มาเล่าสู่กันฟัง เรื่อง ขี้พร้าและสวนป่าหลังบ้าน

    หวัดดีสมาชิกบ้านสวนทุกท่านนะครับ คือไม่มีอะไรมากเพียงแค่มีเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟัง ตามประสาลูกบ้านสวนฯนะครับ หลังจากที่ผมได้เคยเกริ่นไว้ในบล็อกที่ผ่านมา ก่อนที่จะมีฝนฟ้ามาเยือนนะครับ วันนี้ผมมี ขี้พร้า มาให้ทุกท่านไดชมกันครับ แต่มีแค่ใบเบี้ยอนาคตยังมองไม่เห็นทีครับ ส่วนสวนป่าเริ่มมองเห็นเล็กน้อยในจินตนาการ มาชมกันครับ

  มองดูสภาพดินแล้ว ยังน่าเป็นห่วงอยู่ครับ

ขุมถัดมาก็ไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ครับ

กับมะระขี้นกที่ไม่ได้ปลูกช่างต่างกันลิบลับ

นี่ขนาดได้ฝนบ้างแล้วนะครับ

มองไม่รู้เลยใช่มั๊ยครับว่าเป็นหลุมปลูกขี้พร้า

 สู้สิ่งที่เราไม่ได้ปลูกสักนิดก็ไม่ได้

 มาดูสวนป่าหลังบ้านผมกันดีกว่าครับ ต้นสักทอง ได้ฝนมาบ้างก็ดูสดชื่นดี

 ต้นมะฮ็อกกานีครับ สวยงามไม่แพ้ต้นสักทอง ผมปลูกไว้ในระหว่างแถวสวนยางเล็กหลังบ้านครับ

 ตรงนี้ต้นสักตายไปก็เอามะฮ็อกกานีมาแทนที่ไว้ครับ

ส่วนแถวนี้ต้นตะเคียนทองครับ ปลูกคนละรุ่นกัน

 นี่ก็ตะเคียนทองครับ เพิ่งจะเริ่มลงมือปลูกมาไม่นานครับ แต่รอบ ๆ สวน ผมลงไว้รอบแล้ว ระหว่างแถวต้นยาง ผมได้แนวคิดมาจากลุงพูนครับ ปลูกไว้ดูยามมันโตไม่ได้คิดอะไรมาก และจะปลูกไปเรื่อย ๆ ครับ

 ต้นมะรุมเป็นฝักเยอะแยะทำกินไม่ค่อยถูกครับ

  ส่วนนี้เป็นถั่วมีคมของพี่เสินพี่เก้ในครั้งกระโน้น ติเอามาลองต้มชิมรสชาดดูสักครั้งหรือทำอะไรได้อีกมั้งก็ไม่รู้

ฟักข้าวรุ่นที่ 4 ครับ สูงสุดตอนนี้อยู่ถึงยอดยางครับ สูงลิบ ๆ

 กับนี่ครับจะเข้าบ้านครับ ผมว่าจะเอาออกแต่ก็ดันมาติดลูกซะด้วย เลยลองปล่อยไว้ลองแล  ฯล

  ขอทำแอ็คกับแม่ยอดฟักข้าวหน่อยนะครับ

  นี่ครับผู้ที่คะยั้นคะยอขอถ่ายภาพผม " พ่อให้น้องเพ้นท์ถ่ายรูปพ่อหน่อย "

   ผมกลับจากทำงานเจ้าตัวเล็กกลับจากโรงเรียนครับ ลานะครับ  สวัสดีมีโชคกันทุกท่านครับ

   ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง ขอบคุณครับ