ชีวิตคือการเดินทาง ตอน สุขใจ@นครศรีธรรมราช

หมวดหมู่ของบล็อก: 

สุขสันต์ปีมะแม

บล็อกนี้แม้ว่าจะมาสายไปนิด แต่ขออวยพรให้เพื่อนมีแต่ความสุข ทั้งสุขกาย และที่สำคัญคือ  ‘สุขใจ’

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร หรือที่เราเรียกกันสั้นๆว่า วัดพระธาตุ ในวันนี้กำลังอยู่ในระหว่างการบูรณะ อ้อยหวานเลยต้องเอารูปเก่า ที่ถ่ายเก็บไว้ตั้งแต่ปี 2513 มาลงแทน

 

นครศรีธรรมราชเป็นบ้านเกิดของอ้อยหวาน แม้นจะจากบ้านไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพตั้งแต่สิบขวบ เรียนจบ พบรัก และย้ายถิ่นฐานไปอยู่ไกลแสนไกล

 

แต่อ้อยหวานก็ยังเป็น ‘เด็กเมืองคอน’ ความผูกพันนั้นไม่เคยเสื่อมคลาย คราวนี้อ้อยหวานกลับมาอยู่บ้านสองอาทิตย์กว่า ก่อนคุณผู้ชายจะมาสมทบ ได้ปั่นจักรยานรอบๆ  เมืองคอนเช่นเคย ดังที่เขียนไว้ในบล็อกเก่า

ปั่นจักรยานเที่ยวไทยไปได้ค่ะ ตอน ฉันรัก..เมืองคอน

ปั่นจักรยานเที่ยวไทยไปได้ค่ะ ตอน สวยจัง..เมืองคอน

*********************

จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นจังหวัดในประเทศไทย มีประชากรมากที่สุดในภาคใต้ และ มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภาคใต้ (รองจากสุราษฎร์ธานี) ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 780 กิโลเมตร มีจังหวัดที่อยู่ติดกันได้แก่ สงขลา พัทลุง ตรัง กระบี่ และสุราษฎร์ธานี

ในอดีต มีชื่อเรียกดินแดนแถบนี้หลายชื่อ เช่น ในคัมภีร์มหานิเทศของอินเดีย ที่เขียนขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 7-8 เรียกว่า "ตามพรลิงก์", บันทึกโบราณของเมืองจีนเรียก "เซี้ยะ-โท้ว(ถู-กวั่ว)", "รักตะมฤติกา"(จารึกภาษาสันสกฤต) ซึ่งล้วนหมายถึง "ดินแดนที่มีดินสีแดง", ตะวันตกนิยมเรียกกันมา จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 คือ "ลิกอร์" สันนิษฐานว่าชาวโปรตุเกสที่เข้ามาติดต่อค้าขายในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น เป็นผู้เรียกก่อน โดยเพี้ยนมาจากคำว่า "นคร" ส่วนชื่อ "นครศรีธรรมราช" มาจากพระนามของกษัตริย์ผู้ครองนครในอดีต มีพระนามว่า "พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช" (ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช) มีความหมายว่า "นครอันเป็นสง่าแห่งพระราชาผู้ทรงธรรม" หรือ "เมืองแห่งพุทธธรรมของพระราชาผู้ยิ่งใหญ่"

ขอบคุณข้อมูลจาก วิกิพีเดีย

 

บล็อกนี้ขอเอาภาพบรรยากาศงานฉลองเทศกาลตรุษจีน 2015 ของนครศรีธรรมราช มาให้ชมกัน ภาพอาจจะไม่ชัดนัก เพราะคนเยอะมาก

 

มีการปิดถนน กางโต๊ะกินกันกลางถนนเลย ของกินเยอะมากๆๆ

 

มีอะไรบ้าง มาดูกัน..

 

ผัดไทยเมืองลุง

 

ยำไข่แมงดาทะเล

 

ซูชิแบบไทยๆ

อ้อยหวานไม่สามารถเอาของกินมาให้ชมได้หมด เพราะเยอะมากจริงๆ

 

มีการไหว้เจ้าเพื่อเป็นศิริมงคล

 

บนเวทีก็มีโชว์ต่างๆ ให้ชม และที่สนุกสุดๆ คือ เพลงลูกทุ่งที่มีหางเครื่องมาเต้นประกอบ เต้นโชว์กันสุดเหวี่ยง

 

เช้าอีกวันเราขนจักรยานขึ้นรถเมล์ไปที่ปากพนัง แล้วเริ่มปั่นหลังจากข้ามแม่น้ำปากพนัง จุดหมายคือแหลมตะลุมพุก ไปกลับก็ห้าสิบกว่ากิโล หลายปีมาแล้วอ้อยหวานปั่นจากบ้านไปปากพนัง ดูได้ที่นี่ แต่ตอนนี้ถนนสายนี้เปลี่ยนไป กำลังจะเป็นถนนใหญ่สี่เลนท์ ต้นไม้ใหญ่ที่เคยให้ร่มเงาแก่ผู้สัญจรไปมา ถูกตัดจนเกลี้ยง อ้อยหวานหวั่นใจกับอนาคตของบ้านไม้เก่าๆ สวยๆ หลายหลังที่เรียงรายอยู่บนถนนไปยังปากพนังสายนี้ มนุษย์เราต้องแลกหลายสิ่งหลายอย่างที่สวยงาม เพื่อความเจริญสู่ท้องถิ่น น่าเสียดายจริงๆ

 

ปากพนังวันนี้ยังสดใส

 

คอนโดนกนางแอ่น ยังยืนเรียงรายสองฝากฝั่งแม่น้ำปากพนัง

*************************

ตำนานคอนโดนกนางแอ่น ได้เริ่มที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ณริมฝั่งแม่น้ำปากพนัง ซึ่งมีคอนโดนกนางแอ่นไม่ต่ำ 100 แห่ง สร้างธุรกิจมูลค่ามหาศาลจากการจำหน่ายรังนกแต่ปัจจุบันประชากรนกนางแอ่นที่นั้นได้ลดลงแล้ว ทำให้ไม่มีการลงทุนเพิ่ม

แสงสุดท้ายของวันที่สาดกระทบแม่น้ำปากพนัง สะท้อนภาพคอนโนนกนางแอ่น ที่เรียงรายอยู่ทั้ง 2ฝั่งของแม่น้ำสายสำคัญ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช บ่งชี้ถือการเป็นสถานที่แห่งแรกของประเทศไทย ที่เป็นเจ้าตำนานการทำธุรกิจคอนโดนกนางแอ่น ทุกเช้าค่ำคนที่นี้ได้เห็นและได้ยินเสียงนกนางแอ่นเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของ ชีวิต

ตำนานธุรกิจคอนโดนกนางแอ่นปากพนัง เริ่มจากตึกแถวเก่า 5 คูหา 3 ชั้นมีอายุเกือบ 100 ปีที่กำลังเห็นอยู่นี้ละค่ะ ถือว่าเป็นบ้านนกหลังแรกของปากพนังค่ะ หลังจากที่นกนางแอ่นเข้ามาอาศัยอยู่เจ้าของจึงหันมาจำหน่ายรังนกอย่างจริง จัง ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้กันว่าเจ้าของกลายเป็นเศรษฐีมาหลาย10 ปีแล้ว ซึ่งจากจุดเริ่มต้น ทำให้ธุรกิจนี้แผ่กระจายมากขึ้น และทำกันมาต่อเนื่องมากกว่า 50 ปี แต่ที่บูมมากที่สุดจนมีการขออนุญาตการก่อสร้างตึกเพื่อเป็นคอนโดนกมีมาก ตั้งแต่เมื่อ 10 ที่แล้ว ทำให้ปัจจุบันมีคอนโดนกอยู่ที่ปากพนังประมาณ 150 คอนโด ซึ่งเกือบทั้งหมดอยู่บริเวณริมฝั่งหรือไม่ไกลจากแม่น้ำปากพนังมากนัก เพราะนกนางแอ่นหากินตามแหล่งน้ำ แต่สถานการณ์ล่าสุดที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้ นายกเทศมนตรีเมืองปากพนัง เล่าได้ฟังว่าอาจจะถึงจุดอิ่มตัวของธุรกิจ เพราะในช่วง 2 ปีที่ผ่านมาไม่มีการของอนุญาตก่อสร้างอาคารสูง หรือคอนโดนกเพิ่มอีก

สอดคล้องกับเจ้าของธุรกิจรังนกปากพนัง ที่เล่าให้ทีมข่าววอยซ์ ทีวีฟังว่าขณะนี้ประชากรน้อยนางแอ่นลดน้อยลง เห็นได้ชัดจากหลังเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ ทำให้นกย้ายถิ่นไปเป็นจำนวนมาก ทำให้ไม่มีใครมาลงทุนเพิ่ม ส่วนผู้ที่ลงทุนทำคอนโนนกอยู่แล้ว ส่วนใหญ่ 80 เปอร์เซ็นต์จะเป็นคนในพื้นที่ และมีต่างชาติเช่นมาเลเซีย และอินโดนีเซียมารวมลงทุนด้วยเล็กน้อย แต่รังนกปากพนังก็ยังเป็นสิ่งที่ตลาดต้องการ มีเท่าไรก็ขายได้หมด และมีพ่อค้ามารับซื้อทุกวัน

สำหรับเคล็ดลับที่ทำให้รังนกมีราคาสูงขึ้นเป็นกิโลกรัมละ 70,000 บาท จากเดิมที่เป็นรังดิบ มีขนนกสีดำติดมาด้วย ซึ่งจำหน่ายได้ในกิโลกรัมละ 40,000 บาท คือการคัดแยกรังนกออกมาที่ละเส้น ด้วยการนำรังนกดิบไปแช่น้ำและนำส่วนที่เป็นขนนกออก จากการยืนดูอยู่นาน ยืนยันค่ะว่างานนี้ยากจริง ๆ เพราะมองด้วยตาเปล่าแทบจะไม่เห็นอยู่แล้ว ซึ่งหลังจากแยกเสร็จ ก็จะนำมาก่อรังใหม่เป็นรังขาวน่ารับประทานแบบนี้

ธุรกิจคอนโดนกนางแอ่นปากพนังในปัจจุบัน แม้จะไม่บูมเหมือนที่ผ่านมา แต่ก็ยังเป็นแหล่งรายได้และสัญลักษณ์ที่สำคัญของที่นี

ขอบคุณข้อมูลจาก ย้อนรอยตำนานคอนโดนกปากพนัง โดยอัจฉราวรรณ์ สุวรรณสมบัติ

 

แม่น้ำปากพนังนอกจากจะเรียงไปด้วยคอนโดนกนางแอ่นแล้ว ยังมีบ้านริมน้ำเก่าๆให้ชมอีกด้วย

 

เราไม่ได้แวะตลาด เพราะระยะทางวันนี้ยังยาวไกล และอาจจะต้องปั่นกลางแดดที่แผดเผา

 

เราปั่นออกจากปากพนัง ผ่านถนนหลังที่ร่มรื่น

 

แต่พอออกมาเจอถนนใหญ่อีกด้าน ความร่มรื่นก็หายไป มีแต่นากุ้ง นากุ้ง และนากุ้งเรียงรายไปตลอดสาย หาเงาไม้ไม่ได้เลย สายหน่อยแดดก็ร้อนแรง

 

แหลมตะลุมพุกวันนี้ ค่อนข้างจะผิดหวัง สกปรกมาก ถึงมากที่สุด อ้อยหวานยกกล้องถ่ายรูปนี้ได้รูปเดียว เพราะดูดีที่สุด แล้วเราหันหลังกลับ ปั่นจักรยานไปบนเส้นทางเดิม กลับไปปากพนัง

 

ใช้เวลาก่อนขึ้นเรือข้ามฟาก ถ่ายรูปแม่น้ำปากพนังที่งดงาม

 

เรียงรายไปด้วยบ้านไม้เก่าแก่ แต่จะคงอยู่ที่นี่อีกนานเท่าไร?

 

เราเดินทางเพื่อ... ค้นหาตัวเอง

เราเดินทางเพื่อ...เปิดตาเปิดใจให้เรียนรู้โลก

เราเดินทางเพื่อ...ชะลอเวลา…และซึมซับโลกที่สวยงาม

 

โปรดติดตามอ้อยหวานเล่าเรื่องชีวิตคือการเดินทาง ในตอนต่อไป

 

อ่านชีวิตคือการเดินทาง ตอนแรกๆ ได้ที่นี่่ค่ะ

ชีวิตคือการเดินทาง

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ทำไมต้องท่องเที่ยว

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ฉันรักสวนลุม

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน มีรักที่ราชบุรี

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ดับเบิ้ลดีที่อัมพวา

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ทะเล หาดทราย สายลม และสองเรา

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน หัวหิน..ไม่สิ้นเสน่หา

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน หากเธอคือฟ้า ฉันจะเป็นทะเล

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ปั่นช้าๆ ตาม..เสียงเกลียวคลื่นและกลิ่นไอทะเล

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ปั่นตามใจ ไปตามฝัน

ชีวิตคือการเดินทาง ตอน ดั่งหนึ่งเม็ดทราย

 

ขอให้เพื่อนๆ มีแต่ความสุข

 

ขอบคุณค่ะ

 

อ้อยหวาน

ความเห็น

รูปภาพของ นานุวัฒน์

สักวันคงได้ไปเยือน นครศรีธรรมราช  ขอบคุณที่พาเที่ยวครับ

“นานุวัฒน์ ทำเกษตรให้สนุกและมีความสุข”

รูปภาพของ อ้อยหวาน

แนะนำค่ะ นครศรีธรรมราชน่าเที่ยวจริงๆ

รูปภาพของ TOOK SRONSIT

ตามมาเที่ยวบล็อกนี้ของพี่อ้อยหวานแล้วคิดถึงบ้านจังเลยคะ ปากพนังยังเหมือนเดิม แต่แหลมตะลุมพุกเปลี่ยนไปมากคะ เมื่อ 30 กว่าปีก่อนหาดทรายสวยมากเลยคะ

ความสะดวกสบายมีขาย แต่ความสุขเงินซื้อไม่ได้ เพราะความสุขมิใช่เงิน

รูปภาพของ อ้อยหวาน

คิดถึงบ้านเหมือนกัน

พี่กะคุณผู้ชายเคยแวะไปแหลมตะลุมพุกเมื่อหลายๆปีก่อนเหมือนกันค่ะ เคยประทับใจเหมือนกันค่ะ แต่คราวนี้ผิดหวังมาก

รูปภาพของ Ruam Phutla

ขอบคุณมากค่ะ ดูแล้วมีความสุขมากค่ะLaughing

รูปภาพของ อ้อยหวาน

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ เที่ยวไทย สุขใจแน่นอน อย่าลืมลองปั่นจักรยานเที่ยวนะคะ สุขใจจริงๆ

รูปภาพของ ริมสวนยาง

เป้าหมายเหมือนกัน ค่ะ นครศรีธรรมราช.....ชายหาด ต้องได้รับการบูรณะ ด่วน ค่ะ เพื่อเยาวชนไทย และเพื่อรายได้จากการท่องเที่ยว....ตรุษจีน...ของกินมากเหลือเกิน แต่ที่ได้ชม นี่ก็คุ้มแล้วค่ะพี่อ้อย

รูปภาพของ อ้อยหวาน

ตอนนี้บูรณะกันทั่วเมืองคอนเลยละน้องบัวริม ที่แหลมตะลุมพุกพี่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เละตุ้มเป้ะ มีแต่ขยะและของเสีย

รูปภาพของ ไอรินลดา

เมืองคอนบ้านเรา ยังสวยงามอยู่เสมอค่ะ คิดถึงจัง

ปากพนัง เคยไปสมัยเด็กๆ นั่งเรือข้ามฟาก ราคาสมัยนั้น 1 บาท ตื่นเต้นมากกับการนั่งเรือครั้งแรกในชีวิต

จำได้ว่าไปกับแม่ นั่งเรือข้ามฟากไปซื้อสมุนไพรมาต้มยาให้ย่า

 

 

รูปภาพของ อ้อยหวาน

เรือข้ามฟาก วันนี้เพิ่มป็น 2 บาทแล้วค่ะน้องจ๋า เมืองคอนบ้านเราสวยงามเสมอจริงๆแหละLaughing

หน้า