เดินทาง...สายบุญ กับพนิดา 6

แสงอรุณรุ่งสุดท้ายของปี 55 ที่พระธาตุเขาน้อยจ.น่านค่ะ

วัดพระธาตุเขาน้อย ตั้งอยู่ที่ ต.ไชยสถาน ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2030 เป็นที่ประดิษฐานขององค์พระธาตุ

เป็นเจดีย์ศิลปะพม่าผสมกับศิลปะแบบล้านนา ภายในบรรจะพระเกศาธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ใกล้ๆ กันมีจุดชมวิว ซึ่งจะสามารถมองเห็นบรรยากาศของเมืองน่านได้ 

ปัจจุบันนั้นบริเวณจุดชมวิวเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธมหาอุดมมงคลนันทบุรีศรีน่าน

ซึ่งบนยอดพระเกศานั้นสร้างจากทองคำหนัก 27 บาท สร้างขึ้นในมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธ.ค. 2542

วัดพระบรมธาตุแช่แห้ง เป็นปูชนียสถานศักสิทธิ์ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่าน มีอายุกว่า 600 ปี ตามพงศาวดารเมืองน่าน

กล่าวว่า...พญาการเมืองโปรดทรงให้สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระธาตุที่ได้มาจากเมืองสุโขทัย

ระหว่าง พ.ศ. 1987 - 1901 เป็นองค์เจดีย์บุด้วยทองเหลืองหรือทองจังโก ลงรักปิดทองตลอดทั้งองค์ ที่สำคัญ พระบรมธาตุแช่แห้ง

นั้นเป็น  " พระธาตุประจำปีเถาะ "

ซึ่งมีความเชื่อกันว่าการนมัสการพระธาตุประจำปีเกิดจะทำมห้ได้รับอานิสงส์เป็นอย่างยิ่ง..... 

มุมน่ารัก...ของ....คนปีเถาะ และ ตุงสืบชะตา....

... แข่งเรือลือเลื่อง เมืองงาช้างดำ จิตรกรรมวัดภูมินทร์ แดนดินส้มสีทอง เรืองรองพระธาตุแช่แห้ง ...

 คำขวัญของจังหวัดเล็ก ๆ ที่ทอดตัวเรียบเสมอขนาบข้างไปกับขุนเขาสูงใหญ่ และยังคงมีกลิ่นอายของวันวาน...

ให้ย้อนไปคิดถึงอดีตที่หอมกรุ่น สีเขียวของต้นไม้และพืชป่ายังหาชมได้ทั่วทั้งเมือง...

วิถีชีวิตของผู้คนยังคงดำเนินไปพร้อม ๆ ความเจริญ ความสะดวกสบาย ที่เข้ามาแทนที่ "น่าน"จังหวัดที่ยังคงมีความงดงามให้ไปท่องเที่ยว ...

ยังเที่ยวไม่ทั่วเลยค่ะ....ต้องลาจากเมืองน่าน....ด้วยความอิ่มบุญและอีกด้านหนึ่งนั้นเองยังหวังว่าเมืองน่านเองจะไม่เปลี่ยนไปมากกว่านี้

ตามกระแสของการท่องเที่ยวเหมือนกับหลายๆ ที่.....

คงต้องหาโอกาสกลับมาสำรวจอีกครั้ง .....

ออกเดินทาง...ทางสายบุญ...กับพนิดา ต่อที่จังหวัดแพร่นะค่ะ  ที่แรกของจังหวัดแพร่คือ....

คุ้มวงศ์บุรี สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๔๐ ตามดำริของแม่เจ้าบัวถา ชายาคนแรกในเจ้าหลวงพิริยะเทพวงศ์ เจ้าหลวงองค์สุดท้าย

ของเมืองแพร่ โดยมอบหมายให้หลวงพงษ์พิบูล(เจ้าน้อยพรม) และเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี

ธิดาพระยาบุรีรัตน์น้องชายของเจ้าแม่บัวถาซึ่งทำสัมปทานป่าไม้ในยุคนั้น จัดหาช่างฝีมือทั้งไทยและจีน มาร่วมกันก่อสร้างเรือนหลังนี้

โดยสร้างตามรูปแบบงานสถาปัตยกรรมสมัยนิยมในยุครัชกาลที่ ๕

ใช้เวลาในการก่อสร้างรวม ๓ ปี สิริรวมอายุถึงปัจจุบันสมัย เด่นตระหง่านคู่เมืองแพร่มาถึง ๑๑๒ ปีคุ้มวงศ์บุรีหลังนี้

โดยรวม สีที่ใช้จะเป็นสีชมพู เนื่องเพราะเป็นสีโปรดของแม่เจ้าบัวถา

ลักษณะการก่อสร้างเป็นเรือนไม้สักทอง ๒ ชั้น สถาปัตยกรรมไทยผสมยุโรป แบบ“เรือนขนมปังขิง”

ที่สร้างอย่างประณีต อ่อนช้อย ประดับประดาต้วยลวดลายฉลุไม้อย่างลงตัว

ยามสัมผัสแสงก็สะท้อนภาพความงามออกมาได้อย่างน่าดูชมเรือนไม้สีชมพูขาวหลังนี้ แบ่งออกเป็น ๒ ส่วนหลักด้วยๆกัน

คือ ส่วนหน้ากับส่วนหลังส่วนหลังเป็นที่อยู่อาศัยของเจ้าของเรือน ซึ่งเดิมเป็นเรือนไม้ใต้ถุนโล่งแบบพื้นบ้าน

ค่าเข้าชมคนละ30บาท ( ได้แต่เดินรอบๆๆบ้านเพราะเมมการด์ เต็ม ค่ะ เสียดายมากเลย แต่พี่ในกลุ่มได้ให้ยืมการด์ ดีใจสุดๆๆ

แต่ก็เสียดายรูปบ้างรูปที่ต้องลบทิ้งไปบ้างส่วนและเป็นบทเรียนในคราวต่อไปในการเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมกว่านี้ค่ะ )

วัดพงษ์สุนันท์ ตั้งอยู่บนถนนคำลือ ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่  ( ติดกลับคุ้มวงศ์บุรี ) สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

เดิมเรียกว่า วัดปงสนุก  ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมราวิชัย

ชื่อว่าพระเจ้าแสนสุข มีอายุราว ๕๖๘ ปี เสนาสนะภายในบริเวณวัด มีพระนอนสีทองอร่าม ซุ้มประตูมงคล ๑๙ ยอด

และเจดีย์บรรจุ พระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปเก่าแก่ และวัตถุมงคลต่างๆ

เพื่อความเป็นศิริมงคลแก่ผู้มากราบสักการบูชา โดยได้มีการจัดงานสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ

งานไหว้สาพระธาตุพงษ์สุนันท์มงคลเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 

วัดจอมสวรรค์ สร้างสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2437 โดยชาวเงี้ยว ซึ่งมีถิ่นฐานอยู่ในพม่า และเดินทางมาค้าขายที่เมืองแพร่

เมื่อเกิดเหตุการณ์เงี้ยวปล้นเมืองแพร่ วัดจึงถูกปล่อยให้ทรุดโทรม

ต่อมาได้รับการบูรณะจากชาวไทยใหญ่ ภายในวัดมีโบราณวัตถุที่มีคุณค่าหลายอย่างของเมืองแพร่และชาติไทย

เป็นศิลปะอันล้ำค่าของพระพุทธศาสนา

กรมศิลปากรได้เล็งเห็นความสำคัญของโบราณสถานและโบราณวัตถุอันล้ำค่า จึงได้จดทะเบียนไว้เป็นสมบัติของชาติ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2533 เพื่อจะได้อนุรักษ์ไว้ให้ลูกหลานสืบไป....

วัดจอมสวรรค์ ตั้งอยู่บนถนนยันตรกิจโกศล ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัด 1 กิโลเมตร

เป็นวัดเก่าแก่สร้างด้วยศิลปะพุกาม (พม่า)

มีศิลปวัตถุและโบราณวัตถุที่สวยงามและทรงคุณค่า ศาลาการเปรียญและกุฎิ อยู่ในอาคารเดียวกัน ตัวอาคารสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง

มีหลังคาเล็กใหญ่ลดหลั่นกันเป็นชั้นรวม 9 ชั้น ฝาผนังแบ่งเป็นตอนๆ คล้ายข้ออ้อย

แพะเมืองผี เกิดจากการพังทลายโดยการกัดเซาะตามธรรมชาติ โดยกระแสน้ำเป็นเวลานาน ทำให้พื้นที่บางส่วนเป็นที่สูงต่ำสลับกันไป

หน้าผาและเสาดินมีรูปทรงแตกต่างกัน ก่อให้เกิดความสวยงามมากยิ่งขึ้น...

แพะเมืองผี....เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งนึงที่ใครไปถึง จ.แพร่แล้วน่าจะแวะไปเที่ยวกัน เพราะอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนักราวๆ15 Km. 

แพะเมืองผี : ผืนดินแห่งตำนาน
• แพะเมืองผี ตั้งอยู่ระหว่างตำบลทุ่งโฮ้ง และตำบลน้ำชำ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ห่างจากตัวเมืองราว 15 กิโลเมตร

บนเส้นทางสายแพร่ – ร้องกวาง แยกตรงกิโลเมตรที่ 9 เข้าไปอีก 6 กิโลเมตร โดยสถานที่ตั้งของแพเมืองผีมีลำธารสายเล็กๆ ไหลผ่าน

ในสมัยโบราณเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ ชาวบ้านตำบลทุ่งโฮ้ง และใกล้เคียงให้ความนับถือมาก เพราะมีประวัติความเป็นมาที่ลึกลับ

โดยคนโบราณเล่าสืบต่อกันมาว่า มียายแก่เข้าไปเที่ยวในป่าหาผักหน่อไม้มาเป็นอาหาร ได้หลงไปในที่แห่งนี้แล้วพบหลุมเงินหลุมทอง

จึงเอาเงินเอาทองใส่หาบจนเต็มแล้วยกใส่บ่าเพื่อจะหาบกลับบ้านแต่ก็หลงไปหลงมาในป่าแห่งนั้น เพราะเทวดาเจ้าถิ่นนั้นไม่ให้เอาไป

เพียงแต่เอามาอวดให้เห็น ยายผู้นั้นจึงหาหนทางเอาหาบนั้นกลับบ้านไม่ได้ จึงได้วางหาบนั้นไว้แล้วจัดแจงตัดไม้มาคาดทำเป็นราว

แต่ก็ยังไม่สามารถนำหาบเงินหาบทองนั้นออกมาได้สักที ยิ่งยกเท้าไปข้างหน้าก็ยิ่งเหมือนยกถอยหลังไปอีกเหมือนหนึ่งว่ามีคนดึงหาบนั้นไว้

ยายแก่จึงวางหาบไว้ที่นั่นแล้วรีบไปบอกชาวบ้านให้มาดูหาบเงินหาบทองนั้น พอชาวบ้านหลั่งไหลไปเป็นจำนวนมาก

ครั้นเมื่อไปถึงเงินทองนั้นกลับหายไปตามป่านั้น เมื่อพบรอยเท้าจึงสะกดจามรอยเท้าไปจนถึงเสาเมโร และไม่มีรอยปรากฏไปทางอื่นเลย

ยายแก่กับชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อสถานที่นี้ว่า “แพะเมืองผี”

• แพะ หมายถึง ป่าละเมาะ
• เมืองผี หมายถึง ความเงียบเหงาเหมือนเมืองผี
• เสาเมโร หมายถึง เสารูปเหมือนปราสาทศพผู้ตายทางภาคเหนือ

ตะวันใกล้จะตกดินแล้วค่ะต้องกลับเข้าที่พักเตรียมตัวไปดินเนอร์กันค่ะ คืนนี้เราจะฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กันค่ะ 

เชื่อกันว่า...การปล่อยโคมลอยเป็นการปล่อยเคราะห์กรรมสิ่งที่ไม่ดีงามให้ลอยออกไปจากชีวิต

และปล่อยให้ลอยขึ้นไปบูชาพระเกศแก้วจุฬามณีบนสวรรค์

......ชีวิตคือชีวิตแม้ผิดพลาด.....

ก็สามารถมาใหม่ด้วยใจเริ่ม

ปีใหม่มาชีวิตมีความดีเติม

สุขจะเสริมสุขใจไออุ่นอิง

แล้วก็เป็นปีใหม่ไปเช่นนี้

ปีต่อปีเป็นไปไม่หยุดนิ่ง

เตือนให้รู้และเข้าใจในความจริง

ทุกวัยวิ่งสู่ชราอย่าลืมตัว.....

อาจจะช้าไปนะค่ะ" สวัสดีปีใหม่ 2556 ค่ะ"

ต้องขอพักผ่อนก่อนนะค่ะพรุ่งนี้มีตักบาตรตอนเช้าค่ะ...เราจะไปทัวร์วัดในจังหวัดแพร่กันต่อค่ะ

คอยติดตามเรื่องราวการเดินทาง...สายบุญกับพนิดา ต่อในบล็อกหน้านะค่ะ