ที่นี่ไม่มีครู

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

วันเวลาที่ผ่านไปๆ หลายคนหายไป ทุกๆคนต่างมีสถานะภาพ บางสถานะภาพเป็นผู้เรียนรู้ในขณะเดียวกันก็มีสถานะภาพเป็นผู้ให้ความรู้กับคนอื่นเราเรียกกันว่า ครู เวลาแจกจ่ายให้เมล็ดกับใคร ผู้นั้นจะรู้สึกว่าจะต้องรับผิดชอบเพาะเมล็ดพันธ์ที่ได้รับแจกมาให้งอกเป็นต้นมาให้ได้ ในขณะที่ผู้ให้จะคอยติดตามว่่าผู้ที่ได้รับแจกไปทำสำเร็จหรือไม่ด้วยความเป็นห่วง บางคนอยู่ไกลถึงต่างประเทศแม้แต่ผู้ได้รับเมล็ดพันธ์ยังจินตนาการไม่ออกว่าไกลแค่ไหน พวกเราจึงเรียกผู้ให้ว่่า ครู เลยเอาเพลงนี้มาให้ฟัง เพราะว่าวัึนนี้ครูหายไปไม่ถามข่าวคราวของลูกศิษย์เลย จึงให้ฟังเพลงที่นี่ไม่มีครู ถึงแม้ว่าครูไม่อยู่่แล้วลูกศิษย์ก็จะส่งการบ้านเผื่อว่า คุณครูจะผ่านมาดูว่า ลูกศิษย์ยังรับผิดชอบกับการบ้านที่ครูสั่ง การบ้านนี้ส่งคุณครูนัท มุฑิตาครับ

 ต้นพริกที่ไม่มีข้อมูลมากนักแต่ลูกศิษย์คนนี้ก็พยายามเพาะให้ได้แม้ว่าไม่เคยทำมาก่อนให้ครูได้มีความสุขที่สั่งการบ้านแล้วลูกศิษย์รับผิดชอบ

 ชิริโมย่าที่ครูนัทบอก ยังไม่โตมากนักแต่เอาใจใส่เสมอรอเวลาเมื่อโตพอจะเอาลงดิน ที่ยังไม่ส่งการบ้านเพราะว่าต้องการให้มั่นใจว่ารอดพร้อมจะโิตเติบใหญ่ให้ลูก ช้าไปทำให้ครูกังวลใจ ลูกศิษย์ต้องขอโทษ ส่วนเมล็ดพันธ์ที่อินเนียร์ไม่รู้จัก คุณศิรินันท์เคยบอกว่าเป็นกะหล่ำปมหรืออะไรนี่แหละจำไม่ได้แล้วความจำไม่ค่อยดีเพราะนานแล้ว อินเนียร์เพาะไม่สำเร็จ อะไรที่เล็กขนาดนั้นอินเนียร์ไม่เคยทำและรู้สึกว่าเมล็ดเล็กมากๆเลย อินเนียร์ไม่ค่อยรับการบ้านเพราะเมื่อรับแล้วต้องทำให้ได้ไม่ต้องการให้ผู้ให้เสียใจแต่อินเนียร์รู้สึกว่าทำไมจะต้องทำไมจะต้องมีทุกอย่างเหมือนๆคนอื่น แค่ชื่นชมที่คนอื่นปลูกก็พอ

"ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา  แค่บินเอาเท่าที่เราจะบินไหว

และท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร  แค่่บินไปให้ถึงฝันเท่านั้นพอ "

เผื่อว่าคุณครูนัทเข้ามาเห็นว่าสิ่งที่ส่งมาผ่านเพื่อนๆกว่าจะมาถึงอินเนียร์มัีนแสนยาก จากคุณยุพิณ ผ่านคุณโสทรต้องส่งถึง2ครั้ง2คราวเพราะข้อมูลที่อินเนียร์ส่งไปไม่พอทำให้บุรุษไปรษณีย์ส่งไม่ถึงแล้วตีกลับอินเนียร์ยังละอายใจอยู่ที่ทำให้เกิดความยุ่งยากเรื่องค่าใช้จ่ายและเป็นภาระในการจัดส่งถึง2ครั้ง ขอโทษคุณยุพิณกับคุณโสทรด้วยครับ

หมดเรื่องการบ้านจะเล่าเรื่องที่ไม่เคยประสบมาก่อน ต้องขอโทษคนที่ไม่อยากเห็นสัตว์ประเภทนี้ด้วยครับ เมื่อกลับจากไปกรุงชิงคิดจะขยับอะไรที่มันรกๆให้ว่างๆเพื่อจะได้มีที่่ปลูกอะไรได้อีก ก็ขยับครกสีข้าวแบบที่หมุนคล้ายๆที่บดแป้งซึ่งไม่ได้ใช้แล้วตั้งอยู่ข้างตุ่มน้ำสำหรับรดต้นไม้ ข้างในเป็นดินเหนียวด้านนอกเป็นไม้ไผ่สานภาษาเหนือเรียกเสวียน ก็กลิ้งไปไว้อีกที่นึง กลิ้งได้ซักพักไม้ไผ่สารฉีกขาดแยกจากกันมีดินเหนียวบางส่วนหลุดออกมาเป็นก้อนๆ ที่เหลือก็กลิ้งไปต่อ เดี๋ยวค่อยมาเก็บก้อนดินเหนียวที่แยกตัวออก พอมาเก็บก้อนดินเหนียวที่ตกอยู่เจอนี่ครับ ผมก็รีบไปเอากล้องมา ยังกลัวอยู่ว่างูจะเลื้อยหนีไป แต่ว่าไม่ใช่ครับ

         ยังไม่ชัดดูใหม่

 เข้าไปแล้วออกมาใหม่

 มามองกันชัดๆอีกที

เหตุการณ์นี้เกิดที่บ้านไม่ใช่ที่สวน มันเป็นเรื่องแปลกสำหรับผม ตั้งแต่เคยเจองูมาไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน งูตัวนี้ประเมินแล้วไม่ใช่งูที่มีพิษร้าย (งูมีประเภททมีพิษร้ายแรงเช่นงูเห่า งูจงอาง  มีพิษปานกลาง และงูไม่มีพิษแต่งูที่ไม่มีพิษบางชนิดอาจทำให้เราตายได้จากการบีบรัดจนหายใจไม่ออกและกระดูกแตกหักเช่นงูเหลือม) แต่งูตัวนี้หลังจากโผล่ออกมาในรูปแรกก็กลับเข้าไปในก้อนดิน ผมก็เขี่ยก้อนดินให้ไปอยู่ริมๆรั้วเพื่อความปลอดภัย แต่พอขยับก้อนดินงูก็ออกมาอีก ทำแบบนี้2-3ครั้งงูก็ออกมา ตามปกติงูจะเลื้อยหนีไป แต่งูตัวนี้กลับเลื้อยมาหาผม พูดได้ว่าจงใจและอ้าปากทำท่าจะกัด ผมก็ถอย มือถือกล้องแต่ก็ระวังตัวด้วย ทำอยู่2-3ครั้งคือกลับเข้าไปพอผมขยับก้อนดินก็ออกมาใหม่ เวลาเลื้อยมาหาผมอย่างเร็วผมก็ถอยแต่ไม่หันหลังให้งู ตอนอ้าปากจะกัดแต่อยู่ห่างผมพอสมควรนะครับ ผมก็หยิบเสียมเผื่อไว้แต่ไม่ตีนะครับถ้างูไม่จู่โจมจนจวนตัว ตอนอ้าปากทำท่าจะกัดถ่ายไม่ทัน ผมพูดไม่ผิดนะครับอ้าปากจะกัดไม่ใช่ขู่ งูยังอยู่ห่างผมอีกเยอะแต่เลื้อยมาที่ผม ผมไม่เข้าใจพฤติกรรมนี้ของงู ใครเข้าใจช่วยอธิบายหน่อยทำไมถึงเป็นแบบนี้ ผมเคยประจันหน้ากับงูเห่าที่อื่นไม่ใช่ที่บ้าน ผมเดินไปงูก็เลื้อยมาต่างคนต่างไม่รู้ตัว ต่างคนต่างตกใจ งูก็ยกหัวแผ่แม่เบี้ยผมตกใจก็หยุดอยู่กับที่ไม่วิ่งไม่หันหลังผมมองงู งูก็มองผมซักพักก็ลดตัวลงแล้วก็เลื้อยไปตามทางของเขา ผมก็เดินต่อไป แต่งูที่เจอตัวนี้ทำไมไม่หนี เพื่อนข้างบ้านตะโกนมาว่างูหวงไข่หรือเปล่า ผมพยายามอยู่ซักพักนึงงูก็เลื้อยไปทางอื่นซึ่งคงอยู่ในบ้านนี่แหละ น่าจะเป็นที่ม้าหินซึ่งมีกองอิฐอยู่ แต่ผมไม่ไปรื้อต่อ ให้งูอยู่ในนั้นแหละ

 จากนั้นผมไปดูที่ก้อนดินและครกตามรูปก็ไม่มีไข่แล้วทำไมถึงใจกล้ามาขู่ผม ถ้าเป็นคนอื่นงูตัวนี้ถูกตีตายไปแล้ว ใครเข้าใจพฤติกรรมของงูตัวนี้บ้างครับ งูตัวไม่ใหญ่ ทำไมไม่หนีไป ทำไมเลื้อยตรงมาหาผมอย่างจงใจ 2-3ครั้ง งูอะไร ผมเข้าไปหาข้อมูลในเน็ตไม่เหมือนเปี๊ยบแค่คล้ายๆแต่เป็นงูที่ไม่มีพิษหรือมีพิษปานกลาง ครับแค่นี้ก่อนครับ ส่งการบ้านอย่างเดียวก็สั้นไปเลยคุยเรื่องงูให้ฟังครับ    

 

ความเห็น

การบ้านงามคะถ้าคุณครูมาตรวจผ่านแน่นอน  คิดถึงคุณนัทเหมือนกันคะหายไปไหนน๊า

นั่นน่ะซีครับป้าไก่ อย่างที่ผมว่าทุกวันนี้คนค่อนข้างจะเหงาและเครียดจากการใช้ชีวิตที่ซับซ้อนในยุคปัจจุบันจึงหาเพื่อนคุย แต่เป็นเพื่อนอีกกลุ่มนึงไม่ใช่เพื่อนร่วมงาน ไม่ใช่เพื่อนข้างบ้าน หรือบางคนก็ไปปฏิบัติธรรมซึ่งร่วมกับเพื่อนอีกกลุ่มต่างหากที่มีความชอบเหมือนๆกับตัวเอง พวกเราเข้าเวบบ้านสวนฯพอเวบล่มหรือมีปัญหาก็เข้าเวบบ้านสวนฯไม่ได้เป็นสภาพที่ทุกคนรู้สึกเหมือนๆกัน 

เรื่องการบ้านผมหยิบมาเป็นสื่อเพื่อชวนคุยเรื่องสมาชิกหลายคนหายหน้าหายตาไป ก็อยากให้มาคุยกัน วันเวลาในชีวิตคนมันล่วงไปๆไม่ย้อนกลับมาอีกเลย นะป้าไก่นะ

ครูหลายท่านหายไปเหมือนคุณอินเนียร์ว่า แต่ก็ไม่อยากคิดไหร อาจหลายๆปัจจัยที่ครูไม่สามารถมาได้ คิดเป็นบวกไว้ก่อนดีกว่าครับ

งูตัวนี้บ้านผมเรียก กะปะขี้ควาย ไม่มีพิษ แต่พฤติกรรมตามที่เล่า อาจจะห่วงที่อยู่หรือไม่ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ขอบคุณครับคุณเสิน น่าจะใช่อย่างที่คุณเสินว่าพฤติกรรมขู่ ผมพบเหตุการณ์นี้ก็เข้าไปหาข้อมูลในเน็ต พบพฤติกรรมงู่ที่ขู่ช้างตัวใหญ่โดยทำตัวเลื้อยพันตัวเองไปมาตลอดเวลาทำให้ดูตัวใหญ่แล้วชางก็ถอยไป ขู่ลิงเมื่อลิงไปเปิดก้อนหินโดยการฉก ปรากฎว่าเป็นงูที่ไม่มีพิษแต่ขู่ให้สัตว์อื่นกลัว ขอบคุณมากครับ ถ้าเราเอาแต่กลัวอย่างเดียวแต่เราต้องอยู่ร่วมกับสัตว์เหล่านี้ผมว่าเราเรียนรู้นิสัยมันไว้ดีกว่าจะได้จัดการได้ถูก ขอบคุณอีกครั้งครับ

อ่านมาถึงบรรทัดที่พูดถึงคุณนัท

คุณนัทหายไปไหนครับ

ส่วนเรื่องงู ที่สวนผมก็มีครับ งูเห่าหางกุดเลื้อยผ่านส่วนอยู่ครับ ว่าจะหาห่านมาเลี้ยงสักฝูง ไม่รู้จะเอาอยู่มั๊ย ได้ความคืบหน้ายังไงอย่าลืมมาเล่าให้ฟังนะครับ เป็นห่วงครับ

ผมก็คิดว่าน่าจะดีครับ งูจะได้หนีไปไกลๆ เราไม่เสี่ยงไปเหยียบเข้า ผมเองก็อยากเลี้ยงแต่ผมไม่ได้อยู่ในสวน พูดเรื่องห่านผมพบเหตุการ์ที่น่ารักของห่าน คือนานแล้วผมเดินตลาดตอนเช้าเห็นห่านตัวโตอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์พ่วง ไม่ได้ผูกขา เห็นหลายหนเข้าก็สงสัยนึกว่าเขาเอามาขาย จนวันหนึ่งเจอเจ้าของก็คุยกันได้ความว่าเวลาเจ้าของไปไหนห่านตัวนี้จะตาม เขาเลยพามาตลาด เจ้าของไปซื้อกับข้าวห่านก็อยู่บนรถตัวเดียวเหมือนหมาที่เจ้าของมาไปไหนมาไหนด้วย พอเห็นเจ้าของกลับมาก็ดีใจ ผมว่าดีครับเป็นเพื่อนเฝ้าบ้านก็ดีมันช่วยส่งเสียงเวลาคนมา 

เรื่องงูคงไม่เป็นไรงูคงขู่ และผมก็จะระวังตัว นี่ก็จะไปตัดหญ้าในสวนเพราะรกเหลือเกิน ตัดหน้าฝนหญ้าก็ฟื้นเร็วตัดได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็งอกใหม่อีกแล้ว มาตัดหน้านี้ต้นไม้ต้นไร่ก็ใบสลดน่าสงสารเพราะร้อนเหลือเกิน คราวที่แล้วขุดๆเจออึ่งอ่างซุกอยู่ในดินตัวแห้งผากเลย ดินฟ้าอากาศก็แปรปรวนไปหมดแล้ว ช่วงหลังมานี่ไม่เจองูเลย คิดถึงเหมือนกัน ขอเป็นงูที่ไม่มีพิษนะ ส่วงูกะปะต้องระวังจะนั่งจะหยิบอะไรต้องใช้มีดหรือจอบเขี่ยเสียก่อน ขอบคุณในความเป็นห่วงของคุณคิมครับ

เรื่องคุณนัทหายออกจากบ้านจะไปแจ้งความคนหายแล้ว ฮ่ะๆ อย่างที่ผมพูดในบ้านสวนฯเราให้เกียรติกัน ไม่พูดคำหยาบ ไม่ใส่ร้ายผู้อื่นฯลฯ แต่ในเฟสห้ามกันลำบากไม่ได้คัดกรอง ในเฟสก็เป็นกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มต่างหาก ก็อยากให้เพื่อนๆกลับบ้าน เรื่องที่ผ่านมาทางบ้านฯให้อภัยแแล้วทุกอย่าง ฮ่ะๆ

อ๊อดคงอยู่ในข่ายที่แวบไปแวบมาอยู่เหมือนกันนะคะ จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้อยากหายไปไหนแต่ด้วยงานด้วยภาระกิจด้วยหลาย ๆ อย่างทำให้บางครั้งหายไปนานสักหน่อยแต่ก็ใช่ว่าจะลาจากไปเลยนะคะ บ้านนี้เป็นที่ที่เข้ามาแล้วสบายใจมีคนที่คิดคล้าย ๆ กันทำให้คุยกันได้อย่างคุ้นเคยแม้จะไม่เคยพบกันสักครั้งก็ตามและจะพยายามไม่หายไปครั้งละนาน ๆ อีกค่ะ 

อย่างคุณอ๊อดยังนับว่ายังพอเห็นหน้าอยู่บ้างไม่เขียนบล๊อกก็ได้เมนต์คนอื่น(ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึงน๊า) บ้านเราอย่างที่คุณอ๊อดว่าคุยกันอย่่างคุ้นเคย มีอะไรไม่สบายใจก็ปลอบใจให้กำลังใจกันไป หนักไปนิดเบาไปหน่อยก็ให้เวลากันนิดนึง คิดเสียว่าบางทีเพื่อนอาจอยู่ในช่วงอารมณ์ไม่ดี แล้วก็ค่อยคุยกันใหม่ คิดเสียว่า ณ.ตรงนี้ที่พักใจ ขอบคุณครับ ผมเองเคยกระเซ้าคุณอ๊อดตอนที่ช่วงหยุดยาวแล้วโดนเจ้านายมอบหมายงานให้รับผิดชอบงานวันครอบครัวอบอุ่นหรือไรนี่แหละ ถ้าจำผิดก็ขอโทษด้วย ก็ติงกันให้เพลาอารมณ์ลงแต่ก็ทำด้วยความหวังดีครับ

ขอบคุณในน้ำใจและความห่วงใยที่มีให้กับเพื่อน ๆ ทุกคนนะคะ จริง ๆ แล้วไม่ได้เก็บมาเป็นอารมณ์หรอกค่ะแค่ตลกร้ายเล็ก ๆ แค่นั้นเอง เก็บมาเล่าสู่กันฟังคลายเครียดน่ะค่ะ ถ้าทำให้เป็นห่วงก็ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ 

จริงๆแล้วอินเนียร์จำแต่สิ่งดีๆของเพื่อนๆเท่านั้น เรื่องที่ไม่ดีอินเนียร์ไม่จำและไม่่เอามาพูดถึง และบ่อยครั้งที่อินเนียร์จำอะไรไม่ได้(ขี้ลืม) แต่เรื่องที่อินเนียร์เอามาพูดจะคำนึงถึงสิ่งที่ได้ ในเรื่องนี้อินเนียร์อามาพูดเพื่อให้คุณอ๊อดเข้าใจว่าอินเนียร์สนใจต่อความรู้สึกของเพื่อนในยามที่เพื่อนรู้สึกไม่สบายใจแล้วอินเนียร์คิดว่าจะทำให้เพื่อนไ้ด้คลายความทุกข์ได้อย่างไร ทำแล้วเพื่อนจะเข้าใจหรือไม่หรือกลับทำให้เพื่อนรู้สึกทุกข์กว่าเดิม ดังนั้นที่พูดเรื่องนี้แค่อยากบอกว่าอินเนียร์ไม่ได้พูดไปแค่สนุกๆแต่ยังจำความเป็นมาของเพื่อนได้เสมอและเพื่อบอกว่าที่พูดว่าเป็นห่วงเพื่อนนั้นห่วงจริงๆ ครับ

หน้า