ทำบาปเพราะปล่อยเต่าบกลงแม่น้ำ

คนไทยใจบุญ เป็นคำสอนของพระรูปหนึ่งที่เคยไปนั่งฟัง คำเทศนาสอนให้คนได้คิด เป็นเพราะท่านเห็นคนไทยผู้ใจบุญ ชอบทำบุญปล่อยนก ปล่อยปลา สารพัดสัตว์ ฯลฯ ให้เป็นอิสระจากพันธนาการ    

ท่านก็ได้เทศต่อ  อย่าทำบาปเพราะปล่อยเต่าบก ที่หากินตามแหล่งน้ำตื้นๆ ลงในแมน้ำลำคลอง เพราะเต่าบางชนิดมิใช่นักดำน้ำ เหมือนตะพาบที่ดำน้ำได้นานๆ พอมันลงน้ำลึกออกจากถุง ถัง กะละมัง ปี๊บ อะไรก็แล้วแต่ที่ใส่เต่ามา ด้วยความตั้งใจของผู้ปล่อยหวังจะได้รับลาภบุญก้อนใหญ่ ให้เกิดความสุขใจสุขกายในภายหลัง แต่เต่าที่ปล่อยจะใช้พลังงานเฮือกสุดท้ายเหมือนคนว่ายน้ำไม่เป็นกำลังตกน้ำ คือโผล่มาก่นด่าคนโยนมันลงไปในน้ำ ด้วยแรงอาฆาต พลางคิดว่าชาติหน้า ขอให้อย่าเกิดเป็นเต่าอีกเลย แล้วก็จมน้ำหายไป ก่อนโผล่ขึ้นลงจนกว่าจะหมดแรง ขอให้ชาวพุทธหาวิธีทำบุญปล่อยสัตว์ให้ยั้งคิดดูบ้าง ว่าแม่ค้าพ่อค้าเขาใส่เต่าในน้ำท่วมจมูกเต่ารึเปล่า เต่ามันหายใจทางจมูก ถ้าท่วมมิดจมูกเต่าก็ตาย ขายไม่ได้

     เราลองดูส่วนต่างๆของเต่าและตะพาบ

• เล็บมีไว้เดิน
• พังผืดระหว่างนิ้วมีไว้ว่ายน้ำ
• กระดองหรือส่วนหลังที่โหนกนูนจะต้านน้ำ ถ้าแบนมากก็จะต้านน้ำน้อยกว่า

ตัวที่ 1 คือ ตะพาบน้ำ ว่ายน้ำและดำน้ำเก่งมุดทราบที่อยู่พื้นน้ำได้นานๆ ปล่อยได้

ตัวที่ 2 เต่านาชอบอยู่ที่น้ำแฉะ แต่ไม่ใช่ลำน้ำลำคลองลึกๆ ถ้ามีตลิ่งอาจรอดชีวิตได้

 ตัวที่ 3 นี้ก็ว่ายน้ำไม่เก่งชอบตากแดดริมน้ำ ขอนไม้ที่ลอยเหนือน้ำ

ตัวนี้เต่าเหลืองอยู่ป่าเต็งรัง เบญจพรรณ แห้งๆของบ้านเรา ว่ายน้ำไม่เป็นครับ

ตัวนี้เป็นเต่าเมืองนอกอยู่ในทะเลทราย ว่ายน้ำไม่เป็นแน่นอน

โดยสรุปก็คือ  อย่าไปเชื่อคนขายว่าขายมาหลายสิบปีแล้ว ปล่อยได้ พอปล่อยแล้วลับหลังไป คนขายก็ใปช้อนเต่า เก็บกลับมาขายต่อได้อีก เพราะมันลอยคอ รอความตายอยู่ในลำน้ำนั่นเอง สาธุ ผลบุญอยู่ที่เจตนา เวรกรรมหักล้างกันไม่ได้