ทัวร์อุบล-อำนาจฯ ขาดสิ่งนี้ไปไม่ใช่ลุงโรส

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 ไปไหนก็ตามสิ่งที่จะขาดไม่ได้สำหรับผม คือเรื่องต้นไม้ มันเหมือนสิ่งเสพติดที่ต้องเสพอย่างสม่ำเสมอ ขาดไปเมื่อใดคงลงแดง ทัวร์อุบล-อำนาจฯคราวนี้ก้ไม่มีพลาด ได้พบได้เห็นต้นไม้แปลกๆ บางต้นก็ขุดติดไม้ติดมือกลับมาปลูกด้วย ก็มันชอบน่ะ ทำไงได้

ต้นแรก จ้อล่อ แวะตามปั๊มเจอต้นนี้ดอกใหญ่มากๆ

หูกระต่าย กอใหญ่ เจอในปั๊มเช่นกัน

ต้น........จากสวนนายลำใย

ต้นนี้ชื่อเหมือนนักแสดงหญิงคนหนึ่ง ผอูน (นายลำใยบอก)

ตะไก้ กินได้ นายลำใยให้ลองชิม กินเสร็จแล้วบอกว่ามันเป็นยาระบาย ฮ่วย!

ส้มลม ใบกินได้ มีรสเปรี้ยว จากสวนน้องแดง

ต้น..... ใบอ่อนกินได้ จากสวนน้องแดง

ต้นนี้ต้องปีนรั้วกำแพงบ้านย่าวรรณ ออกไปดู นายปืนบอกว่า ต้นคันจ้อง (แปลว่าคันร่ม) กินได้เช่นกัน ใบอ่อนมีรสหวาน

ต้น....อยู่นอกรั้วบ้านย่าวรรณ

นี่ก็ดอกสวย ต้นพลอง (ขอบคุณผู้ที่แจ้งชื่อต้นนี้)

ลูกอะไรหว่า?

ช่อนี้น่าเอามาตั้งเป็นคำถาม แต่อย่าเลย เฉลยดีกว่า ดอกกาฝาก ชนิดหนึ่ง

ผักอีรำ

ลูกนี้ตั้งเป็นคำถามดีมั๊ย

ต้น....น่าสนใจมากตรงเปลือก

ปิดท้ายด้วย "ม้วนหางสิลูก"


ความเห็น

ช่างนำมาโชว์..สวยงาม...น่าดูทุกดอก..ทุกต้น...ผ่อนคลายได้ดีทีเดียว...ขอบคุณค่ะที่มีเวลานำสิ่งดีๆมาเผยแพร่


แปลก..และไม่เคยเห็นเลยเกือบทุกต้น

สวยๆ ทั้งนั้น แต่ไม่รู้จักเลยสักต้น  ขอบคุณมากค่ะคุณโรส:embarrassed:

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

จ้อล่อ นี่ใช่ตระกูลอินทนิน ตะแบก เสลา ป่าวครับ

สวนจินตนาการ

นำจินตนาการ มาผสานให้เป็นจริง

ส้มลม   ที่เป็นเถาๆรึป่า  

ถ้าใช่น่าจะเป็นแบบเดียวกับที่เค้าเอามาต้มไก่บ้าน  ที่สารคามมีคนต้มให้กินเปรี้ยวนิดๆอร่อยรสแซ่บเชียว

 ส้มลม เป็นไม้เถา ใบมีรสเปรี้ยวเหมือน ส้มเกียบ ของทางใต้

เสียดายจัง ครั้งหน้าไปเที่ยวสวนอีฟนะคะ


""

 

หน้า