ถอดรหัสกลิ่น…ทุเรียน

อ้อยหวานมีเรื่องมาเล่าสู่กันฟังอีกแล้วค่ะ วันนี้มาเล่าเรื่อง...กลิ่นทุเรียน

เราคนไทยคงจะคุ้นเคยกับกลิ่นของทุเรียน แบบพอนึกถึงปั๊ปสัญญาในสมองสั่งการทันทีว่ากลิ่นทุเรียนเป็นยังไง คนชอบก็น้ำลายสอเต็มปาก แต่คนไม่ชอบก็แทบจะอ๊วก ส่วนตัวอ้อยหวานเองถ้าตัวเองกินเองก็ว่ามันหอม แต่ถ้าคนอื่นกินและตัวเองไม่ได้กินแล้วได้เรื่องเลยค่ะ  เหม็นจนทนไม่ได้…ต้องรีบไปซื้อมากิน..ฮา…

เรื่องถอดรหัสกลิ่นทุเรียนมีอยู่ว่า...มีทีมนักวิจัยจากประเทศเยอรมัน ได้ทำการวิจัยสารประกอบในกลิ่นของทุเรียนไทย การถอดรหัสกลิ่นทุเรียนเริ่มต้นจาก ทุเรียนหมอนทองถูกส่งตรงจากเมืองไทยไปยังห้องแล็ปที่เยอรมัน

เนื้อทุเรียนหมอนทองถูกแกะใส่เครื่องทดลองที่สามารถแยกกลิ่น (mass spectrometer and gas chromatograph)

จากการวิจัยพบว่ากลิ่นทุเรียนมีส่วนผสมของกลิ่นถึง 50 กลิ่น ตั้งแต่กลิ่นผลไม้, กลิ่นตัวสกั้ง, กลิ่นโลหะ, กลิ่นยาง, กลิ่นไหม้, กลิ่นหอมคั่ว, กลิ่นกระเทียม, กลิ่นหอม, กลิ่นชีส, กลิ่นน้ำผึ้ง, กลิ่นเนื้อย่าง, กลิ่นยีสต์, กลิ่นปลาหมึกแห้งเป็นต้น

หลอมรวมเป็นกลิ่นพิเศษที่ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร  กลิ่นทุเรียน

ทีนี้มาถึงเรื่องตรงกันข้ามจากข้างต้น  “ทุเรียนไร้กลิ่น” คัดลอกจากหนังสือพิมพ์ The New York Time ฉบับเดือนมีนาคม 2007

มีนักวิจัยชาวไทย นายทรงพล สมศรี (Songpol Somsri )ได้ทำการวิจัยเพาะพันธ์ทุเรียนไร้กลิ่นขึ้นโดยให้ชื่อว่า จันทบุรีเลขที่ 1 (Chantaburi No. 1) ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างพันธุ์หมอนทองและพันธุ์ชะนี

นอกจากนั้นนายทรงพล สมศรี ยังได้ทำการวิจัยเพาะพันธ์ทุเรียน จันทบุรีเลขที่ 3 ขึ้น เพื่อเอาใจคนชอบกลิ่นทุเรียน ลักษณะพิเศษของ ทุเรียนจันทบุรีเลขที่ 3 คือ ทุเรียนจะมีกลิ่นหลังจากเด็ดจากต้นได้ 3 วัน เพื่อสะดวกในการขนส่ง

 “ทุเรียนไร้กลิ่น” ยังจะใช้ชื่อว่าทุเรียนได้หรือไม่??? หรือต้องตั้งชื่อใหม่ว่า “ (ดัน) ทุรัง” นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ชี้ให้เห็นถึงความสามารถมารถของมนุษย์ ไร้ขอบเขต ไร้พรมแดนจริงๆ

อ้อยหวานหวังว่าคงจะไม่มีใครค้นคิดทุเรียนไร้หนาม อืม..หรือว่ามีคนทำแล้ว???

ไหนๆก็เขียนเรื่องทุเรียน ก็อยากเขียนให้หมดเปลือกความรู้เรื่องทุเรียนของอ้อยหวานเลย

ทุเรียนป่า “durian hutan” ของประเทศอินโดนีเซีย ทานได้ มีเนื้อสีแดง เนื้อบางและค่อนข้างแข็งกว่าทุเรียนทั่วไป

ผลทุเรียนป่า “durian hutan” ภาพจาก National Geographic

ต้นทุเรียนป่า “durian hutan” ภาพจาก National Geographic

น้ำทุเรียนเข้มข้นผสมกับน้ำมังคุดและมะละกอ อ้อยหวานไม่เคยลองค่ะ ไม่แน่ใจว่ามีขายวางขายที่แคนนาดาหรือเมืองไทยหรือไม่ แต่มีขายทางอินเตอเน็ท บริษัท Neways นี้อยู่ที่อเมริกา

แต่เห็นมีโฆษณาภาษาญี่ปุ่น

ภาษาฮังการี ภาษารัสเซีย และมีโฆษณาขายของเวปไซด์ที่ออสเตรเลียด้วย วางขายในแนวอาหารเพื่อสุขภาพ และอาหารเสริม

เขาบอกว่า..น้ำทุเรียนเข้มข้นนี้ไร้กลิ่นทุเรียนค่ะ มีคุณสมบัติเพียบ ดังนี้

 เนื้อทุเรียนมีส่วนประกอบของไขมันโอเลอิก (oleic fats ) วิตามินอี สารประกอบกำมะถันอินทรีย์ (Organic sulfur compounds) และโปรตีนอ่อน (soft proteins)

ไขมันโอเลอิกและวิตามินอี มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ (anti-oxidants) สูง ช่วยต่อต้านริ้วรอยและเสริมสร้างชั้นผิวหนัง

โปรตีนในทุเรียน ช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อ

สารประกอบกำมะถันอินทรีย์ (Organic sulfur compounds) ทำความสะอาดอวัยวะภายในร่างกาย อ่านรายละเอียดได้ที่นี่

http://www.healthy-communications.com/durian.htm

ทุเรียนที่วางขายในเมืองอ็อตตาวา จะมาแบบแช่แข็งทั้งลูก ดูรายละเอียดจากบล็อกเก่าของอ้อยหวานได้ที่นี่

http://www.bansuanporpeang.com/node/24891

นอกจากนั้นก็มาแบบแกะเนื้อใส่กล่องแช่แข็ง ไอติม ไอศครีม และลูกอม

อ้อยหวานมีไอติมและไอศครีมทุเรียนติดบ้านอยู่เสมอค่ะ กินอยู่คนเดียว อร่อยคนเดียว แก้ขัดได้พอประมาณ

อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่

 http://portal.acs.org/portal/acs/corg/content?_nfpb=true&_pageLabel=PP_ARTICLEMAIN&node_id=223&content_id=CNBP_031547&use_sec=true&sec_url_var=region1&__uuid=d8178a70-3028-4fe3-a1a6-4b3e5b0d1820

http://www.weirduniverse.net/blog/comments/what_makes_durian_stinky/

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23088286

http://www.sciencedaily.com/releases/2012/11/121128112206.htm

http://earthsky.org/earth/worlds-stinkiest-fruit-durian-is-a-chemical-cacophony

http://www.weirduniverse.net/blog/comments/what_makes_durian_stinky/

http://blogs.smithsonianmag.com/science/2012/11/what-makes-the-durian-fruits-smell-so-potent/#ixzz2I8w9xGcl

http://www.nytimes.com/2007/03/30/world/asia/30iht-durian.1.5082196.html?pagewanted=all&_r=0

ขอให้เพื่อนๆมีแต่ความสุขค่ะ

 ขอบคุณค่ะ

 อ้อยหวาน