รื้อและซ่อมพร้อมขอคะแนนการบ้านจากคุณครูครับ

    แบบว่าข้าวบ้านไม่ได้มาหลายวันนะครับ อีกทั้งคิดถึงบ้านสวนฯทั้งเพื่อน ๆ ในบ้านทุกท่าน ที่จริงบ้านผมไม่ใช่ไกลปืนเที่ยงสักเท่าไหร่ เพียงแต่....( ผู้ใหญ่บอกว่าห้ามพูดเรื่องการ...สักเวป ) ผมพยามช่วยตัวเอง..ในทางสร้างสรรค์นะครับ  แต่เต็มที่ก็ได้แค่นี่ แค่นี้ จริง ๆ ครับ ติด  หลุด ๆ เป็นแบบนี้บ่อย ๆ แต่ก็ไม่ยอมนิครับ ฝึกความอดทน มาเยี่ยมชมโรงเก็บหยางบ้านผมกันนะครับ รื้อเปลี่ยนหลังคาและแท่นวางเครื่องจักรรีดยาง ฝนตกให้ทำได้แค่เกือบเสร็จ

    มาถึงบ้านฝนพอปราย ๆ ลูกน้องต่างชาติจากที่ทำงานก็ลงมือทำลาย เอ้ย รื้อหลังคาสังกะสีของเก่าออกทันทีเพราะตอนเย็นต้องกลับไปทำงานต่อครับ

  ลุยอย่างเดียวครับทั้งรีบทั้งเร่งกลัวฝนจะตกซ้ำ

  นี่งานปูนซ่อมแท่นวางเครื่องรีดยางครับ

   แค่ซ่อมเทปูนทับพื้นเก่าซึ่งแตกร้าวตามอายุการใช้งานครับ ขัดมันนิดหน่อยพองาม

  ลูกสาวเจ้าตัวเล็กมาเรียกรอกินข้าวครับผม

   โฉมหน้าผู้สร้างงาน กำลังหิวแหละครับ เพราะเลิกงานพร้อมกันกับผมแล้วก็เดินทางมาทันที ข้าวเช้านะครับ

  อิ่มแล้วพักพอข้าวเรียงเม็ดก็ลุยกันต่อ

   มุงสังกะสีใหม่แล้วครับ โครงเหล็กใช้ดอก revete หรือ ดอกเดหวิด ที่ชาวบ้านเข้าใจ ยึดโดยใช้สว่านเจาะนำครับ

    ได้แค่เกือบเสร็จครับ ไม่ทันกับเวลาไว้วันหลังต่อ..

  แท่นรีดยางซัดฝุ่นปูนไว้เพื่อขัดมันพอเรียบครับ

  แล้วลูกสาวขอมาตรวจการบ้านครับ พอจะให้คะแนนผมได้ม้ายครับ คุณครู การันตีให้หน่อยนะครับ

  ลูกเดียว ที่ได้ยลโฉมครับ ดีใจ ภูมใจ ตื้นตันใจ ครับ นอกนั้นดอกผู้ทั้งเพครับ

    ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงครับ แล้ววันหนึ่งผมจะตอบแทน สวัสดีครับ......