ยินดีต้อนรับ คนหน้าตาดี นายลำใย กับน้องนุสิตา

หมวดหมู่ของบล็อก: 

          วันนี้วันดี วันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 คนหน้าตาดี นายลำใย กับน้องนุสิตา  โทรบอกล่วงหน้าว่าจะมาเยี่ยม ดีหน่อยที่เสาร์นี้แดงไม่ได้ไปฝังเข็ม หมอเลื่อนนัดไปอาทิืตย์หน้า

           หลังจากที่คำล่ำลือ ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าผ่านไปแถวสวน บอกว่า ลูก ๆของแดงดุมาก ใครจะแอบไปขอผักในสวนเป็นต้องวิ่ง เป็ดไก่ชาวบ้านแถวนั้นก็ไม่เป็นสุข

 ในที่สุดสองพี่น้อง มะนาวกับฮวกก็ได้มาอยู่บ้าน กินแล้วก็นอน สบายที่สุด

             ส่วนพี่หมี ไป ๆมา ๆเองระหว่างบ้านกับสวน บางวันกินข้าวเย็นเสร็จพี่หมีก็มานอนเฝ้าสวนคนเดียว น่ารักจริง ๆเลยพี่หมีของแม่

        น้องนุสิตากับนายลำใย มาถึงเกือบ 11 โมง พาไปสวนดูคุณยายน้องแพร กับแม่ หาเขียดทราย การหาเขียดทราย จะใช้ประสบการณ์และความชำนาญสูง น้อยคนที่จะทำได้ เพราะต้องใช้ความอดทนสูง

            ราคาเขียดทราย โลละ 200 บาท ขึ้นไป เขียดแบบนี้จะซ่อนตัวอยู่ในทราย นิยมนำไปทอด หมก เป็นอาหารพื้นบ้านโบราณของชาวอิสาน

         ภาพนี้น้องนุสิตาเป็นคนถ่าย เขียดทรายตัวเล็ก ๆ  บางท่านอาจจะสงสัย ทำไมไม่ไปหาอย่างอื่นที่หาง่ายและสบายกว่านี้ ซื้อกบ ซื้อปลากินไม่ดีกว่าหรือ อยากบอกท่านว่า กบเลี้ยง 1 ตัว แลกเขียนทราย 1 ตัว แม่แดงไม่แลกแน่ เพราะจะไม่กินกบเลี้ยง  ครอบครัวแดงไม่ค่อยชอบกินอาหารจากตลาด

หลังจากดูการหาเขียดทรายได้ไม่นาน ก็มาอีกมุมหนึ่งของสวนพ่อ วันนี้พ่อจะจับปลาในบ่อ

   คุณยายนาง เสี่ยวของแม่  มีงานอะไรพิเศษต้องเรียกมาร่วมด้วย

                        แผนกแม่ครัว รอปลาทำกับข้าว

     บ่อที่ 1 จับปลาไม่ได้ มะนาวลงไปเล่นน้ำ ปลาหนีไปหมดแล้ว

     บ่อที่ 2 หลาน ๆลงไปลากอวน ไม่ชำนาญ จับปลาไม่ได้อีก

              ในที่สุด พ่อของแดงต้องลงมือเอง ในบ่อที่ 3

               ฝีมือทอดแหของพ่อ ไม่เป็นสองรองใคร

                                ไม่มีพลาด

   ปลาตะเพียน พ่อเลี้ยงไว้ตามธรรมชาติ นานทีจับขึ้นมาทำกับข้าวที

    เรื่องหาปลาไม่ว่าจากบ่อหรือตามธรรมชาติ พ่อเก่งที่สุดเลย

                              คนนี้ลูกเขยยายนาง

                           เอาขึ้นมาแค่พอกิน

    ปลากด พ่อได้มาจากห้วยตัวเล็ก ๆเอามาปล่อยให้โตเองในบ่อ

คุณยายน้องแพร กับคุณยายนางรับหน้าที่ทำลาบปลากด กับก้อยปลาตะเพียน

                            ช่วยกันทำกับข้าว

                        ปีนี้น้องแพร อยู่ ป.5

     เพราะลำใยกับน้องนุสิตารีบไปต่อ เลยต้องหาข้าวให้กินก่อน

อ้ายเวทย์ตามมาทีหลัง ปิดร้านสะดวกขาย ร้านของเราปิดเปิดตามใจคนขาย

    อาหารการกิน สำหรับเราคือของกินที่ดีที่สุด ที่นำมารับแขก

แม่เปลี่ยมาทำหน้าที่ปิ้งปลา ความจริง ใครทำหน้าที่นี้ก็ได้ แต่แม่กลัวไม่สุก

           ไม่ว่าอะไรก็ตาม อาหารการกินของแม่ต้องสุก

                ลาบปลาก้อยปลา ฝีมือยายนาง

        สองคนกำลังจะกลับ แต่คนแก่บอกห้ามกลับถ้ายังไม่ชิมฝีมือ

         หลังจากที่ชิม แดงกับอ้ายเวทย์ก็พาไปชมสวน ชมไม่นานนักก็แยกกัน เพราะนายลำใยกับน้องนุสิตา จะไปเที่ยวที่อื่นต่อ ขอบคุณที่มาเยี่ยมกันนะ มาบ้านนอกก็แบบนี้ 

                      แล้วแดงก็กลับมาที่เดิม

            หลานไม่ขึ้นจากบ่อ ติดใจพายเรือเป็นครั้งแรก

ผู้ชายเสื้อขาวคือคุณน้าขาโหด น้องชายแม่ ส่วนผู้หญิงเสื้อลายคือน้องสาวคนเล็กของแม่

                            กินกันจนมืดค่ำ

            ใกล้มืดก็กลับบ้าน มากินใต้ต้นมะขามข้างบ้านต่อ ตอนนี้ได้ที่กันทุกคน เริ่มฟ้อนรำกันแล้ว สนุกสนานเฮฮากันใหญ่

    แดงชอบบรรยากาศแบบนี้ นั่งมองพ่อแม่ ญาติพี่น้องมีความสุข

    แม่แดงไม่ไหว แต่ไม่ไปนอน อาบน้ำแล้วมานั่งดูคนอื่นต่อ

คนที่เต้นไม่หยุดคือน้องสะใภ้แม่กับลูกสาวยายนาง เต้นได้นานเพราะอายุยังน้อยอยู่

    แม่กับยายน้องแพร ทำหน้าที่แม่ครัวต่อ ใครอยากกินอะไรก็สั่งได้

                 กว่าจะเลิกลาก็เกือบสามทุ่ม

 

                                                        โปรดติดตามตอนต่อไป..................

ความเห็น

พี่หมีตัวแสบ เป็นเด็กดีไปซะแล้ว 

ได้เป็นป๊ะป๋าแล้วนิ 555+

""

 

ชอบ ชอบ ชอบ พี่ชอบดูการสังสรรค์ของบ้านนี้จัง
และยินดีด้วยที่น้องแดงได้เจอน้องทั้งสองค่ะ

สภาพบรรยากาศดีหลาย แต่เก็บขวดเบียร์หน่อยนะ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

มีแขกมาเยี่ยมจากแดนไกลยินดีด้วยครับเอื้อยแดง แหมบรรยากาศบ้านเราถึงจะแห้งแล้งแต่น้ำใจไม่เคยแล้งครับ อาหารจากปลาเป็นตะแซบครับ อาการป่วยขอให้หายไวๆเด้อครับคิดฮอดคือเก่าครับ

ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงหรือต่ำอยู่ที่ทำตัว


บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

ได้กำลังใจจากคนหน้าตาดี หายเร็ววัน รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

 

 







เห็นแล้วมีความสุขด้วยครับป้าแดง อิ่มด้วยเลยครับ   * มิตรภาพไม่มีราคา แต่มีค่ามากกว่าสิ่งอื่นใด?

อ่านเพลิน จนรูปสุดท้าย..ยินดีได้เจอกันอีกล่ะ

 

หน้า