มันเป็นสับปะรด

อยากกิ๊น  อยากกิน  อยากกินสับปะรด ...
ผ่านแถวป่าบอน เมืองลุงทีไรอยากแวะซื้อตะเกียงสับปะรด(ย่านหัด) ไปปลูก
เพื่อนก็ไม่จอดรถให้  บอกว่าไม่อยากให้ปลูกเพราะแย่งปุ๋ยต้นไม้อื่นบ้างหละ
รกบ้างหละ  ลูกไม่ดกบ้างหละ  (แล้วย่านหัดแถวไหนหละพี่ที่ลูกดก  ถามแบบกวนนิ)
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น  เมื่อซื้อสับปะรดสุกจึงบอกแม่ค้าไม่ต้องตัดจุก
กินเนื้อหมดเอาจุกไปเพาะ รดน้ำบ่อย ๆ โตขึ้นก็แยกไปลงหลุมตามแนวรั้ว
 
 
 
สลับระหว่างไม้อื่น ๆ ที่พอจะแซมได้
ระวังไม่ให้ล้ำไปนอกรั้ว เพราะเป็นการล้ำแดนของเพื่อน (คนห้ามประจำบ้าน)
 
 

ตอนแรก ๆ จะเป็นไม้ประดับ  โชว์ใบ นาน ๆ ไปก็โชว์ดอก สวยสุด ๆ
 

 
ออกผล  ต้นเดียวลูกเดียว 
 

 
ห่อผล (แอบแง้มดูแทบทุกวันหยุด)
 

 
สับปะรดลูกแรกที่ได้จากการปลูกแบบนี้ใช้เวลาประมาณเกือบสองปี
แต่ถือว่าเป็นผลพลอยได้จากการปลูกไม้ประดับชนิดนี้  ดีใจแล้ว
เสียอย่างเดียวต้นไหนที่ใบมีหนามจะสร้างความรำคาญสักหน่อย
ขอขอบคุณบ้านสวนที่ให้เวทีในการแบ่งปัน
และขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่เข้าชมนะคะ สวัสดีค่ะ