โป้ง โป้ง และยกหนึ่งข่มหนึ่ง

สานสาดจูดก็ได้ ไว้นอนเล่นบนแคร่  แต่ก่อนมีใบเตย ก็เอามาสานทำ "พึง" แต่ตอนหลัง ๆ ไม่ค่อยเห็นมีใบเตยแล้ว   ใครรู้จัก "พึง" บ้าง ภาษากลางเรียกอะไรอีกล่ะเนี่ย

ต้องเอาคางไว้บนหัวเข่า.... ไม่งั้นคอตก.... รอกว่าจะได้กินขนมก็ต้องเล่นกันก่อน...

วันหยุดคราวต่อไป นัดกันแล้วว่าจะทำขนกครกจากไข่นกกระทา.... แต่ทุกคนต้องไปนอนรวมกันที่บ้าน ย่า  (ของมะปรางและน้องสา) ยาย (ของโกโก้)

คนที่เวียนหัวที่สุดคือแม่.....

เด็กสมัยก่อนกับสมัยนี้แตกต่างกันมาก ตอนเราเด็ก ๆ ไม่มีคอมให้เล่นก็เล่นแบบนี้ แต่เด็กสมัยนี้ อยู่หน้าคอมตลอด โดยเพาะโกโก้..... หาเวลาอย่างนี้ยากเหมือนกันค่ะ แจ้วจะพยายามเอาลูกออกห่างจากเทคโนโลยี แต่ไม่รู้จะทันรึเปล่า......

หากเคยอยู่ร่วมกับคนแก่....จะได้สัมผัสของแบบนี้นะคะ เหมือนกันค่ะ เมื่อก่อนย่าจะสอนเหมือนกัน....