ความอยู่รอดตอนน้ำมาเยือน ฉลองปีใหม่

สวัสดีปีใหม่ค่ะเพื่อนสมช.ห่างหายกันไปหลายวัน ปีใหม่นี้กลับบ้านทำบุญมีโอกาสไปดูบ้านและผักที่ปลูกไว้ยังไม่ทันได้ส่งการบ้านน้องน้ำก็มาเยือนเสียก่อนก็เลยอดส่งการบ้านแต่มาดูการอยู่รอดท่ามกลางน้องน้ำกันค่ะว่าผักของมังคุดหวานอยู่รอดได้อย่างไร

ทางเดินจากบ้านแม่ไปบ้านมังคุดรูปนีี้ถ่ายตอนนั่งในเรือน้ำยังไม่ลึกพอที่จะพายได้ก็เลยใช้วิธีลากค่ะ (คนลากไม่รู้ว่าโดนถ่ายข้างหลัง อิอิ)

นี่คือแสงอาทิตย์แรกของปีใหม่(วันที่ 2) หลังจากฝนตกทั้งวันทั้งคืนของวันที่ 31และข้ามปีมาวันที่ 1 ของปีใหม่

เริ่มปีใหม่ วันใหม่ ตอนเช้านกออกหากิน ก็เหมือนคนเรานั่นแหละมีแรงก็บินกันต่อไปค่ะ ระหว่างทางเก็บภาพไปเรื่อยๆค่ะ

หลายเดือนก่อนซื้อปลานิลจากกรมประมง(ราคาถูก)มาเลี้ยงเอาแบบไม่ทำหมันเพราะทำใจไว้แล้วถ้าน้ำท่วมจะได้หลุดไปอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติจะได้แพร่พันธ์สมดังตั้งใจจริงๆ เฮ่อ

บัวลอยน้ำเพราะไม่อยากเป็นบัวใต้น้ำค่ะ ออกดอกกำลังงามไปเสียแล้วน้ำลดว่าจะลองฝังใหม่ไม่รู้จะไหวม้าย

โป๊ยเซียนแช่น้ำแต่ก็รอดและดอกก็สวยงามดีค่ะ

ที่อยู่ในกระบอกไม้ไผ่นนั่นเป็นวอเตอร์เกรทตั้งใจปลูกหนีน้ำ

นี่เป็นถั่วเป็นถั่วพลูเป็นการบ้านชนิดเดียวที่รอดก่อนหน้านี้น้ำลดไปแล้วครั้งหนึ่งได้ถอนทิ้งไปหลายชนิดเช่่นถั่วฝักยาว ถั่วครก ฯลฯ

ต้นข้าหลวงปลูกในตอโนดนี่ก็รอดและก็สวยดีด้วย

อันนี้เป็นพริกไทยต้น (ไม่ใช่เป็นย่านนะค่ะเป็นต้น)ซื้อจากงาน มอ.

อันนี้เป็นผักวอเตอร์เกรทเช่นกันปลูกในล้อยางแม่เก็บกินบ่อยๆ เค้าว่าลดความดันไม่รู้ว่าจริงเปล่าแต่อร่อยดี

อันนี้เป็นสัปรดสีปลูกบนตอไม้แกน นี่ก็รอดแล้วก็สวยดี

สวนสนปลูกเป็นแนวกันลม และก็กันได้ดีด้วยค่ะตอนพายุถล่มเมื่อปลายปี 53 ช่วยให้บ้านอยู่รอดค่ะและตอนนี้สวนสนก็กลายไปเป็นสวนนกไปแล้วเพราะนกมาอาศัยเยอะมากๆค่ะนกคงเห็นว่าเป็นที่ส่วนบุคคลมั้งค่ะไม่มีคนเข้าไปทำร้ายเลยอยู่อย่างปลอดภัย

ระหว่างทางนกเยอะมากๆบินจากสวนสนแล้วก็ลงในนาหาปลาในน้ำที่ตื้นๆ

พายเรือกลับบ้านแล้วค่ะ นี่เป็นวันหยุดของครอบครัวเราค่ะเดี่ยวนี้วันหยุดก็กลับบ้านพักผ่อนได้ให้แม่สบายใจว่าลูกกลับบ้านบ่อย เมื่อก่อนวันหยุดต้องหาที่พักผ่อนไม่ไปชายทะเลก็หาที่พาลูกเที่ยว แต่เดี่ยวนี้มีบ้านสำหรับพักผ่อนแล้วทำให้ครอบครัวสบายใจด้วยก็ยิ่งดีใหญ่ พบกันใหม่บล๊อกหน้าขอให้เพื่อนสมช.มีความสุขในทุกวันค่ะ จากมังคุดหวานลานสกา