค่ะ  คือตอนที่จับเจ้าตัวนี้ ก็เป็นการปฏิบัติงานตามปกติของทุกวัน เช้าก็ออกไป ตัวนี้ ไปพบที่ยอดไม้ ซึ่งระดับน้ำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เจ้าตัวนี้ ติดอยู่ที่ยอดไม้ แต่เป็นยอดไม้ที่เราพายเรือเข้าไปถึงเพราะระดับน้ำมันสูงขึ้นเรื่อยๆ  เขากลัว หลายตัวกระโจนหนีลงน้ำ นึกว่าพวกเรามาทำร้าย น่าสงสารมากค่ะ น้ำตาเขาก็ไหล......เราก็น้ำตาไหลด้วย...

                จากการที่ได้รู้จัก...จากการที่ได้มีความผูกพัน  จากการที่ได้ร่วมกิน ร่วมนอน จากการที่ได้สมบุกสมบันร่วมกัน มันจุกอก แน่น เสมอ เมื่อระลึกถึง  น้ำตามันก็เริ่มไหล.....มันบอกไม่ถูก แต่การที่ได้รู้จักคน คนนี้มันยิ่งใหญ่สำหรับชีวิตเราเหลือเกิน...ไม่น่าเชื่อ เราจะมีโอกาสได้อยู่ร่วมกัน ฉันพี่น้องกับคน....  คนนี้

                จำได้ ..ตอนที่เห็นพี่ครั้งแรก ผู้ชายคนนี้  ร่างสูงโย่ง  ใส่แว่นหนา  หน้าตาก็ไม่หล่อเอาเสียเลย หน้าตะปุ๋ม ตะป่ำไปหมด  มีกล้องถ่ายรูป กระเป๋าเป้  หัวหน้าแนะนำว่าพี่เขามาจากป่าไม้กรุงเทพ  จะมาย้ายสัตว์ที่เขื่อน เชี่ยวหลาน  และให้พี่เขาพัก อยู่ที่บ้านพักป่าไม้  แอบมอง... พี่เขาอยู่บ่อยๆ ว่าทำไมผู้ชายคนนี้แปลก ชอบนั่งขีดเขียนคนเดียว บางทีก็นั่งอยู่ในป่าคนเดียว

                สวัสดีค่ะพี่  ทำไรอยู่ค่ะ

                หวัดดีครับ  อ้าวน้องทำงานที่นี่นานแล้วหรือ  จบอะไร....

ถูกคอ........ คุยกันยืดยาว......จนเพื่อนตามว่ามาทำอะไร กับคนแปลกหน้า  แกแปลกๆ พี่บาวนั้น อย่าเข้าแค่ เพื่อนเตือน

แต่รู้มั้ยทุกวันที่ได้คุยกับพี่เขามันออกรส  และชอบมากที่ได้คุยมากมายกับเรื่อง ป่าเขา สัตว์  อยู่ได้ประมาณ 4 วัน พี่สืบมาถามว่าไปคลอง แสง เขาสก กับพี่มั้ย พี่จะไปขนสัตว์  เขาสร้างแพเกือบเสร็จแล้ว   โอ...ดีใจมาก บอกพี่สืบว่าบอกหัวหน้าให้ด้วยว่าจะไปช่วยงานพี่  ไปดูก่อนนะ  แล้วเวลาแพเสร็จ เราจะต้องไปนอนที่แพ เดือน 2 เดือนถึงจะมาส่งสัตว์ หรือต้องมาเลยในวันที่จับสัตว์ได้  แล้วแต่สัตว์ที่เราจะอนุบาล นี่แหละเป็นจุดกำเนิดในการที่ฝังลึกและความสัมพันธ์ที่มี  ครั้งแรกที่ไป ไปด้วยรถแลนด์จำได้ โหทาง...ไม่อยากจะพูด ประจวบเหมาะกับเราก็คนป่าเขาอยู่แล้ว และนิสัยบ้าบิ่น ลุยๆ อยู่แล้ว ชอบนะซิ  ไม่รู้หรอกว่าช้างใคร ใครพามารู้แต่ว่าช้างตัวใหญ่มาก  มัวแต่ตื่นเต้น ไม่ได้มองด้วยซ้ำว่า มีงาไม่มีงา    หยิบกระเป่าสะพายลงไปยืน ในพื้นที่เขาเอาไม้มาทำเหมือนแพ แล้วให้ช้างลาก  โห...ในชีวิต ใครจะมีโอกาสเหมือนเรา  ตื่นเต้นเป็นที่สุด..จำได้ขี่ช้างปู่ เจ้าซันซื่อ  ยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลย

เราไปกันหลายคน มีนักวิชาการ จำได้ชื่อพี่หลิน พี่นิด พี่วุฒิ(ตำรวจป่าไม้) และน้องบาว น้องๆจากปากพนังมาขับเรือ  และอีกหลายคน จำชื่อไม่ได้....

                มันยาว...ลัดเลยนะ

ครั้งที่สองที่ต้องไปอยู่หลายวันแล้วในแพ ...... ขนเสบียง อาหารไปพร้อม ในแพที่ไปอยู่ก็สบายนะ ไม่ลำบาก มีห้องน้ำ มีคอกอนุบาลสัตว์ มีห้องนอน มี ทีวี   เราใช้เรือ 2 ลำในการออกขับออกไปสำรวจสัตว์ ในแต่ละวัน ออกไปทุกวัน หน้างี้ ดำ แล้วก็ลอก แล้วก็ด่าง ดำ ลอก ด่างอยู่อย่างนั้นเรื่อยไป อาหารกินดีนะ สำหรับเรา พี่สืบ ชอบกินผัก  ทำน้ำพริกอร่อย  กินกาแฟ ไม่ใส่น้ำตาล คนอะไร  ชอบใส่เสื้อกล้ามสีขาว  เกงเกงนอนแพร สีขาว นั่นคือภาพที่เห็นประจำ ตอนกลางคืน......

โปรดติดตามตอนต่อไป.........ภาพด้านล่างฝีมือพี่สืบค่ะ

มีทั้ง นายพราน น้องขับเรือ ผู้ช่วย..วันนี้แหละที่เสือหลุดจากกรงในเมืองสุราษฎร์....ภาพนี้หลังจากเสร็จภารกิจค่ะ